Book List

<h2 style="text-align: center;">ရှန်းရှလောကမှာ တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ထားတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန် - March</h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပိုင်သခင်ကြီး၏ ရွေးချယ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုချန်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ အခုချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ဒူးထောက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်၏ အသံက လေထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်အတွင်းမှ အရှင်မင်းကြီးသည်လည်း သူ၏ စာကြည့်ဆောင်ထဲမှ ထွက်လာကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ သာမန်ပြည်သူများလည်း ထိုအသံကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ မြေငလျင်လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ မည်သူကများ သူဌေးလုကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်ဝံ့သနည်းဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် ခေါင်းပြူကြည့်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်သခင်ကြီး၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်း၏ ပင်မတံခါးကြီး ပွင့်လာပြီး အဝီစိတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်လာသည်။ သူသည် မဟာယာနအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ထက်မှ ပုံရိပ်များကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မဟာယာနအဆင့်မှသာ ထွက်ပေါ်နိုင်သော စွမ်းအားအရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်သော်လည်း သူက အထင်သေးဟန်ဖြင့် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်ခွေးကများ ဒီနေရာမှာ လာပြီး အရမ်းကာရော ဟောင်နေရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချင်နေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးမိသားစုဘက်မှ ရပ်တည်နေသော မဟာယာနအဆင့် ပညာရှင်က မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နေဦး”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက သူ့ကို တားလိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူများကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်တို့ ဒီနေ့လာတာ သူဌေးလုကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းစရာရှိလို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုကို အကူအညီလာတောင်းတာဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ရယ်ချင်ပွဲကျနေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပိုင်သခင်ကြီး... ခင်ဗျား သူဌေးလုကို လာရှာတာဆိုရင် သူတို့နဲ့ အတူ မလာသင့်ဘူး။ ခင်ဗျား မသိသေးလို့နေမှာပါ။ ခုလေးတင် ဒီတည်းခိုခန်းထဲမှာ ကုစူးမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဘယ်လို မျိုးဖြုတ်ပစ်ရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေကြတာဗျ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကတော့ ကြီးမားလှသည်။ အပေါ်ဘက်ရှိ လူများက ကြားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်ကတော့ ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂိုဏ်းချုပ်လျို... အဲဒါ ဘာသဘောလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက ဒေါသထွက်နေသူများကို ငြိမ်သက်သွားအောင် ကြိုးစားရင်း အောက်ဘက်ရှိ လူများကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မူလက အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်ကို နာမည်တပ်ခေါ်၍ ရသော်လည်း ယခုအခါ သူက သူဌေးလုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် ‘ဂိုဏ်းချုပ်’ ဟုသာ ခေါ်ဆိုရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအတွက်တော့ ခင်ဗျားဘေးက ကုစူးကောင်ကိုသာ မေးကြည့်လိုက်။ သခင်မလေးချူဆိုတာကို သူ သိသလားလို့”</p> <p style="text-align:justify">အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောရင်း ကုစူးရှန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကုစူးရှန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အို... