Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့် ကျူးကျော်သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>အနက်ရောင်လက်စွပ်ထဲမှလူက ကျင်းဟုန်အသံကို ကြားသည်။</p> <p>"လနန်းတော်တပည့်တွေက သူတို့စိတ်ထဲကဆန္ဓ‌တွေ ပြင်းထန်လာပြီး လုမျိုးရိုးကောင်လေးကို အပြိုင်လုနေကြတာပဲ။ ရှေးဟောင်းခေတ်က ဝမ်းနည်းစရာအဖြစ်အပျက်ကိုတောင် ငါပြန်သတိရလာတယ်။</p> <p>ခံစားချက်အရိယဖလသန္ဓေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့လူကြောင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် လုယန်က ဟာရမ်ရွှေသန္ဓေနဲ့ ထူးခြားတဲ့ဆက်နွယ်မှုမျိုးရှိနေတာလား။ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်မိပြီး သူ့ကိုဟာရမ်ရွှေသန္ဓေတည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့လို့ ဒီနေ့လိုပြဿနာပေါ်လာတာများလား"</p> <p>သူစကားသံက အေးဆေးတည်ငြိမ်သည်။</p> <p>"တိုက်ပွဲထဲကို စုစည်းခြင်းကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်မှ ဝင်မပါဘူးဆို‌တော့ အဲဒီ့လူတွေက လုယန်ကို တပ်မက်စိတ်မရှိတဲ့သဘာပဲ။</p> <p>ငါ့တပည့်၊ ဘယ်လိုအခြေအနေပဲကြုံကြုံ တိုက်ပွဲထဲကို မဝင်နဲ့။ ဒီကောင်လေးဟာ မင်းထင်ထားတာထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်"</p> <p>"ဒါပေမယ့် ဆရာ၊ ကျွန်မ...ကျွန်မလည်း လုယန်ကို သဘောကျတယ်"</p> <p>သူ့နှလုံးခုန်သံ တဒိန်းဒိန်းမြန်နေသည်ကို ကျူးဟုန်သတိထားမိသည်။ လုယန်အကြောင်းတွေးမိသည်နှင့် ထူးထူးဆန်းဆန်းပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မှန်သည်။ ဆရာက လုယန်နှင့် မပတ်သက်ဖို့ ပြောထားသည်။ သို့‌သော် လုယန်ဇာတ်လမ်းများကို သူကြားဖူးထားသည်။ နည်းနည်းသဘောကျသည့်စိတ်မျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ယနေ့ ထူးဆန်းသည့်အပြောင်းအလဲကြောင့် ထိုခံစားချက်များက ထိန်းချုပ်မရအောင် ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>အနက်ရောင်လက်စွပ်ထဲမှ စကားသံထပ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"အင်း...ဒါဆိုရင်လည်း လက်စွပ်ကမ္ဘာငယ်ထဲကို မင်းမြန်မြန်ဝင်ခဲ့တော့။ ငါထိန်းချုပ်ပေးမယ်..."</p> <p>"ဆရာ့တပည့် ဒီတစ်ခါလောက် မိုက်မှားမိတာ ခွင့်လွှတ်ပေးပါတော့ ဆရာ"</p> <p>"..."</p> <p>လက်စွပ်ထဲမှလူ၏ မျက်ခုံးတစ်ချက်ခါသွားသည်။</p> <p>"လုယန်က ငါ့အပိုင်ပဲ"</p> <p>ကျင်းဟုန် ဓားမြှောင်နှစ်လက်ကိုင်၍ လန်ထင်နှင့်ထောင်ယော်ယဲ့ကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်သည်။ နှစ်ယောက်လုံး၏ တိုက်ကွက်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"အမကျင်းဟုန်က စွမ်းအားအစစ်ကို တစ်ချိန်လုံးဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ"</p> <p>လန်ထင် ချက်ချင်းသတိထားမိသည်။</p> <p>ကြွားသည်တော့မဟုတ်။ လနန်းတော်လို ပါရမီရှင်များပေါ်များသည့်နေရာတွင် သူ့ပါရမီသည် ထိပ်တန်းဟုဆိုနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်ပြောင်းအခြေခံဆင့်စွမ်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်ပြောင်းအလတ်တန်းဆင့်မှ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကောင်းသည့် နာမည်ကြီးဂိုဏ်းတူအမများကို သူအနိုင်ယူနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော်ယခု ထိုအဆင့်တွင် သိပ်နာမည်မကျော်သည့် အမကျင်းဟုန်က