ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ် သုံးလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။
တည်းခိုခန်းရှိ ဘဝလေးမှာ အေးချမ်းသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အေးချမ်းမှုက နေ့စဉ် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွမှုကမူ တည်းခိုခန်း၏ ကြီးမားလာသော နာမည်ကျော်ကြားမှုနှင့်အတူ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တန်းစီနေသူများ ပိုမိုများပြားလာခြင်းမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်ရွှီ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျင်ကျောင်း၏ အကူအညီသာ မရခဲ့လျှင် လုချန် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အရာအားလုံးကို တကယ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ ခံတပ်များကိုလည်း အားလုံးနီးပါး ဝင်စီးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ဖော်ပြသင့်သည့်အချက်မှာ ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုက အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်နေကြခြင်းပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ ခံတပ်တစ်ခုကို ဝင်စီးလိုက်တိုင်း ကြွယ်ဝသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူတို့နောက်သို့ လိုက်နေသော မိသားစုငယ်များနှင့် ဂိုဏ်းငယ်များစွာကို လှုပ်ရှားချင်စိတ် ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး အချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများကို တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ကာ ဤအဖွဲ့အစည်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီး ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။
အဘိုးကြီးလျိုနှင့် တခြားသူများက လာသမျှလူတိုင်းကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။
သေချာသည်မှာ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူ အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။ သူတို့သည် လုချန်၏ အဖွဲ့ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်နှလုံးက အခြားမိသားစုများထံတွင် ရှိနေသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးပါ။ အဘိုးကြီးလျို လှုပ်ရှားတိုင်း စုဝေးရန် နာရီဝက်သာ အချိန်ပေးပြီး နေရာကို ကြိုတင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားလေ့ မရှိပေ။ တစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပို့လိုက်လျှင်တောင်မှ ထိုထိပ်သီးမိသားစုကြီးများ ရောက်လာချိန်တွင် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်သို့ နှင်းပွင့်များ လွင့်ဝဲကျဆင်းလာပြီး လုချန်က တံခါးဘေးတွင် မှီရပ်နေသည်။
“နှင်းကျနေပြီပဲ။ ငါ တွက်တာမမှားဘူးဆိုရင် အခုက ဖေဖော်ဝါရီလလယ်လောက် ရှိနေပြီ၊ နှစ်သစ်ကူးဖို့ နီးနေပြီ။ မိသားစုတွေ ပြန်လည်ဆုံစည်းရမယ့် အချိန်ပဲ”
လုချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏ မိဘနှစ်ပါး၏ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါက နှစ်သစ်ကူးကို မကြိုက်ဘူး။ ငါက အနီရောင်စာအိတ် (အန်ပေါင်း) တွေတောင် ဝေပေးဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီမှာ ဘာကောင်းတာ ရှိလို့လဲ။ အရင်က မိသားစု ဆုံစည်းပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ကြွားလုံးထုတ်တဲ့ ညီလာခံတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ”
ပြီးခဲ့သည့် နှစ်သစ်ကူးတုန်းက လစဉ်လစာ နှစ်ထောင်သာရှိသော အရှုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် လုချန်သည် သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ နှိုင်းယှဉ်စရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ‘နှစ်သစ်ကူး’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို သူ အလွန်အမင်း မလိုလားတော့ပေ။
“အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်သွားပြီ၊ စားပွဲထိုးမလေး ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။ သတင်းအစအနတောင် မကြားရဘူး”
လုချန်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှောင်ရွှီသည် အင်မော်တယ်လက်နက် လေးခုကို သန့်စင်ထားပြီး သူမ၏ စွမ်းအားက မဟာယာနအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေသော်လည်း မဟာတောရိုင်းနယ်မြေသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာတွင် ပညာရှင်များ အများအပြား ရှိနေသည်။
“မစ်ရှင်... မစ်ရှင်... ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုမှာ ပြောဆိုခွင့် အာဏာက မကြာခင် ငါ့ဆီ ရောက်လာတော့မယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီနေ့ကလည်း ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ...”
