Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၆၉+၇၀</h2> <h2 style="text-align:center">ပုံစံတူစစ်ဆေးမှု စတင်ခြင်း..ဝူတန်မြို့ကို ၁၀ မိနစ်အတွင်း အပြတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒေါင်.. ဒေါင် .. ဒေါင်..."</p> <p>​   ဝူတန်မြို့ပြင်ရှိ စပီကာများမှ သာယာကြည်လင်သော အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းစစ်ဆေးမှု ပုံစံတူစစ်ဆေးပွဲ၏ ကန့်လန့်ကာမှာ တရားဝင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​   ကျောင်းသားများကို တားဆီးထားသော ဘားတန်းများ ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်ထဲရှိ ကျောင်းသား သုံးထောင်နီးပါးမှာ ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးများအလား ရှေ့သို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​   ဤပုံစံတူစစ်ဆေးမှုမှာ ၁၂ နာရီသာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ရာ အချိန်လုနေရ၏။ ဝူတန်မြို့၏ အစွန်အဖျားဇုန်များတွင် ထူးဆန်းသောသားရဲများ မရှိသလောက် ရှားပါးပြီး မြို့အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် လမ်းလျှောက်ရုံနှင့်တင် အချိန်အတော်ကုန်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်တစ်ခုရရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သာမက ကိုယ်ဖော့သိုင်းနှင့် ခံနိုင်ရည်မှာလည်း အဓိကကျသော အချက်များ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>​   စေတနာတန်ဖိုး အမှတ်များစွာ ဝူတန်မြို့ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂူချန်က ဝံပုလွေတစ်ကောင်လို ပြုံးလိုက်ကာ မြို့တံခါးမကြီးကို ကျော်ဖြတ်ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ကျောင်းသား သုံးထောင်လုံး မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်သွားကြပြီး ဧရာမ မြို့ကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>​   ဂူချန်သည် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းမကြီးအတိုင်း အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေ၏။ သူ၏ ခရမ်းရောင် မျက်အိမ်နှစ်ထပ်မှာ လည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အကဲခတ်နေ၏။ အဝေးကကြည့်လျှင် လမ်းလျှောက်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှပြီး အသက်တစ်ရှိုက်အချိန်အတွင်းမှာပင် လမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်နေသည်။</p> <p>​   စစ်ဆေးမှုစတင်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် အခြားကျောင်းသားများနှင့် အလှမ်းဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဝူတန်မြို့ထဲမှာ စောင့်ကြည့်ကင်မရာတွေ အများကြီးပဲ.. နည်းနည်းတော့ သတိထားရမယ်.."</p> <p>​   ဂူချန်က လမ်းဘေးရှိ ဝှက်ထားသော ကင်မရာများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိရှိလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးနေသည်။ သူ ရမှတ်ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုကြောင့် စောစောစီးစီး အထုတ်ခံရလျှင် မကောင်းပေ။ သူ မြို့ထဲမှာ ကြာကြာနေနိုင်လေ အခြားကျောင်းသားများနှင့် ဆုံတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလေဖြစ်ပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ဆောင်ရွက်ရပေမည် ။</p> <p>​'အရင်ဆုံး သားရဲတွေကို သတ်ရင် စေတနာတန်ဖိုး တက်မတက် စမ်းကြည့်ရမယ်..'</p> <p>​   ထိုသို့တွေးကာ ဂူချန်သည် လေအဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားရင်း ဝူတန်မြို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ပထမအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တိုးတော့သည်။</p> <p>​   ထိုသားရဲမှာ ယုန်နှင့်တူသော်လည်း ပါးစပ်ကြီးမှာ ဟစိစိဖြစ်နေကာ စူးရှသော အစွယ်များမှာ အစီအရီ ထွက်နေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်။</p> <p>​"ပထမအဆင့် သားရဲ... သရဲယုန်ငါးမန်း  ပဲ.."