Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">သေမင်း၏ ပွဲတော် စတင်ပြီ...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူနည်းတူပင် အခြားသူများလည်း အလားတူ အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။</p> <p>ပလက်ဖောင်း၏ အသိပေးချက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။</p> <p>ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်လေးကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>အခုအချိန် တရုတ်နိုင်ငံမှာ အစ်ကိုယီတောင်းကို မသိတဲ့သူ ဘယ်နှယောက်များ ရှိလို့လဲ...။</p> <p>ထိုမျှမကသေးပေ။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူတို့က အစ်ကိုယီတောင်းကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် ကိစ္စများက သေချာပေါက် မရိုးရှင်းတော့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့ Follow လုပ်ခံရကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွန်ပျူတာများကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကာ ဝက်ဘ်ဆိုက် တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ သူတို့အတွက် သီးသန့် ပြုလုပ်ထားသော ပြည်တွင်း ဆက်သွယ်ရေး ဝက်ဘ်ဆိုက် တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p>သူတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော လိပ်စာများနှင့် အကောင့်များမှသာ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော အတည်ပြုချက် အဆင့်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ရလေ့ ရှိသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...</p> <p>သူတို့က အခု တရုတ်နိုင်ငံ အတွင်းမှာ လျှို့ဝှက် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေကြတာလေ... ပြီးတော့ သူတို့က နိုင်ငံထဲမှာ ကိုယ်တိုင် မရှိဘူး ဆိုရင်တောင် တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေသေးတယ်...။ ဒါကြောင့် လုံးဝ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်ဖို့က မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာပေါ့...။</p> <p>အဓိက စိုးရိမ်ရတာက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေး အချက်အလက်တွေပဲလေ...။</p> <p>တကယ်လို့ ပေါက်ကြားသွားရင် သေချာပေါက် အဖြစ်ဆိုးနဲ့ သေရမှာပဲ...။</p> <p>ပြီးတော့ အဲဒီ သေရမယ့် ပုံစံကလည်း တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သေနည်းမျိုး ဖြစ်မှာ...။</p> <p>သူတို့က မက်ဆေ့ချ်တွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုခုများ ရှိနေတာလား မသိပေ။ သီးသန့် chat group ထဲသို့ ပထမဆုံး လူ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် Follow လုပ်ခံရသော အခြား သူများကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။</p> <p>" ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် စည်ကားနေရတာလဲ... အားလုံးက ဘာလို့ ဒီရောက်နေကြတာလဲ... "</p> <p>" မင်းတို့ ဘာလို့ တက်လာကြတာလဲ... မင်းတို့လည်း အဲဒီ အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ Follow လုပ်တာ ခံလိုက်ရလို့တော့ မပြောနဲ့နော်... "</p> <p>" အို... မင်းတို့ အားလုံးလည်း ပါတာလား... "</p> <p>" လခွမ်း... တကယ်ကြီးလား... ဒီ အစ်ကိုယီတောင်းက ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာလဲ... ငါတို့ ထွက်ပြေးသင့်လား... "</p> <p>" ထွက်ပြေးမယ် ဟုတ်လား... ဟီးဟီး... သူက သေမင်းတမန်လေ... သေဖို့သာ စောင့်နေလိုက်တော့... အဖွဲ့အစည်းက ငါတို့ မိသားစုတွေကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာ... "</p> <p>" အစ်ကို... ခင်ဗျား နည်းနည်း အဆိုးမြင်လွန်း မနေဘူးလား... သူက ငါတို့ကို Follow လုပ်ရုံလေးပဲ ရှိသေးတာလေ... ငါတို့က နေရာအနှံ့မှာ ပြန့်ကျဲနေတာကို... သူက ငါတို့ အကုန်လုံးကို တကယ် သတ်နိုင်ပါ့မလား... "</p> <p>" အစ်ကိုယီတောင်းက မိုင်ထောင်ချီ အဝေးကနေ မျက်စိနဲ့ မမြင်ရဘဲ လူသတ်နိုင်တယ် ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား... နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေတာက အလကားပဲ... မင်း တခြား ဂြိုဟ်ကို ရောက်နေရင်တောင် သူက မင်းကို ရှင်းပစ်နိုင်တယ်ကွ... "</p> <p>" ဖက်ခ်... မင်းတို့ အကုန်လုံး ဒီမှာ လာပြီး သူ့ကို မြှောက်ပင့်ပေးနေတာပဲ... ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ ဖျက်ဆီးနေကြတာ... လာရဲရင် လာခဲ့စမ်း... ငါတို့ သူ့ကို ဖြုတ်ပစ်မယ်... "</p> <p>" ဟီးဟီး... သူ့ကို ဖြုတ်မယ် ဟုတ်လား... အဓိက အချက်က မင်း ဘယ်လို သေရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် မင်း သိမှာ မဟုတ်ဘူး... "</p> <p>" ကဲပါ... တော်ကြတော့... ဒီကိစ္စကို အကြီးအကဲဆီ ငါ သတင်းပို့ပြီးပြီ... အကြီးအကဲက စိတ်အေးအေးထားပါတဲ့... အစီအစဉ်တွေ အားလုံး လုပ်ပြီးသွားပြီတဲ့... ဒါက ကျိန်စာ တချို့ သက်သက်ပါပဲတဲ့... ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အကြီးအကဲရဲ့ ကောင်းချီးတွေ ရှိနေလို့ သာမန် ကျိန်စာတွေက ငါတို့ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ဘူးတဲ့... "</p> <p>ဝင်ပြောလိုက်သူမှာ ဤအဖွဲ့ထဲတွင် ခေါင်းဆောင်ငယ် တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရလေသည်။</p> <p>သူ၏ စကားများ ဆုံးသွားပြီးနောက် ဆွေးနွေးနေသူများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။</p> <p>ငါးမိနစ် နီးပါးခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>ထို့နောက် တစ်ယောက်ယောက်က ထပ်မံ စကားစလာ၏။</p> <p>" ဟီးဟီး... တကယ်လား... အကြီးအကဲကသာ သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ် ဆိုရင် ငါတို့ ဒီလို လုပ်နေစရာ လိုသေးလို့လား... တကယ်တမ်းကျတော့ ငါတို့ စတင် လှုပ်ရှားကတည်းက သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး... အဖွဲ့အစည်း အနေနဲ့ ငါ့မိသားစုကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါစေ... "</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုသူက တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံးကလည်း နောက်ဆုံး စာကြောင်းကိုပဲ ကူးယူပြီး ဆက်တိုက် ရေးလာကြတော့သည်။</p> <p>" ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့မိသားစုကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ... "</p> <p>" ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့မိသားစုကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ... "</p> <p>" ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့မိသားစုကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးပါ... "</p> <p>" ကျေးဇူးပြုပြီး... "</p> <p>သူတို့ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို အားလုံး သိနေကြတယ်လေ...။</p> <p>ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိလို့၊ ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့အစည်းကို သံသယ ဝင်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး...။</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>ဒီကိစ္စမှာတော့ သူတို့က တကယ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလေ...။</p> <p>ဒီမစ်ရှင်ကို လက်ခံရရှိကတည်းက အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ Follow လုပ်တာကို ခံရဖို့ သူတို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား...။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူတို့က သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...</p> <p>တကယ်လို့ အစ်ကိုယီတောင်းက တစ်ယောက်ယောက်ကို Follow လိုက်ပြီ ဆိုရင်... သူက အဲဒီလူကို အသက်ရှင်စေချင်တာကလွဲရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလေ...။</p> <p>ထိုမျှမကသေးပေ။</p> <p>ဒီတစ်ခေါက်တော့ အစ်ကိုယီတောင်းက " သေစမ်း " ဆိုတဲ့ စကား တစ်ခွန်းတည်းကို တိုက်ရိုက် သုံးသွားတာလေ...