“နှမြောဖို့ ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ သေသွားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားနေပါစေ အသုံးမဝင်တော့ဘူးလေ”
ငွေရောင်သံခမောက်နှင့် ဓားကိုင်လူငယ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းလည်း ပုံရိပ်ကို မြင်သားပဲ၊ မျှော်လင့်ချက်က သိပ်မရှိဘူး။ အကယ်၍ မင်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းဆေးလုံးကို သောက်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က ချက်ချင်း ပြန်ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ စစ်ပွံအစီအရင်တွေနဲ့ အင်မော်တယ်ရတနာတွေကိုပဲ အားကိုးပြီး ‘ခွေနတ်ဆိုးဘုရင်’ ကို ခုခံဖို့ဆိုတာ မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ အန္တရာယ်က အရမ်းများလွန်းတယ်၊ ဒါက တကယ်ပဲ ထိုက်တန်လို့လား”
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ သူ့ကို ကတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ကတိဖျက်ခဲ့မိတယ်။ ငါ့မျက်စိနဲ့ အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရရင် ငါ့နှလုံးသားက အေးချမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါ့အပြင် ဒီလူရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင်၊ အတုအယောင်နယ်မြေမှာ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်ရဲ့ တာအိုအမွေအနှစ် အကူအညီ မပါရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူဟာ ‘ဘုရင်အဆင့် ကောင်းကင်သားတော်’တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဖို့ များတယ်”
“အကယ်၍ ငါတို့က ဘုရင်အဆင့် ကောင်းကင်သားတော် တစ်ယောက်ကို ပြန်ခေါ်သွားနိုင်ရင်၊ ရရှိမယ့် ‘အင်မော်တယ်ကောင်းမှုအမှတ်’ တွေဟာ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး တစ်သောင်းကို သတ်တာထက်တောင် ပိုပြီး သာလွန်နိုင်တယ်။ ဒါက စွန့်စားရကျိုး မနပ်ဘူးလား အကယ်၍ အောင်မြင်သွားရင် ရှင်နဲ့ငါ အင်မော်တယ်ကောင်းမှုအမှတ်တွေကို အညီအမျှ ခွဲဝေယူကြတာပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ”
‘ဘုရင်အဆင့် ကောင်းကင်သားတော်’ ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ငွေရောင်သံခမောက် လူငယ်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ကောင်းပြီလေ... မင်းကို အချိန် နာရီဝက် ပေးမယ်၊ မြန်မြန်လုပ်”
ငွေရောင်သံခမောက် လူငယ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးမှာ သူ၏ စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ခြောက်ကပ်ဆိတ်သုဉ်းနေသော ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်း ချောက်ကမ်းပါးကြီးမှာ ခေတ္တမျှ တောက်ပသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူမသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဆေးလုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။
“မင်းအတွက် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာကို မစိုးရိမ်ဘူးလား...” ငွေရောင်သံခမောက် လူငယ်က ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
“မစိုးရိမ်ပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့လှံက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးပါလိမ့်မယ်”
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော အသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များမှာ ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အမှတ်တစ်ခုတွင် စုစည်းသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ကာ ရှေ့မှ ငွေရောင်ငှက်မွှေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ”
သူမ အမိန့်ပေးပြီးနောက် ဆန်းကြယ်ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။
ငွေရောင်သံခမောက် စစ်သည် တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် စစ်သူကြီးမှာလည်း သူမ၏ နောက်မှ အပြင်းအနှင် လိုက်ပါသွားကြပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြသည်။ ဤသည်မှာ အဓိက စစ်သူကြီးနှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့ခွင့်ရမည့် ရှားပါးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြရမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူတော်စင်များမှာသာ မှင်သက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ဤအမျိုးသမီးသည် ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်အပေါ် အလွန် တန်ဖိုးထားကြောင်း၊ သူ၏ သေဆုံးမှုကို အတည်ပြုရန်အတွက်ပင် စွန့်စားသွားကြောင်း မည်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးနှင့် အခြားသူများ ဆန်းကြယ်ဂိတ်တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ အမည်နာမသူတော်စင်နှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အတွေးများကို သတိထားကာ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
ငွေရောင်သံခမောက်နှင့် ဓားကိုင်လူငယ်က သူတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများ နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လိုခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းတို့ကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်ပေမယ့်၊ မင်းတို့ ကျင့်ကြံခွင့် ရ၊ မရ ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့က သာမန်ပဲ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်မှ နောင်တမရနဲ့၊ ငါ့ကိုလည်း အပြစ်မတင်နဲ့”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ထိုသို့ မဖြစ်စေရဟု ကတိပေးကာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့ကြသော ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။ လီဟောင်ကဲ့သို့ မွန်းစတားတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မှသာ သူတို့၏ အရည်အချင်းမှာ မှေးမှိန်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်...