သူနှင့်လက်ရည်တူတိုက်ခိုက်နေသည်။ ကျင်းဟုန်သည် ထင်သလောက်သိပ်မရိုးရှင်းလှ။</p> <p>"စွမ်းအားကြီးတဲ့လူတွေပဲ စွမ်းအားကြီးတဲ့လူကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိတယ်"</p> <p>ကျင်းဟုန်က သူ့စွမ်းအားအစစ်ကိုထုတ်ပြသည်။ နှစ်ယောက်တစ်ယောက်ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း နောက်ဆုတ်မည့်လက္ခဏာမရှိ။</p> <p>ကျင်းဟုန် (ငွေငန်းပျံ)ဟူသည့်နာမည်နှင့် တကယ်လိုက်ဖက်သည်။ ကျဉ်းမြောင်းသည့်နေရာတွင် အံ့ဩလောက်သည့်အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ ခွန်ဖုန်မျိုးနွယ်မှ မြန်နှုန်းမြှင့်ပညာသုံးသည့် ခွန်ဖုန်တစ်ယောက်ပင် သူ့ကိုမီမည်မထင်။</p> <p>သုံးယောက်လုံး သဲကြီးမဲကြီးတိုက်ခိုက်နေသည်။ မြင်ကွင်းက တဖြေးဖြေးရှုပ်ထွေးလာသည်။ လုယန် ထွက်ပြေးဖို့အခွင့်ကောင်းရလာသည်။ တစ်လက်မကိုယ်ချုံ့ပညာကိုသုံး၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုံ့လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် လန်ထင်၏ဖဲကြိုးစများက ထူးဆန်းသည့်မှော်စွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြင့် အားဖြည့်ထားသည်။ သူကိုယ်ကျုံ့သလို ဖဲကြိုးကလည်းကျုံ့သွားသည်။ လုံးဝမလွတ်။</p> <p>"ဖဲကြိုးစတွေကို ဖြတ်လိုက်ရမလား"</p> <p>လန်ထင်က ထိုဖဲကြိုးစကို လက်နက်အဖြစ်အမြဲသုံးသည်။ ထိုဖဲကြိုးများက လန်ထင်၏အသက်နှောင်ရတနာဖြစ်နေမည်ကို သူစိုးရိမ်သည်။ မဆင်မခြင်ဖြတ်လိုက်လျှင် လန်ထင် ထိခိုက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>နတ်မယ်က သူ့ကိုအာမခံသည်။</p> <p>"ဪ ဒါတော့စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ အသက်နှောင်မှော်ရတနာက သူ့လက်ထဲကပုဆိန်ပါ"</p> <p>"ဘယ်လို"</p> <p>လန်ထင်အပေါ် လုယန် လုံးဝအမြင်ပြောင်းသွားသည်။</p> <p>မည်သို့ဖြစ်စေ ယခု ထိုအကြောင်းများ တွေးနေဖို့အချိန်မရှိ။ လန်ထင်မထိခိုက်လျှင် အားလုံးအဆင်ပြေသည်။</p> <p>ချင်ဖုန်းဓားကိုဆွဲထုတ်၍ ဖဲကြိုးများကို အလွယ်တကူဖြတ်တောက်ပြီး ရုန်းထွက်လိုက်သည်။</p> <p>.....</p> <p>"အမ၊ ကျွန်မတို့ ဝင်တားကြရင်မကောင်းဘူးလား"</p> <p>ကျူးဟုန်ကပြောသည်။ သူ့ရှေ့မှရေကြေးမုံတွင် လုယန်ခုန်ဆွခုန်ဆွသွားနေသည့်မြင်ကွင်း ကိုယ်ပွားခန္ဓာကို နန်းတော်တပည့်များလိုက်ဖမ်းနေသည့်မြင်ကွင်းများ ပေါ်နေသည်။</p> <p>လော်ဟုန်ရှားက သိစိတ်အာရုံမှ ကျွေ့ယွဲ့ပို့လာသည့်သတင်းကို ရထားပြီးဖြစ်သည်။ အဖြစ်အပျက်ကို နားလည်သည်။ အေးစက်စက်နှာခေါင်းရှုံ့၍ သူပြန်ပြောသည်။</p> <p>"ဘာလို့စိတ်လောနေတာလဲ။ ဟိုကောင်လေးလုယန် တကယ်အဖမ်းခံရမှ ဝင်တားကြတာပေါ့။ အပြစ်သားခန်းမမှာ သူပထမဆုံးထောင်ကျတဲ့နေ့က အခြေအနေကို နင်မမြင်လို့ပါ။</p> <p>သူ့ကိုထောင်ဝင်စာလာတွေ့ကြတဲ့ ဂိုဏ်းတပည့်မတွေ ဒုနဲ့ဒေးပဲ။ အကြောင်းမသိတဲ့လူတွေဆို ငါတို့လနန်းတော်က သူ့ဟာရမ်မြေလို့တောင် ထင်ကြမှာ။ သူရူးရူးမိုက်မိုက် ဟာရမ်စလုပ်မလာအောင် နည်းနည်းခြောက်ထားမှဖြစ်မယ်"</p> <p>......