Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှန်ယွဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံရင်း နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်တုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။ "ရှန်မိသားစုထဲက ဘယ်သူက 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' ကို ဝယ်ယူခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ရှန်ယွဲ့ပါ" ဟု ရှောင်လင်ထုံက ထိုအမည်နာမကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆိုလာ၏။</p> <p>"သူဖြစ်နေတာပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ထရပ်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အမှောင်စျေးကွက်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ထျန်းတူးပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ အင်အားကြီးမိသားစုသုံးစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ရှန်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်မိသားစုသည် ချင်မိသားစုကဲ့သို့ပင် ရေသောက်မြစ်နက်ရှိုင်းလှသော ဩဇာတိက္ကမနှင့် ပြည့်စုံသည့် မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ယင်းတို့မှာ သာမန်လူသားများနှင့် အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာရှင်များထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အမြတ်ထုတ်ရှာဖွေကြသည့် လောကီအင်အားစုများသာ ဖြစ်ကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေးဂိုဏ်းတို့ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများမှာမူ လောကီရေးရာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခြင်းမရှိရာ သာမန်လူတို့ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရယူစုဆောင်းခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>မြို့တော်အတွင်း၌ နန်းတော်ကြီးမှာ အကျယ်ဝန်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးဖြစ်ကာ မြို့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ပထဝီအနေအထား ကောင်းမွန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> နန်းတော်မှလွဲလျှင် အကျယ်ဝန်းဆုံးမှာ မိသားစုကြီးသုံးစု၏ အိမ်တော်များဖြစ်ကြရာ အရှေ့ဘက်တွင် ချင်မိသားစု၊ အနောက်ဘက်တွင် ရှန်မိသားစုနှင့် မြောက်ဘက်တွင် ရှာမိသားစုတို့ အသီးသီး အခြေစိုက်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်အိမ်တော်သို့ သွားနေစဉ်အတွင်း ရှောင်လင်ထုံထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ရရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' ကို လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်က ဝမ်တောင်တန်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရှန်မိသားစုမှ ရှန်ယွဲ့က ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထို 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်း၌ တည်ရှိနေကာ သူ့အား အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခများ ပေးနေခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ရှန်ယွဲ့အနေဖြင့် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမှ လွတ်ကင်းရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရှန်ယွဲ့တို့အကြား၌လည်း ရှုပ်ထွေးလှသော ပတ်သက်မှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးလေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အသက်ဆယ်နှစ်ခန့် ကွာခြားကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း အသက်ဆယ့်ခြောက်နှစ်တွင် ရှန်ယွဲ့မှာ အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ လမ်းပေါ်၌ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ ရှန်မိသားစု၏ အသည်းကျော် သမီးပျိုဖြစ်သဖြင့် အလိုလိုက်ခြင်း ခံရသူဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားသိရပြီးနောက် သူ့အား အလွန်တွေ့ဆုံလိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> တစ်နေ့တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး လမ်း၌ဆုံတွေ့ကြရာ ရှန်ယွဲ့က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ထိုစဉ်က အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သူမကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ ရှန်ယွဲ့မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ တကောက်ကောက်လိုက်ကာ "ခင်ပွန်း" ဟု ထပ်တလဲလဲ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်ပြီး သူမ၏ရင်ကို ခုန်လှုပ်စေနိုင်သူမှာ သူမ၏ခင်ပွန်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ရှန်ယွဲ့က ဆိုခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်မိသားစုနှင့် ချင်မိသားစုတို့မှာလည်း ဤအခြေအနေကို သဘောကျခဲ့ကြပေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ပေါင်းဖက်ခဲ့ပါက မိသားစုနှစ်ခုမှာ ပိုမိုအင်အားတောင့်တင်းလာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကျင့်စဉ်အဆင့်များ ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ ရှန်ယွဲ့ထံမှ မည်သည့်သတင်းမျှ မကြားရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်အိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တံတိုင်းပေါ်သို့ သာသာယာယာ လွှားခနဲ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူသည် ရှန်အိမ်တော်သို့ ယခင်က ရောက်ဖူးသဖြင့် ရှန်ယွဲ့၏ နေအိမ်နေရာကို ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။</p> <p> </p> <p> ရှန်ယွဲ့မှာ တစ်ချိန်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အိပ်မက်ထဲမှ နတ်မိမယ်လေး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်မိသားစု ကိုယ်ရံတော်များ၏ ကင်းလှည့်မှုကို ရှောင်ကွင်းကာ ရှန်ယွဲ့တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရာ တိတ်ဆိတ်သော ဝန်းငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းတွင်း၌ မီးလင်းနေသေးသည်ကို ထောက်ဆ၍ ရှန်ယွဲ့ အိပ်မပျော်သေးကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလဲ" ရှန်ယွဲ့မှာ ထိုအချိန်တွင် ရေချိုးကန်အတွင်း၌ ရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး တံခါးဝရှိ လူရိပ်ကို သတိပြုမိသည်နှင့် ဘေးရှိအဝတ်အစားများကို ချက်ချင်း ကောက်ယူဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် ရောက်လာတာပါ... မင်းက