Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟူတိုင်းပြည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ရောက်နေသည့်နေရာက တောင်တန်းကြီးတစ်ခုထဲတွင် ဖြစ်သော်လည်း တောင်ခြေအစွန်အဖျားလောက်သာ ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်မနေပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခြေထောက်တွင် အာကာသဖိနပ်ကို စီးထားသဖြင့် သူ၏ ခြေလှမ်းများက သွက်လက်မြန်ဆန်လှသည်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် လျှောက်ပြီးနောက် တောင်ပေါ်မှ သူ ဆင်းလာနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ခြေအလွန်တွင်တော့ အဆုံးအစမထင်သော မြက်ခင်းပြင်ကြီးက မျက်စိရှေ့တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး နွားအုပ်၊ သိုးအုပ်များ ကျက်စားနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘အရင်ဆုံး ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မေးဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာရမယ်။ ပြီးမှ ဘယ်ဂိုဏ်းကို ဝင်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ ရွေးချယ်စရာရှိလာမှတော့ အကောင်းဆုံးဂိုဏ်းကိုပဲ ရွေးရမှာပေါ့...’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်းရှလောကတွင် မည်သည့်ဂိုဏ်းက အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဂိုဏ်းက အကြမ်းတမ်းဆုံး လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲဆိုသည်ကို လုချန် အကြမ်းဖျင်း မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိုး၊ နွားများ ကျက်စားနေသည်ဆိုမှတော့ သိုးကျောင်းသား၊ နွားကျောင်းသားများလည်း ရှိနေမည်မှာ သဘာဝပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ထိုဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် အူကြောင်ကြောင် ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်ပြနေသော ကလေးတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမယ် ကလေး... မင်းက ဒီမှာ နေတာလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟီး ဟီး ဟီး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကလေးကို သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ခုခုလွဲချော်နေမှန်း လုချန် သတိထားမိလိုက်သည်။ ပုံမှန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူစိမ်းနှင့်တွေ့ချိန်၌ ဤသို့သော ဟန်ပန်မျိုး ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... ရွာဘက်ကို သွားချင်ရင် ဘယ်လမ်းက သွားရမလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟီး ဟီး ဟီး...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထားပါတော့... ငါ သဘောပေါက်ပါပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ထိုကလေးကို ကျော်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် မြက်ခင်းပြင်ထက်၌ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ဆောက်လုပ်ထားသော သက်ကယ်မိုး တဲအချို့ကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားရာ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဆုံသဖြင့် ဤနေရာသည် မည်သည့်နေရာဖြစ်ကြောင်း ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူတိုင်းပြည် နယ်စပ်ပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူတိုင်းပြည် ဟုတ်လား... ဒီနေရာကလေ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူတိုင်းပြည်ဆိုသည်မှာ မဟာတောရိုင်းနယ်မြေရှိ အင်အားကြီး နိုင်ငံသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လုချန် ပြန်အမှတ်ရသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုင်းပြည်များက ဂိုဏ်းများ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်နေသော ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာက လုံးဝကွာခြားသည်။ (အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရှိ အင်အားကြီးမားသော မဟာရှအင်ပါယာပင်လျှင် ထိပ်သီးမိသားစုကြီးများနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီရုံသာ ရှိသည်။) သို့သော် မဟာတောရိုင်းနယ်မြေတွင်တော့ တိုင်းပြည်တစ်ခုက ဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်ပြီး ဂိုဏ်းအားလုံးသည် တိုင်းပြည်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူတိုင်းပြည်၏ လက်ရှိ အရှင်သခင်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မဟာဟူဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု ဟူတိုင်းပြည်နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးစဉ်ကို လုချန် အတည်ပြုနိုင်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဟူတိုင်းပြည်အတွင်း၌ အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခု ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွမ်တောင် နှင့် ဝူဝေဓားဂိုဏ်း တို့ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဂိုဏ်းနှစ်ခုအနက် ချင်းလွမ်တောင်က အားကောင်းသော အတွင်းသိုင်းပညာရပ်များဖြင့် နာမည်ကျော်ပြီး ဝူဝေဓားဂိုဏ်းကတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် ရွေးချယ်မည့် ဂိုဏ်းမှာ ချင်းလွမ်တောင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ချင်းလွမ်တောင်အကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်နှင့် လုချန်၏ မျက်နှာက ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ထိုတောင်က အလွန်ထူးဆန်း၏။ သူတို့က အမျိုးသမီးများကိုသာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး အမျိုးသားများကို လုံးဝ လက်မခံပေ။ ထို့ကြောင့် သူသာ ထိုဂိုဏ်းသို့ ဝင်ချင်ပါက ထင်သလောက် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်း ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်ဆိုလျှင် ဝူဝေဓားဂိုဏ်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လာမည်။ သို့သော် ထိုဂိုဏ်းမှ လူများ၏ စရိုက်က အလွန်အောက်တန်းကျလှသည်။ သူတို့အားလုံးက အပြင်ပန်းတွင်သာ သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်ထားပြီး အတွင်းစိတ်က အင်မတန် မည်းညစ်ကြောင်းကို လုချန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ ယခုလို အားကိုးစရာ တည်းခိုခန်း မရှိချိန်တွင် ထိုဂိုဏ်းထဲဝင်သွားပါက အရိုးပါမကျန် ဝါးမျိုခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လာစမ်းပါ... ငါ့ကို ချင်းလွမ်တောင်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ယောက်ျားလေးတပည့် ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏ ပထမဆုံးသော ဘဝရည်မှန်းချက်ကြီးတစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ရှိတွင် လမ်းတည်နေရာများ ရောထွေးနေသဖြင့် ချင်းလွမ်တောင်က မည်သည့်အရပ်တွင် ရှိသနည်းဟု သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးအား သူ ယဉ်ကျေးစွာ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက လက်ညှိုးထိုးပြရင်း အရှေ့ဘက်တွင် ရှိကြောင်း ပြောပြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ချင်းလွမ်တောင်က အရှေ့ဘက်မှာ ဟုတ်လား...’