Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘယ်သူပြောလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>"နတ်မယ်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ"</p> <p>"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျင်းဟုန်ဆိုတဲ့ကောင်မလေး ခုနက သူ့လက်စွပ်နဲ့ စကားပြောနေလို့ပါ။ လက်စွပ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတယ်ထင်တယ်"</p> <p>လုယန် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ကျင်းဟုန်နှင့်သူ ဘဝတူရဲဘောရဲဘက်များလို ခံစားရသည်။</p> <p>ကျင်းဟုန်၏လက်စွပ်ထဲတွင် စွမ်းအားမြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေပုံရသည်။ အသံတိတ်နေလျှင် ကိစ္စမရှိ။ စကားစပြောသည်နှင့် တစ်ဘက်သားအပေါ် စိတ်ဖိအားပေးနိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်မည်။</p> <p>"နတ်မယ်၊ ကျွေးယွဲ့ဘိုးဘေးက ခံစားချက်အရိယဖလသန္ဓေစွမ်းအားနဲ့ ဟိုလူနှစ်ယောက်ကို ကြောက်‌အောင်လုပ်လိုက်တာလား"</p> <p>"နင်ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ။ ငါ့ဉာဏ်ရည်ရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံလောက် နင်ရထားပြီ"</p> <p>ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေးဇူးရှင်တစ်ယောက်လို နတ်မယ်ခံစားရသည်။ လုယန်ကို အပင်ပန်းခံသင်ပေးခဲ့သည်မှာ အချဉ်းအနှီးမဖြစ်။ ယနေ့လိုဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်သူဖြစ်အောင် သူလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"ပိုင်ရိဆိုတဲ့ကောင်မလေးက အတ်ောပါးနပ်တယ်။ အကြောက်တရားခံစားချက်ကို ဟိုနှစ်ယောက်စိတ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တာ။ ဒီတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ပိုင်ရိကို ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးလူလို့ မြင်နေလိမ့်မယ်။</p> <p>ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းက ခံဏားချက်အရိယဖလသန္ဓေ သိပ်မကျွမ်းကျင်သေးတဲ့ မသေမျိုးတစ်ဝက်တွေ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး ဘာကြောင့်မသုံးခဲ့ကြပါလိမ့်"</p> <p>"ဒါဆိုနတ်မယ်၊ သူတို့က ပိုင်ယဲ့ကို ဘာအတွက်လိုချင်ကြတာဖြစ်မလဲ"</p> <p>"အင်း...သံလွင်ဘိုးဘေးသေသွားရင် ဝိညာဉ်အားဖြည့်တဲ့အာနိသင်‌ပဲ ကျန်ခဲ့မှာ။ တစ်ယောက်ယောက် ဝိညာဉ်ကိုအားဖြည့်ဖို့ လိုအပ်နေလို့ဖြစ်မှာပေါ့။ မဟာချန်ခေတ်မှာ သူတို့အဆင့်အတန်းက အတော်မြင့်ခဲ့လောက်တယ်။ မဟာချန်မသေမျိုးတွေ အရေးပေးခံရတဲ့သူတွေဖြစ်မယ်"</p> <p>.....</p> <p>"ဒီကောင်မလေးက ဘယ်သူလဲ"</p> <p>ခံစားချက်အရိယဖလသန္ဓေသက်ရောက်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်၍ လနန်းတော်တပည့်များ လုယန်နောက်သို့ ဆက်မလိုက်ကြတော့။ လနန်းတော်ဂိတ်တံခါးမှ တိုက်ပွဲဆီ အာရုံပြောင်းသွားသည်။</p> <p>ကွေ့ယွဲ့ဘိုးဘေးပုံစံက ပုပုသေးသေးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်ဂိုဏ်းတူညီမတစ်ယောက် အဆိပ်သင့်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ထင်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအတွေးကိူ သူတို့ခေါင်းထဲမှ ချက်ချင်းထုတ်လိုက်သည်။ ထိုကောင်မလေးက ဘိုးဘေးဖန်စီထက် စွမ်းအားပိုကြီးသလို ဖြစ်နေသည်။ အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်မည်။</p> <p>"မင်းဘယ်သူလဲ"</p> <p>သခင်နှစ်ယောက် အအေးမိသည့်ကြက်နှစ်ကောင်လို တုန်ရင်နေသည်။ အကြောက်တရားလွှမ်းမိုးနေသဖြင့် တစ်ခြားဘာကိုမှ မတွေးနိုင်ကြတော့။</p> <p>"နင်တို့က သိဖို့မထိုက်တန်ပါဘူး"</p> <p>ကျွေးယွဲ့ သူ့သရုပ်မှန်ကို ထုတ်မပြောနိုင်။</p> <p>လောင်ဟုန်ရှား အံ့အားသင့်နေသည်ကို ဖန်စီ သတိထားမိသည်။ သိစိတ်အာရုံမှ သူမေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှောင်လော်၊ ဒီအကြီးအကဲကို နင်သိလား"</p> <p>"အဲဒါ ကျွန်မတိူ့ရဲ့ ကျွေးယွဲ့ပိုင်ရိပါပဲ"</p> <p>"ဘယ်လို"</p> <p>ဖန်စီ တအံ့တဩရေရွတ်လိုက်သည်။ ဘိုးဘေးကျွေးယွဲ့ကို သူမြင်ဖူးပါသည်။ ဆွဲဆောင်မှုကျက်သရေအပြည့်ရှိသည့် အလှပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ယခုဘာကြောင့် သေးသေးကွေးကွေးပုံစံ ပြောင်းသွားသည်မသိ။ ကျင့်စဉ်အမှားအယွင်းကြုံခဲ့လျှင်ပင် ထိုပုံစံမျိုးမဖြစ်လောက်။</p> <p>"အသေးစိတ်အချက်တွေ မမေးပါနဲ့။ ကျွေးယွဲ့ဘိုးဘေးက ကျွန်မကိုမပြောစေချင်ဘူး"</p> <p>"ဪ"</p> <p>သခင်နှစ်ယောက် အရှုံးပေးအညံ့ခံရန် ပြင်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူတို့မျက်ခုံးနှခုကြားမှ ထူးခြားသည့်ရွှေရောင်မှော်အဆောင်တစ်ခု အရောင်လက်လာသည်။ သူတို့စိတ်များ ချက်ချင်းကြည်လင်ရှင်းလင်းသွားသည်။</p> <p>"တစ်ခုခုမူမမှန်ဘူး။ ငါတို့လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ"</p> <p>ခုနကအဖြစ်သည် သာမန်လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း နာလည်လာကြသည်။</p> <p>"ငါတို့သခင်ချီးမြှင့်ထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အကာအကွယ်မှော်အဆောင်တွေရှိလို့ တော်သေးတာပေါ့"</p> <p>"ခုနကမင်းကို ဝမ်းနည်းစိတ်ဖြစ်အောင် မှော်သွင်းခံရတယ်။ မင်းရောငါရော ကြောက်စိတ်တွေပေါ်လာတယ်။ သတိထားပါ၊ ဒီလူရဲ့ အရိယဖလသန္ဓေက ခံစားချက်ထိန်းချုပ်တာနဲ့ တစ်ခုခုပတ်သက်နေတယ်။ ရှေးကျမ်းစာတွေထဲမှာပြောတဲ့ ခံစားချက်ခုနစ်မျိုးအရိယဖလသန္ဓေ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p>ပုံမှန်စိတ်ပြန်ရလာသည်နှင့် နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်က အခြေအနေကို ချက်ချင်းသုံးသပ်နိုင်သည်။</p> <p>ဒုက္ခတော့များသည် ခံစားချက်နှင့်ဆိုင်သည့်ကိစ္စများသည် အလွန်အသိခက်သည်။ သူကျွမ်းကျင်သည့် ဝါဇရအရယဖလသန္ဓေသည် ထိုခံစားချက်အရိယဖလသန္ဓေမျိုးနှင့် ရင်မဆိုင်ဖူး။</p> <p>အင်ပါယာပေးထားသည့် မှော်အဆောင်များကို ဆက်တိုက်သုံးနေ၍လည်းမဖြစ်။ အနှေးနှင့်အမြန် မှော်အဆောင်များကုန်သွားမည်။</p> <p>"နောက်မျိုးဆက်တွေထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့လူ နည်းနည်းတော့ရှိသားပဲ"</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်သည် မဟာချန်နေဝင်ချိန် ခေတ်ပျက်ကာလကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သူများဖြစ်သည်။ အခြေအနေထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ချက်ချင်းတွေးမိသည်။</p> <p>"ကျွန်ုပ်ထိုသို့ကြားဖူး၏။ ဝါဇရဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို ဘယ်သူမှမဖျက်ဆီးနိုင်။ ဝါဇရကသာ အားလုံးကိုဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ သူတော်စင်များ မိန့်ကြားခဲ့သည်..."