Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;"> အဆိပ် (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျွင်းချင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ် သွားပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းယမ်းလျှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကျွတ် မင်းရဲ့ ဒီအကျင့်စရိုက်ကို သည်းခံနိုင်တာ ငါ့အစ်ကို တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ် မမေ့နဲ့ အဲဒီကလေးက မင်း သစ္စာဆိုခဲ့တဲ့ လူရဲ့ သွေးသားပဲ တစ်နေ့ ငါရော အဖေရော မရှိတော့ရင် သူက မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူ့စကားမဆုံးမီမှာပင် တုံးတိနေသော ဓားဖြင့် အရိုးအား လွှတိုက်နေသကဲ့သို့ မခံမရပ် နိုင်အောင် ယားယံ နာကျင်မှုသည် ကိုယ်တွင်းရှိ အရိုးတိုင်းဆီသို့ ပျံ့နှံ့လာလေရာ ကျွင်းချင်းမှာ ခါးကိုင်း ကျသွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သခင်လေး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထိုသူမှ ဖြူလျော်နေသည့် ကျွင်းချင်း၏ မျက်နှာအား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုစဉ်တွင် ကျွင်းချင်း၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော အဆိပ်မှာ လုံးဝ ကင်းစင်သွားခြင်း မရှိသေးဘဲ အဆိပ်အကြွင်းအကျန်များသည် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        နာမည်ကျော် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် ထိုအဆိပ်အား ဖြေပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။ နှစ်များစွာ ကြာလာသည် နှင့်အမျှ ကျွင်းချင်းမှာ စားသောက် နေထိုင်မှု မှစ၍ အရာရာအား အလွန်သတိထားခဲ့ရလေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခဏလေးတွင်ပင် အကောင်းပကတိ ရှိနေခဲံပြီး သူ့အား ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းနေခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။ ယခုမှ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ့ခေါင်းထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ကြာစေ့လား ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူသည် ကျွင်းဝူရှဲ့အပေါ် မည်မျှပင် အမြင်မကြည်လင် စေကာမူ သူမကိုယ်တွင်း၌ ကျွင်းမိသားစု၏ သွေးများ စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းတွင် ကျွင်းဝူရှဲ့ သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ကျွင်းချင်းမှ သူမအပေါ် မည်သည့် သံသယမှ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ လက်ချက် မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ယားယံမှု မှတစ်ဆင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ကူးပြောင်း လာသောအခါ ကျွင်းချင်းမှာ အံ ကြိတ်ထားရလေသည်။ အရိုးများအား ဖြည်းညှင်းစွာ ချေမွခံနေရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လွန်းလှသော နာကျင်မှုသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးအား လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် ချွေးအေးများပင် ပြန်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        အချိန်နှင့်အမျှ ဆိုးရွားလာသည့် ကျွင်းချင်း၏ အခြေအနေအား မြင်သောအခါ ထိုသူသည် ကျွင်းချင်းအား ဝှီးချဲ နှင့်အတူ အလျင်အမြန် ပွေ့ချီလိုက်ကာ အခန်းတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဤအကြောင်းအရာများအား ကျွင်းဝူရှဲ့ထံသို့ မည်သူမျှ သွားမပြောကြပေ။ သူမသည် ဆေးခန်းထဲတွင် အောင်းကာ သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်သည်လည်း အရိုးဆေးကြောခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အား ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ သက်သောင့်သက်သာ မရှိလှသော်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်မိကာ ထိုအကြောင်းအား ထပ်မံ၍ တွေးတော မနေတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သို့သော် သူမ မသိခဲ့သည့် အချက်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရိုးအား ဆေးကြောခြင်းနှင့် အဆိပ်သင့်နေသည့် အရိုးအား ဆေးကြောခြင်းတို့၏ အကျိုး သက်ရောက်မှုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည် ဆိုခြင်းကိုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        အခြား ခြံဝင်းတစ်ခုတွင်မူ ထိုအချိန်၌ ကျွင်းချင်းမှာ ဓားတစ်ထောင်နှင့် အရိုးများအား ခုတ်ပိုင်းခံနေရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုအား ခံစားနေရလေသည်။ သူ့အား ကုသပေးရန် နိုင်ငံတွင်းရှိ ကျော်ကြားထင်ရှားသည့် နာမည်ကြီး သမားတော်များ အားလုံးကို လင်းစံအိမ်တော်သို့ အရေးပေါ် ဆင့်ခေါ်ထားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သို့သော်လည်း သမားတော်များ အားလုံးမှာ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည့် ကျွင်းချင်း၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာ အလွန်အမင်း မြင့်တက်နေခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေလျှက် မကြာမီမှာပင် ထွက်ရှိလာသည့် ချွေးများကြောင့် အိပ်ရာခင်းများပင် ရွှဲနစ်သွားကုန်တော့သည်။ ထွက်လာသည့် ချွေးများတွင် အနံ့အသက် ဆိုးရွားသော အမည်းရောင် အရာများလည်း ရောနှောပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကုတင်ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော သမားတော်တစ်စုမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြကုန်တော့သည်။ သတင်းရရချင်း အပြေးပြန်လာသည့် ကျွင်းရှန်မှာမူ ကုတင်ပေါ်တွင် စာရွက်ဖြူ တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူလျော်စွာ လဲလျောင်းနေသည့် သားဖြစ်သူအား တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ သူ၏ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်ပုံ မပေါ်ဘဲ ခြေတစ်ဖက် မြေကြီးထဲ ရောက်နေပြီ ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ကျွင်းရှန်းမှာ ချွေးအေးများပြန်လာပြီး ဟိန်းဟောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သွေးရောင်လွှမ်းနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကုတင်ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော သမားတော်များအား ရန်သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ စိုက်ကြည့် လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီ ဒီအစေခံ ဘယ်လိုဖြစ်မှန်း မသိပါဘူး သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေ ကမောက်ကမဖြစ်ပြီးတော့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီက အဆိပ်တွေ ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံ့ ပျံ့နှံ့သွားတာပါ ဒီအစေခံ တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ် လင်းဝမ် ကျေးဇူးပြုပြီး သနားညှာတာပေးပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သမားတော် တစ်စုလုံးမှာ အသနားခံကာ ငိုယိုနေကြလေသည်။ သူတို့အားလုံး၏ ရောဂါ ရှာဖွေ တွေ့ရှိချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကျွင်းချင်း အသက်ရှင်ရန် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ ဟူ၍ပင် ဖြစ်ချေသည်။  ဤသတင်းစကားကြောင့် ကျွင်းရှန်းမှာ မူးမေ့ လုမတတ် ဖြစ်သွားသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို အတင်းထိန်းထားရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ သားလေးလည်း သေတော့မှာလား....</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ‘ဟင့်အင်း မဖြစ်ရဘူး’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ‘ဒီလို ဖြစ်လို့မရဘူး’</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>                        သူသည် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်ဖြစ်သော ပိုင်ယွန်ရှန်းထံ အကူအညီတောင်းရန် တော်ဝင်နန်းတော်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ပိုင်ယွန်ရှန်းသည် တိုက်ခိုက်ခံရမှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည့်အတွက် အနားယူနေရသည်ဟု အကြောင်းပြကာ မည်သူနှင့်မျှ လက်ခံတွေ့ဆုံရန်အား ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>                        ထို့ကြောင့် သူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ညီလာခံခန်းမကြီးအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာလည်း အကြပ်ရိုက်သွားခဲ့ရကာ ရွေးချယ်စရာ သိပ်မရှိသဖြင့် တော်ဝင်နန်းတော်ရှိ သမားတော်ကြီးများ အားလုံးကို လင်းစံအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ကုသမှုတွင် ကူညီပေးရန် ကျွင်းရှန်းအား ခွင့်ပြုလိုက် ရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှမတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save