Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">လုချန်... ထွက်ခဲ့ပြီး ဒူးထောက်စမ်း...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက မြန်မြန်ရောက်လာပြီး မြန်မြန်ထွက်သွားခဲ့တဲ့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပင်။ ကျယ်ပြန့်ပြီး သန့်စင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီတွေက ခန္ဓာကိုယ်တွေထဲကို တိုက်ရိုက် စီးဝင်လာသည်။ ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု ပေါင်းစည်းသွားတဲ့အချိန်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဒီတောင်တန်းတွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ တည်ရှိနေခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှာတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဒေသတစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် လူအချို့မှာ ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိရန် နေ့တစ်ဝက်သာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး အခြားသူများ အနှစ်တစ်ရာအတွင်း မရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့်တစ်နေရာသို့ နေ့တစ်ဝက်တည်းနှင့် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ဤအရာက ပိုင်သခင်ကြီးကို စစ်ပွဲကြီးမတိုင်မီ သူတို့ကို ရှာဖွေနိုင်စေခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို စုပေါင်းခုခံရန် အခွင့်အရေး ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတိုက်ပွဲသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု ပေါင်းစည်းခြင်းထက်ပင် ပို၍ အားကောင်းလှသည်။ ပင်လယ်ရေပြင်သည် နီရဲနေပြီး သမုဒ္ဒရာသတ္တဝါများနှင့် မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်အချို့ ကျဆုံးသွားပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးက အသံတိတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုသည် အလွန်အမင်း မောက်မာနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ မိသားစုများအတွင်းတွင် မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်များ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပိုင်သခင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် ယဉ်ကျေးသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ရိုသေလေးစားမှုမျိုးကို မပြသကြတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ပင်လယ်ရပ်ခြားက ပညာရှင်တွေကို ဖိတ်ခေါ်ထားတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့က လွယ်လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သွေးတွေ အများကြီး ထွက်ရလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယခင်က ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကုစူးမိသားစု အုပ်စုဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုလည်း တိုက်ကြတာပေါ့... ငါတို့က သူ့ကို မကြောက်ပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်၏ သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်က တက်ကြွနေသည်။ သူသည် ကုစူးကျင်၏ အစ်ကိုဖြစ်ပြီး ထိပ်သီးမိသားစုများအားလုံးထဲတွင် အမောက်မာဆုံး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကုစူးမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရုံသာမက သူ၏ ညီဖြစ်သူကလည်း မကြာမီ မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့်မှာတော့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာနည်းလမ်းလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု...”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ သူတောင်းစားအဘိုးအို၏ စွမ်းအားကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ သူက အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြို့တော်က လုဆိုတဲ့သူကို ပြောနေတာလား။ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးကျင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားသော အသစ်ရောက်လာသည့် မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်များကလည်း အထင်အမြင်သေးမှုများကို ပြသလိုက်ကြသည်။ ယခင်က ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းများမှ ပညာရှင်များစွာက သူ၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် စုဝေးခဲ့ကြပြီး ထိပ်သီးမိသားစုကြီးတစ်ခုနှင့် တန်းတူဖြစ်သော မဟာရှအင်ပါယာကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် အချို့က လုချန်ကို အလေးအနက် ထားခဲ့ကောင်း ထားခဲ့ကြလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အခုရော...