</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ စိတ်ထဲတွင် နိမိတ်မကောင်းသော ကြိုတင်ခံစားမှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်းလွမ်တောင်သည် ဟူတိုင်းပြည်၏ အနောက်ဘက်အရပ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့်တည်း။ ဤနယ်စပ်ဒေသမှနေ၍ အမျိုးသမီးက အရှေ့ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြနေသည်ဆိုလျှင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သတ်ကြ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီး လက်ညှိုးထိုးပြခဲ့သော အရပ်ဆီမှ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ သူ့ကို လန့်ဖြန့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် မြေကြီးများ တုန်ခါလာသည်ကို လုချန် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာတွင် မြင်းကောင်းမြင်းသန်များကို စီးနင်းကာ သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမည်းရောင် မြင်းစီးသူရဲကောင်းတပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်းတဲ့မှပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်သည် ဟူတိုင်းပြည်နှင့် ကျောက်တိုင်းပြည်တို့ စစ်မီးတောက်လောင်နေချိန် ဖြစ်ကာ နယ်စပ်တိုက်ပွဲများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ သူရောက်နေသော နေရာကို ဘေးကင်းသည့်စကားဖြင့် သုံးရလျှင် 'ဟူတိုင်းပြည်နယ်စပ်' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုပါက 'စစ်မြေပြင်' သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မိုးကြိုးသံအလား ကျယ်လောင်လှသော တိုက်ပွဲဝင်ဟစ်ကြွေးသံများကြောင့် ကျက်စားနေသော သိုး၊ နွားများ လန့်ဖြန့်ကာ ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။ အချို့သော သိုး၊ နွားများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးလာနေသော မြင်းစီးတပ်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားမိရာ ချက်ချင်းပင် သွေးသံရဲရဲဖြစ်အောင် နင်းခြေခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစစ်သားများ အားလုံးသည် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးမှာ ဤအခြေအနေမျိုးကို မကြာခဏ ကြုံဖူးနေကျဖြစ်မှန်း သိသာလှသည်။ လုချန်အား စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ သက်ကယ်မိုးတဲလေးထဲသို့ ခြေကုန်သုတ်ပြေးဝင်သွားကာ တစ်နှစ်ကျော်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီ၍ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အန္တရာယ်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုချန်လည်း အမျိုးသမီးထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်မှလည်း တိုက်ပွဲဝင်ဟစ်ကြွေးသံများက အလားတူ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်တပ်နှစ်ခုလုံး၏ ရွေ့လျားနှုန်းက အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ အမျိုးသမီး၏ အပြေးနှေးကွေးနေမှုကို သတိပြုမိသွားသော လုချန်က သူမအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲပွေ့လိုက်ပြီး စစ်မြေပြင်နှင့် ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်ချီများ လှိုင်းထန်သွားပြီး လက်နက်ချင်း ရိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ မဟာတိုက်ပွဲကြီး စတင်လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ဖက်စစ်သည် အင်အားစုစုပေါင်းမှာ ငါးထောင်ကျော်ခန့် ရှိသည်။ အတိုင်းအတာငယ်သော နယ်စပ်တိုက်ပွဲလေးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီး ဆောက်လုပ်ထားသော သက်ကယ်မိုးတဲလေးမှာ မြေကြီးနှင့်တစ်ပြေးညီ ပျက်စီးသွားပြီး တဲများထဲမှ ပြေးထွက်လာသော အခြားလူအများကိုပါ လုချန် မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း... ကြောက်စရာကြီးပါလား...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သည်အထိ လေထဲမှတစ်ဆင့် ဆက်တိုက် ခုန်ပျံလာခဲ့ပြီးနောက် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်ရာ သူမက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဒေါ်တို့က အရမ်းအန္တရာယ်များတာပဲ။ စစ်တပ်နှစ်ခု တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ သွားနေကြတာကိုး...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ရပါဘူးကွယ်...”</p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးက ရှင်းပြသည်။ တိုက်ပွဲများမှာ နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် အမြဲဖြစ်ပွားလေ့မရှိကြောင်း၊ ဤနေရာတွင် သူတို့ နေထိုင်လာခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယခုလို ရုတ်တရက်ကြီး တိုက်ပွဲဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိကြောင်း ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဒေါ်တို့က ဟူတိုင်းပြည်က လူတွေမလား။ ဘာလို့ မြို့ထဲ သွားမနေကြတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီအပြင်ဘက်မှာက စားစရာသောက်စရာ ရှာလို့ရသေးတယ်လေကွယ်။ မြို့ထဲဝင်သွားရင် နေစရာလည်းမရှိတော့သလို မြို့ထဲက အခြေအနေတွေက အရမ်းကို ဆိုးရွားလွန်းတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">မြို့အကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်၌ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဒေါ်တို့လည်း မြို့ထဲကနေ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြတာပါပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save