Book List

</p> <p>အခန်း ၃၀၄ - ကျင်း မိသားစု၏ ကျဆုံးခြင်း (အပိုင်း ၂)</p> <p>ကျင်းဝေ သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တင်ထားသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူပြီး ရေအနည်းငယ် ထည့်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော လည်ချောင်းကို စိုစွတ်အောင် လုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ့ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက် ပြောပြကာ လင်းမူက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေလိုက်သည်။</p> <p>လင်းမူ ယနေ့ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာမျိုးကို ကြားရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ထိုသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လူအများ၏ မျက်စိအောက်မှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အင်ပါယာ၏ အမှောင်သမိုင်း ဖြစ်ပေသည်။ 'ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်းများ' ဟု ခေါ်ဆိုကြသူများ၏ ဟန်ဆောင်မှုများကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ကျင်း မိသားစုဝင်များကို တိတ်တဆိတ် သတ်ဖြတ်နေစဉ် ဘေးထိုင်ကြည့်နေသူများ ဖြစ်လာခဲ့ပုံကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>"အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုအပြီးမှာ လူအနည်းငယ်ပဲ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်... ငါ ဒဏ်ရာရပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ပေမယ့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ခြေရာခံ အစီအရင် တစ်ခု ချထားခံခဲ့ရတယ်... ငါ ဘယ်သွားသွား ရှာတွေ့နိုင်ပြီး ဘာပဲလုပ်လုပ် ခြေရာခံ အစီအရင်ကို ဖိနှိပ်လို့ မရခဲ့ဘူး...”</p> <p>“အစီအရင်ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုက ငါ အရင်က မြင်ဖူးသမျှထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူ့ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ငါ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒါကို လုပ်ခိုင်းတာ ဧကရာဇ်မင်းကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိတယ်... အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ တခြားလူတွေကတော့ ငါ့ရဲ့ အကြီးဆုံး မြေး ကျင်းလော်၊ ငါ့သမီး မြောင်အာနဲ့ တွမ်တိုင်းပြည် တော်ဝင်မိသားစုက အစေခံ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်...”</p> <p>“အစေခံတွေက မြောင်အာကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ခိုးထုတ်သွားနိုင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ပြဿနာတွေက အဲဒီမှာ မဆုံးသေးဘူး... ငါတို့ အားလုံး လူစုကွဲသွားပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဝေးကွာသွားကြတယ်... ငါက ငါ့မိသားစုရဲ့ နယ်မြေမှာ ရှိနေပြီး မြောင်အာက တွမ်တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေတွေမှာ ရှိနေပြီး ကျင်းလော်ကတော့ အရှေ့ပိုင်း မင်နိုင်ငံရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တယ်...”</p> <p>“ငါ သူတို့ကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ငါတို့ ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒါကတော့ ဒီခြံဝင်းပဲ... လက်နက်အသင်္ချေ ပေါင်းမိုးစံအိမ်က ငါ့မိသားစုရဲ့ အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှု ဖြစ်သလို အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်လည်း ဖြစ်တယ်... သူ့ရဲ့ အပြည့်အဝ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မစမ်းသပ်ရသေးဘဲ အခုချိန်ထိတောင် ငါ သေချာ မသိသေးဘူး...”</p> <p>“လက်နက်အသင်္ချေ ပေါင်းမိုးစံအိမ်က ကပ်ဘေးတစ်ခုခု ကြုံလာရင် မိသားစုအတွက် ဘေးကင်းတဲ့ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ... အဲဒီတုန်းက ငါတို့ ကြုံတွေ့နေရတာလည်း ကပ်ဘေးပဲလေ... ဒါပေမဲ့ ခြေရာခံ အစီအရင်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့မချင်း လက်နက်အသင်္ချေ ပေါင်းမိုးစံအိမ်ကို လောကကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြသလို့ မရခဲ့ဘူး...”</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှု တစ်ခု လိုအပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... ငါ့ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိတ်လှောင်ပြီး ငါ့ရဲ့ အသက်သွေးကို ဖိနှိပ်လိုက်တယ်... အဲဒါကမှ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမို့လို့ပဲ... ငါ့သမီး မြောင်အာက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဆီကို ရောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသော လူကတော့ ငါ့အကြီးဆုံး မြေး ကျင်းလော်ပဲ...”</p> <p>“သူက အရမ်း ဝေးလွန်းနေပြီး အခု ကြားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ဖြစ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတွေကြောင့် ငါတို့ဆီ လာဖို့ ခက်ခဲခဲ့တယ်... ငါတို့ကို ရှာဖွေနေတဲ့ ရှာဖွေရေး အဖွဲ့ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး တိုင်းပြည်တိုင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့တယ်...”