Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်များ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        လင်းစံအိမ်တော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ဧည့်သည်များအား လက်ဖက်ရည်ဖြင့် ဧည့်ခံနေကြလေသည်။ ဧည့်ခံများအား လက်ခံ၍  ဦးဆောင် ဧည့်ခံနေသူမှာ အသက်သုံးဆယ် အစောပိုင်း အရွယ်ရှိ ချောမော ခန့်ညားလှသော အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူသည် အပြာနုရောင် ဝတ်ရုံအား ဆင်မြန်း ထားသော်လည်း ဝှီးချဲပေါ်တွင် ထိုင်နေရရှာလေသည်။ ဤမျှ ခန့်ညားသည့် အမျိုးသား တစ်ဦးသည် မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေရသည်မှာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပင် ကောင်းလှလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူ၏ ညာဘက် ဘေးတွင်မူ ဝါနုရောင် ပိုးထည်ဝတ်စုံအား ဆင်မြန်းထားသော အခြား အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေလေသည်။ သူသည် ချောမောသော်လည်း မာနထောင်လွှားသည့် အငွေ့အသက်များ ရှိနေခဲ့လေသည်။ သူ၏ ဘေးနားတွင်မူ အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျော့ရှင်းလှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါဦး ဒုတိယမင်းသား ဝူရှဲ့က ဒဏ်ရာက အရှင်း မသက်သာသေးလို့ ဒီကို လာဖို့ အချိန်နည်းနည်း ကြာပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                         ဝှီးချဲပေါ်ရှိ အမျိုးသားမှ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ အသိပေး လိုက်တော့သည်။ သူသည် အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ကျွင်းရှန်၏ အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်သူ ကျွင်းချင်း ပင်ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဒုတိယမင်းသား မော့ရွှမ်ဖေးမှ မထူးခြားသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။ သူသည် ကျွင်းဝူရှဲ့၏ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤကာလပတ်လုံး သူမအား လာရောက် ကြည့်ရှုခြင်းမှာ ယခုအကြိမ်သည် ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် သူသည် အခြား အမျိုးသမီး တစ်ဦးကိုပါ ခေါ်ဆောင် လာခဲ့သေးလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျွင်းချင်း၏ မျက်နှာမှာမူ သဘာဝကျစွာပင် ကြည့်မကောင်းတော့ချေ။ မကြာမီ ကျွင်းဝူယောင်သည် ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မော့ရွှမ်ဖေး၏ မထူးခြားသည့် အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မော့ရွှမ်ဖေးအား ချီတိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးတွင် ရုပ်အချောဆုံး အမျိုးသားများထဲမှ တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ သူနှင့် စေ့စပ်ထားသူ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည့် ကျွင်းဝူရှဲ့သည် သူနှင့် ယှဉ်၍ မရနိုင် လောက်အောင် ခန့်ညားချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပွေ့ချီခြင်းအား ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဝူရှဲ့မှာ ကျန်းမာရေး ပြန်လည် ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ နီမြန်းသော ပါးပြင်လေးများ မရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ထိုအချက်ကပင် သူမ၏ ရုပ်သွင်အား ပွင့်လန်းခါစ ကြာဖြူ တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ထူးခြားသည့် ခံစားချက်အား ပေးစွမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                         သူမသည် ထိုစိမ်းသက်သည့် အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ မှီနွဲ့နေခဲ့လေသည်။ ယခင်တွင် ရှိခဲ့သော မောက်မာ ရိုင်းစိုင်းသည့် အမူအရာများ နေရာတွင် နုနယ် ပျော့ပျောင်းကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ဟန်ပန်များမှ အစားထိုး ဝင်ရောက် နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မော့ရွှမ်ဖေးသည် ကျွင်းဝူရှဲ့အား သဘောမကျကြောင်းမှာ တစ်နိုင်ငံလုံး သိရှိထားကြသည့် အချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏ လက်ထပ်ရန် ကတိစကားမှာ လင်းဝမ့်၏ လက်အောက်တွင်ရှိသော လွေ့လင်းတပ်မတော်၏ ရန်သူ မဖြစ် လိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သို့သော် ဤအချက်ကပင် မော့ရွှမ်ဖေးအနေဖြင့် သူ၏စေ့စပ်ထားသူမှ သူ့အား အရှက်ခွဲနေသည်အား ကြည့်၍ ပျော်ရွှင်နေမည်ဟု မဆိုလိုပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မော့ရွှမ်ဖေးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခပ်ပြတ်ပြတ် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ဝူရှဲ့ရဲ့အစ်ကို ကျွင်းဝူယောင် ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျွင်းချင်းက မသိစိတ်မှနေ၍ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မော့ရွှမ်ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာ ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့လေတော့သည်။ လင်းစံအိမ်တော်၏ တတိယမျိုးဆက်တွင် လူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။ ဤကျွင်းဝူယောင် ဆိုသူသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိ လာခဲ့ရလေသနည်း။</p> <p>                        ဤအချက်မှာ လင်းဝမ့်သည် တော်ဝင်မိသားစု အပေါ် ကြိုတင် ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ကာ ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အချက်အား ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။ မော့ရွှမ်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး ဝူယောင်က မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော်ရဲ့ အဖေက သူ့ကို အပြင်မှာ တွေ့လို့ ခေါ်ယူမွေးစားခဲ့တာပါ အခု ဝူရှဲ့ကလည်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရထားတဲ့အပြင် ဖခင်ရဲ့ ကျန်းမာရေးကလည်း မကောင်း ကျွန်တော်ကလည်း မကူညီနိုင်တာကြောင့် ဝူယောင်ကိုပဲ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ပြန်ခေါ်လိုက်ရတာပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျွင်းချင်းမှ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ‘ဒါဆို သူတို့က သွေးသားမတော်စပ်ကြဘူးပေါ့’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        မော့ရွှမ်ဖေး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အစကတည်းမှ မော့ရွှမ်ဖေးသည် ကျွင်းဝူရှဲ့အား ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ကျွင်းဝူယောင်နှင့် ကျွင်းဝူရှဲ့တို့သည် သူတို့၏ နေရာတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူမသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော မောင်နှံအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက် ပြီးနောက်  စိတ်ထဲ မှနေ၍ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်လိုက်မိတော့သည်။ ဤသူသည် ယခင် ဝူရှဲ့မှ အလွန်အမင်း စွဲလမ်းခဲ့ရသည့် အမျိုးသား ဖြစ်ပေမည်။  သို့သော် သူ၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးကိုမူ သူမ မှတ်မိခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝူရှဲ့ ဒဏ်ရာ ရထားတာကို ခမည်းတော် သိသွားတော့ အားဆေးအချို့ ပို့ခိုင်းလိုက်တယ် ယွင်ရှန်းကလည်း အနားမှာ ရှိနေတာနဲ့ ဝူရှဲ့ရဲ့ဒဏ်ရာကို ကြည့်ပေးဖို့ ကိုယ် ခေါ်လာခဲ့တာ ယွင်ရှန်းက ဆေးပညာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ ဆိုတော့ သူ ကြည့်ပေးတာက ဒဏ်ရာ အမြန် ပျောက်ကင်းဖို့ အတွက် ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                         သူ၏မျက်နှာ ထက်ပေါ်တွင် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေခဲ့ကာ အေးစက်သည့် အမူအရာများ ပြန်လည် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်တိုင် ထို အမျိုးသမီး၏ အကြောင်းအား ပြောမိသည့်အခါတိုင်းတွင် သူမအား အမြတ်တနိုး ငေးကြည့် တတ်သည့်အပြင် သူမ၏ နာမည်အား ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ လေသံသည် နူးညံ့ညင်သာသွားတတ်သေးလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုအကြည့်များသည်  သူ၏ ချစ်သူသက်ထားအား ကြည့်နေသည့်အလားပင် ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save