Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရန်သူကိုအတူရင်ဆိုင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လုယန် လနန်းတော်သို့သွားသည့်ကိစ္စ အရိုးရိုင်းက တိုင်ပုဖန်ကိုသာပြောသည်။ တစ်ခြားဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးခဲ့။</p> <p>လန်ထင်ထံမှ အရေးပေါ်သတင်းရပြီးနောက် လနန်းတော်သို့ ထောင်ယော်ယဲ့ ချက်ချင်းသွားသည်။ လုယန်ကို အနီးကပ်မြင်ခွင့်ရလျှင် သွားရသည့်ခရီးက ထိုက်တန်သည်။</p> <p>လန်ထင် အေးစက်စက်နှာခေါင်းရှုံ့နေသည်။</p> <p>"ဝန်ထမ်းမလုံလောက်လို့ပါ"</p> <p>အပြစ်သားခန်းမတွင် လုယန်အကျဉ်းကျနေသဖြင့် လနန်းတော်တပည့်များလည်း သူ့ဆီ အဆက်မပြတ်လာလည်ကြသည်။ လန်ထင် အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်းမထိန်းနိုင်သဖြင့် ထောင်ယော်ယဲ့ကို အကူအညီတောင်းသည်။</p> <p>"ညီမလန်လည်း ဒီလောက်သေးသွားမယ်မထင်မိဘူး"</p> <p>လူကြီးအသွင်ရှိနေသည့် ထောင်ယော်ယဲ့စိတ်ထဲ ဝါစဉ်ကြီးသူတစ်ယောက်လို ခံစားနေရသည်။ လန်ထင်လို ကလေးတစ်ယောက်နှင့် သူပြိုင်မငြင်း။</p> <p>လန်ထင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။</p> <p>"သေးသွားလို့ဖြစ်လာတဲ့ ကောင်းကွက်တွေလည်းရှိပါတယ်။ ဥပမာ အကိုလုနဲ့ ငယ်ရည်းစားတွေအဖြစ် အတူကြီးပြင်းလာတာမျိုးလေ။ အပြစ်ကင်းတဲ့ ခြစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ဘာတို့ပေါ့။ ဒီလိုအတွေ့အကြုံတွေကို ညီမထောင်နားလည်နိုင်မယ်မထင်ပါဘူး"</p> <p>နှစ်ယောက်သား ထိုးနှက်ရမည့်အကွက်စဉ်းစားရင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>လန်ထင်က နဖူးကြောရှုံ့နေဆဲ။</p> <p>"အဆိုးမြင်တာရယ်တော့မဟုတ်ဘူး။ အကိုလုအပေါ် မရိုးမသားစိတ်ဖြစ်နေတဲ့ လနန်းတော်တပည့်တွေ ဘယ်လောက်များမှန်းကိုမသိဘူး။ မနေ့က ဧည့်တွေ့တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လာကြတဲ့လူတွေ အတော်များတယ်။</p> <p>အကိုလုယန် အပြင်ထွက်လာတဲ့အချိန်ကျရင်လည်း ဒီရင်းနှီးမှုကိုအကြောင်းပြပြီး သူ့ဆီလာလည်ကြဦးမှာပဲ"</p> <p>"တကယ်ဒုက္ခများတာပဲ"</p> <p>လုယန်ကို အပြိုင်ဆွဲဆောင်မည့် လန်ထင်လိုပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ လနန်းတော်မှ မိန်းကလေးများ လုယန်နှင့်ရင်းနှီး၍ ပြိုင်ဘက်အသစ်များဖြစ်လာလျှင် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပိုခက်ခဲလာမည်။</p> <p>"အခုအရေးကြီးဆုံးက အပြစ်သားခန်းမရောက်နေတဲ့ အကိုလုဆီ ဧည့်သည်လာမလည်နိုင်အောင် တားဖို့ပဲ"</p> <p>"အကိုလု ကျင့်စဉ်ဝင်နေလို့ မနှောက်ယှက်ပါနဲ့လို ပြောလိုက်ရင်ရော"</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့က အကြံပြုသည်။</p> <p>"အလုပ်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကိုလုထွက်လာရင် တစ်ခွန်းမေးလိုက်ရုံနဲ့ အလိမ်ပေါ်မှာပဲ။ ပြီးတော့ တစ်ခြားလူတွေဝင်လို့မရဘူးဆိုရင် ငါတို့လည်း ဝင်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>လုယန်နှင့် အပြစ်သားခန်းမလို