Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝံပုလွေ သူရဲကောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သက်စောင့်စွမ်းအင်တွေ လှည့်ပတ် စီးဆင်းနေတဲ့ လက္ခဏာတွေ ရှိနေတာပဲ..."</p> <p>ကွက်လပ်တစ်ခုတွင် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကော်ရီပိုက ချင်ဟန်အား စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>"ဒီကလေးက သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ပါရမီ တကယ် ရှိတာပဲ..."</p> <p>သူက ထီပေါက်သွားသကဲ့သို့ ဝမ်းသာလုံးဆို့ သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူက သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သင်ကြားပေးခဲ့သော်ငြား လက်တွေ့တွင်မူ သူရဲကောင်း ပါရမီရှင်များကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့ချေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းလှသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများတွင် သူရဲကောင်း သွေးဆွေမျိုးဆက် မရှိခဲ့ပါက လူထောင်ပေါင်းများစွာ ကြားထဲတွင် သူရဲကောင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>ဤသည်ကပင် သူတို့ မည်မျှ ရှားပါးကြောင်း သိသာ ထင်ရှားစေ၏။</p> <p>ကော်ရီပိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့ မည်မျှအထိ တတ်မြောက်မည် ဆိုသည်မှာ သူတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။</p> <p>သူရဲကောင်း ပါရမီ မရှိသူများ အနေဖြင့် သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုပါက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး ပိုသန်မာလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ အမှန်တကယ် ရွှေတွင်း တူးမိလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့ဖူးချေ။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ အတော်လေး ဝမ်းသာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p>"ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ သက်စောင့်စွမ်းအင်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ခံစားသိနိုင်တယ် ဆိုတော့ သူ့ရဲ့ သူရဲကောင်း ပါရမီက အတော်လေး ကောင်းမွန်တာပဲ..."</p> <p>ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း ကော်ရီပို စိတ်ထဲ တွေးတောလိုက်မိသည်။</p> <p>ချင်ဟန်မှာ သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်ကာ ခြောက်လတိုင်တိုင် ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ချင်ဟန်က နှစ်လခန့်သာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ဤအပြောင်းအလဲများကို ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p>ဤသည်မှာ ပါရမီရှင် တစ်ဦး၏ လက္ခဏာ ဖြစ်ကြောင်း သံသယ ဝင်စရာ မလိုချေ။</p> <p>ထိုသည်ကို တွေးမိသည်နှင့် သူ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>လက်တွေ့တွင်လည်း ချင်ဟန်အပေါ် ထားရှိသော သူ့ အမြင်မှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သူက သိမ်မွေ့သည်၊ နှိမ့်ချတတ်သည်၊ လုံ့လဝီရိယ ရှိပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ ဆရာသမားများ အပေါ် ရိုသေလေးစားတတ်သလို အတန်းဖော်များ အပေါ်တွင်လည်း ကြင်နာတတ်သည်။ သူ့အား မြင်တွေ့ရသူတိုင်း သဘောကျ နှစ်သက်သွားကြမည်သာ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော အချိန်များ အတွင်း ချင်ဟန်၏ ကြိုးစား အားထုတ်မှု အားလုံးကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>ချင်ဟန်၏ အသည်းအသန် ကြိုးစားမှုများအား သူ အလွန် အသိအမှတ်ပြု ကျေးဇူးတင်မိ၏။</p> <p>သို့သော် သူ့ နောက်ခံ အနေအထားအရ ချင်ဟန်တွင်သာ သူရဲကောင်း ပါရမီ မရှိခဲ့ပါက များစွာ အဓိပ္ပာယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အလွန်ဆုံး ကူညီပေးနိုင်လျှင်ပင် ကိစ္စ အနည်းငယ်လောက်သာ ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုထက်ပို၍ ကူညီပေးရန်မှာမူ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ပါရမီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အရာအားလုံးက လုံးဝကို ကွဲပြား ခြားနားသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ထိုသည်ကို တွေးမိရင်း ကော်ရီပို မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြုံးလိုက်မိပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင်တော့ ချင်ဟန်က ရပ်နေရာမှ သူ့အား ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။</p> <p>"မဆိုးဘူး..." ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း ကော်ရီပိုက ပြုံး၍... "အခုကစပြီး ညတိုင်း ဒီရင်ပြင်ကို လာခဲ့..."</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူက ဘာမှ ထပ်မံ ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p>ချင်ဟန် တစ်ယောက်သာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ့ ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ အောင်မြင်သွားပြီ..."</p> <p>ရပ်နေရာမှနေ၍ ချင်ဟန်၏ ပုံစံမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသယောင် ရှိသော်ငြား စိတ်ထဲတွင်မူ ပြုံးရွှင်နေခဲ့လေပြီ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်လတာ အတွင်း သူ့ ကြိုးပမ်း အားထုတ်မှုများက နောက်ဆုံးတွင် အရာထင်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>"ညဘက် ဟုတ်လား..."