</p> <p>​   ဂူချန်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။ သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် S အဆင့် သိုင်းပါရမီဖြစ်သော ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးမျက်လုံး၏ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အတွေ့ရများသော သားရဲအများစုကို အလွတ်မှတ်သားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသားရဲမှာ အလွန်အတွေ့ရများသလို အားလည်း အလွန်နည်းလေသည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးသား အကောင်ပင် ပထမအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အဆင့်လောက်သာ ရှိသည်။</p> <p>​   အခု သူနှင့် တိုးနေသော သရဲငါးမန်းယုန်မှာ အရပ် ၄၀-၅၀ စင်တီမီတာလောက်သာ ရှိသဖြင့် အားအနည်းဆံးထဲမှ အားအနည်းဆုံးသာဖြစ်သည်။ အရင်ဘဝက သင်္ချာစာမေးပွဲမှာ အမှတ်ပေးချင်လွန်းလို့ ထည့်ထားသည့် အလွယ်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေသေး၏ ။</p> <p>​"ရှူး... ရှူး"</p> <p>​   လူသားတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သရဲငါးမန်းယုန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူက ဟိန်းဟောက်ကာ သန်မာသော ခြေထောက်များကို အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ထို့နောက် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဂူချန်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>​   သာမန်အားဖြင့် စစ်ဆေးမှု မဖြေဖူးသေးသော ကျောင်းသားများသည် သားရဲနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်တတ်ကြသည်။ ဂူချန်အတွက်လည်း ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု မရှိဘဲ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များသာ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>​ဝူး...</p> <p>​   သရဲငါးမန်းယုန်က နီးကပ်လာသော်လည်း ဂူချန်ဆီသို့ မရောက်မီမှာပင် လိမ္မော်ရောင် True Qi စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုနှင့် ထိမှန်သွားတော့သည်။</p> <p>​ဗုန်း...</p> <p>​သရဲငါးမန်းယုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တူနှင့် ထုရိုက်ခံလိုက်ရသော ဖရဲသီးတစ်လုံးအလား အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ သွေးစများနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ ပျံနှံ့သွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဂူချန်၏ စိတ်ထဲ၌ သာယာသော စက်ရုပ်အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​[အိမ်ရှင်သည် ပထမအဆင့် သားရဲ သရဲယုန်ငါးမန်း ကို အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်စေရန် ကူညီပေးပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ကို အိမ်သို့ ပြန်ခွင့်ပေးလိုက်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၁]</p> <p>​'တစ်မှတ်ထဲလား.. နည်းလိုက်တာ...'</p> <p>​'ပထမအဆင့် သားရဲတွေက ဉာဏ်ရည် နိမ့်လွန်းလို့ ခံစားချက် တုံ့ပြန်မှု အားနည်းတာကြောင့် ဖြစ်မယ်ထင်တယ်..'</p> <p>    ဂူချန် စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သူ သိရှိထားသော စနစ်စည်းကမ်းများအရ စေတနာတန်ဖိုး ရရှိမှုမှာ ပြုလုပ်လိုက်သော အပြုအမူအပေါ်တွင် မူတည်သော်လည်း ရရှိမည့် အမှတ်ပမာဏမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခံစားချက် ပြင်းထန်မှုအပေါ်တွင် မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​'ဒါဆိုရင်တော့ အဆင့်မြင့်တဲ့ အကောင်တွေကို သွားရှာရမှာပေါ့..'</p> <p>​   ဂူချန်က ရက်စက်စွာသော အပြုံးကို ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချီများမှာ ဆူပွက်လာပြီး အားအင်များမှာ ခြေဖဝါးဆီသို့ စုစည်းသွားသည်။ သူ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ နင်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီတာရာချီသော နေရာသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>​   ဂူချန်၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် ဝူတန်မြို့ရှိ အဆင့်မြင့် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများပင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ကင်မရာစောင့်ကြည့်နေသူမှာ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဒေတာမြေပုံပေါ်တွင်မူ အစိမ်းရောင် အစက်လေးတစ်ခုသည် ဝူတန်မြို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ အလွန်လျှင်မြန်စွာ ဦးတည်နေပြီး အခြားအစိမ်းစက်များနှင့် အလှမ်းဝေးကွာနေသည်ကို မြင်နေရသည်။</p> <p>​   ထို့ပြင် ထိုအစိမ်းစက်လေး၏ ဘေးနားတွင် အနီရောင်အစက်လေး  တစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် တစ်ခုခုချို့ယွင်းနေသည့်အလားပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"ဟေး ဒါကိုကြည့်အုံး.. ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ.."