Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နှင်းမြက်ပင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နီရဲသော လှေကားထစ်များကို တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းရင်း ယဲ့နတ်ဆိုးအိုသည် သူ၏ဝတ်ရုံခါးပတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြေလျှော့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က တိတ်တဆိတ် ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာများမှာ အတော်ပင် ပြင်းထန်လှပေရာ ယခုမှပင် စိတ်အေးလက်အေး နားနေနိုင်တော့မည် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုသည် အပေါ်ယံ ထုတ်တန်းများရှိရာသို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။ ထိုနေရာ၌ မည်သည့်အရာမျှ မရှိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ဤကဲ့သို့သော ထက်မြက်လှသည့် အသိစိတ်  ကြောင့်သာလျှင် သူသည် အန္တရာယ်များလှသော လောကဓံကြား၌ ယနေ့တိုင် အသက်ဆက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>"မှားနေပြီ"</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ခံစားလိုက်ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>လေတိုးသံ စူးစူးနှင့်အတူ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အားအင်အပြည့်ပါသည့် 'အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံ' ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ဒေါန်ခနဲ ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကျင့်စဉ် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ ဤကဲ့သို့ အငိုက်ဖမ်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း"</p> <p> </p> <p>သွေးစက်များ ပန်းထွက်သွားသည်နှင့်အတူ ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ဦးခေါင်းမှာ လှံချက်မိသွားပြီး သွေးအိုင်ထဲ၌ နစ်မွန်းသွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ်မှာပင် လေထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ပြင်းထန်လှသော လှံချက်ဖြင့် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ကပ်လျက်သား ဖိထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ လက်သီးချက်ပေါင်းများစွာသည် သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ဦးခေါင်းမှာ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ စင်သွားတော့၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသော အပျော်မယ်အိမ်မှ အမျိုးသမီးများမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဟစ်အော်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံနက်နှင့် ခမောက်ကို ပြင်ဆင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ညာလက်တွင် အပြာရောင်နဂါးဝိညာဉ်လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုကို မလိုက်၏။ သူသည် အပျော်မယ်မများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆကာ လက်ရှောင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အထူးကျွမ်းကျင်သော  ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါဖူးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ်၊ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး နောက်ဖေးပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုကို ပွေ့ပိုက်ကာ မှောင်မိုက်သော ညယံအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ...</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်အသိ  ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် မည်သူမျှ စောင့်ကြည့်နေခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ရုပ်အလောင်းကို ချထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p>ယဲ့နတ်ဆိုးအိုသည် လုံးဝဥဿုံ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါးရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်အသိမှာ အတော်ပင် ကြံ့ခိုင်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် နင်တောက်ရန်၏ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်အောက်၌မူ ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ ဦးခေါင်းမှာ လုံးဝကွဲအက်သွားပြီး အသက်ပျောက်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကျင့်စဉ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ မှတ်ဉာဏ်သိုလှောင်မှုမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ ကျင်လည်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူ၏ဖြတ်သန်းမှု သမိုင်းကြောင်းမှာ အလွန်ပင် စုံလင်လှ၏။</p> <p> </p> <p>ငယ်စဉ်က လယ်ကူအလုပ်သမားအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ပါရမီရှိကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ဆရာဖြစ်သူက သူ့ကို ဝိညာဉ်ဝင်စားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသလို၊ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ပြန်သောအခါတွင်လည်း အစွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော သူသည် "သူတစ်ပါးကို ငါက ပို၍ နှိပ်စက်နိုင်လေ၊ ငါ့ကို နှိပ်စက်မည့်သူ နည်းလေဖြစ်မည်" ဟူသော အယူအဆဖြင့် ယနေ့ခေတ် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုကြီး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းပေရာ။ သို့သော် အဆုံးသတ်၌မူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကြောင့်ပင် ဘဝနိဂုံးချုပ်ခဲ့ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ရှာဖွေကျင့်စဉ်သည် အသွင်ပြောင်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ ပထမပိုင်းမှတ်ဉာဏ်သို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး 'ငါးဘုံတောင်တန်း' ဗဟိုဌာနချုပ်သို့ ခိုးဝင်ခဲ့သည့် အစိတ်အပိုင်းအချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမှတ်ဉာဏ်များကိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးတစ်စုံက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ဟန် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျက်လုံးများမှာ သိုးတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်ကြကုန်၏။ ငါးဘုံတောင်တန်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ 'မေပယ်တောင်ကြား သိုးဖြူမင်း'သည် စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အခြေခံစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်ထားရာ 'ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်' အစောပိုင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် သူ့ကို သတိထားရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသိုးဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်၏ အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့်ပင် နင်တောက်ရန်၏ ကျောရိုးတလျှောက် စိမ့်တက်သွားရသည်။ ဝိညာဉ်ရှာဖွေကျင့်စဉ်မှ နိုးထလာသောအခါ သူ၏ဝတ်စုံမှာ ချွေးများဖြင့် ရွဲနစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်၏ ဝိညာဉ်အသိမှာ လျှပ်စစ်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို... ယခု သူ၏စွမ်းအားဖြင့်မူ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ လုံးဝမယှဉ်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယဲ့နတ်ဆိုးအို၏ သိုလှောင်အိတ်အားလုံးကို အမြန်စစ်ဆေးကာ မီးတောက်မန္တန်ဖြင့် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး ညတွင်းချင်းပင် အနန္တဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>ချုန်းပီတောင်ထိပ်၊  (၇၇) ဝိညာဉ်လယ်ကွင်း။</p> <p>မြေအောက် ပေ ၂၀ အကွာရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းမအတွင်း၌...</p> <p> </p> <p>"ဟင်း..."</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် ခုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ မည်သူမျှ စောင့်ကြည့်ခြင်းမရှိသော ဘဝမှာ အလွန်ပင် နေသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လီကြွယ်နှင့် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ ရရှိသော ရလဒ်များကို အတော်ပင် ကျေနပ်မိသည်။ အသွင်ပြောင်းခြင်းကျင့်စဉ်၏ ပထမပိုင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အရေးကြီးလှပေရာ ထိုသူတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ စုံစမ်းခဲ့ကြပြီး မည်သူ့ကိုမျှ သတင်းမပေးရသေးမီမှာပင် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်နည်းဆိုရသော် ထိုသူနှစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် နင်တောက်ရန်သည် အသွင်ပြောင်းခြင်းကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟူသော သံသယမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပေရာသည်။ ဤကဲ့သို့သော လုံခြုံမှုမျိုးက သူ့ကို အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်စေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် အချိန်လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါစေဦးတော့၊ သူသည်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ သိုးဖြူနတ်ဆိုးဘုရင်ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သမင်အိုကြီး..."</p> <p> </p> <p>သူက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "အခုကစပြီး ငါတို့ ဝိညာဉ်ဆန်စိုက်ပျိုးဖို့ကိုပဲ အဓိကထားရအောင်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အခြေခံပဲ။ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ဘယ်တော့မှ မရှာနဲ့တော့။"</p> <p> </p> <p>သမင်ကြီးကလည်း တိုးညင်းစွာ အော်မြည်ကာ ထောက်ခံလေသည်။ ယနေ့ ယဲ့နတ်ဆိုးအိုနှင့် တိုက်ပွဲမှာ သူ့ကို အတော်ပင် ထိတ်လန့်သွားစေဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က အငိုက်ဖမ်းတိုက်ခိုက်၍ လက်သီးအနည်းငယ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သမင်ကြီးအတွက်မူ အနိုင်ရရန် အတော်ပင် ခဲယဉ်းခဲ့သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြသည်။ သူခိုးဘုရင်ဟူသော ဘွဲ့နှင့်အညီ သူ၏ထံ၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ထောင်ကျော် ပါရှိရာ ယင်းက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများစုထက်ပင် ပိုမိုများပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p> ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ရတနာ ၃ ခုနှင့် မှော်လက်နက် ၁၀ ခုကျော် ပါရှိသေးရာ ဤသူခိုးမှာ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းသည်မှာ နင်တောက်ရန် နှစ်သက်သော လက်နက်မျိုး တစ်ခုမျှ မပါရှိခြင်းပင်။ ယင်းတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြင့် လဲလှယ်၍ မိမိနှင့် သင့်တော်မည့် လက်နက်ကို ပြန်လည်ဝယ်ယူရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p> ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်ကျမ်းစာ နှစ်စောင်ကိုလည်း တွေ့ရှိရရာ သူသည် 'သစ်ပင် ပန်းမန်တို့၏ သန့်စင်သော ဝိညာဉ် စနစ်' အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>【လေနှင်ခရီးသွားကျင့်စဉ် အဆင့်နိမ့် နက်နဲသောကျင့်စဉ် (အစပြုအဆင့်)】</p> <p> </p> <p>【သွေးသောက်နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်- အဆင့်နိမ့် နက်နဲသောကျင့်စဉ် (တတ်မြောက်ခြင်းမရှိသေး)】</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>"သိပ်ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် 'လေနှင်ခရီးသွားကျင့်စဉ်' ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဤသည်မှာ သူ အလိုအပ်ဆုံးသော အရာပင် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပါရမီပါသော အရှိန်နှုန်းနှင့် ဤကျင့်စဉ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူတစ်ပါးကို မနိုင်စေဦးတော့၊ အနည်းဆုံးတော့ အပြတ်အသတ် ပြေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အချိန်ပေါင်း ၅၀၀၀ ကျော်ကို