</p> <p>"အကိုလု၊ မပြေးနဲ့"</p> <p>ဖဲကြိုးဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို လန်ထင်သတိထားမိသဖြင့် လုယန်နောက်သို့ ချက်ချင်းပြေးလိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ထောင်ယော်ယဲ့နှင့် ကျင်းဟုန်က သူ့ကိုအခွင့်အရေးမပေး။ တံခါးပေါက်တွင် ပိတ်ဆို့၍တားကြသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ၊ သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ နင့်တို့ငါ့ကို ဖိအားပေးနေကြတာပဲ"</p> <p>လုယန်ဝတ်ရုံစကို ဖမ်းမိခါနီးမှ ထိုနှစ်ယောက်က ဝင်ရှုပ်သည်။ အကိုလုမရှိတော့သဖြင့် သူလည်းဣန္ဒြေသိက္ခာထိန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိ။</p> <p>မြေပေါ်တွင်ပြတ်ကျနေသည့် ဖဲကြိုးစများက အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်ဆက်သွားသည်။ အသစ်စစ်စစ်လို ဖြစ်လာသည်။</p> <p>လန်ထင်က ဂါဝန်အနားစကို တူလက်ကိုင်တွင်ချည်၍ ညင်သာစွာဝေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ပုဆိန်က လေထဲတွင် တစ်ပတ်လည်သွားသည်။ ထွက်လာသည့်စွမ်းအားက ကြောက်စရာကောင်းသည်။</p> <p>.....</p> <p>လုယန် အသဲအသန်ထွက်ပြေးနေရသည်။ လုံးဝမနားရဲ။ လန်ထင်တို့သုံးယောက် ပူးပေါင်းမိသွားလျှင် သူလုံးဝလွတ်တော့မည်မဟုတ်။</p> <p>"ဧည့်သည်ဆောင်ကလည်း စိတ်မချရတော့ဘူး..."</p> <p>"မကြောက်ပါနဲ့မောင်လေးလု၊ အမမင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်"</p> <p>လူရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက်‌ပေါ်လာပြီး လုယန်ကို အဝေးသို့ဆွဲခေါ်သွားသည်။</p> <p>လုယန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ကျင်းဟုန်ဖြစ်နေသည်။</p> <p>မဟုတ်သေး။ အမကျင်းဟုန်က ဧည့်သည်ဆောင်တွင် တိုက်ခိုက်ရင်းကျန်ခဲ့သည်မဟုတ်လော...</p> <p>"ဧည့်သည်ဆောင်မှာ တိုက်ခိုက်နေတာက သူဖန်တီးထားတဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပါ။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ ကိုယ်ပွားပညာက အတော်ကောင်းတာပဲ။</p> <p>လက်နက်သွန်းပညာကိုလည်း လေ့လာထားပုံရတယ်"</p> <p>"‌မောင်လေးလု၊ လနန်းတော်ကထွက်ပြီး လောကကြီးထဲ အတူလျှောက်သွားရအောင်"</p> <p>ကျင်းဟုန်က လုယန်ကို တင်းကြပ်စွာဖွင့်ထားသည်။ ဖွံ့ထွားသည့်ကျင်းဟုန်ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် လုယန်အသက်ရှူမဝဖြစ်လာသည်။</p> <p>လက်နက်သွန်းပညာလေ့လာသူပီသသည်။ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာသည်။ လုယန်အတင်းရုန်းထွက်သည်။</p> <p>ကျွေ့ယွဲ့ဘိုးဘေး...ခင်ဗျားလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူး...</p> <p>လုယန် ကျွေးယွဲ့ပိုင်ရိကို စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်ဆဲနေသည်။</p> <p>...ခံစားချက်အရိယဖလ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်လို့ လနန်းတော်တပည့်တွေ ခင်ဗျားကို သဘောကျလာတယ်ဆိုရင် ကျုပ်ဘာမှပြောဘူး..</p> <p>အခုဘာလို့ သူတို့အားလုံးက ကျုပ်ကိုကြိုက်နေကြတာလဲ...</p> <p>"တစ်လက်မကိုယ်ချုံ့ပညာ...မြေအောင်းစွမ်းအား"</p> <p>လုယန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းကျုံ့၍ မြေထဲသို့ အောင်းသွားသည်။ သို့သော် ကျင်းဟုန်ကလည်း မညံ့။ မှော်ပညာတစ်မျိုးသုံးလိုက်ဟန်ရှိသည်။ သူလည်းမြေကြီးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် သူမြေအောင်းသည့်နှုန်းက လုယန်ထက်ပိုမြန်သည်။</p> <p>မြေအောက်တွင် ဓားပျံစွမ်းအား သုံးမရသဖြင့် လုယန် မတတ်သာဘဲ မြေပေါ်သို့ပြန်တက်လာရသည်။ မြေကြီးနှင့်ကပ်၍ ပျံသန်းသည်။</p> <p>မြင့်မြင့်ပျံလျှင် တစ်ခြားလနန်းတော်တပည့်များ မြင်သွားမည်စိုး၍ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင်းဟုန်က ကိုယ်တိုင်သွန်းလုပ်ထားသည့် လှေပျံတစ်ခုထုတ်သည်။ ပျသန်းနှုန်းက လုယန်၏ဓားပျံထက် မလျော့။</p> <p>"လနန်းတော်ထဲကို ခိုးဝင်လာတဲ့လူရှိတယ်"</p> <p>နတ်မယ်မျက်မှောင်ကျုံ့သွားသည်။</p> <p>"ဘာရယ်...