မုဆိုး ဘာကြောင့် ထိုသို့ တုံ့ပြန်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသနည်း ဆိုသည်ကို လင်းမူ မသိသော်လည်း ထိုကိစ္စကို သိပ်မစိုးရိမ်ချေ။ သူ အစိုးရိမ်ဆုံး အရာမှာ စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည် 'မှေးမှိန်ခြင်း' ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး ထိုမျှသာမက သူ၏ ခြံဝင်းထဲမှ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထွက်ခွာလာပြီး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ အိမ်နှင့် လမ်းနှစ်လမ်းခန့် ကွာဝေးကြောင်း လင်းမူ သိလိုက်၏။
"စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည် 'မှေးမှိန်ခြင်း' က မင်းရဲ့ တခြား စွမ်းရည်တွေထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းပုံရတယ်..." ရွှီခုန်း ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။
"ဟင်... စီနီယာ... အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းမိလို့လား..." လင်းမူ မေးလိုက်သည်။
"အမှန်ပဲ... မင်း မြင်ခဲ့ရတဲ့ မီးခိုးရောင် ဟင်းလင်းပြင်က ဒီကမ္ဘာနဲ့ မျဉ်းပြိုင် တည်ရှိနေတဲ့ မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင်ပဲ... မင်းရဲ့ စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည်က အဲဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီး သွားလာလှုပ်ရှားခွင့် ပြုတာပဲ... ပြီးတော့ အဲဒီစွမ်းရည်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ လက်တွေ့ကမ္ဘာက နေရာမှာ မင်း ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မယ်..." ရွှီခုန်း ဖြေလိုက်၏။
လင်းမူ စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ စကားများကို စဉ်းစားကြည့်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တွေ့ရှိချက်များနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်ရာ မှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်နိုင်ချေ များစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။ စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး အားကောင်းသော်လည်း ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များ အတိအကျကို လင်းမူ မသိသေးချေ။
သူ၏ စွမ်းရည် အားလုံးတွင် လင်းမူ သိရှိထားသော ကန့်သတ်ချက်များနှင့် အားနည်းချက် အချို့ ရှိလေသည်။ ပထမဆုံး စွမ်းရည် 'အရိပ်ပြောင်း' သည် အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်ကာလသာ ကြာမြင့်သော်လည်း ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ ထိုအချိန်ကာလအတွင်း မည်သည့်အရာကိုမဆို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဒုတိယမြောက် စွမ်းရည် 'လျှပ်ခုန်ကူး' သည် သူ့စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ အကွာအဝေး အတွင်းရှိ မည်သည့် နေရာသို့မဆို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပေသည်။ ထိုစွမ်းရည်၏ ကန့်သတ်ချက်မှာ လင်းမူ၏ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ အကွာအဝေး မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ ဆယ်မီတာ ပတ်လည် အတွင်း၌သာ အလုပ်လုပ်နိုင်ခြင်းပင်။ ဟင်းလင်းပြင် ဓာတ်သဘာဝ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စွမ်းရည်ကို အားဖြည့်မှသာ ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
တတိယမြောက် စွမ်းရည် 'ဖောက်ထွင်း' က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒြပ်မဲ့ဖြစ်စေပြီး အရာဝတ္ထုများကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်၏။ ထိုစွမ်းရည်၏ ကန့်သတ်ချက်မှာ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပါဝင်သော အရာဝတ္ထုများက သူ့ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသည်မှာ သူ အစီအရင်များနှင့် အတားအဆီးများကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုမုဆိုးနှင့် ခဏတာ တွေ့ဆုံမှုမှတစ်ဆင့် လင်းမူ သိလိုက်ရသည်မှာ သူ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို မုဆိုး သတိမထားမိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုသည်မှာ စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည် 'မှေးမှိန်ခြင်း' က သူ့ကို ထိုကမ္ဘာမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လင်းမူ ထိုစွမ်းရည်၏ ထင်ရှားသော အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
အားသာချက်မှာ မည်သူမှ သတိမထားမိဘဲ ဧရိယာများ သို့မဟုတ် နေရာများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်လှောင်ခံထားရပါက ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နံရံ သို့မဟုတ် အတားအဆီး တစ်ခုကလည်း ၎င်းကို တားဆီးနိုင်ပုံ မပေါ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းမူ ထိုနေရာသို့ လာစဉ် နံရံ အနည်းဆုံး ဆယ်ခုခန့်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြောင်း သေချာနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အတားအဆီးများနှင့် အစီအရင်များကဲ့သို့သော အရာများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုစွမ်းရည်၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက် သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက် ရှိနေသေး၏။ လင်းမူ မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း ရှိနေစဉ် သူ ဘယ်သွားနေသည်ကို အတိအကျ မသိနိုင်ချေ။ ထိုနေရာတွင် အရာအားလုံး တူညီနေပြီး မည်သည့် အရာဝတ္ထုမျှ မရှိဘဲ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပေသည်။
