Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၆ )</h2> <h2 style="text-align: center;"> နွေဦး ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် လင်းန်က လမ်းလျှောက်နေရင်း [ကောင်းကင်ဘုံ လက်နက်များ] ကို ဖွင့်လိုက်တယ်။</p> <p>​[သင်၏ စိုက်ပျိုးခြင်း အဆင့် ၁ သို့ တိုးလာပါသည်၊ ဇာတ်ကောင် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဖွင့်လိုက်ပါပြီ]</p> <p>​[ဆုလာဘ် ရရှိပါသည် - မှတ်ဉာဏ် ပုလဲလုံး ×၁]</p> <p>​စာတန်းကို မြင်တော့ လင်းန် မျက်ခုံးပင့်သွားတယ်။</p> <p>​ရက်အတော်ကြာ ထွန်ယက် တူးဆွပြီးနောက် [စိုက်ပျိုးခြင်း] က နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်သွားပြီ။</p> <p>​မှတ်ဉာဏ် ပုလဲလုံးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ လင်းန်က ရင်းနှီးပြီးသားပါ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒီသစ္စာစောင့်သိမှုကတော့...</p> <p>​လင်းန်က ကွီစီ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​[ကွီစီ ဟာပါ] - သစ္စာစောင့်သိမှု ၈၉%↑၊ စိုက်ပျိုးခြင်း အဆင့် ၂၊ ချက်ပြုတ်ခြင်း အဆင့် ၂၊ စုဆောင်းခြင်း အဆင့် ၂။</p> <p>​ကိုယ်ကို လှည့်ပြီး ရက်ဒ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​[ရက်ဒ် ဟာပါ] - သစ္စာစောင့်သိမှု ၈၁%↑၊ အမဲလိုက်ခြင်း အဆင့် ၃၊ စိုက်ပျိုးခြင်း အဆင့် ၂၊ ဆောက်လုပ်ခြင်း အဆင့် ၂။</p> <p>​ပြီးတော့ လက်ခ်စ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။</p> <p>​[လက်ခ်စ် ဖလော်ရင်] - သစ္စာစောင့်သိမှု ၇၀%↑၊ ယမကာ ချက်လုပ်ခြင်း အဆင့် ၃၊ ချက်ပြုတ်ခြင်း အဆင့် ၂၊ ဆောက်လုပ်ခြင်း အဆင့် ၂။</p> <p>​သူတို့ သုံးယောက်ရဲ့ မတူညီတဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှု တန်ဖိုးတွေကို ကြည့်ရင်း လင်းန်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်တယ်။</p> <p>​သစ္စာစောင့်သိမှုဆိုတာ လက်ရှိ နေထိုင်ရတဲ့ ဘဝအခြေအနေအပေါ် ကျေနပ်မှုကို ဂဏန်းပုံစံနဲ့ ဖော်ပြထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။</p> <p>​တန်ဖိုးရဲ့ အနောက်မှာ အပေါ်ကို ညွှန်ပြနေတဲ့ မြားခေါင်းလေး ရှိနေတာက သစ္စာစောင့်သိမှု တိုးလာမယ့် အလားအလာကို ပြနေတာပဲ။</p> <p>​သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လင်းန် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတယ်။</p> <p>​အကယ်၍ မြားခေါင်းက အောက်ကို ညွှန်ပြနေရင် လက်ရှိဘဝကို မကျေနပ်ဘူးလို့ အဓိပ္ပာယ်ရပြီး သစ္စာဖောက်နိုင်ခြေ ရှိတယ်ဆိုတာကို အရိပ်အမြွက် ပြနေတာပဲ။</p> <p>​သူက ကြိုတင် သိမြင်နိုင်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုကို မဖြစ်ခင်ကတည်းက ဖယ်ရှားပစ်လို့ ရတယ်။</p> <p>​ဒီဖွင့်လိုက်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က လင်းန်အတွက် အရမ်းကို လက်တွေ့ဆန်ပြီး အသုံးဝင်တယ်လေ။</p> <p>​...