အသုံးပြု၍ ဤကျင့်စဉ်ကို 'မူလသဘာဝသို့ပြန် လည် ရောက်ရှိခြင်း' အဆင့်ထိ ရောက်အောင် လေ့ကျင့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>'သွေးသောက်နတ်ဆိုး ကျင့်စဉ်' ကိုမူ သူသည် အချိန် ၄၈၀၀ ခန့် အသုံးပြု၍ လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ စိတ်တိုင်းမကျလှပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားကို စုပ်ယူ၍ မိမိ၏ အခြေခံအဖြစ် ခေတ္တအသုံးပြုသော ကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အကျွံ စုပ်ယူပါက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်သောကြောင့် တားမြစ်ထားသော ကျင့်စဉ်မျိုး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောင်တွင် သူတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးပါက ယဲ့နတ်ဆိုးအိုအပေါ် အပြစ်ပုံချရန်အတွက် ဤကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် လီကြွယ် အသတ်ခံရသည့် သတင်း ရောက်ရှိလာသည်။ သတင်းများမှာ အမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း နန်းတွင်းနှင့် အနန္တဂိုဏ်းတို့ကမူ လီကြွယ်ကို ယဲ့နတ်ဆိုးအိုက သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ယဲ့နတ်ဆိုးအိုကြီးမှာ အပြစ်အားလုံးကို ခေါင်းခံသွားရလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>---</p> <p> </p> <p>"ညီလေးနင်"</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်၏ အသံသည် တိမ်တိုက်မြူခိုး အကာအကွယ်အစီအရင် ပြင်ပမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် အစီအရင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ လင်းရှန့်နှင့် လျိုရူယန်တို့ အတူတူ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ယခုအခါ လျှိူရူယန်နှင့် လင်းရှန့်တို့မှာ အတွင်းဂိုဏ်း၌ စုံတွဲအဖြစ် လူသိများနေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းရှန့်သည် '‌ စစ်မှန်သောယန်မီးဖိုကျင့်စဥ်' ကို ကျင့်ကြံနေရသူဖြစ်ရာ လူပျိုစင်ဘဝကို ထိန်းသိမ်းထားရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား" လင်းရှန့်က စိုးရိမ်တကြီး စစ်ဆေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အပြင်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဖိုးကြီးတွေက မင်းကို ယဲ့နတ်ဆိုးအိုနောက် လိုက်ခိုင်းတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ငါခုမှကြားတာ။ တော်သေးတာပေါ့ မင်း ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ပြန်လာနိုင်တာ။"</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်က ပြုံးလျက် "အစ်ကိုကြီးလင်း... မမလျှိူလည်း ရှိနေတာပဲကို" ဟု ဆိုကာ စနောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရှန့်က ရယ်မောရင်း သူ ရောက်လာသည်မှာ ညီလေးကို တွေ့ချင်ရုံသာမက ကောင်းမွန်သော ထမင်းတစ်နပ်လောက် စားချင်သောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်သည် သမင်ကြီးကို ဟင်းလျာများ ပြင်ဆင်ရန် ခိုင်းစေလိုက်၏။ လင်းရှန့်သည် 'ရွှမ်ယွမ်ဆေးလုံး'တစ်လုံးကို ထုတ်ပေးကာ နင်တောက်ရန်၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အားပေးစကား ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းဆေးလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားသန့်စင်ခြင်း အနှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် အလွန်အသုံးဝင်ပြီး နှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိ 'လင်းရှီးမြက်'  ဖြင့် ဖော်စပ်ထားရသဖြင့် အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နင်တောက်ရန်မှာမူ သူသည် အမှန်တကယ်တွင် အနှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မပြောနိုင်သဖြင့် ဆေးလုံးကိုသာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံလိုက်ရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် လျှိူရူယန်ကို အဆင့် (၂)မန္တန်စက္ကူ  များအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်ရာ သူမသည် ယခုအခါ အဆင့်(၂) မန္တန်များ ဖော်စပ်ရာတွင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အောင်မြင်မှုနှုန်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောပြလေသည်။ သူမသည် အဆင့်(၂) 'နှင်းခဲမန္တန်' နှင့် 'မြေဆူးမန္တန်' တို့ကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ နင်တောက်ရန်က အားပါးတရ ချီးကျူးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော မန္တန်များကို အသက်သွင်းရန် စွမ်းအားများစွာ လိုအပ်သည့်အပြင် ဈေးနှုန်းမှာလည်း အလွန်ကြီးမြင့်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p> နင်တောက်ရန်ကမူ ပြုံးလျက် သူ၏သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ နှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိ 'နှင်းမြက်ပင်' သုံးပင်ကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။ ထိုမြက်ပင်များမှာ ငွေရောင်နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် လှပပြီး ဆေးစွမ်းအား ထက်မြက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"နှင်းမြက်ပင်... အနည်းဆုံး သက်တမ်း နှစ် ၅၀၀ လား"</p> <p> </p> <p>လျှိူရူယန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤမြက်ပင်သည် သက်တမ်း ၆၀၀ ရောက်ပါက အဆင့်(၂) 'နှင်းမြက်ဆေးလုံး' ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းဆေးလုံးသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည့်သူများအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေရာ လျှိူမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးကြီးအတွက် အလွန်လိုအပ်နေသော အရာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်လေး... မင်း တကယ်ပဲ ဒီမြက်ပင်တွေကို လဲလှယ်ပေးချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံသည် နင်တောက်ရန်ထံသို့ စူးစိုက်လျက် ရှိနေပေတော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save