Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်ရှိအခြေအနေကို ဘယ်သူက မမြင်မကန်း ဖြစ်နေတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ကျင်ကျောင်း စောစောက ခေါ်ထားသော အစောင့်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းသမီးလေး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနှစ်ယောက်ကို အပြင်ဆွဲထုတ်သွားပြီး ကွပ်မျက်လိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြတ်သားပြင်းထန်စွာဖြင့် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မှန်လှပါ...”</p> <p style="text-align:justify">အစောင့်များက အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့တွင် အလွန်အားကောင်းသော နောက်ခံများရှိကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း မင်းသမီးလေး၏ အမိန့်ကို နာခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစောင့်များက သူတို့ထံသို့ ရန်လိုစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်လေးဝမ်နှင့် လုမင်တို့ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကျင်ကျောင်းက ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား လှုပ်ရှားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ နန်းတော်ထဲရှိ အစောင့်များစွာက သူတို့ကို ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ရန် ရှေ့တိုးလာမည်ဆိုပါက သူတို့ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစောင့်ဆယ့်ငါးယောက်ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာကြပြီး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို တုံ့ပြန်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကာ သူတို့၏ လက်များက ခါးမှ ဓားရိုးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျင်ကျောင်း... သေချာစဉ်းစား... မင်း ငါ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိကြည့်လိုက်၊ မင်းတို့ မီးတောက်တိုင်းပြည်က အကျိုးဆက်တွေကို ခံစားရလိမ့်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသံက ကြမ်းတမ်းနေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ထိတ်လန့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အစောကတည်းက ပြောပြီးပြီလေ၊ နင်က တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင် မြန်မြန် လုပ်လိုက်။ ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့မှ လူများ၏ ခေါင်းမာမှုက လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့ကို တကယ်ကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားစေသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့က ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီမှာတင် ရပ်လိုက်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ ပုန်ကန်နေကြတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်က လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့ရှေ့တွင် ရပ်ကာ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့ နှစ်ယောက် ဘာလုပ်နေတာလဲ... အခုချက်ချင်း ဒီကို ပြန်လာခဲ့...”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်၏ မျက်နှာထားက ချက်ချင်း ဆိုးရွားသွားသည်။ သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူ အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့သည် သူတို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အားကိုးကာ မြို့တော်တွင် ထင်ရာစိုင်းနေခဲ့ကြပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုများပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အရှင်သခင်ကလည်း သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ခမ်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အနောက်မှ အင်အားစုများကိုသာ မစိုးရိမ်ရလျှင် သူ အစောကတည်းက လှုပ်ရှားပြီးလောက်ပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ သမီးအငယ်ဆုံးက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှ ပြန်လာပြီး လုမင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို မကြောက်သော အကူအညီပေးမည့်သူ နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အခြားသမီးနှစ်ယောက်ကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်ကာ သူတို့၏ ဖခင်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော လူများကို ကူညီနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... ညီမလေးက ဦးနှောက်မကောင်းလို့ဆိုရင်တောင် ခမည်းတော်ကရော ဦးနှောက်မကောင်းဘူးလား။ သခင်လေးဝမ်ကို လက်ဖျားနဲ့ သွားထိတာက သမီးတို့ မီးတောက်တိုင်းပြည်ကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ တောင်းဆိုနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးက အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယမင်းသမီးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးနှစ်ပါးက ဝင်ပြောလိုက်သောကြောင့် အစောင့်အဖွဲ့မှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ရှိရင်းစွဲနေရာတွင်သာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြေအနေ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်လေးဝမ်နှင့် လုမင် နှစ်ယောက်လုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ကျင်ကျောင်း... မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပေါ့လေ။ ဒီနေ့ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို သတ်မလဲဆိုတာ မင်းကို သေသေချာချာ ပြရသေးတာပေါ့... အောက်တန်းစားမ... အငြိုးဟောင်းတွေရော အငြိုးသစ်တွေရော အကုန်လုံးကို အတူတူ ရှင်းကြတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်က ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ချေမွပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးဝမ်ကလည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သာမန်သေမျိုး တိုင်းပြည်တစ်ခုက ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခုလောက်တောင် အဆင့်မရှိဘဲနဲ့။ မင်းတို့က အကောင်းအဆိုးကို တကယ် နားမလည်ကြတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်စိမ်းပြားကို ချေမွလိုက်ခြင်းက လူခေါ်လိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက အတော်လေး ရှေးကျသော အသံလှိုင်းပို့လွှတ်ခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်၏ အရွယ်အစားက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ထက် များစွာ သေးငယ်သော်လည်း မီးတောက်တိုင်းပြည်မှနေ၍ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေးပို့ပြီး လူတစ်ယောက် ရောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းရမှုက အနည်းဆုံး နှစ်နာရီခန့် ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ပြောမယ် ညီမလေး... နင့်ဦးနှောက်ထဲမှာ ရေတွေ ဝင်နေတာလား။ သခင်လေးဝမ်ကို သွားပြီး ရန်စရဲတယ်ပေါ့။ နင်က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ တစ်ချိန်လုံး စားပွဲတွေပဲ လိုက်သုတ်နေရလို့ အရာသိခန်းမ အကြောင်းကို မကြားဖူးတာလား။ ဟီးဟီးဟီး...”</p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အပြုံးများ တောက်ပနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကြီး၊ ဒုတိယအစ်မ... ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဒီလူနှစ်ယောက်က ငါတို့တိုင်းပြည်မှာ ထင်ရာစိုင်းနေခဲ့တာကို အခု ငါက သူတို့ကို ကွပ်မျက်ချင်နေတာ။ နင်တို့ နှစ်ယောက်က သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးဦးမလို့လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီမလေး၊ အို ညီမလေး။ နင့်ဦးနှောက်ထဲမှာ ရေတွေ ဝင်နေတယ်လို့ အစ်မကြီး ပြောတာ မမှားပါဘူး။ နင်က သခင်လေးလုနဲ့ သခင်လေးဝမ်ကို သတ်ချင်တယ်ပေါ့လေ။ နင်ကိုယ်နင် ဘယ်လို အမှိုက်စားမျိုးလဲဆိုတာ ပြန်မကြည့်ဘူးလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နံပါတ်တစ်၊ နံပါတ်နှစ်... ဒီကို လာခဲ့ကြစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ (မှတ်ချက် - မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ကို ခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... အဲဒီလို ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ပုံစံကြီး ဖမ်းမနေပါနဲ့တော့။ ခမည်းတော် လက်ရှိအခြေအနေကို မမြင်တာမှ မဟုတ်တာ။ ခမည်းတော်ရဲ့ တိုင်းပြည်ဆိုတာက သခင်လေးဝမ် မျက်လုံးထဲမှာ အင်အားစုငယ်လေး တစ်ခုထက် မပိုပါဘူး။ သမီးတို့က သမီးတွေအနေနဲ့ အကြံပေးချင်တာက သခင်လေးဝမ်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာပြီး ညီမလေးကို မြန်မြန် လက်ထပ်ပေးလိုက်ပါ။ အဲဒါဆိုရင် သမီးတို့ အားလုံး ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက တချို့လူတွေ နေ့တိုင်း လက်ရှိအခြေအနေကို မမြင်မကန်းဖြစ်ပြီး နားမလည်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချစ်တော် ရတနာလေးလို့ ထင်နေတာကို တားဆီးပေးနိုင်တယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယမင်းသမီးက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့ နှစ်ယောက်...”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းများ တုန်ယင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သမီးတို့ နှစ်ယောက် ဘာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဦးလေး... ကျွန်မ ထင်တာတော့ ဦးလေး ဘာမှ ဆက်ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ ကြည့်ရတာ တချို့လူတွေက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်က ဘဝကို မျှော်မှန်းနေပြီး သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ချင်နေကြပုံပဲ။ ဟူး... တခြားသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သူတို့က ရယ်စရာတစ်ခုပဲ ဆိုတာကို သူတို့ မသိရှာကြဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အောက်တန်းစားမ... နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးက ချက်ချင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဖေ့ယီရှန် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... သမီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ်။ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် သမီးနဲ့ အစ်မကြီးက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား။ အဲဒီနေရာကမှ တကယ့်ကို ချမ်းသာတဲ့ မြေနေရာပဲ။ ဒီလို ဆင်းရဲပြီး ခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာမှာ ဆက်နေရင် လူတွေကို လက်တွေ့အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မျက်ကန်းဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... သမီးတို့ နှစ်ယောက် ဘာအမှိုက်စကားတွေ ပြောနေတာလဲ... သမီးတို့က တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ မင်းသမီးတွေလေ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး ပြုမူနိုင်ရတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ မင်းသမီးဆိုတာ ဘာလဲ။ သမီးတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အဲဒီဂိုဏ်းက တပည့်တွေထက်တောင် နိမ့်ကျသေးတယ်။ ခမည်းတော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှင်သခင်လို့ ဆက်မတွေးနေသင့်တော့ဘူး။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတောင် သမီးတို့ထက် ပိုပြီး အာဏာရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ ဒုတိယအစ်မနဲ့ သမီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ကို ရောက်သွားရင် သမီးတို့က အရာသိခန်းမရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ခမည်းတော်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း မြင့်တက်လာမှာပဲ။ အဲဒါက ဒီခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာမှာ တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်နေတာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော စကားများကို ကြားရသောအခါ အရှင်သခင်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ အတန်ကြာမှသာ သူ၏ လေသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင်... သမီးတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားပြီပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချာတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်... အရွယ်ရောက်လာတဲ့ သမီးမိန်းကလေးက အိမ်မှာ မနေဘူးလို့ လူတွေ ပြောကြတယ်။ သမီးတို့ နှစ်ယောက်မှာ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်တွေ ရှိနေမှတော့ ငါ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးတို့ကို ပြောရမယ်ဆိုရင် လူတွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် အကဲဖြတ်တတ်ရမယ်။ အဲဒီနှစ်ယောက်နောက် လိုက်တာက ဘဝကောင်းတစ်ခုဆီ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးနော်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်ကလည်း... နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သခင်လေးဝမ်က အရာသိခန်းမရဲ့ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်လေ။ သခင်လေးဝမ်နောက် လိုက်တာတောင် ဘဝကောင်းတစ်ခုဆီ မရောက်ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူ့နောက် လိုက်ရမှာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်လိုမျိုး တည်းခိုခန်း ဖွင့်တဲ့သူနောက်များ လိုက်ရမှာလား။ ခမည်းတော်... သမီး ခမည်းတော်ကို ဝေဖန်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီနေ့က တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ကူညီဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ထွက်လာခဲ့ပေမယ့် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာဆိုရင် သူတို့က အကောင်မွှားလေးတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပိုပြီးတောင် ပြောဖို့ မတန်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးက လုချန်အပေါ် အလွန်အမင်း အငြိုးထားနေဆဲဖြစ်သည်။ တော်ဝင်စာမေးပွဲကာလအတွင်း သူမနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့က လုချန်သည် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများနှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ကာ ပုန်ကန်ရန် မသင်္ကာဖွယ်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲ၍ သစ္စာဖောက်နှင့် သူပုန်အဖြစ် လုပ်ကြံခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်အသီးသီး ရောက်ရှိလာပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကာ ထိုနေ့ပြီးနောက် မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။ မင်းသမီးအကြီးဆုံးမှာမူ ပြစ်ဒဏ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ မူလက အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အကုန်လုံးက လုချန်၏ အမှားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ကျင်ကျောင်းအပေါ်တွင်လည်း အချိန်အတော်ကြာကတည်းက တွက်ချက်မှုများဖြင့် အကြံအစည်များ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သခင်လေးဝမ်၏ ပေါ်လာခြင်းက သူမကို ဤအခွင့်အရေးကို ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျင်ကျောင်း... နင့်အစ်မက အမြော်အမြင်ရှိတယ်လို့ ပြောရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်တွေ့အခြေအနေကို မမြင်မကန်း ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောရမလား။ အဲဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က ပြောဖို့မတန်ဘူးလို့ ပြောနေတာ... အကယ်၍ အဲဒါကိုသာ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ သွားပြောရင် လူတွေ သေမတတ် ရယ်ကြလိမ့်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က မင်းသမီးအကြီးဆုံးကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင်က နင့်ဘေးက အရာသိခန်းမရဲ့ ဒီ ‘အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်’ ကို အရမ်းယုံကြည်နေမှတော့ ဘာလို့ သခင်လေးဝမ်ကို မမေးကြည့်တာလဲ... အဲဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က တကယ်ပဲ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ ပြောဖို့မတန်တဲ့သူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကိုလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်”</p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် သခင်လေးဝမ်က မသိစိတ်မှ အချိတ်အဆက်တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ လူတစ်ယောက်တည်းသာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်... အဲဒါကတော့ လူတိုင်းနီးပါးကို Moments ပေါ်မှာ ရီပို့စ် (Repost) လုပ်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကိုတောင် လာတောင်းပန်ဖို့ ခိုင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save