Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">နင့်လူတွေ မလာရင်တောင် ငါ့လူတွေကတော့ သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန် ပြောလိုက်သည့် စကားကို မင်းသမီးအကြီးဆုံးက လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးဝမ်က ဘယ်လို အထက်တန်းစား အဆင့်အတန်းမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားလဲ သိလား။ ဒီလို အမှိုက်နာမည်တွေက သူ့နားထဲကို ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာနိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟက်... ကောင်းပြီလေ။ ကြည့်ရတာ နင်က ငါ ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားဘူး ထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က လှည့်လိုက်ပြီး လုမင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ နင် ခေါ်ထားတဲ့ လူတွေက ဘယ်မှာလဲ။ ဘယ်တော့ ရောက်လာမှာလဲ။ ဧရာမ စစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့်တဲ့လား။ မင်း ဦးနှောက် နည်းနည်း မှားနေပြီ ထင်တယ်နော်။ မင်း ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကို မြင်ဖူးလို့လား”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်က နှစ်ချက်ခန့် နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“စောင့်နေ... သူတို့ အခု ချက်ချင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆိုရင်လည်း ငါ စောင့်နေပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အကြာကြီးတော့ မစောင့်ခိုင်းနဲ့နော်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ ခေါ်ထားတဲ့ လူတွေကလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာမို့လို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာသဘောလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်၏ ရင်ထဲတွင် ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလဲ... နင်တစ်ယောက်တည်းပဲ လူခေါ်ခွင့်ရှိပြီး ငါက ခေါ်ခွင့်မရှိဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်အချို့ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ ရှောင်အာက လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ အာကာသကို ဆွဲဖြဲလျက် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့ ဆရာဦးလေးငယ်ကတော်ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှောင်အာနှင့်အတူ ရောက်လာသူမှာ သဘာဝကျစွာပင် အဘိုးကြီးလျို ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံမှ မီတာတစ်ရာခန့်ရှိသော ပုံရိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ် နှစ်ယောက်လုံး၏ မျက်ဆန်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူတို့က ကြွားလုံးထုတ်ရတာကို သဘောကျသော်လည်း အခြေခံ ဗဟုသုတအချို့တော့ ရှိနေသေးသည်။ ကောင်းကင်ကိုယ်ထင်ပြခြင်း စွမ်းရည်သည် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များသာ သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး တိတိကျကျပြောရလျှင် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်အထက်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်များသာ ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားသော ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းချုပ်အချို့လည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး နန်းတော်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာကာ ဖေ့ယီရှန်၏ အနောက်၊ ကျင်ကျောင်းနှင့် ရှောက်ချင်းတို့၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို... ဒုက္ခပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လောက်တောင် အဆင်မပြေလိုက်သလဲ။ သူတို့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ ငါ ပြောရုံရှိသေးတယ်၊ သူတို့က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်လာကြပြီ။ နင် ခေါ်ထားတဲ့ လူတွေကရော ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် လုမင်၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခု ဖြစ်ပျက်နေတာတွေက သူ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်။ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာနိုင်ရတာလဲ။ သူက တစ်ဖက်လူကို ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကို မြင်ဖူးသလားလို့ မေးရုံပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခု တစ်ယောက် တကယ် ထွက်လာပြီလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှောင်အာနှင့် တခြားသူများကို သဘာဝကျစွာပင် ဖေ့ယီရှန်က မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့် ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ မရောက်လာမီကတည်းက အရှင်သခင်၏ စာမှတစ်ဆင့် တစ်ယောက်ယောက် ပြဿနာလာရှာနေကြောင်း မိန်းကလေးများ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုဘိုင်းဖုန်းလိုင်း မရတော့သည့်အတွက် သူတို့ ညည်းတွားခဲ့ကြသည်။ ယခင်က လုချန် မှာကြားထားသော်လည်း မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖေ့ယီရှန်က လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အရေးပေါ်သုံးရန် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင် နှစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်လာချိန်မှသာ ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီတာတစ်ရာခန့်ရှိသော ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း ၎င်းက ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ သူတို့ နားမလည်ကြသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးလု... ရှင့်လူတွေကို မြန်မြန် ခေါ်လိုက်လေ... အဲဒီအောက်တန်းစားမ ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာနေလဲဆိုတာ ကြည့်စမ်းပါ”</p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယမင်းသမီးက လုမင်၏ အပေါ်သို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မှီချလိုက်သော်လည်း လုမင်၏ ခြေထောက်များက အားပျော့နေပြီး ဆက်တိုက် တုန်ရီနေပြီဆိုတာကိုတော့ သူမ မသိလိုက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးလု... ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဒုတိယမင်းသမီးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်က သူမကို ပြန်မဖြေပေ။ ထိုအစား သူက ဖေ့ယီရှန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း... မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့... ဘာလို့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ကျင်ကျောင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင်တို့ကိုယ်နင်တို့ အရာသိခန်းမက လူတွေပါလို့ တစ်ချိန်လုံး အော်ပြောနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမကို နင်တို့ မမှတ်မိဘူးလား။ ဖေ့ယီရှန်လေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒုတ်’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ မင်းသမီးအကြီးဆုံးက သူမ၏ ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ အလွန်အမင်း မျက်နှာချိုသွေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော သခင်လေးဝမ်သည် ယခု ဒူးနှစ်ဖက်လုံး ထောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ဖေ့ယီရှန် ဆိုသော နာမည်ကို မသိကြသော်လည်း သခင်လေးဝမ်ကတော့ အလွန် ကောင်းကောင်း သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးဝမ်က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှ ဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို မလိမ်ခဲ့ပေ။ သူသည် အရာသိခန်းမ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး တကယ် ဖြစ်သော်လည်း သူက အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ အောက်ခြေ သာမန် တာဝန်ထမ်းဆောင်သူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အောက်ခြေ တာဝန်ထမ်းဆောင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေရင်တောင် ဖေ့ယီရှန်ဆိုတဲ့ နာမည်ကြီးကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာသိခန်းမ၏ လက်ရှိ ခန်းမသခင်လေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်သည်လည်း ထိုနာမည်ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ဖေ့ယီရှန်ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမက ဖေ့ယီရှန်ဆိုရင် သူတို့ ပြောခဲ့တဲ့ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ဆိုတာက သေချာပေါက်... ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ လုမင်က ဆက်တွေးရန်ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူဌေးလုကို တကယ်ပဲ သွားပြီး ရန်စမိတာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုခဏတွင် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးဝမ်... ဒါက ဘာသဘောလဲ”</p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သဘောမပေါက်သေးကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သခင်လေးဝမ်က သူမအတွက် အချိန်မပေးနိုင်တော့ပေ။ သူက ဒူးနှစ်ဖက်လုံး ထောက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဖေ့ယီရှန်၏ ရှေ့တွင် မှောက်ချကာ မရပ်မနား ဦးချနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခန်းမသခင်... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ခန်းမသခင်... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ... ဒီအောက်တန်းစားက အရမ်း ရဲတင်းလွန်းသွားပါတယ်။ ဒီအောက်တန်းစားက ထိုက်တောင်ကို မမှတ်မိလောက်အောင် မျက်ကန်းဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခေါင်းက မြေပြင်နှင့် ဆောင့်မိကာ ဒုတ် ဒုတ် ဟူသော အသံကျယ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဦးချလိုက်တိုင်း မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့၏ နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်မကြီး၊ ဒုတိယအစ်မ... နင်တို့ နှစ်ယောက်က တည်းခိုခန်း ဖွင့်တဲ့သူကို တစ်ချိန်လုံး အထင်သေးနေခဲ့ကြတာ၊ သူက အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေပြီဆိုတာကို မသိရှာကြဘူး။ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေတောင်မှ သူ့ကို မြင်ရင် သူဌေးလုလို့ ရိုရိုသေသေ ခေါ်ရတယ်။ ပြီးတော့ နင်တို့က ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုလို သဘောထားနေကြတဲ့ အရာသိခန်းမကရော။ ဟက်... အရာသိခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်က အခု နင်တို့ရှေ့မှာ ရပ်နေတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်း၏ စကားများက မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ချင်ကြသော်လည်း သခင်လေးဝမ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သောအခါ လက်ခံရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။ လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်က သူတို့ တက်တက်ကြွကြွဖြင့် ‘အောက်တန်းစားမ’ ဟု ခေါ်နေခဲ့သောသူသည် တကယ်တော့ အရာသိခန်းမ၏ ခန်းမသခင် ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက... သခင်လေးဝမ်၏ သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို မြင်ရပြီး၊ သွေးထွက်လာသည်အထိ ခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် ဆောင့်နေသော်လည်း တစ်ခဏလေးပင် မရပ်နားရဲသည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ပြီးတော့ ယခင်က သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် အသည်းအသန် မျက်နှာချိုသွေးခဲ့သလဲဆိုတာကို ပြန်အမှတ်ရမိသောအခါ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှက်ရမှုက သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က တခြားသူများထက် ပိုမြင့်မားစေရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လိမ်လည်သူတစ်ဦး၏ လှည့်ကွက်ထဲတွင်သာ ကျော့မိသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ညီမငယ်လေးကမူ ယခုအခါ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အရှက်ရမှုများကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ငယ်ရွယ်သူများ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ချက်ချင်း သတိလစ်မေ့မြောသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူလိမ်ကောင်...”</p> <p style="text-align:justify">ဤဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်က မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ကို ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး လုမင်ကို ရူးသွပ်စွာ ကုတ်ခြစ်ကာ အရူးမများလို လုံးလုံးလျားလျား ပြုမူကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ကျင်ကျောင်းက ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး အရှင်သခင်ကလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ သမီးနှစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ်များနှင့် စကားများက သူ၏ နှလုံးသားကို လုံးဝ ကြေမွသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်နာရီကျော် အကြာတွင် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်အချို့ အလျင်စလို ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ လုမင်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အသုံးပြု၍ ငှားရမ်းထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မီးတောက်တိုင်းပြည်က လူတွေ... အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မီးတောက်တိုင်းပြည် နန်းတော်၏ အထက်တွင် ရပ်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းကို အသက်သုံးခါရှူချိန် ပေးမယ်။ မထွက်သွားရင် သေမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျို၏ အသံက ဖြောင့်တန်းသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အားကောင်းသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အသံက သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုကျင့်ကြံသူက ခေါင်းတစ်ခြမ်းကွဲမတတ် ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အသက်သုံးခါရှူပြီးနောက် သူ သတိမပြန်လည်လာနိုင်ခင်မှာပင် ချက်ချင်း အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် အဲဒီလို လေထဲမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားတာက သူ့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သုံးစက္ကန့်။ မထွက်သွားရင် မင်းတို့ အကုန်သေမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေ့တွင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင် မရေမတွက်နိုင်အောင် မီးတောက်တိုင်းပြည် ကောင်းကင်ယံတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တည်းခိုခန်း ဝင်ပေါက်ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ခန့်ညားစွာ ဆေးလိပ်သောက်နေစဉ် သူ၏ ရှေ့မှ အာကာသက ရုတ်တရက် ပွင့်ဟသွားပြီး ရှောင်အာနှင့် အဘိုးကြီးလျိုတို့ ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့နောက်တွင် ကျင်ကျောင်းနှင့် အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကုန်လုံး ဖြေရှင်းပြီးပြီလား”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဆေးလိပ်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပြီး မီးခိုးငွေ့များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့၊ အကုန်လုံး ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ။ ပြဿနာ သေးသေးလေးပါ၊ ယီရှန်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုတော့ အရမ်း လွယ်ကူသွားတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလို မပြောပါနဲ့။ စီနီယာအတော်များများရဲ့ ကျေးဇူးတွေကြောင့်ပါ။ ဒီခရီးစဉ်မှာ ရှောက်ချင်းလည်း တော်တော်လေး ပျော်ခဲ့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနှစ်ယောက်က လုချန်ကို ပြန်ဖြေလိုက်ချိန်တွင် သူတို့က အပြင်ကို လမ်းထွက်လျှောက်သလိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က သူ့ကို စိတ်အေးအောင် လုပ်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်ဆိုတာ လုချန် သိပါသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာတော့မယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိထားကြလို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save