Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အကြီးအကဲသုံးနှင့် စစ်ခင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အတန်ကြာအောင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသူအများအပြားကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူဖြစ်နိုင်သည်ကို အဖြေရှာမရတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်ပါတော့... ရှာယောင်ကို ဖမ်းမိတာနဲ့ သူ့ဆီကနေ လိုချင်တဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေ ရလာမှာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ယန်ရုမှာ အသက်ပျောက်နေပြီဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တံခါးကိုဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။ အိမ်တော်ထိန်းအမျိုးသမီးကြီးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်လာသည်ကို မြင်လျှင် အပြေးအလွှား လာရောက်ကြိုဆိုကာ "သခင်လေးချင်... ဘာများကိစ္စရှိလို့ပါရှင်" ဟု မေးမြန်းရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ငါ သွားတော့မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အရှင်သခင် အလောင်းကိုသာ သွားကောက်တော့" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အလောင်းကောက်ရမယ် ဟုတ်လား" ထိုအမျိုးသမီးကြီးမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်တယ်... အလောင်းသွားကောက်လိုက်ပါ" ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးကြီးက "လူသတ်..." ဟု အော်ဟစ်ရန် ပြင်စဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူမ၏ရှေ့သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>"မအော်နဲ့၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း အနှောင့်အယှက်မပေးနဲ့... မနက်ဖြန်ကျရင် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ လူတစ်ယောက် လာလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအချိန်အထိ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်နေလိုက်ရုံပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလျက် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းယွဲ့မျှော်စင်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးကြီးသည် အော်ဟစ်ရန် ကြံသော်လည်း ယခုအခါ သူမအား ကာကွယ်ပေးမည့် အရှင်သခင် မရှိတော့သည်ကို သတိပြုမိသွားရာ အော်ဟစ်နေခြင်းမှာ အပိုပင်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ ယန်ရု သေဆုံးသည်ကို အတည်ပြုရန် အခန်းထဲသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ယန်ရု၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအားလုံးကို အလုအယက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းယွဲ့မျှော်စင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှာမိသားစုထံသို့ ချက်ချင်း မသွားသေးပေ။ ရှာယောင်သည် ယန်ရုကို ကြိုတင်သတိပေးထားနိုင်သဖြင့် မိမိအား သတိထားနေလောက်ပြီဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဇွတ်အတင်း မလှုပ်ရှားလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖုန်းယွဲ့မျှော်စင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်သောအခါ ဒေါသအဟုန်ဖြင့် တစ်ဟုန်ထိုး လျှောက်လှမ်းလာသော လူတစ်ယောက်နှင့် ဆုံလေသည်။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်း အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူမှာ သူသိကျွမ်းပြီးသား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ယင်းကား ချင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲသုံး ဖြစ်သော ချင်မင်ပေါင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို သူခိုးအညတရက ငါ့မြေးကို ဘယ်လိုတောင် နာကျင်အောင် လုပ်ရဲတာလဲ" ချင်မင်ပေါင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ လက်ဖျားနှင့် တို့လိုက်သော ချင်ယွမ်ထျန်းမှာ ဤအကြီးအကဲသုံး ချင်မင်ပေါင်၏ မြေးဖြစ်ကြောင်း သတိရသွား၏။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ထျန်း တစ်ယောက် ချင်မိသားစု၏ နံပါတ်တစ် အလေအလွင့် သခင်လေး ဖြစ်လာရခြင်းမှာလည်း အဘိုးဖြစ်သူ၏ အလိုလိုက် အကြိုက်ဆောင်မှုများကြောင့်ပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်မင်ပေါင်သည် ယခင်ကတည်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်မရသူဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ မိမိမြေးဖြစ်သူမှာ အရိုက်အနှက် ခံရသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ပိုမို၍ ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မြေးဖြစ်သူအတွက် လက်စားချေရန် ချက်ချင်း လိုက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားမြေးက ကျွန်တော့်အမေကို စော်ကားခဲ့တာ... သူ့ကို အသက်မသတ်ဘဲ ချန်ထားပေးတာက ခင်ဗျားမျက်နှာကို ထောက်ထားလို့ပဲ အကြီးအကဲသုံး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ချင်မင်ပေါင်ကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်မင်ပေါင်သည် မိမိကဲ့သို့ပင် စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ချင်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ချင်မင်ကျိ ပင်လျှင် သတ္တမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသဖြင့် ယင်းသည် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားတယ် ဟုတ်လား... ဒီနေ့ မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်မယ်၊ ဒါမှ ချင်မိသားစုလည်း အေးအေးဆေးဆေး ရှိမှာ"</p> <p> </p> <p>ချင်မင်ပေါင် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နီရဲသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာရာ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများကို ထင်ကျန်စေခဲ့သည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူသည်လည်း ချင်မင်ပေါင်အပေါ် ကောင်းသော အမြင်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး ဟစ်အော်လိုက်ရာ ခရမ်းရောင် စွမ်းအင်များသည် သူ၏လက်ဖဝါးများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို သူခိုးကောင်... သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့"</p> <p>ချင်မင်ပေါင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေးလံသော လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ပင် တုန်ခါသွားရ၏။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>လက်သီးနှစ်ခု ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များအားလုံး ဝဲပျံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဥက္ကာခဲ ရိုက်ချက်"</p> <p>ချင်မင်ပေါင်၏ လက်သီးချက်မှာ မအောင်မြင်သဖြင့် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ ချင်မိသားစု၏ သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သော အစွမ်းထက်သည့် လူသားအဆင့် အလယ်အလတ် ပညာရပ်ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိနားလည်သဖြင့် အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ မနေရဲဘဲ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မှ ဧရာမလက်သီးကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ချင်မင်ပေါင်သည် သူ၏လက်သီးများကို မြေပြင်သို့ အင်တိုက်အားတိုက် ဆွဲနှိမ့်လိုက်ရာ မြေပြင်တွင် ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အက်ကြောင်းများ ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ အမြန်တိုးကာ ချင်မင်ပေါင်၏ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင် စွမ်းအင်နှင့် နီရဲသော အကာအကွယ် စွမ်းအင်တို့ ထိတွေ့မိသောအခါ တရှဲရှဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခွန်အားမှာ ချင်မင်ပေါင် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေချေပြီ။</p> <p>သာလွန်ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ကျင့်ကြံထားသော စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်မှာ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားအဆင့် အနိမ့်စား ကျင့်စဉ်ဖြစ်ရာ ချင်မင်ပေါင် ကျင့်ကြံထားသော ပညာရပ်ထက် များစွာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်မင်ပေါင်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လိုက်ရ၏။ သူ၏ အကာအကွယ် စွမ်းအင်မှာ တိုက်စားခံလိုက်ရပြီး လက်ဝါးရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ သိုင်းပညာပဲ"</p> <p>"ဟ.. လူယုတ်မာကတော့ အရာရာကို ယုတ်မာတယ်လို့ပဲ မြင်မှာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လျှာရှည်တဲ့ ကောင်လေး... မင်းရဲ့ အတောင်အပံတွေက မခိုင်မာသေးဘူးဆိုတာ ငါပြရသေးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ချင်မင်ပေါင်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ အဆိပ်ဖြင့် တိုက်စားခံထားရသော လက်ဝါးရာမှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ကြေးတူကြီး တစ်ခုမှာ လက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p>ယင်းမှာ တတိယအဆင့် ရတနာလက်နက်ဖြစ်သော ခရမ်းရွှေကြေးတူ ဖြစ်ပြီး ပိဿာချိန် သုံးထောင်ကျော် လေးလံလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတူဖြင့် အချက်ခံရပါက သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ အသားမှုန့် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လုယန့်ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏အဝတ်အစားများမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားလာပြီး ဓားသွားအတွင်းသို့ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အား..." ချင်မင်ပေါင်သည် ကြေးတူကို ဝှေ့ယမ်းလျက် "မီးလျှံတူ ပညာရပ်" ဟု အော်ဟစ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ရှိ ကြေးတူကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ထင်ကျန်ရစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တူ၏အရိပ်များအောက်တွင် ပိတ်မိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရပြီး ကြေးတူ၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် သူ၏အဝတ်အစားများမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ အန္တရာယ်ရှိပုံ ပေါ်နေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် ချင်မင်ပေါင်၏ တူချက်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူခိုးလေး... ငါနဲ့ မတိုက်ရဲရင် အခုပဲ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်စမ်း၊ ငါမင်းကို အစွမ်းမဲ့အောင် လုပ်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးမယ်" ချင်မင်ပေါင်သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ကြေးတူဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ချင်မင်ပေါင်၏ ရှေ့ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ကြေးတူကြီးမှာ မြေပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး နောက်ထပ် ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ တူခေါင်းမှာ မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖိုးကြီး... သေမှာကို ကြောက်နေတာ ခင်ဗျားပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်ပေါင်သည် အံကြိတ်ကာ အင်အားကို စုစည်း၍ ကြေးတူကို အထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ကြေးတူနှင့်အတူ မြေကြီးထဲမှ ကျောက်ခဲအပိုင်းအစများစွာ ပါလာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ မြားများသဖွယ် လွင့်စင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သားရဲမီးလျှံများကို ထုတ်ဖော်ကာ ညာဘက်လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းစေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပုံပျက်သွားသယောင် ရှိပြီး လွင့်စင်လာသော ကျောက်ခဲများကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခဲများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သားရဲမီးလျှံနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရည်ပျော်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချင်မင်ပေါင်သည် ဧရာမတူကြီးကို ထမ်းလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကြေးတူဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ လေခွဲသံများပင် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအခိုက်အတန့်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခြင်းမပြုဘဲ ကိုယ်ကို ရုတ်ချည်းလှည့်ကာ သူ၏ဓားရှည်ကို မြေပြင်ပေါ်၌ တရွတ်တိုက်ဆွဲလျက် ရန်သူ့ထံသို့ ဦးတည်ကာ ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> သူသည် လက်အတွင်း၌လည်း အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်မည့် စွမ်းအင်များကို လျှို့ဝှက်စွာ စုစည်းထားပေရာ ယင်းမှာ ရန်သူ၏ တိုက်ကွက်အောက်မှနေ၍ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save