ရှာထိန်သည် လက်ရှိတွင် သူ၏ ပျော့ပျောင်းလှသော သံမဏိဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက်ရှိရာ၊ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းစေလိုက်သောအခါ ထိုဓားသည် ခဏချင်းပင် သံမဏိတိုင်ကဲ့သို့ မာကျောဖြောင့်စင်းသွားချေတော့သည်။
ယင်းနောက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လည်ချောင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဓားသွားမှ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်အလင်းတန်း အသွယ်သွယ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။
ဤအတောအတွင်း ချင်မိသားစုမှ ချင်မင်ယန်သာ ရောက်ရှိလာပါက အခြေအနေမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးသွားနိုင်ပေရာ ရှာထိန်သည် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုပေ။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ညည်းတွားနေမိတော့သည်။ ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာ တစ်ဦးသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲသော အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
သို့ဖြစ်ရာ သူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်နိုင်မှသာ အောင်နိုင်ခြေရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။
ထိုစဉ် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ စနစ် ၏ အကြောင်းကြားသံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
> " ရုတ်တရက်တာဝန် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီ - ရှာထိန်ကို အောင်နိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ပါ။ လက်ခံပါသလား"
>
"လက်ခံတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်လေသည်။ သူ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် ဓားစွမ်းအင်များ ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်ထက်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြောင်းနက်ကြီးများ ဖြစ်ပေါ်သွားရချေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှာထိန်ကို အနိုင်တိုက်ရန်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရသော ကိစ္စဖြစ်ရာ ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းမှာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လုယန့်ဓား ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်ကာ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ လေထုထဲ၌ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ရှာထိန်သည်လည်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူ၏ ဓားဖြင့်ပင် ပြန်လည် ခုခံလိုက်လေသည်။
'ချန်း' ဟူသော သံချောင်းချင်း ထိခိုက်သံနှင့်အတူ ဓားနှစ်စင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိတွေ့သွားပြီး မီးပွင့်များပင် ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်စင်သွားရသည်။
သို့သော် မထင်မှတ်ထားဘဲ ရှာထိန်၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် ရုတ်ချည်း ကွေးညွှတ်သွားကာ ဓားဦးဖျားမှာ အထက်သို့ ဦးတည်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်မိသွားတော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။
သို့သော် ရှာထိန်မှာ အလျှော့မပေးဘဲ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အလင်းတန်း နှစ်သွယ်ကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဓားမှာ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့ပြန်သည်။
ကျရောက်လာသော စွမ်းအင်များကို မြင်သည်ရှိသော် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ် ကို အသုံးပြုကာ လေပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှာထိန်သည်လည်း ဆယ်မီတာခန့် အမြင့်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အပေါ်စီးမှ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လုယန့်ဓားကို ဘေးတိုက် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုပျော့ပျောင်းသော ဓားသည် တစ်ဖန် ကွေးညွှတ်သွားကာ သူ၏ ကျောပြင်ထက်၌ ဒဏ်ရာတစ်ခု ထပ်မံ ပေးလိုက်ပြန်သည်။
"အား..."