</p> <p>သခင်နှစ်ယောက် ဗုဒ္ဓသုတ္တန်များ ပြိုင်တူရွတ်ဆိုကြသည်။ လှုပ်ရှားနေသည့်စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကြသည်။ ခံစားချက်တာအိုလွှမ်းမိုးမှုကို အပြည့်အဝမတွန်းလှန်နိုင်သော်လည်း သိသိသာသာလျော့ပါးသွားအောင် လုပ်နိုင်သည်။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ကျွေးယွဲ့ဘိုးဘေးကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ သူတို့မကြောက်တော့။</p> <p>"အကြီးအကဲကို ကျွန်မကူညီပါ့မယ်"</p> <p>ဖန်စီက ကျွေးယွဲ့သရုပ်မှန်ကို မသိချင်ယောင်ဆောင်၍ 'အကြီးအကဲ"ဟုခေါ်ပြီး လာကူသည်။</p> <p>"ဝါဇရဗုဒ္ဓ...နတ်ဆိုးသုတ်သင်မယ်"</p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အနီရောင်အစက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အနောက်ဗုဒ္ဓနိုင်ငံမှ အဟရတ်တစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။</p> <p>ခေါင်းသုံးလုံးလက်ခြောက်ခုခန္ဓာ ဖြစ်လာသည်။ လက်ခြောက်ခုက ဝါဇရကျည်ပွေ့ခြောက်ခုကိုင်ထားသည်။ အပိုမျက်နှာနှစ်ခုတွင် တစ်ခုက ကရုဏာလွှမ်းသည်။ တစ်ခုက တင်းမာခက်ထန်သည်။</p> <p>ကျွေးယွဲ့က သူ့လက်ကို သစ်သားလှံရှည်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်။ သစ်သားလှံရှည်ဆိုသော်လည်း သံလွင်ဘိုးဘေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လောကတွင် သူနှင့်ယှဉ်နိုင်သည့်ပစ္စည်းမျိုး မရှိသလောက်ရှားသည်။</p> <p>သံလွင်ပွင့်ချပ်များဝန်းရံနေသည့် သစ်သားလှံရှည်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ လှံရှည်က လေထုကိုထိုးခွဲသွားပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကိုထိသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်က ဝါဇရလက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ လှံရှည်ကို အလွယ်တကူချိုးလိုက်သည်။ သူ့ဝမ်းဗိုက်တွင် ခြစ်ရာပင်မကျန်ခဲ့။</p> <p>"အရိယဖလသန္ဓေကို ယာယီစွမ်းအားမြှင့်လိုက်တယ်ဆိုတော့ သူက မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့်ပဲ"</p> <p>ကျွေးယွဲ့တွေးနေသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်သည့်နည်းလမ်းများ မကျွမ်းကျင်။ အချိန်တိုအတွင်း ပြိုင်ဘက်ကိုအနိုင်ယူဖို့မလွယ်လှ။</p> <p>"နှစ်ယောက်ချင်းယှဉ်မယ်လေ။ နောက်မျိုးဆက်တွေ  ဘယ်လောက်အစွမ်းအစရှိလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p>နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်၏ ဦးခေါင်းသုံးခုက သံပြိုင်ရယ်မောနေသည်။ ‌ခြောက်ခြားစရာကောင်းသည့် ခြောက်ကပ်အက်ကွဲသံမျိုး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p>"ဘယ်သူက နှစ်ယောက်ချင်းလို့ပြောလဲ"</p> <p>ကျွေးယွဲ့ မပွင့်တပွင့်ပြုံးနေသည်။ တစ်ခုခုမူမမှန်ကြောင်း နတ်ဆိုးနှိမ်သခင် ရိပ်စားမိသည်။</p> <p>မသေမျိုးတင်းပုတ်တစ်လက် ရုတ်တရက် လွင့်ပျံလာပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်၏ခါးကို တည့်တည့်ထိသည်။</p> <p>"နတ်ဆိုးချုပ်သခင်၊ မင်းဘာလုပ်တောလဲကွ"</p> <p>နတ်ဆိုးနှိမ်သခင် ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ကသူ့ကို ထိုသို့အလစ်ဝင်တိုက်မည်ဟု ထင်မထား။ သူတို့နှစ်ယောက် နီးကပ်စွာရှိနေသဖြင့် အချိန်မီမတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့။</p> <p>ဝါဇရခန္ဓာအသွင် ပြောင်းထား၍တော်သေးသည်။ မဟုတ်လျှင် တင်းပုတ်ဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားနိုင်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်၏မျက်လုံးများ သွေးနီရောင်သန်းနေသည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်ကိုကြည့်၍ အသက်ကိုမောပန်းစွာ ရှူရှိုက်နေသည်။ ဝါဇရအသံစွမ်းအားပါသည့် နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်၏ အော်ငေါက်သံကြားမှ သူအသိပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p>"ငါ...