Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">လွှမ်းမိုးမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျုပ် အဆင်ပြေပါတယ်..." ချင်ဟန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ ရင်ခွင်ထဲရှိ ဗာနာကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ညီမလေးရော... အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p>"ညီမ... ညီမ အဆင်ပြေပါတယ်"</p> <p>ချင်ဟန်၏ ဖက်တွယ်ထားမှုအောက်တွင် ဗာနာ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလာ၏။</p> <p>ချင်ဟန်က ပြုံး၍ သူမအား လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဗာနာ တစ်ယောက် စိတ်လွင့်နေသူပမာ ထွက်ခွာသွားပြီး သူမ ခေါင်းထဲတွင်တော့ ဗလာကျင်းလို့နေဆဲပင်။</p> <p>အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းနှင့် ချင်ဟန်၏ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံများကို ပြန်လည် တွေးတောမိတိုင်း သူမ စိတ်အာရုံများ ကင်းမဲ့သွားရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ချင်ဟန်က သူ့ အရှေ့ရှိ ကယ်လီအား တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်၍...</p> <p>"သူတို့ အားလုံးက သာမန်လူတွေချည်းပဲ... ပညာသင် သူရဲကောင်း တစ်ယောက်မှ မပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ အားနည်းမနေဘူး... အားလုံးက သေချာ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ အထက်တန်းစားတွေပဲ... သူတို့ ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာတော့ ကျုပ်လည်း မသိဘူး"</p> <p>ထိုနေရာအရောက်တွင် သူ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>"သူတို့ကို စစ်ကြောရေး လုပ်ပြီးရင် ဘယ်ကလာသလဲ ဆိုတာ သိရမှာပါ" ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကယ်လီက ဒေါသတကြီး ခံပြင်းစွာ ပြောလာသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူ့အား လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဤကပွဲကို သူကိုယ်တိုင် ဦးစီး ကျင်းပခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ လူအများစုမှာလည်း မှူးမတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ အားလုံးမှာ အရေးပါသော နောက်ခံ အသီးသီး ရှိကြပြီး သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာ ထင်ရှား၏။</p> <p>အကယ်၍ ဤကပွဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူ ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။</p> <p>လူအများစုက ကိစ္စရပ်များ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ကယ်လီ၏ ကပွဲတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည် ဆိုသည့် အချက်ကိုသာ သိကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှသာဆိုလျှင် သိပ်ပြီး ပြဿနာ မကြီးမားလှ။ သို့သော် လုပ်ကြံသူများက ဗာနာအား ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း ကယ်လီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဗာနာ၏ အထောက်အထားနှင့်သာ သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့မည် ဆိုပါက...</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကယ်လီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ ဗာနာကို လုပ်ကြံ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် ကူတူး တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံး ကသောင်းကနင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး ကယ်လီလည်း သေချာပေါက် ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျပေလိမ့်မည်။ သူ့ဖခင် မြို့စားကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့အား ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် သူရဲကောင်း ကိုင်လင်း ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့၍သာ...</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဟန်နှင့် မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခွင့်ရပြီး ဤနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည့် အတွက် ကယ်လီ အလွန်အမင်း ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက အခြေအနေများ အလွန် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုလုပ်ကြံသူများ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အရသာဆိုလျှင် ချင်ဟန်ကဲ့သို့ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ပါဝင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပါက အချိန်မီနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ချင်ဟန်မှာ သူ့အတွက် ပို၍ အရေးပါသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>"ဒီအခြေအနေ ကြည့်ရသလောက် ကပွဲ ဆက်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်"</p> <p>ချင်ဟန်က ကယ်လီကို ကြည့်ရင်း ခပ်ဟဟ ပြုံး၍...</p> <p>"ဒီလိုမှတော့ ကျုပ် အရင် ပြန်နှင့်တော့မယ်"</p> <p>"ကောင်းပါပြီ" ကယ်လီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... "မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အခုချိန်က စကားပြောဖို့ သိပ်မကောင်းသေးဘူးလေ..."</p> <p>"ရက်အနည်းငယ် နေရင် မင်းကို သေချာ ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ငါကိုယ်တိုင် လာလည်ပါ့မယ်" သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ဟန် ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ လေးစား အားကျနေသော အကြည့်များအောက်တွင် လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>မထွက်ခွာမီလေးတွင် ချင်ဟန်က ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်သေး၏။</p> <p>ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်များမှာ သိပ်မလင်းလှသဖြင့် ထိုထောင့်နေရာလေးမှာ မှိန်ဖျော့နေပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန်၏ အမြင်အာရုံဖြင့်မူ အဝေးမှနေ၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>သူ့အား ငေးကြည့်နေသော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ရှိနေပြီး သူမ ထွက်မသွားသေးချေ။</p> <p>ထိုအကြည့်ကို အာရုံခံမိသော်လည်း ချင်ဟန် စိတ်ထဲမှသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရပ်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းသမီး... သူ ထွက်သွားပါပြီ" အစေခံမလေးက ဖြူရော်နေသော မျက်နှာဖြင့် သတိပေးလာသည်။</p> <p>ဗာနာ တစ်ယောက် သူမ အကြည့်ကို တွန့်ဆုတ်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။</p> <p>"ငါ သူ့ကို ထပ်တွေ့နိုင်ဦးမယ် ထင်လား" သူမ အရှေ့ရှိ အစေခံမလေးအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>အစေခံမလေးမှာ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးမှ...