Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဆိုးချုပ်သခင် နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လော်ဟုန်ရှားပစ်လိုက်သည့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းက လေထုကိုဖြတ်သန်းပြေးဝင်သွားသည်။ သို့‌သော်ကျူးကျော်သူများရှေ့တွင် ကိုယ်ပျောက်အကာအကွယ်တစ်ခုရှိနေပုံရသည်။ အလင်းတန်းကို ခုခံကာကွယ်သည်။</p> <p>"ငါတို့ကိုမြင်သွားကြပြီထင်တယ်...ဟားဟား"</p> <p>နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ပေါ်လာသည်။ သွားဖြဲရယ်နေသည်။ လနန်းတော်မှလူများ မြင်သွားပြီဖြစ်၍ ဆက်ပြီးပုန်းခိုနေဖို့မလိုတော့။</p> <p>ထိုပြဿနာက သိပ်အရေးမကြီး။ သူတို့၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကလည်း ပြဿနာလာရှာခြင်းဖြစ်သည်။ ထင်ထားသည်ထက် အချိန်နည်းနည်းစောသွားသည်သာရှိသည်။</p> <p>"နင်တို့ဘယ်သူလဲ"</p> <p>လော်ဟုန်ရှားက အလင်းချုပ်သေတ္တာကိုင်၍ ချက်ချင်းရောက်လာသည်။ လူစိမ်းနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်သည်။</p> <p>သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ထိုလူများက အလွယ်တကူကာကွယ်နိုင်သည်ကိုကြည့်လျှင် အနည်းဆုံး ကူးဖြတ်ခြင်းအလတ်တန်းဆင့်များဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>လနန်းတော်ကို အကြောင်းမကြားဘဲ ခိုးဝင်လာသည်ဖြစ်၍ ကောင်းသည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခြင်းမဖြစ်နိုင်။</p> <p>"အမကျင်းဟုန်၊ မြန်မြန်ပြေးစိုး"</p> <p>တိုက်ပွဲဖြစ်တော့မည်ကို ရိပ်စားမိသဖြင့် ငေးကြောင်နေသည့်ကျင်းဟုန်ကို ဘေးကင်းသည့်နေရာသို့ လုယန်ဆွဲခေါ်သွားသည်။ တိုက်ပွဲစက်ကွင်း လွတ်စေဖို့ဖြစ်သည်။</p> <p>"စုစည်းခြင်းအဆင့်လောက်နဲ့ ငါတို့နာမည်ကို သိဖိုထိုက်တန်တယ်ထင်နေလား။ မျိုးဆက်သစ်ကျင့်ကြံသူတွေက ဂါရဝတရားတကယ်ခေါင်းပါးတာပဲ"</p> <p>ပြုံးနေသည့်ကျင့်ကြံသူက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး လော်ဟုန်ရှားကို စိုက်ကြည့်သည်။ သူ့မျက်လုံးသူငယ်အိမ်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။</p> <p>လော်ဟုန်ရှား တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဆုံးစမဲ့ငရဲတွင်းထဲ ကျသွားသလိုခံစားရသည်။ သွေးစိမ်းပင်လယ်နှင့် အရိုးစုများ သူ့အာရုံတွင် မြင်ယောင်လာသည်။</p> <p>"နင်တို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့စွမ်းအားနိမ့်တဲ့လူကို အနိုင်ကျင့်နေတာလဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မရှက်ကြဘူးလား"</p> <p>ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အဘွားအိုတစ်ယောက် လော်ဟုန်ရှားရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ကြိမ်တုတ်ကို တစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။ လော်ဟုန်ရှားအာရုံမှ ပုံရိပ်ယောင်များချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>"ဘိုးဘေးဖန်"</p> <p>ထိုအဘွားအိုသည် လနန်းတော်၏ ပင်မဒေါက်တိုင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နာမည်က ဖန်စီ။ ဝါစဉ်ကြီးလွန်းသဖြင့် စွန်းစီးကိုယ်တော်ကျဲ့ရှားပင် 'အကြီးအကဲ'ဟု ခေါ်ရသည်။</p> <p>"ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်တွေဆိုတော့ နင်တို့က နာမည်မရှိတဲ့လူတွေမဖြစ်နိုင်ဘူး။ သရုပ်မှန်ကိုဖုံးကွယ်ထားတာဟာ ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်တွေရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့မကိုက်ညီဘူး။ နင်တို့ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ လနန်းတော်ကိုလာတာလဲ"</p> <p>"ငါတို့က ကောင်းကင်အင်ပါယာသခင်အမိန့်နဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ရှင်းလင်းဖို့တာဝန်ယူထားတာ။ မင်းတို့ဆီလာတာက သံလွင်ဘိုးဘေးကို ငှားချင်လို့ပါ"</p> <p>"ဒါဆိုနင်တို့က နတ်ဆိုးချုပ်သခင်နဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်လား"</p> <p>မဟာချန်ခေတ်သည် ယုံကြည်မှုစွမ်းအား ထွန်းကားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အင်ပါယာချန်(ပထမအင်ပါယာချန်)မှစ၍ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ယုံကြည်မှုစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံသည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားလျှင် ထိုက်သင့်သည့် တာဝန်များကိုလည်း ထမ်းဆောင်ကြရသည်။</p> <p>ဥပမာ ဤလူနှစ်ယောက်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကိုကာကွယ်ဖို့ နတ်ဆိုးများ မကောင်းဆိုးဝါးများ နှိမ်နှင်းဖို့ တာဝန်ယူရသည်။</p> <p>အရှေ့ပင်လယ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည့် တောင်မြစ်သခင်သည် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဆင်နွှဲ၍ နယ်မြေများစွာချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ တောင်တန်းများ မြစ်ချောင်းများတွင် နေထိုင်သူတို့၏ ပူဇော်မှုကို ခံယူခဲ့သဖြင့် တောင်မြစ်သခင်ဟု နာမည်တွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်နှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်သည် တောင်မြစ်သခင်လောက် စွမ်းအားမကြီးသော်လည်း သူတို့ခေတ်သူတို့အခါက နာမည်ကျော်ကူးဖြတ်ခြင်းအလတ်တန်းဆင့် စွမ်းအားရှင်များဖြစ်သည်။</p> <p>"သံလွင်ဘိုးဘေးကို ငှားမယ်တဲ့လား"</p> <p>ဘိုးဘေးဖန်စီ အေးစက်စက်ရယ်လိုက်သည်။ လနန်းတော်ကို ထိုသို့ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဝင်လာသူသည် ပစ္စည်းငှားဖို့လာခြင်းမဖြစ်နိုင်။</p> <p>"အားတော့နာပါရဲ့။ သံလွင်ဘိုးဘေးက မဟာနှင်းတောင်ကနေ ထွက်သွားလို့မရဘူး။ ဒီတော့ ငှားလို့မရဘူး"</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သံလွင်ဘိုးဘေးသေသွားရင်တောင် ဝိညာဉ်အားဖြည့်နိုင်တဲ့ အစွမ်းက ကျန်နေမှာပဲ။ အဲလောက်ဆို ငါတို့အတွက် အဆင်ပြေပါတယ်'</p> <p>မဟာချန်၊ မဟာယုနှင့် မဟာရှားခေတ်ဦးပိုင်းကာလက သံလွင်ဘိုးဘေး လုံလောက်သည့်သက်တမ်း မရှိသေးသဖြင့် သူတို့လာမယူခဲ့။ အရည်အသွေးမမီသေး၍ဖြစ်သည်။ သို့သော်ယခု နှစ်သုံးသိန်းကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သံလွင်ဘိုးဘေးလည်း အင်ပါယာနှင့်ထိုက်တန်သည့် မသေမျိုးရတနာအဖြစ်သို့ ရောက်နေလောက်သည်။</p> <p>လနန်းတော်ဟုခေါ်သည့်ဂိုဏ်းကို သံလွင်ဘိုးဘေး၏ အစောင့်အကြပ်လောက်သာ သူတို့သဘောထားသည်။</p> <p>"နင်တို့က သေချင်နေကြတာပဲ"</p> <p>ဖန်စီ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သံလွင်ဘိုးဘေးက လနန်းတော်၏အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ အသိစိတ်ဖွံ့ဖြိုးပြီး သက်ရှိအစစ်ဖြစ်နေကြောင်း လော်ဟုန်ရှားက သတင်းပို့ထားသည်။ ထိုသစ်ပင်ကို လုံးဝအထိအခိုက်မခံနိုင်။</p> <p>သူ့ကြိမ်တုတ်က နဂါးမြူတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်း၍ ကောင်းကင်အထက်တွင် ရစ်ခွေနေသည်။ ထွက်သက်တစ်ချက်မှုတ်ထုတ်၍ ကူးဖြတ်ခြင်းသခင်နှစ်ယောက်ကို ရေခဲရုပ်ထုဘဝပြောင်းပေးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p>နတ်ဆိုးနှိမ်သခင် သက်ပြင်းချသည်။</p> <p>"မျိုးဆက်သစ်တွေက မိုးမြေအကျယ်အဝန်းကို