သီးခြားနေရာတွင် တွေ့ဆုံနိုင်ဖို့အခွင့်အရေးက အတော်ရှားပါးသည်။ လုယန်ဆီ သွားလည်လျှင် ရင်းနှီးမှုတိုးလာနိုင်သည်။ သီးသန့်စကားများ ပြောနိုင်သည်။ ပြောဆိုရယ်မောနိုင်သည်။ ဘယ်သူမှ အလွယ်တကူလက်မလျှော့နိုင်သည့် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။</p> <p>အားလုံးအဆင်ပြေမည့် အဖြေတစ်ခုကို သူတို့စဉ်းစားရမည်။</p> <p>"အမလန်ထင်၊ ဒီမှာဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ ဒါကဘယ်သူလဲ..."</p> <p>စကားသံတစ်ခုကြောင့် သူတို့အတွေးပြတ်သွားသည်။</p> <p>လန်ထင် လှည့်ကြည့်သည်။ ဆေးကျိုဆောင်မှ ဟဲမြောင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ညီမဟဲမြောင်လည်း အကိုလုဆီ လာလည်တာလား။ ငါမိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒါက တာအိုလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက ထောင်ယော်ယဲ့တဲ့။ အိပ်မက်ရေပွက်ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့လူပေါ့"</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့ လက်ကာပြပြီးတားသည်။</p> <p>"အိပ်မက်ရေပွက်ကို ငါတစ်ယောက်တည်းတီထွင်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး။ အကိုလုယန်က ငါ့ကို အများကြီးကူညီခဲ့တယ်။ 'အိပ်မက်ရေပွက်'ဆိုတဲ့နာမည်တောင် သူပေးခဲ့တာပါ"</p> <p>"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အမထောင်ယော်"</p> <p>နာမည်ကျော်ထောင်ယော်ယဲ့ကို တွေ့ခွင့်ရသဖြင့် ဟဲမြောင်အံ့ဩတမ်းသာဖြစ်နေသည်။ အကိုလုယန်နှင့်လည်း အတော်ရင်းနှီးပုံရသည်။</p> <p>"ကျွန်မက အကိုလုယန် အပြစ်သားခန်းမကို ရောက်နေတယ်ကြားလို့ လာလည်ရုံပါပဲ။ ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့ သက်ပြင်းချသည်။</p> <p>"ငါအခုပဲ အကိုလုဆီက ပြန်လာတာ။ သူ့အခန်းမှာ သစ်သီးခြင်းတွေအပြည့်ပဲ။ သူခြေချဖို့နေရတောင်မရှိဘူး။ ဒီလောက်များတဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို သူတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုကုန်အောင်စားနိုင်မှာလဲ...မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>ပြီးတော့ အကိုလုဆီကို လနန်းတော်ဂိုဏ်းညီအမတွေ တစ်နေကုန်လာလည်နေကြတာ။ သူအရမ်းပင်ပန်းနေတယ်။ သူ့ဘေးမှာအကျဉ်းကျနေတဲ့လူတစ်ယောက်ကလည်း ကျန်းမာရေးသိပ်ကောင်းပုံမရဘူး။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ တွန့်လိမ်ပြီး အရူးလိုရယ်နေတယ်။</p> <p>မနေ့ညက အကိုလု သိပ်အနားယူခဲ့ရပုံမပေါ်ဘူး။ ဒီမနက်ငါသူနဲ့သွားတွေ့တော့ လန်းလန်းဆန်းဆန်းသိပ်မရှိဘူး"</p> <p>ဟဲမြောင်ထွက်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် လနန်းတော်တပည့်များ ထပ်ရောက်လာသည်။ အန်ချွေ့ဟွား၊ ရှထန်၊ ဟွမ်ရှန်၊ ပုလျန်ရှင်း..