Book List

<h2 style="text-align: center;">သောက်ကျိုးနည်းစနစ် ; နတ်ဆိုးဓားအင်မော်တယ်တောင် ငါ့ကို ဆရာကြီးခေါ်ရမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ်-၇)</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၁+၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;">စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီကလူတွေ ဘယ်မှာလဲ၊ လာပြီး အမှိုက်သိမ်းကြစမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​   အချိန်အတော်ကြာမှ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ရင်ထဲက တုန်လှုပ်မှုကို အောင့်အီးထားရင်း တီးတိုးဆွေးနွေးလာကြသည်။</p> <p>​"ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ သိုင်းစစ်ဆေးမှုဖြေဆိုမယ့် ၁၈ နှစ်အရွယ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်လား.."</p> <p>​"ဒီလောက်အထိ ထူထပ်တဲ့ စစ်မှန်သောချီမျိုးဆိုရင် စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်လို့ ပြောရင်တောင် ယုံမိမှာပဲ.."</p> <p>​"ငါတို့ ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာ နောက်ထပ် ပြိုက်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ပြီ.."</p> <p>​"ချင်းဟယ် ဂူမိသားစုကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မွေးထုတ်လိုက်တာပဲ.."</p> <p>​   လူအများ၏ အသံများမှာ တုန်ရီနေပြီး ဂူချန်အား ချီးကျူးနေကြ၏။ သူတို့ ထိုအသက်အရွယ်တုန်းက အလွန်ဆုံးရှိလှ ဒုတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး လက်သီးချင်း အသားချင်းထိအောင် အနီးကပ် နပန်းလုံးနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်လျှင်ပင် တိုက်ပွဲအလယ်တွင် ချီကုန်သွားမည်စိုးသဖြင့် စစ်မှန်သောချီကို အတိုင်းအတာနှင့်သာ သုံးစွဲရဲကြ၏။</p> <p>​   ဂူချန်ကဲ့သို့ လေထဲပျံတက်ကာ  ဗုံးကျဲသည့်အလား တိုက်စစ်ဆင်နိုင်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>​   ချက်ချင်းပင် လျူလုံတက္ကသိုလ်မှ ဆရာတစ်ဦး ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> "ဒီကောင်လေးက ငါတို့ လျူလုံတက္ကသိုလ်နဲ့ ကံပါလာတာပဲ၊ သူ့ကို ငါတို့ဆီ ခေါ်သွားရင် ကောင်းမယ်ထင်တယ်.."</p> <p>   ​ဤမျှ ပါရမီထူးသည့် ကျောင်သားကိုသာ စည်းရုံးနိုင်ပါက ရာထူးတက်ရန် သေချာသလောက် ရှိသကဲ့သို့ ဆုကြေးငွေလည်း အမြောက်အမြား ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုလူငယ် အစွမ်းထက်လာပါက ဆရာဟောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ မှန်းဆရပင် ရနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>​"စိတ်ကူးယာဥ်မနေနဲ့..."</p> <p>​   သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူဝကြီးတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာကာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>" ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်ကို မင်းတို့ လျူနောင်တက္ကသိုလ် ပို့လိုက်တာက ပါရမီကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ်.."</p> <p>​"ဟေးယွန်းတက္ကသိုလ်က ကျန်းနန်ပြည်နယ်ရဲ့ နံပါတ်တစ် တက္ကသိုလ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရတာ၊ သူလာချင်းလာ ငါတို့ဆီပဲ လာရမယ်.."</p> <p>​လျူလုံတက္ကသိုလ်မှ ဆရာမှာ မျက်နှာပျက်သွားကာ ဒေါသတကြီးအော်လိုက်၏။</p> <p> "ဘာ လျူနောင် လဲ..လျူလုံကွ..လျူလုံတက္ကသိုလ် .. မင်းစော်ကားလှချည်လား.."</p> <p>​"လျူနောင် ဖြစ်ဖြစ် လျူနုံ ဖြစ်ဖြစ် အမှိုက်ကျောင်းကတော့ အမှိုက်ကျောင်းပဲ..နာမည်က ဘာထူးမှာလဲ.."</p> <p>​   စကားပြောရင်းမှ ထိုဆရာနှစ်ဦးသည် လူအများရှေ့တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆဲဆိုကာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အင်္ကျီလက်များကို လိပ်တင်ကာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး မျက်နှာခြင်းကအပ်၍ အနီးကပ် အော်ဟစ်နေကြ၏။ အကယ်၍ စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီဝင်များသာ ဤနေရာတွင် မရှိပါက သူတို့နှစ်ဦးမှာ တကယ်ပင် လက်ရုံးချင်းယှဥ်ကြတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။</p> <p>​   သူတို့နှစ်ဦး အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေစဉ်တွင် ဆရာတစ်ဦးက စခရင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။</p> <p>"ကြည့်ဦး..ဂူချန်က လူ ရာနဲ့ချီကို အကုန် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီ.."</p> <p>​"သူက ပျော်နေပုံရတယ်..အခု နှစ်ယောက်ခန်းနဲ့ လေးယောက်ခန်း အဆောက်အအုံဘက်ကို ဦးတည်နေပြီ ထင်တယ်.."