Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ နင်တောက်ရန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစွမ်းကုန် ထိန်းသိမ်းစောင့်စည်းခဲ့ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် သမင်ကြီးသည် အပြင်ပန်းဝယ် ယခင်အတိုင်းပင် နေထိုင်ကြသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကိစ္စမှန်သမျှကိုမူ မြေအောက်၌သာ ပြုလုပ်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အထူးသဖြင့် သမင်ကြီး၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် မြေအောက်နက်နက်၌သာ အားထုတ်ရချေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက် ပေနှစ်ဆယ်အနက်ဝယ် အလွှာလိုက် ကာရံထားသော အတားအဆီးများ၊ ရောနှောနေသော ဝိညာဉ်ကြောများ ရှိနေပေရာ အခြေတည်အဆင့် မြင့်ပိုင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းပင်လျှင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲကျင့်စဥ်’ ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သမင်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သန့်စင်မှု အဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး နင်တောက်ရန်ကိုပင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မှီလုနီးပါး ဖြစ်လာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲအသား စားသုံးမှုမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပေရာ တစ်လအတွင်းမှာပင် နင်တောက်ရန် စုဆောင်းထားသမျှ ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးသားအာဟာရ ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်ငါးများကိုသာ ပိုမိုဖမ်းဆီးရတော့၏။ ယခုအချိန်တွင် မှောင်ခိုစျေးသို့ သွားရောက်ရန်မှာ အန္တရာယ်ကြီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲအသားများကို အလွန်အကျွံ ဝယ်ယူနေခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နင်တောက်ရန်သည် အလောတကြီး အောင်မြင်မှုကို မမက်ဘဲ၊ သမင်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်နှေးသွားပါစေဦးတော့ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲအတတ်ကို ခေတ္တရပ်နားထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နှစ်ပတ်အကြာ။</p> <p> </p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်၊ လယ်ကွက်များအကြား စုဝေးရာနေရာ။</p> <p> </p> <p>“အခုတလော ဂိုဏ်းထဲမှာ မအေးချမ်းဘူးဗျ၊ ညဘက်ဆိုရင် အပြင်မထွက်ဘဲ အိမ်ထဲမှာပဲ နေကြတာ ပိုကောင်းမယ်” ဟု သတင်းအစုံဆုံးဖြစ်သော မာချွမ်ယိုက ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေမာ... ဘာများ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လို့လဲ” ဟု အဘွားယွင်စွေ့က မေးမြန်းသည်။</p> <p> </p> <p>မာချွမ်ယိုက တည်ကြည်သောလေသံဖြင့် “တကယ့်ကိစ္စကြီးဗျ၊ မနေ့ညက အပြင်တောင်ခြေမှာရှိတဲ့ အစေခံတပည့် သုံးယောက် ဆက်တိုက် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲမှာတင် အသတ်ခံရတာဗျ”</p> <p> </p> <p>“ဗျာ” ဟွမ်ရှန်မှာ ကျောချမ်းသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “အနန္တဂိုဏ်းမှာ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်၊ ပထမတော့ ဟွမ်လုံဈေးက အပျော်မယ်ရုံ၊ အခုတော့ အစေခံတပည့်တွေကိုပါ လိုက်သတ်နေပြီ...” သူက ဆက်လက်၍ “အစေခံတွေကိုတောင် သတ်ရဲတယ်ဆိုရင် ငါတို့လို ဝိညာဉ်စိုက်ပျိုးသူတွေကော...” ဟု စိုးရိမ်တကြီး ဆိုလာ၏။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြောက်အောင် မလုပ်စမ်းပါနဲ့” ဟု အဘွားယွင်စွေ့က ဖြတ်ပြောသည်။ “ငါတို့က ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းကို ငှားရမ်းစိုက်ပျိုးတဲ့သူတွေပဲ၊ ဂိုဏ်းဝင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ အကျိုးစီးပွားချင်း မပတ်သက်သရွေ့တော့ ငါတို့ရဲ့ မပြောပလောက်တဲ့ ဝင်ငွေလေးကို ဘယ်သူမှ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဘွားပြောတာ မှန်ပါတယ်” ဟု ဟွမ်ရှန်က ထောက်ခံသော်လည်း “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေအနေတွေက တင်းမာနေတော့ အားလုံးပဲ သတိနဲ့ နေကြတာပေါ့” ဟု ဆို၏။ နင်တောက်ရန်၊ သမင်ကြီးနှင့် ချန်ဝေ့မောတို့လည်း လက်ခံသည့်အလား ခေါင်းငြိမ့်ပြကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ်အကြာ။</p> <p> </p> <p>မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ နန်းတော်ဝတ်စုံအမည်းရောင်များ ဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိများနှင့် စစ်သည်များ အနန္တဂိုဏ်း၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>‘လေငြိမ်မျှော်စင်’ မှ စစ်သူကြီးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက “ကျွန်ုပ်က ရှန်ယန်နယ်မြေရဲ့ လေငြိမ်မျှော်စင် စစ်သူကြီး လီကြွယ် ဖြစ်ပါတယ်၊ နယ်စားမင်းရဲ့ အမိန့်အရ အနန္တဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ဆုံဖို့ လာခဲ့တာပါ” ဟု ဟိန်းထွက်သော အသံဖြင့် ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းယု မရှိသဖြင့်မဟာအကြီးအကဲ၏ သားကြီးဖြစ်သူယန်ယန်ကပင် လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ယန်ယန်သည်  အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောကြားပြီးနောက် လီကြွယ်က အဓိကကိစ္စကို စတင်ပြောဆိုလာ၏။ “မကြာသေးခင်က ဟွမ်လုံတောင်တန်းမှာ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုတွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေတယ်၊ ‘ဝမ်ဟွာမျှော်စင်’ အသတ်ခံရတာကော၊ အနန္တဂိုဏ်းက အစေခံတွေ အသတ်ခံရတာကောပေါ့။ နယ်စားမင်းက ဒီကိစ္စကို အလွန်စိုးရိမ်နေလို့ စုံစမ်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာပါ”</p> <p> </p> <p>“စစ်သူကြီးအနေနဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုခုများ ရထားပြီလား” ဟု ယန်ယန်က မေးမြန်း၏။</p> <p> </p> <p>“အမှားအယွင်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ‘နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့’  ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု လီကြွယ်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“အလောင်းတွေကို ကြည့်ရတာ နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့ရဲ့ ‘သွေးစုပ်နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်’ ကြောင့် သေဆုံးရတာပဲ။ ချင်းကျိုးနယ် တစ်ခုလုံးမှာ ဒီကျင့်စဉ်ကို ပိုင်နိုင်တာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ နောက်ပြီး သူက မိန်းမလိုက်စားတဲ့သူဆိုတော့ အပျော်မယ်ရုံမှာ ပြဿနာတက်ပြီး အခု ဂိုဏ်းကိုပါ ရန်ပြုနေတာ ဖြစ်တယ်”</p> <p> </p> <p>လီကြွယ်က ဆက်လက်၍ “နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့ဟာ အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းမှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ လေငြိမ်မျှော်စင် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ လာရောက်ဆွေးနွေးတာပါ” ဟု ဆိုကာ နယ်စားမင်း၏ အမိန့်စာကို ထုတ်ပြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကြပြီး၊ နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့ ပုန်းအောင်းနေသော တောင်တန်းအရှေ့မြောက်ပိုင်းသို့ အင်အားအလုံးအရင်းဖြင့် သွားရောက်ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုညနေခင်းဝယ် မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာသွန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>“တူမောင်နင်... အိမ်မှာ ရှိသလား” အပြင်စည်းတပည့်အရာရှိ ရှုနင်၏ အသံမှာ အကာအကွယ်အစီအရင် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က  အစီအရင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရင်း “ဦးလေးရှု... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲခင်ဗျာ” ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အင်း... မနက်ဖြန်ကျရင် နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့ကို လိုက်လံရှာဖွေဖို့အတွက် အနန္တဂိုဏ်းက အပြင်စည်းတပည့် နှစ်ရာ လွှတ်ရမယ်၊ အဲ့ဒီအထဲမှာ မင်းနာမည်လည်း ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မနက်မလင်းခင် အပြင်စည်းခန်းမမှာ လာစောင့်နေပါ၊ လူစုံတာနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ကြမယ်။ သတိထားနော်... ပျက်ကွက်ရင်တော့ ချုန်းပီတောင်ထိပ်မှာ ဝိညာဉ်လယ် စိုက်ဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့တော့”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ရှုနင် ထွက်သွားသည်နှင့် နင်တောက်ရန်က “အယုတ်တမာကောင်...” ဟု ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်စည်းတပည့် တစ်ထောင်ကျော်ရှိသည့်အနက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် (၄) သာရှိသော သူ့ကိုမှ ရွေးချယ်ခြင်းမှာ ဦးလေးရှု၏ ‘အထူးဂရုစိုက်မှု’ ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လယ်ကွင်းကို အသိမ်းမခံနိုင်သဖြင့် သူ သွားရမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုည သန်းခေါင်ယံအချိန်၊ မြေအောက် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းဝယ်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်နှင့် သမင်ကြီးတို့ ကျင့်ကြံနေစဉ်—</p> <p> </p> <p>“အူးးးး~~~”</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီး၏ အော်သံနှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်ထည်မှာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ‘အပြာရောင်လိပ်ကြီး’ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် သမင်ကြီးသည် လိပ်ပုံစံ၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားဖြစ်သည့် ‘လိပ်ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါအတတ်’  ကို ရရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ ယခုဆိုလျှင် သမင်ကြီးသည်လည်း နင်တောက်ရန်ကဲ့သို့ပင် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် နင်တောက်ရန်၏ နားများမှာ စွင့်သွား၏။ အိမ်အပြင်ဘက် တောအုပ်အတွင်းရှိ ပင့်ကူအိမ်များကို တစ်စုံတစ်ဦးက ထိတွေ့လိုက်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ပင့်ကူများ၏ အမြင်မှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ရာ လူရိပ်တစ်ခုမှာ မိမိ၏ အိမ်ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>“သမင်ကြီး... အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်”</p> <p> </p> <p>လူနှင့် သမင်တို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အိမ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးသားအရှိန်အဝါအရ ‘အရည်အသွေးသန့်စင်မှုအဆင့်’ ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းမှာ အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် အင်အားချင်း တူညီလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူသည် အိမ်အတွင်း၌ အနှံ့အပြား ရှာဖွေပြီးနောက် ဘာမျှမတွေ့သဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝတ်စုံအနက်ကို ဆင်မြန်းထားသော အုတ်မြင့်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း... ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အလတ်တန်းစားလေးက ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးပင်တွေကို စိုက်ထားနိုင်တာ တော်တော် ကံကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ။ ငါက အလျင်လိုနေလို့၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေရာကို အစဖျောက်ခဲ့မှာ” ဟု ထိုသူက ရေရွတ်ရင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>“တောက်...”</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ယနေ့ညမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ကြီးလှချေသည်။ ရောက်ရှိလာသော ဧည့်သည်နှစ်ဦးမှာ လေငြိမ်မျှော်စင် ဗိုလ်မှူး လီကြွယ်နှင့် နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့တို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့ ရှာဖွေနေသည်မှာ ‘ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲကျင့်စဥ်’ ကျမ်းစာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်ရာ ချန်ဟွိုက်ယီကို သတ်ခဲ့စဉ်က အစဖျောက်ခဲ့သော်လည်း သူ သားသတ်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့သည်ကို မြင်သူများရှိပေရာ၊ သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်စာရင်း၌ ပါဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မနက်ဖြန် ခရီးစဉ်မှာ အန္တရာယ်များလှသော်လည်း သူ မသွားဘဲ မနေနိုင်ပေ။ မသွားပါက သူသည် ကျမ်းစာကို ရထားသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် သူသည် ဤအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ‘နတ်ဆိုးအိုကြီးယဲ့’ ကို အစဖျောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူသည် မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိသွားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်၊ မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာသွန်းနေသော အချိန်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သမင်ကြီးနှင့်အတူ အပြင်စည်းခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူသည် မြေအောက်၌ စိုက်ပျိုးထားသော အဖိုးတန်ဆေးပင်များကို သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အခက်ခဲဆုံးသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း၊ နင်တောက်ရန်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလေတော့သတည်း။ ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save