။</p> <p>ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို လျစ်လျူရှုဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအဖွဲ့အစည်းနှင့် မသက်ဆိုင်သော သီးသန့် လူဆိုး နှစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေး၏။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်း၏ Follow လုပ်ခြင်းကို သူတို့ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့ တကယ်ကို လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>" အရာအားလုံးက အဆင်ပြေနေတာကို... ငါ မင်းကို ဘာမှ ပြဿနာ မရှာခဲ့ဘူးလေ... ဘာလို့ ငါ့ကို လာ Follow ရတာလဲ... "</p> <p>" ဒါက ဘယ်လို ဟာသမျိုးလဲ... "</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ Followကို ဘယ်သူက ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ...။</p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ အလှမယ်လေး တစ်ဦးနှင့် ကြည်နူးနေစဉ် အစ်ကိုယီတောင်း၏ Followကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် နေရာမှာတင် တုံ့ဆိုင်းသွားတော့၏။</p> <p>သူ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>" လခွီးပဲ... "</p> <p>ကုတင်ပေါ်မှ အလှမယ်လေးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ချန်ထားခဲ့ကာ သူက အဝတ်အစားများကို ရူးသွပ်နေသည့်အလား အမြန်ဝတ်ပြီး ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုမိန်းမ သတိပြန်ဝင်လာရန် ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ခန့် ကြာသွား၏။</p> <p>ထို့နောက် သူမက... " ရှင် ပိုက်ဆံ မရှင်းရသေးဘူးလေ... " ဟု ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ပြေးထွက်သွားပြီ ဖြစ်သော ထိုလူကတော့ မကြားနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p>သူက အမြန်ဆုံး နှုန်းဖြင့် တက္ကစီ တစ်စီး ငှားကာ ဆေးရုံသို့ တန်းသွားလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ့အကြံက ရိုးရှင်းပါတယ်။</p> <p>ဒါမှမဟုတ် လီယီတောင်းရဲ့ Follow လုပ်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားရတဲ့ သူတွေရဲ့ အခြေအနေကို သူ တော်တော်လေး သိထားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...။</p> <p>မတော်တဆမှုနဲ့ သေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ရောဂါနဲ့ သေတာလေ...။</p> <p>ဒါကြောင့် သူ့အတွက်တော့ လက်ရှိ ရွေးချယ်မှုက တော်တော်လေး မှန်ကန်တယ်လို့ ဆိုရမယ်...။</p> <p>ဆေးရုံကို တန်းသွားပြီး ပုန်းနေလိုက်တာပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်းက ဆေးရုံအထိ လာပြီး သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ သူ မယုံဘူးလေ...။</p> <p>အဲဒါတင် မကသေးဘူး...။</p> <p>တက္ကစီပေါ် ရောက်တာနဲ့ သူ ဖုန်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြီး ပလက်ဖောင်း အကောင့်ထဲကို ဝင်လိုက်သေးတယ်...။</p> <p>သူ့နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းပစ်လိုက်တယ်...။</p> <p>" ဟက်... ငါ နာမည် ပြောင်းလိုက်ပြီ... မင်း ငါ့ကို ရှာတွေ့နိုင်ဦးမယ်လို့ ငါ မယုံဘူး... "</p> <p>ထိုလူက သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ မသိခဲ့တာကတော့...</p> <p>ဒီတစ်ခေါက် လီယီတောင်းက မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်လာအောင် ဒီတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကိုပဲ...။</p> <p>သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့...</p> <p>အဲဒါက သူတို့ အကုန်လုံး သေရမယ့် အချိန်ပဲ...။</p> <p>အကြီးအကဲလျန်နှင့် လီယီတောင်းတို့ လက်ဖက်ရည်ကို တိတ်တဆိတ် ဆက်သောက်နေကြလေသည်။</p> <p>မိနစ် နှစ်ဆယ်ခန့် အကြာတွင် ချီယွီချန် အပြင်ဘက်မှ ပြန်ဝင်လာ၏။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကြီး ပါလာလေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>ဤစာရွက်စာတမ်းများပေါ်ရှိ အချက်အလက်များက အများကြီး ပိုမို ရိုးရှင်းနေကြောင်း အတော်လေး ထင်ရှားနေ၏။</p> <p>လီယီတောင်းက ၎င်းတို့ကို တစ်ရွက်ပြီး တစ်ရွက် ယူကာ စတင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>တချို့မှာ ဓာတ်ပုံတောင် မပါဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်း စမ်းကြည့်လိုက်တယ်...