</p> <p>“ဒီအချိန်မှာပဲ မြောင်အာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ ဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရတယ်... ဒါကြောင့် ရွာငယ်လေး တစ်ရွာမှာ ခိုလှုံပြီး ငါ့မြေးလေး မွေးလာမယ့် အချိန်ကို စောင့်ရုံမှလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး... ကျင်းလော် က ဒီအချိန်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပေမယ့် ကျင့်ကြံသူ တချို့နဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်...”</p> <p>“အဲဒီတုန်းက သူက ဝိညာဉ် သန္ဓေသား အဆင့်ရဲ့ အစွန်းမှာ ရောက်နေပြီး အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေခဲ့တာ... အဲဒါကြောင့် သူ ငါတို့နဲ့ အရမ်း ဝေးကွာနေပြီး အရှေ့ပိုင်း မင်နိုင်ငံမှာ ရောက်နေခဲ့တာ... သူ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အချိန်အခါ မသင့်ခဲ့ဘူး...”</p> <p>“သူ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်က ကျရောက်လာပြီး သူ့တိုက်ပွဲကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်... သူ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာတွေ ရသွားခဲ့တယ်...”</p> <p>“ဒါက ဂိုဏ်းတွေ အားလုံးကို သူ့တည်နေရာကို ဖော်ပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ဆိုတာ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေရဲ့ အာရုံကို အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရတဲ့ အရာ မဟုတ်လို့ပဲ... တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ ငါ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ဖွင့်ပြီး သူ့ကို သွားကယ်ခဲ့တယ်...”</p> <p>“ငါ သူ့ကို ကယ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် ငါမရှိတဲ့ အချိန်မှာ မြောင်အာက တိုက်ခိုက်ခံရတယ်... သူ လွတ်မြောက်နိုင်အောင် သူ့ အစေခံတွေက အသက်စတေးခဲ့ကြပေမယ့် ကိုယ်ဝန်ကြောင့် သူ အရမ်း အားနည်းနေခဲ့တယ်... ငါ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို ပြန်ပိတ်လှောင်ပြီး ကျင်းလော်နဲ့အတူ သူ့ဆီ ရောက်သွားတော့ သေခါနီး အခြေအနေ ရောက်နေပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရတယ်...”</p> <p>“ငါ့မြေးမလေး ခယ်အာက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီး သူကတော့ သွေးထွက်လွန်နေခဲ့ပြီလေ... ခယ်အာကို ငါတို့ဆီ လွှဲပေးနိုင်တဲ့ အချိန်အထိ သူ တောင့်ခံထားပြီးမှ တမလွန်ကို ထွက်ခွာသွားခဲ့တာ... အဲဒီနေ့က နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာရင်တောင် ငါတို့ လက်စားချေမယ်လို့ ကောင်းကင်ကြီးကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုခဲ့ကြတယ်...”</p> <p>“အခု နောက်ဆုံးတော့ အတူတူ ပြန်ဆုံရပြီဆိုတော့ လက်နက်အသင်္ချေ ပေါင်းမိုးစံအိမ် ကို အသက်သွင်းပြီး အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဖို့ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပဲ...”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းက ငါတို့ကို လက်မလျှော့သေးဘဲ ဆက်ရှာနေခဲ့တယ်... ဆယ်စုနှစ် တစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားပေမယ့် ငါတို့ကို ရှာမတွေ့နိုင်သေးဘူး... ဧကရာဇ်မင်း စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပစ်မှတ်အသစ် တစ်ခုဆီ အာရုံပြောင်းသွားတယ်... အဲဒါက အရာအားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က တရားခံ ဖြစ်တဲ့ ကူ မိသားစုပဲ...”</p> <p>“ဧကရာဇ်မင်းက သံသယလွန်ကဲနေရင်တောင် အရူးတော့ မဟုတ်ဘူး... ကူ မိသားစု ဘာတွေ လုပ်ခဲ့တယ်၊ ဘာတွေ လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ် ဆိုတာ သူ သိတယ်... ကျင်း မိသားစုလို အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုကိုတောင် ကျဆုံးအောင် လုပ်နိုင်ရင် အချိန်လုံလုံလောက်လောက် ရရင် အင်ပါယာကိုလည်း အဲဒီလို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p>“ဒါကြောင့် ဧကရာဇ်မင်းက ကူ မိသားစုကိုလည်း အင်ပါယာ မြေပုံပေါ်ကနေ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့တယ်... အဲဒါက ငါတို့အတွက် နေ့ထူးနေ့မြတ် တစ်နေ့ ဖြစ်သလို ငါတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရန်သူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ရဲ့ နောက်ထပ် ရန်သူ ဖြစ်တဲ့ ဧကရာဇ်မင်းက ပိုပြီး အင်အားကြီးလာတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လည်း သက်ရောက်နေတယ်...”</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်က ငါတို့ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်မင်းကို သတ်ဖို့ မစ်ရှင် စတင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်က အင်ပါယာရဲ့ ပထမ မင်းသား၊ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ သားကို အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် ခန့်အပ်မယ့် အချိန်ပဲ...”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့လို့ ငါတို့ မစ်ရှင် ကျရှုံးခဲ့ပြီး ငါနဲ့ ကျင်းလော် လူစုကွဲသွားခဲ့တယ်... ငါ လွတ်မြောက်နိုင်အောင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခဲ့တယ်... ခယ်အာက ငယ်သေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမယ့်သူ လိုအပ်နေသေးလို့ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပုန်းအောင်းခဲ့ရတယ်...”</p> <p>“ငါတို့ အင်ပါယာ တစ်ခွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး အခွင့်အရေးတွေနဲ့ မဟာမိတ်တွေကို ရှာဖွေရင်း နောက်ဆုံးတော့ ဒီမှာ အခြေချဖြစ်သွားတာပဲ..." ကျင်းဝေ မျက်လုံးများ နီရဲလျက် နိဂုံးချုပ် ပြောပြလိုက်၏။</p> <p>အခန်း ၃၀၄ ပြီး<br />


Save