</p> <p>​လင်းန်နဲ့ ရက်ဒ်တို့ သံပေါက်ပြားကို အဆက်မပြတ် ပေါက်ချရင်း ဂျုံမျိုးစေ့တွေ စိုက်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဧကနှစ်ဧကကျော် မြေကို ထွန်ယက်ပြီးသွားပြီ။</p> <p>​ပိုနေတဲ့ မြေကွက်တွေကိုတော့ ဝါစေ့တွေ စိုက်ဖို့ လင်းန် စီစဉ်ထားတယ်။</p> <p>​အခုလောလောဆယ် ဝါစေ့ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိပေမဲ့ စိုက်ပျိုးလိုက်တိုင်း မျိုးစေ့တွေ ပိုရလာမှာပဲ။</p> <p>​နောက်နှစ်ဆိုရင်တော့ ဆက်ပြီး စိုက်ပျိုးဖို့ လုံလောက်တဲ့ ဝါစေ့တွေ ရလာလောက်ပြီ။</p> <p>​ညနေဆည်းဆာ အချိန်မှာ။</p> <p>​သစ်သားအိမ် တံခါးဝမှာ ရပ်ရင်း လင်းန်က နေဝင်ဆည်းဆာက ထွန်ယက်ထားတဲ့ မြေကွက်တွေပေါ် ကျရောက်ပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင် လွှမ်းသွားတာကို ကြည့်နေတယ်။</p> <p>​နွေဦး စိုက်ပျိုးချိန်ဆိုတာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားတတ်လို့ လယ်ယာအလုပ်တွေကို အမြန် ပြီးစီးအောင် လုပ်ရမယ်။</p> <p>​လင်းန်က အိမ်ထဲဝင်သွားပြီး မီးဖိုဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်။ "မြေထွန်တာတော့ လောလောဆယ် ပြီးပြီ၊ မနက်ဖြန် သစ်တောထဲက ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာတွေ သွားတူးကြမယ်"</p> <p>​မြေရိုင်းပြင်ရဲ့ မြေဆီသြဇာက မလုံလောက်ဘဲ နိုက်ထရိုဂျင်၊ ဖော့စဖရပ်၊ ပိုတက်စီယမ် စတဲ့ အာဟာရဓာတ်တွေ ချို့တဲ့နေတယ်။</p> <p>​မြေကို အရင်ဆုံး ထွန်ယက်ပြီး လှန်လှောလိုက်ခြင်းအားဖြင့် လင်းန်က အောက်ဆီဂျင် ပါဝင်မှုကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တိုးလာစေပြီး မြေဆီလွှာ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကောင်းမွန်စေကာ နေရောင်ခြည်ကို သုံးပြီး အထဲက ပိုးမွှားတွေကို သတ်နိုင်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။</p> <p>​စိုက်ပျိုးထားတဲ့ ဂျုံတွေ အထွက်တိုးဖို့ဆိုရင် မြေဆီသြဇာ ထပ်ဖြည့်ဖို့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်။</p> <p>​မြေကို ဩဇာပြည့်ဝစေဖို့ တစ်ဧကကို အနည်းဆုံး မြေသြဇာ ပေါင်တစ်ထောင်လောက် လိုအပ်တယ်။</p> <p>​မြေနှစ်ဧက ဆိုတော့ မြေသြဇာ ပေါင်နှစ်ထောင်ပေါ့။</p> <p>​လက်ရှိ အခြေအနေအရ အကောင်းဆုံး မြေသြဇာက လူနဲ့ တိရစ္ဆာန် အညစ်အကြေးတွေကို ရွှံ့တွေ၊ ပေါင်းပင်တွေနဲ့ ရောပြီး စိမ်ထားတဲ့ သဘာဝ မြေသြဇာဖြစ်ပြီး အဲဒီနောက်မှာမှ သစ်တောထဲက သဘာဝအတိုင်း ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ ဖြစ်တယ်။</p> <p>​ဒီနွေဦး စိုက်ပျိုးချိန်မှာ အညစ်အကြေး မြေသြဇာ လုပ်ဖို့ အချိန်မရတော့ဘူး။</p> <p>​လူနဲ့ တိရစ္ဆာန် အညစ်အကြေး အလုံအလောက် စုဆောင်းဖို့ဆိုတာ ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး။</p> <p>​ရနိုင်ရင်တောင်မှ မြေသြဇာ အချဉ်ဖောက်ဖို့ အချိန် အလုံအလောက် မရှိဘူး။</p> <p>​အညစ်အကြေး မြေသြဇာ ပြုလုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် အပြည့်အစုံ ပြီးစီးဖို့ အနည်းဆုံး လအတော်ကြာ အချိန်ယူရတယ်။</p> <p>​ကွီစီက နားမလည်တဲ့ပုံနဲ့ "ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ" လို့ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​ရက်ဒ်နဲ့ လက်ခ်စ်တို့ကလည်း လင်းန်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ ကြည့်နေကြတယ်။</p> <p>​လင်းန်က ရှင်းပြတယ်။ "မြေကြီးရဲ့ မြေဆီသြဇာက အရမ်း ညံ့နေလို့ ဩဇာဖြည့်ဖို့ လိုတယ်။ ငါတို့ဆီမှာ သဘာဝ မြေသြဇာ မရှိတော့ သစ်တောထဲက ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာကိုပဲ သုံးရမှာပေါ့"</p> <p>​ကွီစီက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်သခင် လင်းန်"</p> <p>​ရက်ဒ်နဲ့ လက်ခ်စ်တို့ကလည်း လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကြတယ်။</p> <p>​အရှင်သခင် လင်းန် ပြောသရွေ့ သူတို့က လိုက်နာဖို့ပဲ လိုတာလေ။</p> <p>​အဲဒီတော့မှပဲ ဒီကမ္ဘာမှာ မြေဆီသြဇာ ဖြည့်တင်းတယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိဘူးဆိုတာကို လင်းန် သဘောပေါက်သွားတယ်။</p> <p>​လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး နည်းစနစ်တွေက မဖွံ့ဖြိုးသေးဘဲ လယ်သမားတွေက မြေတစ်ကွက်ကို ရှာ၊ ထွန်ယက်၊ ပြီးရင် ဂျုံ ဒါမှမဟုတ် မုယောစပါး မျိုးစေ့တွေကို အလွယ်တကူ ကြဲချပြီး ရိတ်သိမ်းချိန်ကို စောင့်နေကြတာပဲ။</p> <p>​လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လင်းန် ရက်လုပ်ပြီး မီးခဲပေါ်မှာ အခြောက်ခံထားတဲ့ ဗန်းတွေနဲ့ ခြင်းတောင်းတွေက အခုတော့ အသုံးပြုဖို့ အနေတော် ဖြစ်နေပြီ။</p> <p>​...</p> <p>​နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော။</p> <p>​လင်းန်က သစ်တောအစွန်က ကျောက်တုံးဝိုင်းလေး တစ်တုံးပေါ်မှာ ရပ်နေတယ်။</p> <p>​ဘယ်ဘက်လက်က ဦးချိုလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်က မြားကို ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးကြီးနဲ့ အကဲခတ်နေတယ်။</p> <p>​သူ့အောက်မှာတော့ ရက်ဒ်၊ ကွီစီနဲ့ လက်ခ်စ်တို့က သစ်တောကြမ်းပြင်ကနေ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာတွေကို သယ်ယူနေကြတယ်။</p> <p>​တုတ်ခိုင်သန်မာတဲ့ ရက်ဒ်က အပြည့်ထည့်ထားတဲ့ ထမ်းပိုးဗန်းကို သူ့ချည်းပဲ ထမ်းနိုင်တယ်။</p> <p>​ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ အပြည့်ပါတဲ့ ဗန်းနှစ်ခုရဲ့ အလေးချိန်က ပေါင်ရှစ်ဆယ် ကိုးဆယ်လောက် ရှိပြီး ဒါက ရက်ဒ်အတွက်တော့ ကိစ္စသေးသေးလေးပဲ။</p> <p>​ကွီစီနဲ့ လက်ခ်စ်တို့ကတော့ သဘာဝအရ ရက်ဒ်လောက် ခွန်အားမရှိလို့ သူတို့နှစ်ယောက်က ပေါင်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက်လေးတဲ့ မိုးမခ ခြင်းတောင်းကိုပဲ အသွားအပြန် သယ်ကြတယ်။</p> <p>​တစ်ခေါက်ကို သိပ်အများကြီး မသယ်နိုင်ပေမဲ့ အားလုံးပေါင်းလိုက်ရင်တော့ များတာပေါ့။</p> <p>​သစ်တောအစွန်ကနေ ရှင်းလင်းထားတဲ့ မြေကွက်အထိ မီတာ နှစ်ရာကျော် ဝေးတယ်။</p> <p>​ရက်ဒ်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ဆို ခြင်းတောင်း နှစ်လုံးကို သယ်ဖို့ သုံးလေးမိနစ်လောက်ပဲ ကြာတယ်။</p> <p>​ကွီစီနဲ့ လက်ခ်စ်တို့ကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် တစ်ခေါက်ကို ပျမ်းမျှ ပေါင်တစ်ရာလောက် သယ်နိုင်တယ်။</p> <p>​ညနေဆည်းဆာ အချိန်မှာ သူတို့ လေးယောက် အိမ်ကို ပြန်လာကြတယ်။</p> <p>​ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီနေ့ တောခွေးတွေ မလာကြဘူး။</p> <p>​နေ့လယ်စာ စားတဲ့ အချိန်ကလွဲရင် ရက်ဒ်တို့က သူတို့ရဲ့ အချိန်အားလုံးကို ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ သယ်ဖို့ပဲ သုံးခဲ့ကြတယ်။</p> <p>​နေ့ကုန်တဲ့အခါမှာ ရှင်းလင်းထားတဲ့ မြေကွက်ပေါ်မှာ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ ပေါင်ရှစ်ရာ ကိုးရာနီးပါးလောက် စုပုံနေပြီ။</p> <p>​မနက်ဖြန် နောက်ထပ် တစ်ရက်လောက် အလုပ်လုပ်လိုက်ရင် မြေနှစ်ဧကအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာ ပေါင်နှစ်ထောင် ပြည့်သွားပြီ။</p> <p>​...</p> <p>​မနက်ခင်း။</p> <p>​လက်ခ်စ်က မီးဖိုရှေ့မှာ နံနက်စာ လုပ်နေတုန်းပဲ။</p> <p>​လင်းန်က ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့ကို သစ်သားအိမ် အနောက်ဘက်ကို ခေါ်သွားတယ်။</p> <p>​ဂျုံမျိုးစေ့တွေ အပြည့်ပါတဲ့ အိတ်နဲ့ မီးဖိုထဲကနေ ခပ်ထုတ်ထားတဲ့ ပြာတွေကို ကြည့်ပြီး ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့က နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတယ်။</p> <p>​ကွီစီက စူးစမ်းချင်စိတ်နဲ့ "အရှင်သခင် လင်းန်၊ အခု ဘာလုပ်ရမလဲဟင်" လို့ မေးလိုက်တယ်။</p> <p>​လင်းန်က "ဂျုံမျိုးစေ့တွေ အားလုံးကို ပြာထဲ လောင်းထည့်လိုက်၊ ပြီးရင် ပြာတွေက မျိုးစေ့ မျက်နှာပြင်ကို အညီအမျှ ဖုံးလွှမ်းသွားအောင် လက်နဲ့ သေချာ နယ်ပေး" လို့ ပြောတယ်။</p> <p>​ကွီစီရဲ့ မျက်နှာမှာ ခဏလောက် အံ့သြသွားတဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပြီး စကားပြောမလို့ လုပ်ပေမဲ့ အရှင်သခင် လင်းန်ရဲ့ မျက်နှာက လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။</p> <p>​သူမက ရက်ဒ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ရက်ဒ်က အလိုလိုပဲ အဝတ်အိတ်ရဲ့ ထောင့်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ဂျုံမျိုးစေ့တွေ အားလုံးကို လောင်းချလိုက်တယ်။</p> <p>​ချက်ချင်းပဲ ပြာမှုန်တွေ ထောင်းခနဲ ထလာတယ်။</p> <p>​ကံကောင်းလို့ လင်းန်က အချိန်မီ နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြောလိုက်လို့၊ မဟုတ်ရင် သူတို့ ပြာတွေ ပေကုန်မှာပဲ။</p> <p>​ဖုန်တွေ ငြိမ်ကျသွားတော့ ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့က ရှေ့ကို တိုးပြီး စတင် နယ်ကြတော့တယ်။</p> <p>​သေချာတာပေါ့၊ လင်းန် ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ခိုင်းလဲဆိုတာကို