နားမလည်ကြဘူူးပဲ။ ငါတို့ကိုတောင် လာပြီးသွေးတိုးစမ်းရဲတယ်။ နတ်ဆိုးချုပ်သခင်၊ ဝါစဉ်ကြီးတဲ့လူတွေကို လေးစားတတ်အောင် သူတို့ကို သင်ပေးလိုက်စမ်းပါဦး"</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်သည် နတ်ဆိုးသားရဲများ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ ကျန်းတစ်ထောင်အရွယ် လူ့ဘီလူးကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသည်။ ကြီးမားသည့်တင်းပုတ်ကိုကိုင်၍ နဂါးဖြူကို ရိုက်ချသည်။ နဂါးဖြူက အော်ဟစ်ကြုံးဝါး၍ ရေခဲမှုန်များမှုတ်ထုတ်သည်။ နတ်ဆိုးချုပ်သခင် ရေခဲလုံးအဖြစ်ပြောင်းသွားသည်။</p> <p>သို့သော် ရေခဲလုံးက ချက်ချင်းကွဲကြေသွားသည်။ နတ်ဆိုးချုပ်သခင် တင်းပုတ်ကိုလွှဲရမ်း၍ နဂါးဖြူကိုတိုက်ခိုက်သည်။</p> <p>"ကူးဖြတ်ခြင်းနောက်ဆုံးအဆင့်လား"</p> <p>ဖန်စီ ရင်ထိတ်သွားသည်။ တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သူခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ခုနက နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ကို နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်က အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ထက် ပိုစွမ်းအားကြီး၍သာဖြစ်မည်။ ကူးဖြတ်ခြင်းနောက်ဆုံးအဆင့်ဆိုလျှင်ပင် သူက ပို၍စွမ်းအားကြီးလိမ့်မည်။...သို့မဟုတ် မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ မဟာနှင်းတောင်တန်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။ မြေအောက်အပြစ်သားခန်းမပင် ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p>"အခုစနေကြပြီလား။ အချိန်နည်းနည်းတော့စောသားပဲ"</p> <p>ချွီလင်းမျက်နှာတွင် အောင်မြင်သူအပြုံးမျိုးပေါ်လာသည်။</p> <p>သူသည် တစ်သက်တစ်ကျွန်းပြစ်ဒဏ်ကျထားသူဖြစ်သည်။ အပြစ်သားခန်းမထဲမှ လုံးဝထွက်ခွင့်ရမည်မဟုတ်။ ထွက်လိုလျှင် တစ်ခြားနည်းလမ်းရှာရမည်။</p> <p>အကျဉ်းသားအသစ်များထံမှ အပြင်လောကသတင်းများ သူစုံစမ်းခဲ့သည်။ ပြစ်ဒဏ်ကျခံပြီး ပြန်ထွက်သွားသူများကိုလည်း သတင်းပါးသည်။</p> <p>ဥပမာ၊ ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက ခိုးမှုဖြစ်ထောင်ကျနေသူတစ်ယောက် ပြန်လွတ်သွားသည်။ ထိုသူခိုးကို ဂိုဏ်းအကာအကွယ်မှော်စက်ဝန်းဖြတ်ကျော်နည်း ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုသတင်းကို မှောင်ခိုဈေးထိပ်တန်းလေလံပွဲတွင်ရောင်းဖို့ အကြံပေးလိုက်သည်။ မဟာချန်ကျင့်ကြံသူ၊ ကောင်းကင်ရုံးတော်ဂိုဏ်း၊ နတ်ဆိုးနိုင်ငံ သို့မဟုတ် နဂါးနန်းတော်လို အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများကို သတင်းရောင်းနိုင်လျှင် ပို၍ကောင်းသည်။</p> <p>ထိုသို့လေလံတင်ခိုင်းသည့်ရည်ရွယ်ချက်က လနန်းတော်တွင် ပြဿနာအကြီးအကျယ် ဖြစ်လာစေဖို့ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့်ရမည်။</p> <p>ဖန်စီသည် ကူးဖြတ်ခြင်းအလတ်တန်းဆင့်သာရှိသည်။ ကူးဖြတ်ခြင်းနောက်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ကို မယှဉ်နိုင်။ နတ်ဆိုးချုပ်သခင်က တင်းပုတ်ကိုလွှဲရမ်းတိုက်ခိုက်နေသည်။ သူပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့သည့်ခေတ်ကာလကကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားရသည်။</p> <p>တင်းပုတ်ရိုက်ချက် ကျလာသည်။ နဂါးဖြူကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာခွဲချေနိုင်သည့်စွမ်းအားမျိုး ပါလာသည်။</p> <p>ဖန်စီ မှော်ပညာတစ်မျိုး အမြန်ထုတ်သုံးပြီး တင်းပုတ်ကိုကာကွယ်သည်။ သို့သော် အလျင်စလိုထုတ်သုံးရသည့် မှော်ပညာသည် ပြင်းထန်သည့်တင်းပုတ်ရိုက်ချက်ကို