ဤနှင်းထုကြီးက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း နှင်းကျခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
မိဘများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ်နေကြသော ကလေးများကို လုချန် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ခံတပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့်အတူ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်၏ အမည်နာမသည် လုံးဝ နောက်ပြောင်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းပင်လျှင် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေရသည်။ အနှစ်ခြောက်ဆယ်ကြာအောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေချိန်မှ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောကြောင့်ပင်။
ထို့ထက်မက နေရာတစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက်က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ‘သတ္တိကြောင်တဲ့ လိပ်’ ဟူသော စကားလုံးများနှင့်ပင် ဆက်စပ်ပြောဆိုခဲ့သေးသည်။ ဤမျှများပြားသော ခံတပ်များ ဝင်စီးခံရသော်လည်း ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ဘဲ သည်းခံနေသောကြောင့်ပင်။
တကယ်တမ်းတွင် လုချန် အလွန် ကောင်းကောင်း သိထားသည်မှာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်သည် မဟာတောရိုင်းနယ်မြေမှ အကူအညီများကို ခေါ်ဆောင်လာကာ ပြန်လာတော့မည် ဆိုသည်ကိုပင်။
ယနေ့တွင် လူများက ထုံးစံအတိုင်း တည်းခိုခန်းရှေ့၌ စုရုံးနေကြစဉ် ရုတ်တရက် ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာမီ လူတိုင်းက သူတို့၏ ခြေအောက်တွင် မြေကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်ကို အံ့သြတကြီး မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ဤမြင်ကွင်းက အော်ဟစ်သံများကို ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာစေသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ...”
လုချန် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ပြောခဲ့သည့် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု၏ အပြောင်းအလဲကြီး နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ...
ချန်ခွန်းဂိုဏ်းချုပ်က ဂိုဏ်း၏ အောက်ဘက်ရှိ အစီအရင်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
အဝီစိတောင်၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန်းမနှင့် လုချန်နှင့် ရင်းနှီးသော အခြားဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ အားလုံးသည် နေရာတစ်ခုစီကို ရှာတွေ့ထားခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာသည် မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပြီး ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုက အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရလိမ့်မည်ဟု လုချန်က သူတို့ကို စောစောကတည်းက ပြောထားခဲ့သည်။
မှောင်မိုက်သော ဂူတစ်ခုထဲတွင် ရှီကျင်းတိုနှင့် ဝေ့ယီချီတို့ သွေးသံရဲရဲဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ ချီအင်အားက အားနည်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂူပေါက်ဝကို အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်က စောင့်ကြပ်နေပြီး သူတို့က ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန် မနည်းကြိုးစားခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဒီနေရာက သူဌေး ပြောခဲ့တဲ့ နေရာပဲ”
“ငါတို့ တကယ်ပဲ... မဟာယာနအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာလား...”
ဒါက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုကို ရူးသွပ်သွားစေမယ့် နေ့တစ်နေ့ပင်။ အဝေးက တောင်တန်းတွေ ပြိုကျလာတာကို လူတွေက ထိတ်လန့်တကြား စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ခြေအောက်က မြေကြီး ရွေ့လျားနေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။
လူများက အပြင်မထွက်ရဲဘဲ အိမ်ထဲတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ အချို့က ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရှိ ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုတွင် မိသားစုတစ်ခုစီတိုင်းက တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။ ၎င်းတို့အတွင်းတွင် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး အလွန်တရာ သန့်စင်ကာ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်ရုံသာမက တာအိုသဘောတရား အမျှင်တန်းများပင် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။
“အခွင့်အလမ်း... ဒါက ငါတို့ ရှောင်မိသားစုရဲ့ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အလမ်းပဲ... လူငယ်တွေအားလုံး ဝင်သွားပြီး ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကြစမ်း...”
အလားတူ အော်ဟစ်သံများက ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုလုံးနီးပါးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တောင်ဘက်တောင်တန်းရှိ ကုစူးမိသားစုတွင် ကုစူးကျင်၏ ချောမောသော မျက်နှာထားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှောင်ချိုင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ လှောင်ချိုင့်အတွင်းတွင် ရိုးရှင်းသော လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလွန်လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ မြင်သူတိုင်း မျက်စိမခွာရက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် ဤကြွေကျလာသော နတ်သမီးလေး၏ မျက်လုံးများက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာထားက နာကျင်နေကာ ကြီးမားသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံစားနေရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
“လာစမ်း... ဒီလို အခွင့်အလမ်းမျိုးနဲ့ အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအိုး ရှိနေတာ... ဒါက ငါ... ကုစူးကျင်အပေါ် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတဲ့ ကောင်းချီးပဲ...”