ကွီစီနဲ့ ရက်ဒ်တို့ မသိကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင် လင်းန် ပြောတာမှန်သမျှ လုပ်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ နားလည်ထားတယ်။</p> <p>​ဘာလို့လဲဆိုတာ မမေးဘဲ သူ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာဖို့ပဲ လိုတာလေ။</p> <p>​ရွှေဝါရောင် ဂျုံမျိုးစေ့တွေ ပြာတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားတာကို ကြည့်ရင်း လင်းန်ရဲ့ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေတယ်။</p> <p>​ရက်အတော်ကြာ နေပူထဲ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် လင်းန်က ဂျုံစိုက်ပျိုးနည်းတွေ ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့နဲ့ ဂျုံအထွက်နှုန်း တိုးအောင်လုပ်ဖို့ ဗဟုသုတတွေကို ကောင်းကောင်း ကျွမ်းကျင်နေပြီလေ။</p> <p>​ဂျုံမျိုးစေ့တွေကို ပြာနဲ့ ရောနယ်တာက အားသာချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။</p> <p>​ပြာက အစိုဓာတ်ကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး စိုထိုင်းဆကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် မျိုးစေ့က ပတ်ဝန်းကျင်က အစိုဓာတ်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးကာ စိုထိုင်းမှု အန္တရာယ်ကို လျှော့ချပေးပြီး ကြဲပက်ပြီးနောက် အပင်ပေါက်နှုန်း ပိုကောင်းအောင် သေချာစေတယ်။</p> <p>​ဒါ့အပြင် ပြာမှာပါတဲ့ အယ်လ်ကာလီ ဓာတ်တွေက ဂျုံမျိုးစေ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်က ရောဂါပိုးမွှားတွေနဲ့ အင်းဆက်ဥတွေကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သတ်ပေးနိုင်တယ်။</p> <p>​ပြီးတော့ ပြာမှာ ပိုတက်စီယမ်၊ ဖော့စဖရပ် နဲ့ ကယ်လ်စီယမ် စတဲ့ အာဟာရဓာတ်တွေ ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်တယ်။</p> <p>​ဆားရည်စိမ်တာကလွဲရင် ပြာနဲ့ ရောနယ်တာက ဂျုံမျိုးစေ့တွေရဲ့ အပင်ပေါက်နှုန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ လက်ရှိမှာ ရနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ။</p> <p>​ဒါ့အပြင် ဒီဂျုံမျိုးစေ့တွေက ဆူဖြိုးနေလို့ အပင်ပေါက်နှုန်း ကောင်းအောင် ရေကြိုစိမ်ထားဖို့ မလိုဘူး။</p> <p>​ရက်ဒ်နဲ့ ကွီစီတို့က ဂျုံမျိုးစေ့ ပေါင်ငါးဆယ်လုံးကို ရောနယ်ပြီးသွားချိန်မှာ လက်ခ်စ်ကလည်း နံနက်စာ ပြင်လို့ ပြီးသွားပြီ။</p> <p>​နံနက်စာ စားပြီးနောက်။</p> <p>​လင်းန်က သူတို့ သုံးယောက်ကို ရှင်းလင်းထားတဲ့ မြေကွက်ဆီ ခေါ်သွားတယ်။</p> <p>​ရက်ဒ်၊ ကွီစီနဲ့ လက်ခ်စ်တို့ ရှေ့မှာ လင်းန်က သရုပ်ပြတော့တယ်။</p> <p>​လင်းန်က ပေါက်ပြားကို ယူပြီး တန်းစီစိုက်ပျိုးတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ စတင် မျိုးစေ့ချတယ်။</p> <p>​ရှင်းလင်းထားတဲ့ မြေကွက်က အကန့်အသတ် ရှိသလို ဂျုံမျိုးစေ့တွေကလည်း အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိတာကိုး။</p> <p>​ဒါ့အပြင် မြေရိုင်းပြင်ရဲ့ မြေဆီလွှာက မြေဆီသြဇာ မလုံလောက်တဲ့အတွက် မြေသြဇာ ကျွေးတာကို မျိုးစေ့ချတဲ့ နည်းလမ်း အပြောင်းအလဲနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။</p> <p>​တန်းစီစိုက်ပျိုးတာက ဂျုံမျိုးစေ့ အလေအလွင့်ကို လျှော့ချပေးနိုင်သလို ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာရဲ့ မြေဆီသြဇာ ပျံ့နှံ့သွားတာကိုလည်း အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် လျှော့ချပေးနိုင်တယ်။</p> <p>​ကိုးစင်တီမီတာ အနက်ရှိတဲ့ မြောင်းလေး တစ်မြောင်းကို မြေကြီးထဲ တူးလိုက်တယ်၊ သဘာဝ ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာကို မြေသြဇာအဖြစ် ဖြူးလိုက်ပြီး မျိုးစေ့တွေကို မြေသြဇာပေါ် ကြဲချကာ ဂျုံမျိုးစေ့တွေကို ထောက်ပံ့ပေးဖို့ အသုံးပြုတယ်။</p> <p>​ဆွေးမြည့်နေတဲ့ မြေဆီလွှာက ဂျုံမျိုးစေ့တွေ အပင်ပေါက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အာဟာရဓာတ်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မယ်။</p> <p>​ကွီစီရဲ့ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် တောက်ပသွားတယ်။</p> <p>​အရှင်သခင် လင်းန်ရဲ့ စိုက်ပျိုးနည်းက သူမ မှတ်မိနေတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနေတယ်ဆိုတာ သူမ သိတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင် လင်းန်ရဲ့ နည်းလမ်းက မှန်ကန်နိုင်တယ်လို့ သူမ ဝိုးတဝါး ခံစားမိနေတယ်...</p> <p>​ဘာလို့ မှန်ကန်လဲဆိုတာကိုတော့ သူမ သေသေချာချာ မရှင်းပြတတ်ဘူး။</p> <p>​လင်းန်က မီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက် အထိ ဆက်စိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ ပေါက်ပြားနဲ့ မြောင်းပေါ်ကို မြေဖုံးလိုက်တယ်။</p> <p>​ကွီစီနဲ့ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး လင်းန်က မေးလိုက်တယ်။ "ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဘယ်လို စိုက်ရမလဲဆိုတာ သင်ယူပြီးပြီလား"</p> <p>​သူတို့ သုံးယောက် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတယ်။</p> <p>​တန်းစီစိုက်ပျိုးတာက သိပ်မခက်ပါဘူး။</p> <p>​ပထမတစ်ကြိမ်မှာ မလုပ်နိုင်ရင် လင်းန်က မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ပေးလို့ ရတယ်။</p> <p>​ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာ မလုပ်နိုင်ရင်လည်း သူ နားလည်ပေးလို့ ရသေးတယ်။</p> <p>​တတိယတစ်ကြိမ်မှာ မလုပ်နိုင်ရင် သူ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအကြိမ်မှာတောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူးလား။</p> <p>​ပဉ္စမအကြိမ် ရောက်ရင်တော့ ဝက်တစ်ကောင်တောင်မှ အတုခိုးရုံနဲ့ သင်ယူနိုင်လောက်ပြီ မဟုတ်လား။</p> <p>​</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၆ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save