ခုခံနိုင်ဖို့မလွယ်။</p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်သည့်ဝမ်းနည်းစိတ်မျိုးပေါ်လာသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှတ်ဉာဏ်များ သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြည့်လျှံလာသည်။ ဘာစွမ်းအားမှ မထုတ်နိုင်တော့။ တင်းပုတ်က မြေပြင်ပေါ်ကျသွားသည်။ သူ့မျက်နှာကို လက်ဖြင့်အုပ်ပြီး ဝမ်းနည်းပက်လက်ငိုကြွေးနေသည်။</p> <p>"ဘာလို့ နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်က ရာထူးတိုးပြီး ငါကဒီနေရာအတိုင်းပဲ ရှိနေရတာလဲ။ သူက အကြီးအကဲတွေကို လာဘ်ထိုးခဲ့လို့လား။ ပြီး‌ေတောင် တောင်မြစ်သခင်...ငါသူ့ကို လာဘ်ထိုးခဲ့တယ်။ ငါ့ကိုရာထူးတိုးအောင်ကူညီမယ်လို့ သူကတိပေးထားတယ်။ သူဘာလို့ရုတ်တရက်သေသွားရတာလဲ။</p> <p>...ဟာ မဟုတ်သေးဘူး။ ငါဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်သူကငါ့ကို လာကစားနေတာလဲ"</p> <p>သေးသေးကွေးကွေးလူတစ်ယောက် ကောင်းကင်အထက်တွင်ရပ်လျက် နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ကို အထင်မကြီးဟန်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့လနန်းတော်ကိုလာပြီး ရှောင်ယဲ့ကို သတ်ဖို့ကြိုးစားတယ်။ ဒါတောင် ငါဘယ်သူလဲလို့ မေးနေသေးတယ်ပေါ့။ နင်တို့သက်ကြားအိုတွေက အတော်အရှက်မရှိကြတာပဲ"</p> <p>ကျွေးယွဲ့ကိုမြင်သည်နှင့် နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ရော နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်ပါ အလိုလိုကြောက်စိတ်ဝင်လာကြသည်။ ခေါင်းအစခြေအဆုံး ကြက်သီးမွှေးညှင်းများထလာသည်။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ် အလိုလိုတုန်ရင်လာသည်။ ခုခံဆန့်ကျင်ဖို့ လုံးဝစိတ်မကူးရဲ။</p> <p>ထိုကောင်မလေး ဘယ်သူမှန်းမသိ။ ဘာကြောင့် ထိုကောင်မလေးတွင် အဆုံးစမဲ့စွမ်းအားများရှိနေသလို သူတို့ခံစားနေရသည်။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူတို့ကို သတ်နိုင်သည့်လူတစ်ယေက်လို ခံစားနေကြရသည်။</p> <p>အင်ပါယာချန်ကို ရင်ဆိုင်တွေ့နေရသလိုပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွေးယွဲ့ဘိုးဘေးက အရိယဖလသန္ဓေကို ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီလား"</p> <p>လုယန် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ နန်းတော်ထဲတွင် ကြွက်တစ်ကောင်လို သူရှောင်ပြေးပုန်းအောင်းနေစရာမလိုတော့။</p> <p>ကျင်းဟုန်၏စိတ်များလည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ရှက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် ဆွဲခေါ်လာသည့် လုယန်၏လက်ထဲမှ ချက်ချင်းရုန်းထွက်သည်။</p> <p>အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးရင်း သူ့ပါးနှစ်ဘက်နီရဲလာသည်။ လုယန်မျက်နှာကို စေ့စေ့မကြည့်ရဲတော့။</p> <p>အာရုံလွှဲသည့်အနေဖြင့် ခုနကဖြစ်သွားသည့်ကိစ္စအားလုံးကို လက်စွပ်ထဲမှပုဂ္ဂိုလ်ထံ လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံနေသည်။</p> <p>လက်စွပ်နက်ထဲမှ တည်ငြိမ်သည့်စကားသံက သူ့အာရုံသို့လွင့်ပျံလာသည်။</p> <p>"ခံစားချက်ခုနစ်မျိုးအရိယဖလကို ဒီလိုသုံးလိုရမှန်းသိခဲ့ရင် ငါလည်းဒီအရိယဖလမျိုး တည်ဆောက်ခဲ့တာပေါ့"</p> <p>နတ်မယ် မျက်ခုံးတစ်ဘက် မြင့်တက်သွားသည်။ ကျင်းဟုန်ဆိုသည့်ကောင်မလေးက လက်စွပ်နှင့်စကားပြောနေပြန်သည်။ ထိုလက်စွပ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက်ရှိနေသလားမသိ...</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save