။</p> <p>အင်း... ဓာတ်ပုံ မပါတဲ့ သူတွေ အတွက်ကတော့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးလေ... စနစ်က ဘာ Follow အသိပေးချက်မှ မပေးဘူး...။</p> <p>ထို့ပြင် သေမင်းဓားသွား ကလည်း အလုပ်မလုပ်ပေ။</p> <p>သူ အရင်က Follow ခဲ့သူများနှင့် ချီယွီချန် ယခုလေးတင် ယူလာပေးသူများကို သူ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ၃၉ ယောက် ရှိလေသည်။</p> <p>၎င်းတို့အနက် ၁၁ ယောက်မှာ ဓာတ်ပုံ မပါပေ။</p> <p>ကျန်တဲ့ ၂၈ ယောက်...။ သူ့ရဲ့ သက်တမ်း ၄၅၆ နှစ် ကုန်ဆုံးရလိမ့်မယ်...။</p> <p>ဒီအရေအတွက်က... နည်းတာတော့ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>လက်ရှိတွင် လီယီတောင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော သက်တမ်း သုံးထောင်ကျော် ရှိနေသော်လည်း သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ အကြည့်များတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားမှုများ လွှမ်းမိုးသွားလေပြီ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမှာပဲလေ...။</p> <p>သက်တမ်း ရာနဲ့ချီ ရှိနေတာပဲ... အခု နည်းနည်းလောက် သုံးလိုက်လို့ ရပါတယ်...။</p> <p>" ဒါ အကုန်ပဲလား... "</p> <p>လီယီတောင်း ခေါင်းမော့ကာ ချီယွီချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချီယွီချန်က အကြီးအကဲလျန်ကို မကြည့်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>" ဟုတ်ပါတယ်... "</p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လီယီတောင်းက ဓာတ်ပုံပါသော ဖိုင်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ဓာတ်ပုံ မပါသော ဖိုင်များကိုတော့ အခြား တစ်ဖက်တွင် ထားလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် အကြီးအကဲလျန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်...</p> <p>" ဒီလူတွေ အကုန်လုံး ဒီည သေကြလိမ့်မယ်... ဘာပြဿနာ ရှိနိုင်မလဲ... "</p> <p>သူက အကြီးအကဲလျန်၏ သဘောထားကို မေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် တပ်ဖွဲ့ ၃၆၏ သဘောထားကို သူ မေးနေခြင်းပင်။</p> <p>ဒီလူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို အင်အားစုမျိုး ရှိနေလဲ ဆိုတာကို လီယီတောင်း မသိဘူးလေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လီယီတောင်းက ငတုံးမှ မဟုတ်တာ...။</p> <p>တပ်ဖွဲ့ ၃၆က သူ့ကို ဒီစာရင်း ပေးခဲ့တာလေ...။ တကယ်လို့ ဒီလူတချို့ သေသွားလို့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလာမယ် ဆိုရင်... ဒီပြဿနာကို သူ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးစရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ...။</p> <p>အကြီးအကဲလျန်က ခေါင်းမော့ကာ လီယီတောင်း၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။</p> <p>ဆယ်စက္ကန့်တိတိ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>" ကောင်းပါပြီ... "</p> <p>ဒီ " ကောင်းပါပြီ " ဆိုတဲ့ စကားက ဒီလူတွေ သေဆုံးသွားရတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို သူ တာဝန်ယူမယ် ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေတာပဲ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေကို လီယီတောင်းဆီ လာပြီး ပြဿနာ ရှာခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>ရိုးရိုးလေး ပြောရရင်... တစ်ဖက်လူက လီယီတောင်း ဆီ လာပြီး ပြဿနာ ရှာချင်တယ် ဆိုရင်... သူတို့ကို အရင် ဖြတ်ကျော်ရလိမ့်မယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် သူက...</p> <p>" အင်း... ဒါဆို စလိုက်ကြရအောင်... "</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save