</p> <p>​   ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ဆရာနှစ်ဦး ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြည့်နေသော စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီဝင်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိုင်ရမလို ထရမလို ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူတို့သည် ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ အထူးချွန်ဆုံး ကျောင်းသားများ အချင်းချင်း ယှဥ်ပြိုင်ကြသည်ကိုသာ ကြည့်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​   ရှမ်းဟိုင် အမှတ် (၂) နှင့် လင်းထျန်း အမှတ် (၁) တို့ တိုက်ခိုက်တော့မည့် အနေအထားအထိ ငြင်းခုံနေကြသည်ကိုပင် သူတို့က ပြုံးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ လူငယ်ဆိုသည်မှာ ဤသို့ တက်ကြွရမည်ဟု တွေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>​   ဂူချန် ပေါ်လာသည်အထိပင် ။</p> <p>​   တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူနေသည်လော ။ လက်ပြန်တစ်ချက်ဖြင့် လူနှစ်ယောက်ကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီးနောက် ဗုံးကြဲလေယာဉ်အလား တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မနက်ဖြန်တွင် အားလုံး ခြေကျိုးလက်ကျိုး ဖြစ်နေကြမည်ဖြစ်ရာ ပုံစံတူစစ်ဆေးမှုကို မည်သို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>   ထို့အပြင် အနှီကောင်လေးက အားမထိန်းနိုင်ဘဲ လူသတ်မိပါက သူတို့ အလုပ်ပြုတ်သွားနိုင်သည် ။</p> <p>' ငါ တားမှ ဖြစ်တော့မယ်.. '</p> <p>​</p> <p>​   စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီဝင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်းဆက်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> "မြန်မြန်... အဲဒီဝတ်စုံနက်နဲ့ လူငယ်ကို သွားတားကြ..တိုက်ပွဲကို ရပ်ခိုင်းလိုက်.."</p> <p>​"ပြီးရင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့တွေကို လွှတ်လိုက်..ဒဏ်ရာရတဲ့ လူတွေကို ခေါ်ထုတ်သွားပြီး မနက်ဖြန် စစ်ဆေးမှုမှာ ဝင်ခွင့်ပိတ်လိုက်တော့.."</p> <p>​   ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝူတန်မြို့မှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆေးရုံကြီးတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက တစ်ချိန်တည်းတွင် ဒဏ်ရာရရှိသော လူရာပေါင်းများစွာကို ကုသပေးနိုင်ရန် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့.."</p> <p>​   လူနေရပ်ကွက်တွင် အသင့်ပြင်ထားသော သိုင်းပညာရှင်အဖွဲ့မှာ တစ်ယောက်ခန်း အဆောက်အအုံဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​အခြားတစ်ဖက်၊ တစ်ယောက်ခန်း အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်၌..</p> <p>​   မြေပြင်မှာ အက်ကွဲပျက်စီးနေပြီး ဖုန်မှုန့်များ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကာ ကမ္ဘာပျက်ကိန်း ဆိုက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ မြူခိုးများကြားမှ ကျောင်းသားများ၏ ညည်းတွားသံနှင့် အော်ဟစ်သံများကို တစ်ချက်တစ်ချက် ကြားနေရသည်။</p> <p>​"အား..မလုပ်ပါနဲ့... တောင်းပန်ပါတယ်.."</p> <p>​"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့..ကျွန်တော် ဒူးထောက်ပါ့မယ်.."</p> <p>​"***... ငါ မင်းကို ..."</p> <p>​ဗုန်း...</p> <p>​   လေးလံသော အသံကြီးနှင့်အတူ အနက်ရောင်လူရိပ်တစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ ဆင်းသက်လိုက်သည့် အခိုက်တွင် မီတာအနည်းငယ်အတွင်းရှိ အုတ်နှင့် ဘိလပ်မြေ ကြမ်းခင်းမှာ ပင့်ကူအိမ်အက်ကြောင်းများပင် ပေါ်လာ၏။ ကျောက်ခဲနှင့် မြေကြီးများ လေထဲ လွင့်ပျံသွားပြီး ဖုန်မှုန့်လုံးကြီးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​ဝှူး....</p> <p>   ​လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းသွားပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်များမှာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ အလိုအလျောက် ဖယ်ပေးလိုက်ကြရာ အတွင်းမှ လူရိပ် ပေါ်လာသည်။ ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကြားတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် အရပ်ရှည်ရှည် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြေမှုန့်တစ်စပင် မတင်ပေ။</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် အခြားကျောင်းမှ အတန်းဖော် ၂၇၃ ဦး၏ အိပ်စက်ရန် ခက်ခဲခြင်း၊ စစ်ဆေးမှုမတိုင်မီ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် အိပ်မပျော်ခြင်း ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၅၈၉၅]</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် ဤဒေသရှိ ဖုန်မှုန့်နှင့် သဲပြဿနာကို စီမံခန့်ခွဲပေးခဲ့သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၅၀]</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် အတန်းဖော်များအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့ရာ မည်သူမျှ ပြဿနာရှာရန် အစပြုခြင်း မရှိတော့ပေ။ စေတနာတန်ဖိုး +၁၀၀]</p> <p>​'အတော်လေး ရလိုက်တာပဲ..'