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟက်... မဟာရှအင်ပါယာကကော ဘာအရေးလဲ။ ဤအခွင့်အလမ်းက သူတို့ကို နဂါးတံခါးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်စေခဲ့ပြီး မဟာရှအင်ပါယာကို သူတို့ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး ပေါင်းစည်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် မဟာရှအင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို လက်ချောင်းလေးတစ်ချက် တောက်ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိုင်သခင်ကြီးက ဒီလိုပြောနေမှတော့ ငါတို့ သွားကြည့်ကြတာပေါ့။ လုဆိုတဲ့သူက နာမည်ကြီးတယ်လေ၊ ငါ ကြားနေရတာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့တော့ သူ ဘာအစွမ်းအစတွေ ရှိလဲဆိုတာ သွားကြည့်လို့ရပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ယောက်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မဟာရှအင်ပါယာ မြို့တော်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက သူတို့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်သည်။ ဤလူများသည် အခွင့်အလမ်းကို ရရှိပြီးနောက် အလွန်အမင်း မောက်မာနေကြပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကုန်းမြေတိုက်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေသည်ဟု ယုံကြည်နေကြကြောင်း သူ အလွန်ကောင်းကောင်း သိသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ရှေ့တွင် လူတိုင်းက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်ဆိုတာကို သူတို့ မသိရှာကြပေ...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန် မြို့တော်ရှိ တည်းခိုခန်းတွင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ ပင်မတံခါးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အရှေ့တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် ချီအင်အား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။ လုချန်က အလယ်စားပွဲတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ခက်ထန်နေသည်။ လုချန်ကို ဤပုံစံဖြင့် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူဌေးလု တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီဆိုတာ လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။ လုချန် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဤကဲ့သို့ မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အမတ်ချုပ်ကြီး၏ စံအိမ်တွင် ရှောက်ချင်းကို မြင်ခဲ့ရစဉ်က ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကု၊ ချောင်ရွဲ့လျန်နှင့် ထောင်ယွီတို့က လုချန်၏ အနောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သုံးယောက်လုံး၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်ကို မြင်နိုင်ပြီး ငိုထားတာ သိပ်မကြာသေးဘူးဆိုတာ သိသာလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဘိုးကြီးကု... စိတ်မပူပါနဲ့။ သူဌေးလု ရှိနေမှတော့ တူမလေး ပိနင် ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify">မဟာယာနအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် တက်လှမ်းလာသော ပထမအဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကုစူးမိသားစုက သူတို့ဘာသာ သေတွင်းတူးနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျို၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည်လည်း မဟာယာနအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ မူလကျင့်ကြံမှုက မြင့်မားသောကြောင့် မဟာယာနအဆင့်အတွင်း၌ပင် အခြားသူများစွာထက် သာလွန်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခန်းထဲတွင် လူအများအပြား ရှိနေပြီး အားလုံးက သတင်းရရချင်း ရောက်လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိပ်သီးမိသားစုကြီးများတွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာသော အခွင့်အလမ်းအချို့မှလွဲ၍ အခြား အသစ်ရောက်လာသော မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်များ အားလုံးမှာ တည်းခိုခန်းအတွင်းတွင် ရှိနေကြသည်။ ကျန်လူများမှာလည်း အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ရရှိခဲ့ကြသည်။ မဟာယာနအဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် သိသာထင်ရှားသော အဆင့်ချိုးဖျက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ထုတ်လွှင့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လုချန်က သူ၏ ထိုင်ခုံမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် အကြည့်အားလုံးက လုချန်ထံသို့ စုဝေးသွားကြသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ အကြည့်များက နာခံမှုကို ပြသနေသည်။ အကယ်၍ သူဌေးလုက အမိန့်ပေးလိုက်လျှင် မီးကိုဖြတ်ပြီး ရေကိုဖြတ်ဖို့ ဝန်မလေးတဲ့ နာခံမှုမျိုးပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကျေးဇူးတင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလေးစားပေးတဲ့ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။ အချိန်အကြာကြီး အားလုံးရဲ့ အကူအညီသာ မပါခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့အပေါ် ထားခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေကို ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါတယ်။ သူဌေးလုသာ မရှိခဲ့ရင် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အပြောင်းအလဲဖြစ်တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီထိပ်သီးမိသားစုကြီး လေးခုက ဝါးမျိုသွားလောက်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အမှန်ပဲ... အခုဆိုရင် သူဌေးလုက ကျွန်တော်တို့ကို မဟာယာနအဆင့်ကိုတောင် တက်လှမ်းခွင့် ပေးခဲ့ပြီ။ ဒီကျေးဇူးက ဒီဘဝမှာ ဆပ်ဖို့ ခက်ပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တာနဲ့ ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်နေရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု အမိန့်ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အားကောင်းပြီး ပြတ်သားသော ဤအသံများက တည်းခိုခန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းနှင့် အခြားအမျိုးသမီးများက ဘေးတွင်ထိုင်ကာ အလယ်တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုလက်ရှိ တည်းခိုခန်းတွင် စုဝေးနေသူများသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုလုံးတွင် အင်အားအကြီးမားဆုံး အင်အားစုဖြစ်ပြီး ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို လှည်းကျင်းရှင်းလင်းပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူတို့က လူတစ်ယောက်တည်း၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကို သူ့ဆီကနေတစ်ဆင့်သာ မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် လုချန်က ဟန်ဆောင်မနေတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... အားလုံးပဲ... ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်က ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုကနေ ထွက်ခွာပြီး မဟာတောရိုင်းနယ်မြေကို သွားမယ်ဆိုတာ အားလုံး ခန့်မှန်းမိကြမှာပါ။ ကျွန်တော် ထွက်သွားတော့မှာမို့လို့ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ အားလုံးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲပါတယ်။ အကြောင်းပြချက်တချို့ကြောင့် ကျွန်တော်က တည်းခိုခန်းကနေ အချိန်အကြာကြီး ထွက်သွားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ကုစူးမိသားစုကို သေချာပေါက် သေခိုင်းရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် သွားသတ်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကြီးလျိုက ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကုစူးမိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ကြက်တစ်ကောင်၊ ဘဲတစ်ကောင်ဖြစ်နေရင်တောင် မြေမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချန်ခွန်းဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲကလည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ကြီးငါးပါးခန်းမမှ စွန်းဝမ်ကလည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော် မပါလို့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာလျို... ခင်ဗျားက စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းအောင် လုပ်နေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လော့ဖုန်းတောင်ကြား ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကုစူးမိသားစုကို ချေမှုန်းဖို့ဆိုရင် ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေထဲက ဘယ်သူက မသွားဘဲ နေမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားလုံးများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ပုံရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူတို့၏ ကျောက်ထိုင်ခုံများမှ ထရပ်ကာ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကုက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ လူတိုင်းကို အလေးအနက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲက သူ၏ တပည့်အတွက် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ထွက်ခွာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အာကာသသခင် ရှောင်အာက ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေဦး... သူတို့ ရောက်နေပြီလို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ အပြင်ဘက်၊ မြို့တော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပုံရိပ်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟက်... ဒါက မဟာရှအင်ပါယာလား။ အရမ်း အားနည်းတဲ့ပုံ ပေါက်နေတာပဲ၊ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရလောက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားပြောသူသည် ယခင်က မဟာရှအင်ပါယာထံမှ အကာအကွယ်ရရှိရန် အခွန်ဘဏ္ဍာများ မကြာခဏ ဆက်သလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုဆိုတဲ့သူက ဘယ်မှာလဲ။ ဒီနေ့ သူက ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်များ ရှိနေသလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုစုပေါင်း ပုံရိပ်ကိုးခုက လျှပ်တစ်ပြက် ရွေ့လျားလာပြီး တည်းခိုခန်း တည်ရှိရာ လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက မကြာမီ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အားလုံးပဲ... သူဌေးလုက ဆန်းကြယ်ပြီး မှန်းဆလို့မရတဲ့သူပါ။ ခင်ဗျားတို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်သင့်ဘူးနော်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သတိပေးစကား ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူတို့အားလုံးက အဆင့်တူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူက အမိန့်ပေး၍ မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိုင်သခင်ကြီး... ခင်ဗျားက အရမ်း သတိကြီးလွန်းနေတယ်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ဆန်းကြယ်နေပါစေ၊ မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင် ဆယ်ယောက်ရှိနေတာကိုများ ငါတို့က သူ့ကို ကြောက်နေရဦးမှာလား”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်က နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်ပြီးနောက် အောက်ဘက်သို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လုချန်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ ထွက်ခဲ့ပြီး ဒူးထောက်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save