ဘယ်သူလဲ"</p> <p>နတ်မယ်ရုတ်တရက်ပြောလာသည့်စကားကြောင့် လုယန်အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>"ဘယ်သူလဲတော့မသိဘူး။ အနည်းဆုံး ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ လူနှစ်ယောက်ပဲ။ ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့လာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p>"သူတို့ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ။ လနန်းတာ်ရဲ့ အကာအကွယ်မှော်စက်ဝန်းရှိတယ်မဟုတ်လား"</p> <p>"သူတို့က အကာအကွယ်မှော်စက်ဝန်းကိုဖွင့်ပြီး လနန်းတော်ကလူတွေမသိအောင် ခိုးဝင်လာကြတာ။ ကဲ..အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ လနန်းတော်ကို အသိပေးကြမလား"</p> <p>နန်းတော်တပည့်များ အစုလိုက်လိုက်ဖမ်းခံနေရသည့် ကိစ္စနှင့်ယှဉ်လျှင် အမည်မသိကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်နှစ်ယောက် ခိုးဝင်လာသည်က ဘာမှသိပ်အရေးမကြီးလှ။</p> <p>"လနန်းတော်ကို တိုက်ရိုက်သတင်းပို့ရင် အဆင်မပြေလောက်ဘူး။ ကျုပ်ဒီအကြောင်း ဘယ်လိုသိတာလဲလို့မေးလာရင် ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်။ ဒီတော့...အခုသူတို့ ဘယ်နေရာမှာလဲ ပြောပြပါနတ်မယ်"</p> <p>"အခုမှ နန်းတော်ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ဝင်လာကြတာ"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကွက်တိပါပဲ"</p> <p>လုယန် ခြေထောက်အောင်မှ ချင်ဖုန်းဓားကိုဦးတည်ရာပြောင်း၍ နန်းတော်ဂိတ်တံခါးဆီ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>သူ့အခြေအနေကို နန်‌တော်တစ်ခုလုံးစောင့်ကြည့်နေသည့် လော်ဟုန်ရှား မသိစရာအကြောင်းမရှိ။ ကျွေးယွဲ့ဘိုးဘေးလည်း သိလောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျူးကျော်သူများရှိကြောင်း သူတို့မြင်အောင်ပြဖို့ ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ကျူးကျော်လာသူများက ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားသုံးထား၍ တိုက်ရိုက်မမြင်ရ။ နတ်မယ်က နေရာအတိအကျပြောသော်လည်း ကျယ်ပြန့်သည့် နှင်းလွင်ပြင်ကိုသာ လုယန်မြင်ရသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြည့်သည်။ ဇွဲမလျှော့သေးသည့် ကျင်းဟုန်က ကြိုးတစ်ချောင်းသူ့ဆီပစ်လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်ရသည်။ သူအမြန်လှည့်ရှောင်သည်။ ကြိုးက ပစ်မှတ်လွဲပြီး နှင်းလွင်ပြင်ပေါ် ရိုက်ခတ်သည်။</p> <p>"ဆိုးလိုက်တဲ့ကံ"</p> <p>လူတစ်ယောက်ပေါ်လာသည်။ မကျေမနပ်ရေရွတ်၍ ကျင်းဟုန်၏ကြိုးကိုအစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်အောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူသေချာပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ဝင်လာသည့်တိုက်ခိုက်မှုကို သူမခုခံ၍မဖြစ်။</p> <p>"ကျူးကျော်သူတွေရှိနေပါလား"</p> <p>လော်ဟုန်ရှား ချက်ချင်းထရပ်လာသည်။ လုံးဝမူမမှန်တော့ကြောင်း နားလည်လာသည်။ ရေကြေးမုံမှတစ်ဆင့် ထိုလူစိမ်းဆီချိန်ရွယ်၍ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save