ငါ့ကို ဝင်ထိုင်ဖို့ မဖိတ်ခေါ်တော့ဘူးလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှန်ယွဲ့မှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး မျက်လုံးချင်းဆုံမိကြရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရ၏။ ရှန်ယွဲ့တစ်ယောက် ဤအချိန်၌ ရေချိုးနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အောက်ခံအဝတ်အစားများမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည့်အပြင် ရေစိုနေသဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လေထုမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်ကာ ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။ "ငါ ဘာမှ မမြင်လိုက်ပါဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ကျောခိုင်းလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားကာ "မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော် ယွမ်ဖုန်း" ဟု ဆိုရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ်သွားရ၏။ ရှန်ယွဲ့နှင့် သူ၏ကြား၌ မည်သည့်အရာမျှ ပြန်လည်မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း သူမက သူ့အား ဤကဲ့သို့ စိမ်းစိမ်းကားကား ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်ကို ကြားရသောအခါ စိတ်ထဲ၌ တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ၊ ငါ အခုထိ ရှင်သန်နေသေးတာကို မင်း ထူးဆန်းနေလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ဖုန်း... ငါ... ငါ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့လို့ပါ" ရှန်ယွဲ့က ဝမ်းနည်းပန်းနည်း ဆိုလာသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ မင်း လုပ်ခဲ့တာလား"</p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံစံကြောင့် လန့်ဖျန့်သွားရသည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အမြဲတစေ ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ဝင့်ကြွားနေသူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"နင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အစွမ်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားတုန်းက ငါ နင်ဆီကို လာခဲ့ချင်ပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါ့မိသားစုက နင်နဲ့တွေ့ဖို့ ခွင့်မပြုခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါလည်း..."</p> <p> </p> <p>"ငါ ပြောနေတာ အဲ့ဒီအကြောင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်း သိပါတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "ငါက အားအင်ချိနဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဆိုတော့ ရှန်မိသားစုက ငါနဲ့ ပတ်သက်ဖို့ ခွင့်မပြုတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို... နင်ဘာကို ပြောချင်တာလဲ၊ ငါ ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ" ရှန်ယွဲ့က မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း တကယ်ပဲ မသိဘူးလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ရှန်ယွဲ့ကို လုံးဝ အကဲခတ်၍ မရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ငါ မသိဘူး" ရှန်ယွဲ့က စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျနေလျက်နှင့် ခေါင်းခါပြရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က မင်း 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' ကို ဝယ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်... ငါ အဲ့ဒါကို ဝယ်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ငါ ပြန်ရောင်းလိုက်လို့ အမြတ်အစွန်းတောင် အများကြီး ရခဲ့သေးတယ်" ဟု ပြန်ဖြေလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြန်ရောင်းလိုက်တယ် ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။ ဤကိစ္စတွင် ရှန်ယွဲ့နှင့် မပတ်သက်ပါက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ့ကို ရောင်းလိုက်တာလဲ"</p> <p>"ချင်းဖုန်းမျှော်စင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ကိုပါ" ရှန်ယွဲ့က ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘာလို့ ဒီအကြောင်းတွေကို လာမေးနေရတာလဲ" ဟု ပြန်မေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ဒါဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ပါရမီတွေ ဘယ်လိုကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားရတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲ" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားကာ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်မိ၏။ "ဒါဆို... နင်က 'ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ဂူ' ရဲ့ အဆိပ်မိခဲ့တာလား"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်... ဒါကြောင့်လည်း ငါက အမှိုက်ကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီး မင်းရဲ့မိသားစုက ငါ့အနားကို မင်း အလာမခံတော့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားရသလို အပြစ်မကင်းသကဲ့သို့လည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမကိုယ်တိုင်က ထို 'ဂူ' ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကံကြမ္မာ ဆိုးရွားသွားမှုတွင် သူမ၌ သွယ်ဝိုက်သော တာဝန်ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယွမ်ဖုန်း... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..." ရှန်ယွဲ့၏ မျက်ရည်များမှာ တားမရ ဆီးမရ ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှက ပြီးသွားပါပြီ၊ မင်းနဲ့ မပတ်သက်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတော့လည်း ငါ စိတ်အေးသွားပါပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အသံမှာ ပျော့ပြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ငါ မင်းကို နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ သွားတော့မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး ရှန်ယွဲ့အား နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ယွဲ့မှာ တံခါးဝအထိ ပြေးလိုက်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူမသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေယိုင်ကျသွားတော့လေသတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save