Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲအတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရက်စက်ပြင်းထန်လှသော်လည်း နင်တောက်ရန်မှာမူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ‘ဆောင်းဦးရေစင်ဓား’ မှာလည်း အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီးဖြစ်ကာ ဓားဖျားချင်း ခပ်ဖွဖွ ထိတွေ့မိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒုန်း”</p> <p> </p> <p>တိုးလျသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားပျော့မှာ ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“မင်း... မင်းက”</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီသောလူမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လက်နက်ချင်း ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မိမိထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သူ သိရှိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လျက် ဝါးရွက်စိမ်းပေါ်မှ မြားတစ်စင်းအလား ခုန်တက်လိုက်ပြီးလျှင် လေထုကို ခွဲလျက် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။ ယင်းက ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး၏ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိန်လှီသောလူမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ မည်သည့်ဂါထာမန္တန်ကိုမျှ မရွတ်ဆိုနိုင်တော့ဘဲ ရှောင်တိမ်းရန်သာ ကြိုးစားတော့သည်။ သို့သော် ရှောင်တိမ်း၍ မရခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် လျင်မြန်စွာပင် အလောင်းကို ရှာဖွေစစ်ဆေးပြီးနောက် မီးလုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်ကာ ပြာဖြစ်အောင် အစဖျောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>‘ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကျင့်စဥ်’ ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်လည်း ထူးထူးခြားခြား မရှိလှပေ။ ဤသူ၏ အမည်မှာ ‘ချန်ဟွိုက်ယီ’ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ဟွမ်လုံဈေး၌ ပုန်းအောင်းကာ နည်းမျိုးစုံဖြင့် အကျိုးအမြတ်ရှာလျက် မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်နေသူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိအသွင်မှာ ‘ဝမ်ဟွာမျှော်စင်’  ဟုခေါ်သော အပျော်မယ်ရုံမှ အစေခံတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် အစေခံလုပ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူကို အသွင်အပြင်ဖြင့် မဆုံးဖြတ်ရန်မှာ အမြဲတမ်း သတိပြုရမည့် အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ထိုသူ၏ ဝိညာဉ်ကို စစ်ဆေးရာမှ သူနှင့် ဝက်သားသည်ကြီးဝမ့်တို့ ပတ်သက်မှုကို သိရှိသွားခဲ့၏။ အကယ်၍ ချန်ဟွိုက်ယီသာ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားပါက ဝက်သားသည်ကြီးဝမ့်သည် မိမိနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း သေချာပေါက် ရိပ်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် မိမိက ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်းနှင့် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ကြောင်းပါ သိရှိသွားမည် ဖြစ်ရာ၊ ယင်းက နင်တောက်ရန်အတွက် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နင်တောက်ရန်သည် ထိုအန္တရာယ်ကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရန် ဟွမ်လုံဈေးသို့ ပြန်လှည့်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မှောင်ခိုစျေး၊ သားသတ်ဆိုင်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ ဝက်သားသည်ကြီးဝမ့်မှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အမြဲတမ်းအတိုင်း ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေး... ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ၊ အသားတွေ ထပ်ဝယ်ချင်လို့လား”</p> <p> </p> <p>“ဆိုင်ရှင်...” နင်တောက်ရန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် “အတွင်းခန်းမှာ စကားခဏလောက် ပြောလို့ရမလား၊ ဆွေးနွေးစရာ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ရှိလို့ပါ” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဝက်သားသည်ကြီးဝမ့်မှာ အလိုက်သင့်ပင် အတွင်းခန်းသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။ နင်တောက်ရန်သည် အတွင်းခန်းသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ‘ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်’ ကို အသုံးပြုလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ ရှာဖွေကြည့်ရာတွင် ဝက်သားသည်ကြီး၏ စိတ်ထဲ၌ အရှက်ကင်းမဲ့သော မြင်ကွင်းများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နင်တောက်ရန်မှာ စိတ်ပျက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် အိပ်ရာပေါ်မှ ကိစ္စများကို ကျော်လွှားလျက် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကိုသာ ရှာဖွေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ရှာဖွေရာမှ ထူးခြားသော သတင်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ဝက်သားသည်ကြီးဝမ့်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းတို့သည် ‘အဖြူရောင် ထိုက်စွေ့’ အရှင်တစ်ကောင်ကို အတူတူ မွေးမြူထားကြခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုအကောင်ထံမှ အသားများကို လှီးဖြတ်ကာ ရောင်းချနေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ‘အဖြူရောင် ထိုက်စွေ့’ မှာ ကောင်းမွန်လှသော်လည်း သူ့အတွက်မူ အသက်နှင့်လဲ၍ စွန့်စားရလောက်အောင် မဆွဲဆောင်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ဝက်သားသည်ကြီး၏ စိတ်ထဲမှ ချန်ဟွိုင်ယီနှင့် မိမိတို့အကြောင်းကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး၊ အခြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံ အသားရောင်းလိုက်သည့် ပုံရိပ်အသစ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အစဖျောက်ပြီးနောက် အေးအေးဆေးဆေးပင် ထွက်ခွာခဲ့တော့၏။ ဝက်သားသည်ကြီး နိုးလာချိန်တွင်မူ ဘာမျှ မမှတ်မိတော့ဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ အသက်ကြီး၍ အိပ်ငိုက်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ကာ အလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>(၇၇)ကွက်မြောက် ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ချန်ဟွိုင်ယီထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေ၏။ ဓားပျော့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀ ခန့်သာ တန်ကြေးရှိပြီး ပျံသန်းရေးကိရိယာမှာလည်း ‘ဝါးရွက်စိမ်း’ လောက် မကောင်းလှပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာကျော် ရရှိခဲ့ရာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ ယင်းမှာ အလွန်ပင် ဆင်းရဲလှသည်ဟု ဆိုရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူသည် ချန်ဟွိုက်ယီ၏ လက်မောင်းမှ ချွတ်ယူခဲ့သော သံချေးတက်နေသည့် လက်မောင်းစွပ်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ယင်းကို သေချာကြည့်ရှုနေစဉ် ‘သစ်ပင်ပန်းမန်တို့၏သန့်စင်သောဝိညာဉ်တော်’  စနစ်မှ ထူးခြားသော စာသားများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>【ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲကျင့်စဥ်၊ ပထမပိုင်း - မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အထက်တန်း (အစပြုသူ)】</p> <p> </p> <p>“ဗျာ”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤလက်မောင်းစွပ်အတွင်း၌ မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိသော ‘ဝိညာဉ်သားရဲကျမ်း’ တစ်စောင် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော ‘ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကျင့်စဥ်’ ပင်လျှင် ‘နက်နဲအဆင့်’  သာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။ ဤအတတ်ပညာမှာ ယင်းထက် နှစ်ဆင့်မျှ ပိုမိုမြင့်မားလှချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်မောင်းစွပ်ကို အနုစိတ် ခွဲထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်သားရဲကျမ်းနှင့်အတူ ‘နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပုံစံ’ အင်းကွက် သုံးခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ယင်းတို့မှာ လိပ်၊ ကျားသစ်နှင့် ဝက်ဝံ တို့၏ ပုံစံများ ဖြစ်ကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ဟွိုက်ယီ၏ ဝိညာဉ်မှ သိရှိရသည်မှာ ဤလက်မောင်းစွပ်ကို ‘ဝမ်ဟွာမျှော်စင်’ ရှိ ဧည့်သည်တစ်ဦးထံမှ ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုဧည့်သည်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ရှိသော ဤကျမ်းစာကို ပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် အလွန်ပင် ပူပန်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ သမင်ကြီးမှာလည်း ကျင့်စဉ်အသစ် လိုအပ်နေချိန်ဖြစ်ရာ၊ ဤကျမ်းစာမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကျင့်စဉ်မှာ ဝိညာဉ်သားရဲ၏ သွေးမျိုးဆက်အပေါ်တွင် မူတည်နေပေရာ၊ သမင်ကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အဘယ်သို့ ရှိမည်နည်းဟု သူ တွေးတောမိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးမှာ ‘အဖြူရောင်သမင်’ ဖြစ်ပေရာ၊ သူ့တွင်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိကောင်းရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“သမင်ကြီး... ဆင်းလာခဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က သမင်ကြီးကို ခေါ်ယူကာ မှာကြားလိုက်၏။ “ဒီကျင့်စဉ်ကို သေချာလေ့ကျင့်၊ မြေအောက်မှာပဲ လေ့ကျင့်ရမယ်နော်။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း လုံးဝ မပြရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သေသွားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ အကျိုးအကြောင်းကို သေချာနားလည်ထားသူ ဖြစ်၏။ ဤမျှ မြင့်မားသောအဆင့်ရှိသည့် ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် နီးစပ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုဧည့်သည်သာ သိရှိသွားပါက သူတို့အတွက် လွတ်လမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကံတရားက ပေးသနားလာသော ရတနာကိုမူ သူ လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးသည် ‘ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲကျင့်စဥ်’ ကို စတင်လေ့ကျင့်လေတော့သည်။ နင်တောက်ရန်ကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်းကျင့်စဉ်နှင့် ထာဝရစိမ်းလန်းခြင်းကျင့်စဉ်တို့ကို ဆက်လက်အားထုတ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လအနည်းငယ်အကြာ။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ သမင်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဤအတတ်ပညာကို အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အရိုးအဆစ်များ မြည်ဟီးလာပြီးနောက် သမင်ကြီး၏ ကိုယ်ထည်မှာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ၊ လည်ပင်းတိုလျက် အစက်အပြောက်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ယင်းမှာ 'ကျားသစ်အသွင်’ ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဆိုးဘူး... လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဒီလောက်အထိ တတ်မြောက်သွားတယ်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီက ငါ့ထက်တောင် သာဦးမယ်ထင်တယ်” ဟု နင်တောက်ရန်က ချီးကျူးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးမှာ ကျားသစ်အသွင်ဖြင့် နင်တောက်ရန်၏ လက်မောင်းကို ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေတော့သည်။ နင်တောက်ရန်မှာလည်း သူ့ကို ကြည့်ကာ သဘောကျစွာ ရယ်မောနေမိတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်။</p> <p> </p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်ရှိ ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူများ စုဝေးကာ စကားပြောနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မနေ့ညက ဟွမ်လုံဈေးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်ဗျ” ဟု မာချွမ်ယိုက တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ မိတ်ဆွေမာ... ဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား” နင်တောက်ရန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေနင် မသိသေးဘူးလား” မာချွမ်ယိုက သက်ပြင်းချလျက် “မနေ့ညက ဟွမ်လုံဈေးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ‘ဝမ်ဟွာမျှော်စင်’ တစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်ဗျ၊ အမျိုးသမီး ၆၀ ကျော် သေဆုံးသွားသလို၊ ဆိုင်ရှင်နဲ့ အစေခံတွေပါ တစ်ယောက်မကျန် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတာ၊ အလွန်ကို ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ သတ်သွားတာဗျာ”</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲလား...” ဟွမ်ရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ဘယ်သူကများ ဒီလိုမျိုး တစ်ဆိုင်လုံးကို သတ်ပစ်ရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ ဘာမျှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။ ဤကိစ္စမှာ ‘ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲအတတ်’ ကျမ်းစာနှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်နေပေလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သတည်း။ ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save