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားရသည်။
ရှာထိန်၏ ဓားပညာမှာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှပေရာ မာကျောလိုသည့်အခါ မာကျောပြီး ပျော့ပျောင်းလိုသည့်အခါ ပျော့ပျောင်းနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ကာကွယ်ရန် အလွန်ပင် ခဲယဉ်းနေတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် ရှာထိန်သည် ကောင်းကင်မှ တစ်ဖန် ဆင်းသက်လာကာ သူ၏ ဓားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်ပြန်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိလိုက်သဖြင့် နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ခွာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ နင်းချလျက် ဓားကို အမှီပြုကာ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေမိတော့သည်။
ရှာထိန်သည် ပဉ္စမအဆင့် မဟာဆရာ နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ စစ်မှန်ပြီး အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများမှာလည်း ရက်စက်လှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ များစွာပင် စိတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရသည်။
"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားကိုပဲ လက်ခံလိုက်စမ်းပါ။ ငါ့လက်နဲ့ သေရတာဟာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ငယ်စရာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ရှာထိန်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်ပြီး "သွားစမ်းပါ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ" ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။
ရှာထိန်သည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ကာ "သေခါနီးအထိ အကြောတင်းနေတုန်းပဲလား... ဒါဆိုရင်လည်း သွားပေတော့" ဟု ဆိုကာ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော ဓားသံမှာ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အလင်းတန်း နှစ်သွယ်မှာလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုစွမ်းအင်များကို သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်း ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ကာ ဆုတ်ခွာသွားရာ သူ၏ ဓားမှာ မြေပြင်ထက်၌ တရွတ်တိုက် ပါလာခဲ့ချေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှာထိန်သည် အနီးကပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ဓားကို ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"ဓားဆွဲ ခုတ်ချက်"
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်လျက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အားလုံးကို လုယန့်ဓားထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ နောက်သို့ လှည့်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဓားသွားမှာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထုကို ခွဲထွက်သွားတော့သည်။
ရှာထိန်သည် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ဓားဦးဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိကျစွာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားရသည်။
သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လျက် သူ၏ တိုက်စစ်ကို မရပ်တန့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်တိုးလိုက်လေသည်။
"ဟိန်း"
မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အသံကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ ရှာထိန်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လွင့်စင်သွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအသံလှိုင်းများသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ဂယက်လှိုင်းများကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှာထိန်၏ ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် ဓားမှာ လက်ထဲမှ လွင့်ထွက်သွားရချေသည်။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှာလည်း လွင့်စင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များပင် ယိမ်းထိုးသွားရသည်။
ထိုခဏတာ အာရုံလွင့်သွားသည့် အချိန်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ လုပ်ဆောင်လိုသည်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုယန့်ဓားသည် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းအဖြစ် မှောင်မိုက်ခြင်းကို ခွဲထွက်ကာ ရှာထိန်၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်အလင်းတန်း ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။
"ပွင့်ထွက်သွားစမ်း..."
ထိုစဉ် ရှာထိန်သည် ရုတ်ချည်း သတိပြန်ဝင်လာကာ သူ၏လက်များကို ဝေ့ယမ်းလျက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်အလင်းတန်း နှစ်ခုဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်မှာ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ထက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာနှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားရတော့သည်။
သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလျှော့မပေးဘဲ ရှာထိန်၏ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ကာ သူ၏ရှည်လျားလှသော ဓားဖြင့် ညာမှဘယ်သို့ အားကုန် လွှဲယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေတော့သည်။
ရှာထိန်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ သူသည် အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေမိသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် ခဲယဉ်းနေတော့သည်။
ရှာထိန်မှာမူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူကို မထင်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် ပဉ္စမအဆင့် သည် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်ကာ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သို့သော် ရှာထိန်သည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်အပြင် ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးမိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နဂါးဟိန်းသံပညာရပ် ကို ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ကာ တိုက်ပွဲ၏ အဖြေမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏမျှ အနားယူပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်ကာ ရှာထိန်၏ သိုလှောင်အိတ် ကို ယူဆောင်လျက် တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ကြယ်ကြွေကန္တာရ၏ အပြင်ဘက်တွင် တောအုပ်များ ရှိနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခြေရာဖျောက်ရန် လွယ်ကူသော ထိုလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ဒဏ်ရာအနာတရများဖြင့် တောအုပ်ထဲသို့ ဆယ်မိုင်ခန့် ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် သစ်ပင်အိုကြီး တစ်ခု၏ လိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက် ပုန်းအောင်းလိုက်လေသည်။
"ငါ့မှာ ကုသရေးဆေးတွေ ကုန်နေပြီ၊ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် ဆေးလုံး
တွေ ထပ်ပြီး ဖော်စပ်ရဦးမယ်" ဟု သူက အေးဆေးစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆေးမြက်များကို ထုတ်ယူကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကို စတင်လိုက်တော့သည်။
***