</p> <p>   စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ဝင်မှာ မြေပုံကိုကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားသည်။ အခြားသူများက အစွန်အဖျားမှာတင် သားရဲဝိုင်းခံရမည်ကို ကြောက်ပြီး တုန်တုန်ရင်ရင် သတ်ဖြတ်နေချိန်တွင် ဤကျောင်းသားကတော့ ဘာကိုမှ မကြောက်ဘဲ ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်ကာ တွေ့သမျှ သားရဲကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နေသည်။</p> <p>​   စစ်ဆေးမှု စတင်ပြီး ၁၀ မိနစ် မပြည့်မီ ထိုကျောင်းသားက အလယ်ဗဟိုဇုန် ထဲသို့ ဝင်တော့မည်လော။ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာသော စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ဝင်မှာ ဤမျှအထိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ဆုန့်ကျန်းဆီသို့ ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဟဲလို... လီကြီး ..အခြေအနေ တစ်ခုခု ရှိလို့လား.. "</p> <p>   ဆုန့်ကျန်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​   စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ဝင်မှာ မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ထပ်မံ စစ်ဆေးပြီးနောက်..</p> <p>​"ခေါင်းဆောင်... တစ်ယောက်ယောက် ခိုးချနေတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်.."</p> <p>​"ဟမ်.."</p> <p>​[အိမ်ရှင်သည် ပထမအဆင့် သားရဲ နတ်ဘုရားသစ်သားမျောက်ကို ကူညီပေးလိုက်သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၁၅]</p> <p>[အိမ်ရှင်သည် ပထမအဆင့် သားရဲ နှင်းဒရယ် ကို ကူညီပေးလိုက်သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၁၅]</p> <p>[အိမ်ရှင်သည် တတိယအဆင့် သားရဲ မီးတောက်ကြိုးကြာကို ကူညီပေးလိုက်သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၁၅၀]</p> <p>​   ဂူချန်သည် အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးလွှားနေသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သားရဲများကို သတ်ရန် မမေ့ပေ။ ခြင်သည်လည်း အသားသာ ဖြစ်၏ ။ တစ်ကောင်ချင်းစီက အမှတ်နည်းသော်လည်း အရေအတွက်နှင့် အစားထိုးမည်ဟု သူက တွေးထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရမှတ်များမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>​ဗုန်း.. ဗုန်း ..ဗုန်း...</p> <p>​   တတိယအဆင့် သားရဲ အကောင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီကာ ဂူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးညှီနံ့များမှာ လမ်းမတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဂူချန်သည်တော့ ထိုအသားစများကို အေးအေးလူလူ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ဘာမှမဖြစ်သလိုပင်။ စစ်ဆေးမှု၏ နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုအဖြစ် ထားရှိထားသော ဤသားရဲများသည် သူ၏ အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>​' အားနည်းလွန်းတယ်...'</p> <p>​   အကယ်၍ အခြားကျောင်းသားများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လျှင် ချောင်ကပ်ကာ အော်ငိုမိကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအကောင်များသည် တတိယအဆင့် သားရဲများ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာရှိသော သိုင်းပညာရှင် အယောက်တစ်ရာ ပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် နိုင်ချင်မှ နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဂူချန်၏ လက်ထဲတွင်မူ ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေးများအလား အသတ်ခံနေရသည်။</p> <p>​   သူသည် လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ရမှတ်အဆင့်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>​၁။ ဂူချန် - ချင်းဟယ် အမှတ် (၁) (၇၅၄၆ မှတ်)</p> <p>၂။ အိုးရန်ပုကျန့် - လင်းထျန်း အမှတ် (၁) (၄၆ မှတ်)</p> <p>၃။ ဖန်းကျန့် - ကုယွီ အမှတ် (၁) (၃၉ မှတ်)</p> <p>​'ဟဟ... ကွာဟချက်က တော်တော်လေးများ သွားပြီပဲ..'</p> <p>' စာမေးပွဲစတာ ဆယ်မိနစ် မပြည့်သေးတော့ သူတို့ သားရဲတွေနဲ့ သိပ်မတွေ့သေးဘူးထင်တယ်.. '</p> <p>​'ကျွတ်..ကျွတ်..ကျွတ်... ငါ Speedrun ဆော့နေသလို ဖြစ်နေပြီ.. ဟီဟီဟီးး..'</p> <p>​   ဂူချန်က စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်ပြီး အလယ်ဗဟိုဇုန်  ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လိုက်ကာ နောက်ထပ် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ အရှိန်အဟုန်နှင့် ဆက်လက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save