BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာခြင်း</h2>

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ချင်မိသားစု၏ ကိုယ်ရံတော်များမှာ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သူမှာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ တတိယအကြီးအကဲမှာမူ အားလုံး၏နောက်မှ လုံခြုံရေးအတွက် လိုက်ပါလာချေသည်။

၎င်းတို့သည် မြို့တံခါးဆီသို့ ဦးတည်နေသော ကွေ့ကောက်သည့် လမ်းကလေးအတိုင်း ခရီးဆက်ခဲ့ကြ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။

“တတိယအကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်အပေါ် အာဃာတတွေ ထားနေတုန်းပဲလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်မင်ပေါင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

“ငါ့မှာ အာဃာတရှိတာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်မိသားစုထဲက အဲဒီကောင်တွေ ငါတို့ကို လာနှိပ်စက်တာကိုတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး” ဟု ဆိုလာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်မိ၏။ ဤတတိယအကြီးအကဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်လင်းရိုးသားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းခရီးတစ်ဝက်သို့ ရောက်သည်အထိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှ မဆုံတွေ့ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ရှာမိသားစုအနေဖြင့် ၎င်းတို့ ယနေ့ညတွင် မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားပုံ မရပေ။

သို့ရာတွင် ထိုစဉ်၌ပင် မှောင်ရိပ်ခိုရာ တစ်နေရာမှ မြားတစ်စင်းသည် ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးထံသို့ ဦးတည်လာတော့သည်။

လေထုကို ခွင်းလျက် ရောက်ရှိလာသော မြားအား ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ဖြင့် လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်သော်လည်း မြား၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်ကြောင့် မြားတံမှာ လက်ဖဝါးအတွင်း လျှောတိုက်ဝင်သွားကာ သုံးလက်မခန့်မျှ ဖောက်ထွက်သွားချေသည်။ ကိုယ်ရံတော်မှာမူ ချွေးစေးများပြန်ကာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချနေရရှာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ မြားကို ပြန်လည် ပစ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မြားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်လှသဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မှောင်ရိပ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားကာ လူတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသံ ကြားလိုက်ရတော့၏။

“သတိထားကြ၊ ရှာမိသားစု ရောက်နေပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်သော လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များမှာလည်း ၎င်းတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ အလွန်အမင်း သတိထားလျက် ကြည့်ရှုနေကြကုန်၏။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အဆောက်အအုံများပေါ်မှ လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကောင်းသော ဒူးလေးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်ကြလေရာ လေထုထဲတွင် မြားသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

“သတိထား” ဒုတိယအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဒိုင်းလွှတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်၏။ ထိုဒိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲတွင် အရွယ်အစား ကြီးမားလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အပေါင်းအပါများ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် တံတိုင်းကြီးတစ်ခုသဖွယ် ကာကွယ်ပေးထားတော့သည်။

စင်စစ် ဤဒိုင်းမှာ တတိယအဆင့်ရှိသော မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မြားများ လာရောက် ထိမှန်သည့်အခါတွင်လည်း "ဒုန်း ဒုန်း" ဟူသော မြည်ဟီးသံများသာ ထွက်ပေါ်လာချေ၏။

ထိုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူစု၏ ညာဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် 'စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်' ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်ရာ အဝေးမှ တံတိုင်းပေါ်ရှိ လူများပင် ပါလာမတတ် ဖြစ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ခဲငယ်များမှာလည်း ၎င်း၏ လက်ထဲသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကုန်၏။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော မြားများမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအင်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့သာ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့်အတူ ပါလာသော ကိုယ်ရံတော်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေကြမိ၏။

“ငါတို့က သခင်လေးယွမ်ဖုန်းကို ကာကွယ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူးလား... အခုတော့ ငါတို့က ပြန်ပြီး အကာအကွယ် ခံနေရပါလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ထဲသို့ ရောက်လာသော ကျောက်ခဲနှင့် မြားများကို စုစည်းကာ တံတိုင်းဆီသို့ ပြန်လည် ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။ ထိုကျောက်ခဲငယ်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါတွင် သေစေနိုင်သော လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တံတိုင်းပေါ်ရှိ လူနှစ်ဦးမှာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြချေ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက နောက်မှ ကိုယ်ရံတော်များကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလျက် “ကဲ... မင်းတို့အားလုံး အခု ပြန်လို့ရပါပြီ၊ ဒီမှာ မင်းတို့ကို မလိုအပ်တော့ဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သခင်လေးယွမ်ဖုန်း... ကျွန်တော်တို့က...”