</p> <p>ချင်ဟန် စိတ်ထဲ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။</p> <p>ညရောက်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံက တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာ၏။</p> <p>လျှပ်စစ်မီးများ မရှိသေးသော ဤခေတ်ကာလတွင် သူတို့၏ ညဘက် နေထိုင်မှု ဘဝမှာ ခေတ်သစ် လူ့အဖွဲ့အစည်းလို စိုပြေလှပ မနေခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ညဘက် ရောက်လာသည်နှင့် မူလက စည်ကားနေသော နေရာများ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူ ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။</p> <p>ချင်ဟန်က ကော်ရီပိုနှင့် သဘောတူထားသည့် အတိုင်း ရင်ပြင်ဆီသို့ လာခဲ့၏။</p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင် တခွင်လုံး အတော်လေး လင်းထိန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးတုတ်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူများ ရှိနေပြီး ဤနေရာ တစ်ဝိုက်ကို လင်းထိန်နေစေ၏။</p> <p>မီးရောင်၏ အလင်းအောက်တွင် ကော်ရီပိုက တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး အလင်းရောင်ကြောင့် သူ့ အရိပ်မှာ ရှည်လျားစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>သူက ချင်ဟန်ဘက်သို့ ကျောခိုင်းကာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေ၏။ ကြည့်ရသလောက် သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော် ကြာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မစ္စတာ ကော်ရီပို..." ချင်ဟန်က ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ရောက်လာပြီပဲ..." ကော်ရီပို လှည့်လာပြီး ချင်ဟန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ... "ထိုင်..."</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့..." ချင်ဟန်က ဘေးတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ချလိုက်၏။</p> <p>"ကိုင်လင်း... သူရဲကောင်း ဆိုတာ ဘာလဲ မင်းသိလား..."</p> <p>ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း ကော်ရီပိုက အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် စကားစကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ဟန် ပြန်မဖြေရသေးခင်မှာပင် သူက ဆက်၍...</p> <p>"သူရဲကောင်းတွေ ဆိုတာ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတစ်စုပဲ..."</p> <p>"သူရဲကောင်းတိုင်းက သာမန်လူတွေရဲ့ အထက်မှာ စိုးမိုးထားပြီး သူတို့က အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုတွေပဲ..."</p> <p>"လူတစ်ယောက်က သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ် ဆိုရင် ပထမဆုံး အနေနဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဆိုတာက ပါရမီ လိုအပ်ပြီး လူတိုင်း လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"တော်ဝင် မိသားစုတွေထဲမှာတောင် ဒီလို ပါရမီမျိုး ရှိတဲ့လူတွေက အရမ်းကို ရှားပါးတယ်..."</p> <p>"ကိုင်လင်း... ငါ ပြောနေတာကို မင်း နားလည်လား..."</p> <p>ထိုနေရာ အရောက်တွင် သူ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်လာ၏။</p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက..." ချင်ဟန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ... "ကျွန်တော်..."</p> <p>"မှန်တယ်..." ချင်ဟန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရင်း ကော်ရီပို ပြုံးလိုက်သည်။ "ကိုင်လင်း... မင်းက အဲ့ဒီ ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p>"မင်းရဲ့ ပါရမီက မင်းရဲ့ တန်ဖိုးအကြီးဆုံး ရတနာ တစ်ပါးပဲ..."</p> <p>"ဒီနေ့ကစပြီး ဒီရတနာကို ဘယ်လို အသုံးပြုရမလဲ ဆိုတာ ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ်..."</p> <p>"ဘယ်လို သဘောရလဲ..."</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာ ကော်ရီပို..." ချင်ဟန် ချက်ချင်းပင် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်ပြီး ကော်ရီပိုကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ကော်ရီပိုက ထိုကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာ၏။ သူက ပြုံး၍...</p> <p>"ကောင်းပြီ... မင်း ထိုင်လို့ရပါပြီ..."</p> <p>"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ဝံပုလွေ သူရဲကောင်း ကျောင်းတော်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ..."</p> <p>"ဝံပုလွေ သူရဲကောင်း ကျောင်းတော်..."</p> <p>ချင်ဟန် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ကျောင်းတော်ဟုတ်လား... သူရဲကောင်းတွေမှာလည်း ကျောင်းတော်တွေ ရှိတာလား..."</p> <p>"ရှိတာပေါ့..." ကော်ရီပိုက ခေါင်းညိတ်၍... "ကိုယ့်မိသားစုက လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ သူရဲကောင်း တချို့ကလွဲရင် သူရဲကောင်း အများစုမှာ ကျောင်းတော်တွေ ရှိကြတယ်..."</p> <p>"ကျောင်းတော် တစ်ခုနဲ့ တစ်ခုရဲ့ သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်တွေက မတူညီတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေနဲ့ အသုံးပြုပုံတွေ ရှိကြတာလေ... တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုခုကြောင့် သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားတဲ့ လေလွင့် သူရဲကောင်း တချို့လည်း ရှိကြတယ်..