</p> <p>ဘယ်သူမှ အပြစ်သားခန်းမထဲ ဝင်သည်ကိုမတွေ့ရ။ ထောင်ယော်ယဲ့နှင့်လန်ထန်ကလည်း တံခါးဝတွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှဖြတ်ပြီး အထဲဝင်ရမည်ကိုလည်း အားတုံ့အားနာဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>"သူကဘယ်သူလဲ"</p> <p>"ထောင်ယော်ယဲ့တဲ့။ အိပ်မက်ရေပွက် တီထွင်တဲ့သူလေ။ အကိုလုနဲ့ ဂိုဏ်းချင်းအတူတူပဲ။ သူလည်း အကိုလုဆီလာလည်တာ"</p> <p>"ထောင်ယော်ယဲ့ဆိုတာသူလား"</p> <p>အိပ်မက်ရေပွက်ဖန်တီးရှင်ဆိုသည့်စကားသည် ဝိညာဉ်ကျောက်များ အိတ်ထဲသို့ဒလဟောဝင်နေသည့်သဘောကို ဆိုလိုသည်။ သူ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို သက်တူရွယ်တူများ မယှဉ်နိုင်။ စုစည်းခြင်းအဆင့်များပင် ယှဉ်နိုင်သူရှားလိမ့်မည်။</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့၏ နောက်ခံကိုသိထားကြသည်။ လုယန်နှင့် ဘာလိုလိုဖြစ်ကြောင်း သတင်းကြားကြသည်။ ထို့ကြောင့် လနန်းတော်တပည့်များ ထောင်ယော်ယဲ့နှင့်ယှဉ်လျှင် စိတ်အားငယ်သလိုခံစားြရသည်။</p> <p>"အကိုလုက အပြစ်သားခန်းမမှာ သိပ်အဆင်မပြေဘူးထင်တယ်။ လောလောဆယ် အကိုလုဆီ သွားမလည်ကြဖို့ နန်းတော်သခင်လော်ကိုသွားပြောရင် ကောင်းမလားစဉ်းစားနေတာ။ အဲဒါ အားလုံးအတွက် အဆင်ပြေလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဒါတော့လက်မခံဘူး"</p> <p>လန်ထင်က ချက်ချင်းငြင်းသည်။ လနန်းတော်တပည့်များလည်း သူ့လေသံအတိုင်း သံယောင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လုယန်ဆီ သွားမလည်ဖို့ နန်းတော်သခင်အမိန့်ထုတ်လျှင် သူတို့လည်း သွားခွင့်ရတော့မည်မဟုတ်။</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့က လန်ထင်ကို စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့်ကြည့်သည်။</p> <p>"ညီမလန်က ငါ့ကိုဘာလို့တားနေတာလဲ။ လနန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ နင်တစ်ယောက်ပဲ အကိုလုနဲ့ အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်နေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူနဲ့အတူ ဂိုဏ်းတာဝန်ထမ်း‌ဆောင်ထမ်းဆောင်ခဲ့လို့လား။ အသက်အန္တရာယ်ကို ထည့်မစဉ်းတွက်ပဲ သူနဲ့အတူ နှလုံးမဲ့ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့်လား"</p> <p>လန်ထင် သက်ပြင်းချသည်။</p> <p>"ငါ့မှာ ဘာမှထွေထွေထူးထူးပြောစရာမရှိပါဘူး။ အကိုလုက ငါဖိတ်ခေါ်လာတဲ့ဧည့်သည်မို့ပါ။ တစ်ခုခုအမှားအယွင်းဖြစ်ရင် ငါ့တာဝန်ဖြစ်လာမယ်လေ။ မနေ့က နန်းတော်ညီအမတွေ အကိုလုဆီလာလည်တယ်။ အကိုလု ကောင်းကောင်းမနားရဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါမတားခဲ့ဘူး။</p> <p>အဲဒါက လနန်းတော်ဘက်က မှားတာပါ။ ဒီအမှားကို အချိန်မီပြင်ဆင်ချင်လို့ပါ။ အကိုလုဆီလာလည်တဲ့လူတွေ များလွန်းတယ်လို့ ညီမထောင်ထင်ရင် ဒီနေ့ကစပြီး အရေအတွက်လျော့အောင် လုပ်ကြတာပေါ့။ ငါပြောတဲ့အကြံကို စဉ်းစားကြည့်ပါ ညီမထောင်"</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့ လန်ထင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ စိတ်ရင်းနှင့်ပြောနေခြင်းဟုတ်မဟုတ် သူဝေခွဲမရ။ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချ၍ ပြောသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ ဒီတစ်ခါတော့ နင့်ကိုငါယုံလိုက်မယ်"</p> <p>နန်းတော်သခင်လော်ဆီ ထောင်ယော်ယဲ့ သွားမတွေ့တော့သဖြင့် လန်ထင်နှင့် တစ်ခြားလနန်းတော်တပည့်များ စိတ်သက်သာရာရသွားကြသည်။</p> <p>လန်ထင်က ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်၍ လူစုသည်။</p> <p>"နန်းတော်ညီအမတို့။ ခုနက ညီမထောင်ယော်နဲ့ ညှိနှိုင်းခဲ့တာကို မင်းတို့လည်းကြားမှာပါ"</p> <p>လန်ထင်၏အဆင့်အတန်းကို အားလုံးအသိအမှတ်ပြုကြသည်။ လုယန်ကို သူဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လုယန်နှင့်အတူ သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေများ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့ကိုလည်း နန်းတော်သခင်နှင့်သွားမတွေ့ဖို့ တားဆီးခဲ့သည်။ သူတို့ကိုယ်စား ထောင်ယော်ယဲ့နှင့် ညှိနှိုင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>"အကိုလုက ငါတို့လနန်းတော် ဧည့်ဝတ်ကျေတာကို သိပြီးပါပြီ။ ဒါပေမယ့် သူ့ဆီကို ဆက်တိုက်လာလည်နေရင် သူ့အတွက် တကယ်အဆင်မပြေဘူး။ ငါပဲ ပင်တိုင်တာဝန်ယူပါ့မယ်။</p> <p>အကိုလုလည်း ကောင်းကောင်းနားလို့ရအောင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော...အစားအသောက်တွေ မင်းတို့ပြင်ပေးပါ။ အားလုံးရဲ့ကိုယ်စား အကိုလုဆီ ငါသွားပို့ပေးမယ်။</p> <p>အကိုလုလည်း အားလုံးရဲ့စေတနာကို နားလည်သွားအောင် ဘယ်သူချက်ပေးတဲ့ အစားအသောက်လဲဆိုတာ သူ့ကိုပြောပြမယ်"</p> <p>လူအုပ်ကြားတွင် တီးတိုးစကားသံများထွက်လာသည်။ သူတို့ချက်ပြုတ်ပေးသည့်အစားအသောက်ကို အကိုလုစားပြီး စိတ်ထဲစွဲထင်သွားသည်ဆိုလျှင် သူတို့လက်ခံနိုင်သည်။</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့ မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး ရှေ့ထွက်လာသည်။</p> <p>"အကိုလုက သိပ်များများမစားနိုင်ဘူး။ အစားအသောက်များလွန်းရင် အလဟဿဖြစ်ကုန်မယ်။ တစ်နေ့သုံးနပ်ဆိုရင် လုံလောက်တယ်"</p> <p>"ဒါဆို ချက်ပြုတ်မယ့်လူကို ဘယ်လိုရွေးမှာလဲ။ မဲနှိုက်မှာလား"</p> <p>လန်ထင်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"ငါတို့အကိုလုဆီသွားတာက သူကောင်းကောင်းနားပြီး ကောင်းကောင်းစားရသလားဆိုတာ စစ်ဆေးဖို့ပါ"</p> <p>"အဲလိုဆို ဟင်းချက်စွမ်းရည်ပေါ်မူတည်ပြီး ရွေးချယ်ကြတာပေါ့။ လက်ရာအကောင်းဆုံး ချက်ပြုတ်နိုင်တဲ့လူ အကိုလုဆီ အစားအသောက်သွားပို့ခွင့်ရမယ်"</p> <p>ထောင်ယော်ယဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လန်ထင်နားလည်သည်။ ဟင်းချက်ပြိုင်ပွဲလုပ်လျှင် လုယန်ဆီသွားတွေခွင့်အတွက် သူနှင့်လာယှဉ်ပြိုင်သူများကို တားဆီးနိုင်မည်။</p> <p>လုယန်စွဲမက်စေမည့် အကောင်းဆုံးဟင်လျာချက်ပြုတ်ဖို့သာ ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save