ကုစူးကျင်က သူ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက စိတ်ဝိညာဉ်ချီ လှောင်ချိုင့်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် ဖိချလိုက်ရာ အမည်းရောင် ချီအမျှင်တန်းအချို့က လှောင်ချိုင့်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွင်းရှိ မိန်းကလေးဆီသို့ ရစ်ပတ်သွားသည်။
အမည်းရောင် ချီများ သူမကို ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိန်းကလေးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းက ကုစူးကျင်ကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။ အမည်းရောင် ချီများက မိန်းကလေးကို တစ်ပတ်လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ချုပ်တည်းထားရသော မူးယစ်ဆေးစွဲသူတစ်ဦးက သူလိုချင်သောအရာကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားသည့်အလား အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။
အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် မြို့တော်ရှိ ရတနာစစ်ဆေးရေး ခန်းမအတွင်း။
အဘိုးကုသည် ကောင်တာတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ကောင်း တစ်အိုးကို မြည်းစမ်းနေစဉ် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဤအသံက အဘိုးကု၏ မျက်နှာထားကို ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ရာ သူ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုအဖြစ် တန်ဖိုးထားသော သစ်အုရေနွေးအိုးလေးမှာ သူ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သို့သော် သူက ၎င်းကို တစ်ချက်လေးပင် မကြည့်ဘဲ သူ၏ ခါးမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ ၎င်းကို အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ၎င်းသည် နှစ်ခြမ်းကွဲနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
“ပိနင်...”
အဘိုးကုက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရတနာစစ်ဆေးရေး ခန်းမ၏ တံခါးမှ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကာ တည်းခိုခန်း ဝင်ပေါက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“သူဌေးလု... ပိနင် ဒုက္ခရောက်နေပြီ...”
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်လျှောက်လုံး လျှပ်စီးများ လက်ကာ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် အချိန်အတော်ကြာ မပေါ်လာခဲ့သော ရှားပါး စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ နေထိုင်ရာ နေရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးက ရွေ့လျားနေပြီး တောင်များ အချင်းချင်း ဝင်တိုက်ကာ အားလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး သစ်တောများကို ဖိချေကာ မြစ်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း ဤမြင်ကွင်းသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု ပေါင်းစည်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်...
ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု ပေါင်းစည်းသွားပြီး ၎င်းတို့၏ ဧရိယာက သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းကို မည်သူမှ မသိကြပေ။
အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်၏ အစွန်အဖျား၊ သမုဒ္ဒရာကြီး၏ ဘေးတွင် ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ လုံးဝ အမည်းရောင်ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးချီများကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။
သူ၏ အနောက်တွင် လူဆယ်ယောက်ကျော် လိုက်ပါလာပြီး အားလုံးက အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ပြသနေကြကာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အားလုံးက မဟာယာနအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်...
အသစ်ရောက်လာသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက အကူအညီများ ရှာဖွေရန် မဟာတောရိုင်းနယ်မြေသို့ သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကာ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးကို လှည်းကျင်းရှင်းလင်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤမျှများပြားသော အကူအညီများဖြင့် သူက လုံလောက်အောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင်မှာတင် ပိုင်သခင်ကြီး ရောက်လာခဲ့ပြီး သူနဲ့အတူ ဒီအခွင့်အလမ်းအတွင်းမှာ အဆင့်ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ကြတဲ့ ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုက တခြား မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်တချို့လည်း ပါလာခဲ့သည်။
အနောက်ဘက်ကုန်းမြေတိုက်၏ သမုဒ္ဒရာကြီး အထက်တွင် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေပြီး ပုံရိပ်များ အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကာ လူအချို့ ပင်လယ်ထဲသို့ ရံဖန်ရံခါ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။
***