ဆန်းကြယ်ဂိတ်တံခါး အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းခန်းမထဲတွင်...
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးသည် ငွေရောင်ငှက်မွှေးတပ်ဖွဲ့ဝင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး အလောင်းများကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ၏ စစ်သည်များ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။
သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ ဤရှေးဟောင်းခန်းမ၏ ထူးခြားမှုကို လျင်မြန်စွာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။
“ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်တော်် ဖြစ်ပုံရတယ်...”
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ အစစ်အမှန်နယ်မြေတွင် နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နိုင်သော အဆင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤနန်းတော်မှာ ဟောင်းနွမ်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော အငွေ့အသက် အချို့မှလွဲ၍ မည်သည့် ရတနာမျှ ကျန်ရှိမနေတော့ပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် ဤနယ်ပယ်မှ လူများက အကုန် သိမ်းဆည်းသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
သူမသည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကြာရှည် မနေတော့ဘဲ စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှေးဟောင်းခန်းမမှ ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ လောကငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုလောကငယ်တွင် အင်အားစုအသီးသီးမှာ သူတို့၏ မြို့များသို့ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးသည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ အင်မော်တယ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ထိုသူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို တိုက်ရိုက် ရှာဖွေလိုက်ရာ ဤနယ်မြေအကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားခဲ့သည်။
“အဲဒီကောင်လေးက...”
မှတ်ဉာဏ်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် အမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ထိုသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်အရ၊ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့်က ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သူမ ရှာဖွေနေသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ သူ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံအသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ဤဘေးဒုက္ခကြီး ကျရောက်နေစဉ်အတွင်း ဤနယ်ပယ်မှ သူတော်စင်များမှာ ပုန်းအောင်းရန် ကြိုးစားနေကြချိန်တွင်၊ သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများနှင့် အသက်ပေး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှတစ်ဆင့် သူမသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်သော နှလုံးသားရှိကာ၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရော စရိုက်လက္ခဏာပါ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး လူအပေါင်း၏ လေးစားအားကျမှုကို ခံရသော လူငယ်တစ်ဦးကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဤမျှအထိ ပါရမီထူးခြားသူတစ်ဦးသာ နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် ရှိနေပါက၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော စွန့်စားမှုမျိုးကို လုပ်ရန် မလိုဘဲ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် သူတော်စင် ဖြစ်လာသည်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးကြောင်းကို သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်လွန်းသည်။ အစစ်အမှန်နယ်မြေတွင် ထိုအချိန်အတိုင်းအတာမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်နည်းစနစ်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်ပင် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြာမြင့်တတ်သည်။
သူမ၏ အမြင်တွင် သူသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် မခြားသော်လည်း၊ သူ၏ လောကကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ကယ်တင်ခဲ့သည်။
ရွှစ်။
နီရဲသော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ထိုသူတော်စင်တစ်ပိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ‘နှစ်ဖက်နတ်ဆိုးချိုင့်ဝှမ်း’ ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
သူမ ဤနယ်မြေသို့ ဆင်းသက်လာချိန်တွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်၍ နယ်ပယ်အားလုံးမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
ရုတ်တရက် ထိုနန်းတော်၏ တံခါးများ ပွင့်လာပြီး လူတစ်ဦးမှာ ယိမ်းထိုးလျက် ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ပုံစံရှိသော ‘အရင်းအမြစ် ဘိုးဘေး’ ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ယခင် ‘တာအိုရုပ်ခန္ဓာ’ မှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ အလွန်အားထုတ်ကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုတာအိုရုပ်ခန္ဓာမှာ ၎င်း၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်ခဲ့ပြီး၊ ဤဘေးဒုက္ခကြီးအတွင်းမှ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်... အို ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်၊ မင်း တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ၊ အဲဒီ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို မင်း တကယ်ပဲ ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ...”
***