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စများမှတ်လို့။ ဟို ဖာသည်မလေးအကြောင်း ကိုး။ အဲဒီကောင်မလေးက တော်တော်တော့ အကျင့်သီလ ကောင်းရှာပါတယ်။ ငါ့ညီကိုရော ငါ့ကိုပါ အထိမခံဘူးလေ။ နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသား။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ခေါင်းမာတဲ့ ခွေးမလေးတွေက သက်တမ်းမရှည်တတ်ဘူးလေ။ အခုလောက်ဆို သူမလည်း အလောင်းကောင် ဖြစ်နေလောက်ရောပေါ့။ ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တိရစ္ဆာန်တွေ... မင်းတို့ ကုစူးမိသားစုက အကုန် တိရစ္ဆာန်တွေပဲ”</p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကုက တည်းခိုခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက မင်းတို့ ကုစူးမိသားစုကို အများကြီး ယုံကြည်ခဲ့တာ။ ဒါကို မင်းတို့က ငါ့တပည့်ကို ဒုက္ခပေးရက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေ... ခင်ဗျားက ဟို... ဟို... ဘယ်သူပါလိမ့်”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်က မှတ်ဉာဏ်ပြန်ခေါ်နေဟန် တမင်တကာ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဪ... မှတ်မိပြီ။ ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့အိမ်မှာ အလကားလာလာ စားနေကျလူပဲ။ အဲဒီ ခွေးမလေးက ခင်ဗျားတပည့်လား။ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘိုးကု၏ မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နီရဲနေပြီး အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေသည်။ အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်သာ သူ့ကို ဆွဲမထားလျှင် ကုစူးရှန်နှင့် သေခန်းပြတ် တိုက်ခိုက်ရန် သူ ပြေးတက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသော ပိုင်သခင်ကြီးမှာ သူ မသိသေးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဂိုဏ်းချုပ်လျို... အဲဒီ သခင်မလေးချူဆိုတာ ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုရဲ့ လူယုံလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒုက္ခပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီး၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားသည်။ ကုစူးရှန်၏ စကားများကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူဌေးလု၏ လူယုံကို ကုစူးမိသားစုက သတ်ဖြတ်လိုက်သည်တဲ့လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိုင်သခင်ကြီး... ဘာလို့ မျက်နှာကြီး ပျက်နေရတာလဲ။ ခွေးမလေးတစ်ကောင် သေသွားတာ ဘာအရေးလဲ။ ဘာလဲ... လုဆိုတဲ့ကောင်က ကျုပ်ကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ်လို့များ ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">ကုစူးရှန်က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးကုစူး... ခင်ဗျားကတော့လေ...”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးမှာ ဘာဆက်ပြောရမှန်းမသိအောင် ဆွံ့အသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဪ ဟုတ်သားပဲ။ တစ်ခု မေ့နေတာ။ လုဆိုတဲ့ကောင်မှာ အစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိတယ်မလား။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မဟာရှအင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ့ရဲ့ အရူးအစ်ကို အကူအညီနဲ့ လုပ်ခဲ့တာလေ။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောပြဖို့ မေ့နေတာ။ အဲဒီ အရူးက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုကနေ ထွက်သွားတာ ကြာပြီဗျ။ ကျုပ်တို့ ကုစူးမိသားစုရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်က အရာသိခန်းမထက် မညံ့ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ။ စီနီယာ ထွက်သွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီးက ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ဖိနှိပ်ရန် သူတောင်းစားအဘိုးအိုထံ အကူအညီတောင်းရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ထွက်သွားခဲ့ပြီတဲ့လား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့သည့်အပြင် အခြားအခြေအနေများပါ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချာပေါက် ထွက်သွားတာပေါ့။ မယုံရင် အဲဒီ လုဆိုတဲ့ကောင်ကို သွားမေးကြည့်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ ငါ့အစ်ကိုကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကတည်းက ထွက်သွားခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်ကလည်း တည်းခိုခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ မင်း မောက်မာနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းလား။ ပိုင်သခင်ကြီး... ခင်ဗျားက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုရဲ့ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံထားရတဲ့သူလေ။ ဒီနေ့ ကုစူးမိသားစုက လူ့အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သတ်ဖြတ်ထားတယ်။ ခင်ဗျား ဝင်ပါမလား မပါဘူးလားဆိုတာ ကျုပ် သိချင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်...”