ထိုသည်မှာ လင်းမူ အသုံးပြုရန် ရည်ညွှန်းစရာ ဘာမှ မရှိကြောင်းနှင့် သူ့စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံ ရှိနေလျှင်ပင် ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မရှိသဖြင့် အသုံးမဝင်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအရာများ အားလုံးက လင်းမူတွင် ထိုစွမ်းအားကြီးမားသော စွမ်းရည် ရှိနေသော်လည်း ၎င်းအတွင်း ရှိနေစဉ် လမ်းကြောင်း ရှာဖွေနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာဖွေနိုင်ပါက သူ့အတွက် မှန်းဆရခက်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ စွမ်းရည်က သူ့ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး နေရာတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်နိုင်စေသော်လည်း ၎င်းက သူ့ကို ပြဿနာထဲ ရောက်သွားစေနိုင်ကြောင်းလည်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။
သူ မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း အလွယ်တကူ မျက်စိလည်လမ်းမှားသွားနိုင်ပြီး ရန်သူ၏ အမာခံစခန်း အလယ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။ စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည်က ယခုအခါ သူ့အတွက် အသွားနှစ်ဖက်ပါ ဓားတစ်လက်နှင့် ပိုတူနေပြီး ၎င်းကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုရန်နှင့် လမ်းကြောင်း ရှာဖွေရန် နည်းလမ်း မရှာတွေ့မချင်း သူ သိပ်အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ပိုမို သေးငယ်သော အားနည်းချက် တစ်ခုမှာ တစ်ကြိမ် အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏမှာ အတော်လေး များပြားပြီး အမျှင်တန်းများပင် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဥ်ချီ အရည်စက် ဆယ်စက် လိုအပ်ကာ ကြာမြင့်ချိန်မှာလည်း တစ်မိနစ်သာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် လင်းမူ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အချိန်ကာလကို တိုးမြှင့်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။
“ဟူး… စဉ်းစားစရာတွေ အများကြီးပဲ... ဒါကို နားလည်အောင် လုပ်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရလိမ့်မယ်..." လင်းမူ အိမ်သို့ အပြန်လမ်းတွင် ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။
လင်းမူ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်ပြီး စွမ်းရည်အကြောင်း စဉ်းစားရန် ထိုင်လိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် စွမ်းရည်၏ အားနည်းချက်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွား၏။
'မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ လမ်းကြောင်းကို ပိုကောင်းကောင်း ရှာဖွေနိုင်ဖို့ဆို ဟင်းလင်းပြင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ငါ သုံးလို့ ရနိုင်လောက်တယ်... ဟင်းလင်းပြင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ဟင်းလင်းပြင် ကိုယ်တိုင်နဲ့ မျဉ်းပြိုင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းမှာလည်း ရှိနေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ချီစွမ်းအင်အပေါ် မူတည်တယ်... ငါ အဲဒါကို ပိုကောင်းအောင် သုံးတတ်လာရင် စွမ်းရည်ကို သုံးဖို့ ပြဿနာ မရှိသင့်တော့ဘူး... သူ့အားနည်းချက်ကတောင် အားသာချက် တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်...' လင်းမူ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်၏။
လင်းမူ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ရွှီခုန်းသည်လည်း သူ့မှတ်ဉာဏ်များနှင့် အတွေးများကို ကြည့်ရှုနေ၏။ လင်းမူ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အဖြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီခုန်း သူ့တပည့်အတွက် ဂုဏ်ယူမိသွားသည်။ တစ်ဖက်လူတွင် ကောင်းမွန်သော ဉာဏ်ရည် ရှိပြီး သူ၏ စတင်မှု အခြေအနေများကြောင့် ရွယ်တူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အားနည်းချက် ရှိနေသော်လည်း ထိုကောင်လေးက ပုန်းကွယ်နေသော ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရွှီခုန်း သံသယ မရှိချေ။
သူ့နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သူ့အသက်အရွယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အတော်လေး အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။ သူ့စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်လား သို့မဟုတ် အသိပညာကို အဆက်မပြတ် ဆာလောင်နေမှုကြောင့်လား ဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းက သူ့ကို ပိုပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းလာစေခဲ့၏။
ရွှီခုန်း စတုတ္ထမြောက် စွမ်းရည် မည်သို့ အလုပ်လုပ်သနည်း ဆိုသည်ကို ပိုမို သိရှိထားသော်လည်း လင်းမူကို မပြောပြခဲ့ဘဲ သူ့ဘာသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိစေလိုပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တိုင် သင်ယူရရှိသော အရာများက သူ သင်ပေးသော အရာများထက် တစ်ဖက်လူအတွက် ပိုမို ကောင်းမွန်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့်ပင်။
အခန်း ၂၉၃ ပြီး
***