</p> <p>​   ဂူချန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာရင်း ကျေနပ်နေလေ၏ ။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ စုစုပေါင်း စေတနာတန်ဖိုး ခြောက်ထောင်ကျော် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စနစ်ရရှိပြီးကတည်းက သူ အများဆုံးရရှိဖူးသည့် တန်ဖိုးပင် ။</p> <p>​   ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားများ ကြောက်ရွံ့လေးစားကြသော SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းသနည်း ဆိုသည်ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းနန်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင်သာမက တောင်ပိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုလုံးတွင်ပင် SSS အဆင့် ပါရမီရှင် မပေါ်ထွန်းခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ရှိခဲ့လေပြီ။</p> <p>​   သူသာ SSS အဆင့် သိုင်းပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ပါက မည်သို့သော ဂယက်များ ရိုက်ခတ်သွားမည်နည်းဟု သူ တွေးနေမိသည်။ ထိုအတွေးနှင့်အတူ ဂူချန်၏ မျက်လုံးများတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းများ လက်ခနဲ ပေါ်လာကာ ခရမ်းရောင် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိမလစ်သေးသော ကျောင်းသားများ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ရှာဖွေလိုက်သည်။</p> <p>​   ထို့နောက် သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ မြေကြီးနှင့် ကျောက်ခဲများကြားတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် နစ်နေသော ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ တယ်လီပို့လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​" မလာနဲ့..မလာနဲ့..ဝူးး.."</p> <p>​   ထိုသူမှာ အပျက်အစီးများကြားမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း ကျောက်ပြားကြီးကို ဖယ်လိုက်သည်နှင့် သူ့ရှေ့တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အလား ပေါ်လာသော လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ငိုယိုတော့သည်။</p> <p>​   သူ့အတွက်မူ ပြုံးယောင်သန်းနေသော ထိုချောမောသည့် မျက်နှာမှာ ငရဲပြည်မှ လာသော ယမမင်းထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေလေသည်။</p> <p>​   သို့ရာတွင် ဂူချန်က သူ့ကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် အားဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။</p> <p>​ဗုန်း...</p> <p>​   အော်ဟစ်သံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုသူ၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂူချန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် အခြားကျောင်းမှ အတန်းဖော်များကို အမြန်အိပ်ပျော်စေရန် ကူညီပေးခဲ့ကာ စစ်ဆေးမှုမတိုင်မီ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် အိပ်မပျော်ခြင်းများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၃၀]</p> <p>​   ဂူချန်က မနားဘဲ နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားပြန်သည်။ အသက်ရှူ အနည်းငယ်အကြာတွင် ဂူချန်သည် တစ်ယောက်ခန်း အဆောက်အအုံ၏ အောက်ခြေသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p>​    သူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းကို မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိဘဲ ကြည့်နေလေသည်။ ပြိုကျနေသော နံရံများနှင့် အပျက်အစီးများမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တစ်ခု ဆိုက်ရောက်ခဲ့သည့်အလား နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသည်။</p> <p>​   မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးအိုင်ထဲ၌ လဲလျောင်းနေသော လူရာပေါင်းများစွာမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ရှိနေကြပြီး အချို့မှာ မြေကြီးအောက်တွင် နစ်နေကာ အချို့မှာ အပျက်အစီးများအောက်တွင် ရောက်နေကြသည်။ သူတို့ အားလုံး၏ တူညီသောအချက်မှာ အလွန်အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>​   ထိုကဲ့သို့ သွေးပျက်စရာ ကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဂူချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားကာ အေးစက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ အဆောက်အအုံထဲသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>​   လီကျီရန် တစ်ယောက်သာလျှင် အသံချဲ့စက်ကို ကိုင်ကာ အပြင်ဘက်တွင် မောက်မာစွာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p>​"စောင့်ကြည့်ရေးကောင်စီကလူတွေ ဘယ်မှာလဲ၊ လာပြီး အမှိုက်သိမ်းကြစမ်း.."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save