</p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကုစူးရှန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပိုင်သခင်ကြီး... ခင်ဗျား အခြေအနေကို သေချာနားလည်ဖို့ လိုမယ်နော်။ အခု နတ်ဆိုးအရှင်သခင်က ကမောက်ကမတွေ လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျုပ်တို့ ကုစူးမိသားစုမှာ မဟာယာနအဆင့်ဆိုလို့ ကျုပ် တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ဘက်မှ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်းပင် သူ့ဘေးတွင် ဝင်ရပ်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်တောင်တန်း မုရုန်မိသားစုမှ မဟာယာနအဆင့် ကျင့်ကြံသူကလည်း သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်သည်။ ထိုမိသားစုနှစ်ခုသည် မူလကတည်းက အကျိုးစီးပွားချင်း ဆက်နွှယ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ပိုင်သခင်ကြီးမှာ ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူဌေးလုဘက်မှ ရပ်တည်လိုက်လျှင် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ရင်ဆိုင်မည့် အရေးကြီးကိစ္စတွင် ကုစူးမိသားစုက ဝင်မပါဘဲ နေပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူတို့က နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ဝင်မပါဘဲ နေလိုက်လျှင်လည်း ကုစူးမိသားစု၏ လုပ်ရပ်များကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခွင့်ပြုလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်သခင်ကြီး နှုတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်က ခပ်ဟဟ နှစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျား ဝင်မပါဘူးဆိုတဲ့ သဘောပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလု... အခု နတ်ဆိုးအရှင်သခင် သောင်းကျန်းနေတော့ သာမန်ပြည်သူတွေအားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။ ကျုပ် ပိုင်... ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းတစ်ဆက်ဆက် ညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျုပ်ဘာသာကျုပ်ပဲ ရှင်းရတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တည်းခိုခန်းထဲမှ ပုံရိပ်ဆယ်ခုကျော် ထွက်လာပြီး သူတို့အားလုံးက အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။ အနိမ့်ဆုံးက ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း ပထမအဆင့်ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးက ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှလောက် စွမ်းအားမျိုးက မနေ့ကသာဆိုလျှင် အပေါ်ဘက်ရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာကို သေချာပေါက် ပျက်သွားစေမည် ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မတူတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ကျော် ရှိနေသည့်တိုင် ကုစူးရှန်နှင့် ကျန်လူများက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုချန်... မင်းက လှုပ်ရှားချင်သေးတယ်ပေါ့လေ။ ငါတို့ ရှောင်မိသားစုနဲ့ မင်းကြားက ရန်ငြိုးကို ဒီနေ့ အပြတ်ရှင်းရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ စုမိသားစုကလည်း မင်းနဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ထက်မှ အော်သံနှစ်သံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ရန်သူတွေ အကုန်ရောက်နေကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ငါနဲ့ စာရင်းရှင်းချင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ။ ဒီနေ့ အကုန်ထွက်ခဲ့ကြစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လုချန်... မင်းက တည်းခိုခန်းလေး ဖွင့်ပြီး ပထမအဆင့်ဂိုဏ်း နည်းနည်းပါးပါးရဲ့ ထောက်ခံမှု ရထားရုံနဲ့ နည်းနည်းတော့ မာနကြီးလွန်းနေပြီ။ မင်း မာနကြီးနေတဲ့ အရင်းအနှီးဆိုတာ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေသာသာပဲဆိုတာ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို သိစေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယခင် ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ စကားများထဲတွင် ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ရရှိထားသော အခွင့်အလမ်းက သူတို့ကို ယခင်က တစ်ခါမှ မရဖူးသော ယုံကြည်မှုမျိုးကို ပေးစွမ်းထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အပေါ်က လူတွေ ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ မှတ်ထားပြီးပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကုန် သေချာမှတ်ထားပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify">အဝီစိတောင် ဂိုဏ်းချုပ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မှတ်ထားရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဒါဆို... သူတို့အားလုံးကို သတ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကုန်သတ်လိုက်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်များက သူတို့၏ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အပေါ်ဘက်တွင်ရှိနေသော ကုစူးရှန်နှင့် အခြားသူများအားလုံးက သူတို့ နားကြားများ မှားသွားသလားဟု သံသယဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလုဆိုတဲ့ကောင် ရူးများသွားတာလား။ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့်က အမှိုက်ကောင်တွေနဲ့များ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ရယ်ချင်သွားသော်လည်း အပြုံးတစ်ခု မပေါ်လာခင်မှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပုရွက်ဆိတ်တွေလို့ မင်း ပြောလိုက်တာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save