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလို လေလွင့် သူရဲကောင်းတွေက များသောအားဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျောက်ကွယ်သွားသလို မှူးမတ် မျိုးနွယ်တွေလည်း ဖြစ်သွားတတ်ကြတယ်..."</p> <p>ရပ်နေရာမှနေ၍ သူက ချင်ဟန်ကို ရှင်းပြပေးပြီး သူရဲကောင်းများ အကြောင်း များစွာကို ပြောပြခဲ့၏။</p> <p>ယခင်က ချင်ဟန်မှာ ဤအကြောင်းများကို သိပ်မသိခဲ့ချေ။</p> <p>သူ့တွင် သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ် ရှိနေသော်ငြား သူရဲကောင်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။</p> <p>သေချာသည်ကတော့ ယခုမှ ဤအကြောင်းများကို ကြားသိရခြင်းက နောက်ကျမနေသေးချေ။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် သူက ကော်ရီပို၏ သင်ခန်းစာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေလိုက်တော့သည်။</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးမှသာ ကော်ရီပိုက ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p>သူက ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော မီးတောက်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဟန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ခေါင်းညိတ်၍...</p> <p>"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြတာပေါ့... ပြန်ပြီး အနားယူတော့..."</p> <p>ချင်ဟန် ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုနေ့မှစ၍ ချင်ဟန်မှာ ညတိုင်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ကာ သင်ခန်းစာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်လေ့ ရှိ၏။</p> <p>ကော်ရီပိုထံမှ သင်ခန်းစာများကို သူ အလွန် တန်ဖိုးထားပြီး တစ်ခုမျှ လွတ်သွားမည်ကို မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ရာ မေ့လျော့သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နေ့စဉ် မှတ်စုများစွာ ရေးမှတ်လေ့ ရှိသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ တရားဝင် သူရဲကောင်း သင်တန်းကို လက်ခံရရှိရန် အခွင့်အရေး တစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှားပါး၏။ အကယ်၍ သူ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်လိုက်ရပါက နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။</p> <p>ကော်ရီပိုမှ တစ်ဆင့် ချင်ဟန်မှာ သူရဲကောင်းများ ကြားရှိ စစ်မှန်သော ကွာဟချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူ သိထားသကဲ့သို့ပင် သက်စောင့်စွမ်းအင် နိုးထလာပြီး ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော်ငြား သက်စောင့်မျိုးစေ့ မနိုးထစေနိုင်သေးသူများကို ပညာသင် သူရဲကောင်းများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။</p> <p>သက်စောင့်မျိုးစေ့ကို နိုးထစေပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများကိုသာ အစစ်အမှန် သူရဲကောင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ အစစ်အမှန် သူရဲကောင်းများ၏ အထက်တွင် ကြီးမြတ်သော သူရဲကောင်းများ ရှိပြီး သူတို့၏ သင်္ကေတမှာ ရှည်လျားသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်။</p> <p>ကြီးမြတ်သော သူရဲကောင်းများမှာ သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားရန်အတွက်ပင် သက်စောင့်စွမ်းအင် အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူရဲကောင်းများ၏ သက်တမ်းမှာ များစွာ ပိုရှည်လျားလာတော့သည်။</p> <p>စစ်မှန်သော ကြီးမြတ်သည့် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်မှာ များသောအားဖြင့် အသက် ၁၅၀ ဝန်းကျင်အထိ နေထိုင်နိုင်ကြသည်။ ထို့အပြင် ကြီးမြတ်သော သူရဲကောင်းများ အထက်တွင် ပိုအစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများပင် ရှိနေသေး၏။</p> <p>သို့သော် ကော်ရီပိုက ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုများ အကြောင်းကိုမူ တစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအရာများ အကြောင်းကို ပြောနေ၍လည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။ ကော်ရီပို သင်ကြားပေးသည်နှင့်အမျှ ချင်ဟန်မှာလည်း တစ်နေ့တခြား တိုးတက်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူ ဆော်ရန်ဒိုထံမှ ရယူခဲ့သော သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကော်ရီပို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးခဲ့သော သူရဲကောင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်မှာ ပိုပြည့်စုံပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုများလည်း ပိုကောင်းမွန်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ကော်ရီပိုမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော ဆရာ တစ်ယောက် မဟုတ်သည့်တိုင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသည့် သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>ချင်ဟန်တွင် ရှိနေသော ပြဿနာ မှန်သမျှကို သူက ချက်ချင်း မြင်တွေ့ နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကော်ရီပို ဘေးမှ စောင့်ကြည့်ပေးနေခြင်းဖြင့် ချင်ဟန်မှာ ယခင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ခက်ခဲသည့် အခြေအနေမျိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားတော့၏။</p> <p>သတိမထားမိလိုက်ခင်မှာပင် နှစ်ဝက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save