</p> <p>"မင်းသမီးက ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ သမီးတော်ပဲလေ... ခေါ်ယူ တွေ့ဆုံချင်တဲ့ သူမှန်သမျှကို တွေ့ခွင့် ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းသမီးက ငယ်ရွယ်သေးတော့ အမျိုးသားတွေနဲ့ သီးသန့် တွေ့ဆုံဖို့က သိပ်မသင့်တော်လှဘူးပေါ့"</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းသမီးဘက်က ဆန္ဒရှိနေသရွေ့တော့ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ"</p> <p>"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ" ဗာနာ ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်တော့သည်။</p> <p>"အခွင့်အရေးဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ"</p> <p>...</p> <p>"ဒီည ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဘယ်လောက်ထိ ထိရောက်မှု ရှိမလဲ မသိဘူး..."</p> <p>မြင်းလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ချင်ဟန်က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကိုယ်တွေးနှင့်ကိုယ် နစ်မြောနေမိသည်။</p> <p>ဤကပွဲတွင် သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုအကျိုးအမြတ် ရရှိခဲ့လေပြီ။</p> <p>ဤကပွဲသို့ သူ လာရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ လူအချို့နှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန်၊ သူ့ ပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်ပါက စီးပွားရေး ကိစ္စရပ်အချို့ ဆွေးနွေးရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရည်မှန်းချက်ကောင်း တစ်ခုကို သိကျွမ်းခွင့် ရခဲ့ရုံသာမက သူ့စွမ်းရည်များကိုပါ ထုတ်ဖော် ပြသခွင့် ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>လက်နက် တစ်ခုက မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရှိပါက အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ချင်ဟန်မှာ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန် အစွမ်းထက်နေသော်ငြား သူ့စွမ်းအားကို ပြသရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့လျှင် သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း မည်သူကမျှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယခုမူ ချင်ဟန်က သူ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော် ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသည်က အခြားသူများအား သူ့အပေါ် ပိုမျက်နှာသာ ပေးလာစေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအထဲတွင် ချင်ဟန် ကယ်တင်ခဲ့သော ဗာနာနှင့် ကယ်လီကဲ့သို့ လူများလည်း အပါအဝင်ပင်။</p> <p>ချင်ဟန် အတွက်တော့ ဤသည်မှာ သူ့ အကြီးမားဆုံးသော အမြတ်အစွန်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဗာနာ၏ စစ်မှန်သော အထောက်အထားကို စုံစမ်းရန် ချင်ဟန် ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မည်သို့ ရှေ့ဆက်ရမည်ကို သူ ဆုံးဖြတ်ရပေမည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ချင်ဟန်၏ စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီနေပါက သူမအား သိကျွမ်းနိုင်ရန် ကိုယ်တိုင် အစပြု ကြိုးစားကြည့်ကောင်း ကြိုးစားကြည့်လိမ့်မည်။</p> <p>မြင်းလှည်းပေါ်တွင် အထီးကျန်စွာ ထိုင်လိုက်ပါလာရင်း ချင်ဟန် တစ်ယောက် အတွေးပေါင်းစုံကို အဆက်မပြတ် စဉ်းစားနေမိတော့သည်။</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လဝက်ခန့် အချိန် ကြာမြင့်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော လဝက် အတောအတွင်း ချင်ဟန်က အတော်လေး တည်ငြိမ်စွာ ပြုမူနေထိုင်ခဲ့ပြီး သာမန်အတိုင်းပင် ရှိနေခဲ့သည်။ စာသင်တန်းများ တက်ခြင်း သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းတို့ဖြင့် အလွန် လုံ့လဝီရိယ ရှိပုံရ၏။</p> <p>ဤကာလ အတွင်း၌ ထိုညက ချင်ဟန်၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ရလဒ်များက ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်တို အတွင်းမှာပင် ချင်ဟန်မှာ ပို၍ နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့ပြီး သူ့ ရဲရင့်မှု သတင်းများက ကူတူး တိုင်းပြည်၏ မှူးမတ် အသိုင်းအဝိုင်း တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေပြီ။ ထိုညက ချင်ဟန်၏ လုပ်ရပ်များ အကြောင်းကို ဤနေရာရှိ လူမည်မျှလောက်က သတင်းဖြန့်ခဲ့ကြသည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်ချေ။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ချင်ဟန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုကြီးမားလာခဲ့တော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန် အတောအတွင်း ကယ်လီက ချင်ဟန်ထံ လာရောက် လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ကိစ္စတစ်ခု ပြောပြလာခဲ့သည်။ သူ ထိုလုပ်ကြံသူများ၏ နောက်ခံကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။</p> <p>အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုလုပ်ကြံသူများက ကူတူး တိုင်းပြည်မှ လာရောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အိမ်နီးချင်း တိုင်းပြည်ရှိ နာမည်ကြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုမှ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ကယ်လီနှင့် အခြားသူများကို လုပ်ကြံရန် သူတို့ ငှားရမ်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသည်မှာ ကယ်လီ၏ ရှင်းပြပုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှ၏။</p> <p>လက်တွေ့တွင်မူ ချင်ဟန်က အမှန်တရားကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလုပ်ကြံသူများ သတ်ဖြတ်ချင်သော ပစ်မှတ်မှာ ဗာနာဟု ခေါ်သော မိန်းကလေးသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာ ထင်ရှားနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ကယ်လီမှာ သူတို့၏ လုပ်ကြံမည့် စာရင်းထဲ ပါဝင်နေသည့်တိုင် ဗာနာလောက် အရေးပါမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save