ငါလည်းမသိဘူး။...ခုနက မင်းကိုကြည့်ရင်း အလိုလိုမုန်းပြီး တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ပေါ်လာတာ"</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်က အမြန်ရှင်းပြသည်။</p> <p>"ကဲ..အခုဘယ်လိုလဲ။ နှစ်ယောက်ချင်းလို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"</p> <p>ကျွေးယွဲ့ လှောင်ပြုံးပြုံးနေသည်။ မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့်ကို ခံစားချက်အရိယဖလသန္ဓေဖြင့် တိုက်ခိုက်လျှင် ရန်သူဘက်မှအရေအတွက်များလေ အချင်းချင်းသွေးကွဲအောင် လှုံ့ဆော်ဖို့လွယ်လေဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်လည်း ဗုဒ္ဓကျမ်းစာရွတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်သူသည် မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့်မဟုတ်။ သူ့စိတ်ဓာတ်က နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်လောက်မတည်ငြိမ်။ နှစ်ယောက်လုံးကျမ်းစာရွတ်ကြသော်လည်း ခံစားချက်အရိယဖလစွမ်းအားကို ခုံနိုင်စွမ်းချင်း ကွာခြားသည်။</p> <p>"သုံးယောက်တစ်ယောက်....အဲဒါအကုန်ပါပဲ။ ငါကမင်းတို့ကို ကြောက်မယ်ထင်နေလား"</p> <p>နတ်ဆိုးချုပ်သခင်ထံမှ အကူအညီရဖို့ သူမမျှော်လင့်တော့။ ဒုက္ခမပေးဖို့သာ မျှော်လင့်ရသည်။</p> <p>"သုံးယောက်တစ်ယောက်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"</p> <p>နောက်ထပ်စကားသံတစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။ လူကိုမမြင်ရမီ မြေပြင်က ဦးစွာတုန်ခါလာသည်။ တုတ်ခိုင်သည့် သစ်မြစ်များက ရေဘဝဲလက်တံများပမာ မြေပြင်မှထိုးထွက်လာသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုလက်တံများက ကျောက်စိမ်းသားဖြင့်ပြုလုပ်ထားသလို ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသည်။ ညစ်ထေးစွန်းထင်းခြင်းမရှိ။</p> <p>ထိုသစ်မြစ်များက နတ်ဆိုးနှိမ်သခင်ကို ချုပ်နှောင်သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်သခင် လက်သီးဖြင့်ထုရိုက်၍ သစ်မြစ်များကိုဖြတ်တောက်သည်။</p> <p>သို့သော် ပြတ်သွားသည့် သစ်မြစ်များက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်ရှည်ထွက်လာပြီး သူ့ကိုချုပ်နှောင်ရစ်ပတ်သည်။</p> <p>ကျွေးယွဲ့နောက်ဘက်တွင် သူနှင့်ချွတ်စွပ်တူသည့် လူတစ်ယောက်ပေါ်လာသည်။ နှစ်ယောက်သား ဘေးချင်းယှဉ်၍ရပ်ကြသည်။</p> <p>"ရှောင်ယဲ့၊ နင်မအိပ်တော့ဘူးပေါ့"</p> <p>"အသံတွေဆူညံနေလို့ နိုးလာတာလေ"</p> <p>ပိုင်ယဲ့က မကျေမနပ်ပြောသည်။</p> <p>နေ့ခင်းဘက်အိပ်ရသည်ကိုကြိုက်၍သာ အိပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မဖြစ်မနေအိပ်ရသည်မဟုတ်။ ယခု လနန်းတော်တွင် ရန်သူပေါ်လာသဖြင့် သူလှုပ်ရှားရမည်။</p> <p>မည်သို့ဆိုစေ သူသည် လနန်းတော်၏ ကူးဖြတ်ခြင်းအဆင့်စွမ်းအားရှင်ဖြစ်သည်။</p> <p>"သံလွင်ဘိုးဘေးလား"</p> <p>သံလွင်ဘိုးဘေး ဤအဆင့်ထိ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေမည်ဟု နတ်ဆိုးနှိမ်သခင် ထင်မထားခဲ့။ အသိစိတ်ဖွံ့ဖြိုးရုံလောက်သာထင်ခဲ့သည်။ ယခု သက်ရှိဝိညာဉ်အဆင့်သို့ပင် ရောက်နေသည်။</p> <p>"ကဲ...သုံးယောက်တစ်ယောက်လို့ နင်ပြောဦးမှာလား"</p> <p>ကျွေးယွဲ့ အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက အေးစက်တင်းမာနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save