“တော်တော့” ဟု ဒုတိယအကြီးအကဲက ဝင်ရောက် တားမြစ်လိုက်၏။ “ပြန်ကြတော့၊ ယွမ်ဖုန်းတောင် ရန်သူကို မတားဆီးနိုင်ရင် မင်းတို့လည်း တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကိုယ်ရံတော်များမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

တံတိုင်းပေါ်မှ လူများသည် ဒူးလေးများဖြင့် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်နေကြဆဲ ဖြစ်ရာ ထိုစဉ်၌ တတိယအကြီးအကဲမှာ တံတိုင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြေးတူကြီးဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူတစ်ဦး လွင့်ထွက်သွားတော့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေထောက်အောက်မှ မြူဖြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ ကျောပေါ်မှ ‘လုယန့်ဓား’ ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အခါ လေထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခုန်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မြားသမားများသည် ၎င်းထံသို့ ဒူးလေးများဖြင့် ချိန်ရွယ်ကြသော်လည်း ပစ်ခတ်ခွင့် မရလိုက်မီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဓားဖြင့် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းတို့၏ ဒူးလေးများကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့၏။

ဒူးလေးများ မရှိတော့သည့်အခါ ထိုသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အညှာတာကင်းစွာပင် သွေးစွန်းနေသော ဓားဖြင့် ချက်ချင်း နှိမ်နင်းလိုက်လေသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲမှာမူ မြေပြင်ပေါ်၌ ရပ်နေလျက် လက်ချောင်းများကို တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားကာ စွမ်းအင်အလင်းတန်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မြားများထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်လှသဖြင့် တံတိုင်းပေါ်မှ လူများမှာ အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်ကြ၏။

ထိုသူများကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရှေ့တွင် ပိုမို ဘေးအန္တရာယ်များ ရှိနေနိုင်သည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိနေပေသည်။

“သွားကြစို့” ဒုတိယအကြီးအကဲက ဒိုင်းလွှတ်ကို ပြန်သိမ်းကာ သုံးဦးသား ရှေ့သို့ အပြင်းနှင်ခဲ့ကြရာ မကြာမီမှာပင် မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

ဤမြို့ရိုးကြီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မှာမူ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သော်လည်းကောင်း အတားအဆီးမဲ့ လွတ်လပ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ပင် လူတစ်ဦးက ၎င်းတို့၏ လမ်းကို ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့လိုက်ချေသည်။

ထိုသူမှာ ဆံပင်တစ်ပင်မျှ မရှိသော ဗလကောင်းကောင်းနှင့် လူသန်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ပြောင်လက်နေသော ဦးခေါင်းမှာ ညဉ့်မှောင်ထဲတွင်ပင် အလင်းပြန်နေ၏။

ထို့ပြင် ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တတိယအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် ဖိအားများ ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

“မင်းတို့ အရင်သွားကြ၊ ငါ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေး လုပ်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ဆိုကာ တတိယအကြီးအကဲက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုလူသန်ကြီးမှာ တတိယအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ချင်မင်ပေါင်မှာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော်ငြား စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း နှစ်ရက်အတွင်း တော်တော်များများ သက်သာနေပြီဖြစ်ရာ စိုးရိမ်စရာ မရှိချေ။

ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့မှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးထွက်ခဲ့ကြသော်လည်း လူသန်ကြီးက လမ်းပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်၌ပင် ကြေးတူကြီးတစ်လုံး လူသန်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။

လူသန်ကြီးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသော်လည်း ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ ရဟန်မတူချေ။ “ကြွက်သားတွေက အကောင်းဆုံး ချပ်ဝတ်တန်ဆာပဲ” ဟူသော စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။

“ကောင်းပြီ၊ မင်းက တကယ့်ကို အကြောတင်းတဲ့ကောင်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခုနက ငါ့ခွန်အားရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံပဲ သုံးရသေးတာ၊ နောက်တစ်ချက်ကိုရော ခံနိုင်မလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့” ဟု တတိယအကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ဒုတိယအကြီးအကဲတို့သည် ဆက်လက် ပြေးလွှားခဲ့ကြရာ မကြာမီ မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ထျန်းတူးပြည်နယ်မြို့တော်၏ တံခါးများကို ညဘက်တွင် ပိတ်လေ့မရှိရာ ယခုအချိန်တွင်လည်း တံခါးများမှာ ဟင်းလင်းပွင့်နေပြီး စစ်သည်များမှာ တံခါးဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်စောင့်နေကြပေသည်။

“ဒါ အကြီးအကဲချင် မဟုတ်လား” ဟု မြို့တံခါးစောင့် အရာရှိက လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ချင်မင်ယန်နှင့် သိကျွမ်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။

“ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းပါလား၊ တစ်ယောက်ယောက် မြို့ပြင်ကို ထွက်သွားတာမျိုး ရှိသေးလား” ဟု ချင်မင်ယန်က မေးမြန်းလိုက်၏။

“မြို့ပြင်ကို ထွက်သွားတာလား” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဪ... လူအနည်းငယ်တော့ အလျင်စလို ထွက်သွားကြတယ်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူတွေက ရှာမိသားစုက လူတွေပဲ” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ” ချင်မင်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “လူဘယ်နှယောက်လောက် ရှိမလဲ” ဟု မေးမြန်းပြန်၏။

“သုံးယောက်ပါ၊ သူတို့ပုံစံက နည်းနည်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေလို့ ကျွန်တော် သွားစစ်ဆေးလိုက်သေးတယ်၊ သူတို့က ရှာမိသားစုရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြတာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း လွှတ်ပေးလိုက်တာ” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းက ဆိုသည်။

“ကောင်းပါပြီ ဗိုလ်ချုပ်ကျန်း၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်၊ နောက်မှ ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည် တိုက်ပါဦးမယ်၊ ဪ... ဒါနဲ့ သူကတော့ ကျွန်တော့် ချင်မိသားစုဝင် ချင်ယွမ်ဖုန်းပါ”

***

Book List