Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျိုးရှုရီရဲ့ မွေးစားညီမတဲ့လား...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>" ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်... "</p> <p>ရဲအရာရှိ လူငယ်လေးက လီဟွေ့၏ ရုံးခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ လီဟွေ့မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ရာထူးတိုးမှုက လီယီတောင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ ရာထူးတိုးသည့် နေ့တွင် သူ၏ အရေးအကြီးဆုံး မစ်ရှင်မှာ လီယီတောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် ကိစ္စကိုမဆို အပြည့်အဝ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဒါကြောင့်... ဒီလို အခြေအနေမျိုး အောက်မှာ ကိစ္စ အတော်များများက သူ့ဆီကို အရင်ဆုံး သတင်းပို့လာကြတာ သဘာဝပါပဲ...။</p> <p>ထို့ကြောင့် တာဝန်ကျ ဆိုက်ဘာ ရဲအရာရှိက သူ၏ ရုံးခန်းကို ချက်ချင်း လာခေါက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>" အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... မြန်မြန် Liveကို ဖွင့်ကြည့်ပါဦး... အစ်ကိုယီတောင်းက ဝိညာဉ် ခေါ်မယ်လို့ ပြောနေတယ်... "</p> <p>" ဝုန်း... "</p> <p>လီဟွေ့ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ စားပွဲကို ဝင်ဆောင့်မိသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ပွန်းပဲ့သွားသော ခြေထောက်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ရှေ့မှ ရဲအရာရှိကို အံ့အားသင့်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>" မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ... အစ်ကိုယီတောင်း... လီယီတောင်းလား... သူက ဝိညာဉ် ခေါ်မယ် ဟုတ်လား... "</p> <p>" အင်း... ဟုတ်ပါတယ်... "</p> <p>တစ်ဖက်မှ ရဲအရာရှိက Live ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူ့ကို ပြန်ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိ နားလည်မှု အရဆိုလျှင် အစ်ကိုယီတောင်းက စကားများတဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ ဇနီးကို စကားပြောခိုင်းချင်တယ် ဆိုမှတော့ အဲဒါက ဝိညာဉ်ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား...။</p> <p>တကယ်တော့ အစ်ကိုယီတောင်း ကလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးခဲ့တာပါ...။</p> <p>သူ့ရှေ့မှ ရဲအရာရှိက Live ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ရှင်းပြသည်ကို ကြားပြီးနောက် လီဟွေ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။</p> <p>တကယ်လို့ ဒါသာ အမှန်ဖြစ်မယ် ဆိုရင် ဒီကိစ္စက တကယ့် ပြဿနာ အကြီးကြီး ဖြစ်တော့မှာပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နေနိုင်ပေသည်။ တပ်ဖွဲ့ ၃၆၏ အရိပ်အမြွက် ပေးမှု အပြီးတွင် လီယီတောင်း၌ အထူး စွမ်းရည် အချို့ ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိခဲ့ကြ၏။</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို အခု အချိန်မှာ ပြည်သူတွေ သိအောင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လုပ်ပြလို့ မရဘူးလေ...။</p> <p>ပြီးတော့ Live လွှင့်နေတုန်း လုံးဝ ပြောသင့်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>လူဒီလောက် အများကြီး ရှေ့မှာ ဒီလို ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စမျိုးကို ပြောလိုက်တာက...</p> <p>ရလဒ်က သေချာပေါက် ဆိုးကျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာပဲ...။</p> <p>" စကားများတဲ့ မင်းသားလေး ဆိုတဲ့ Streamerကို အခုချက်ချင်း သွားခေါ်ခဲ့... "</p> <p>" ပြီးတော့... "</p> <p>" ထားလိုက်ပါတော့... မင်း ကိုယ်တိုင် မသွားနဲ့တော့... ငါ ကိုယ်တိုင် လူတချို့ ခေါ်သွားလိုက်မယ်... မင်း Live ထဲကို ပြန်သွားပြီး အဲဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို ဆက်စောင့်ကြည့်နေလိုက်... "</p> <p>" Live ထဲမှာ ဘာမှ မပြောနဲ့နော်... စကားမှား မပြောမိအောင် သတိထား... "</p> <p>' ဟူး... '</p> <p>လီဟွေ့ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>စကားများတဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ သေဆုံးသွားတဲ့ ဇနီးကို စကားပြောခိုင်းမယ် ဆိုတဲ့ လီယီတောင်းရဲ့ စကားကိုတင် လီဟွေ့ တွေးနေတာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>သူ စဉ်းစားနေတာက...</p> <p>လီယီတောင်းက စကားများတဲ့ မင်းသားလေးကို သတ်ပစ်ဖို့ သူ့ရဲ့ အထူး စွမ်းရည်ကိုများ သုံးလိုက်မလား ဆိုတာကိုပဲ...။</p> <p>တကယ်လို့ တခြား အချိန်မှာသာ ဆိုရင်... လီယီတောင်းက Streamer တစ်ယောက်ကို Follow လုပ်ပြီး အဲဒီ Streamer သေသွားရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခု အချိန်က မသင့်တော်ဘူး...။</p> <p>အထူးသဖြင့် Live ထဲမှာ ခုနက ဖြစ်သွားတဲ့ ကိစ္စတွေ အပြီးမှာ ပိုဆိုးတာပေါ့...။</p> <p>သူ သေမယ် ဆိုရင်တောင်...</p> <p>အခု အချိန် Live ထဲမှာ သေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ...။</p> <p>စကားများတဲ့ မင်းသားလေး သေသွားမှာကို သူတို့ ဂရုစိုက်နေလို့ မဟုတ်ပါဘူး...။</p> <p>သက်သေ မရှိဘူး ဆိုပေမဲ့ ဒီအမှု အကြောင်းကို လီဟွေ့ သိပါတယ်...။</p> <p>အဲဒီ ယာဉ်မောင်းက စကားများတဲ့ မင်းသားလေး သွားရှာခဲ့တဲ့ လူ ဆိုတာ သေချာတယ်...။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာ ဒီအမှုကို ပိတ်လိုက်နိုင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ်ပဲ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေ မရှိခဲ့လို့လေ...။</p> <p>နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်...။</p> <p>အဓိက အကြောင်းရင်းက လူတိုက်မိတဲ့ ယာဉ်မောင်းကြောင့်ပဲ...။</p> <p>ပိုတိတိကျကျ ပြောရရင် ဆေးရုံက လူနာတွေကြောင့်ပေါ့...။</p> <p>အဲဒီအချိန်တုန်းက အမှုကို ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ ရဲအရာရှိက သနားစိတ် နည်းနည်း ဝင်သွားခဲ့လို့လေ...။</p> <p>ထို့ကြောင့် အမှုက ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် စကားများတဲ့ မင်းသားလေးက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက မျှော်လင့်ထားမည်နည်း။</p> <p>သူက အစ်ကိုယီတောင်း နဲ့ တကယ်ကြီး ရင်ဆိုင်ချင်နေသေးတာလား...။</p> <p>အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက ဘယ်သူမဆို လွယ်လွယ်လေး ယူသုံးလို့ ရတဲ့ အရာများ မှတ်နေလား...။</p> <p>ဒါက ဟာသ လုပ်နေတာလား...။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤလူ သေဆုံးသွားခြင်းက နှမြောစရာ မလိုဘူးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော်...</p> <p>တကယ်လို့သာ သူ အခု Live ထဲမှာ သေသွားမယ် ဆိုရင်...</p> <p>အဲဒီလို ဆိုရင်... အစ်ကိုယီတောင်း အပေါ် သက်ရောက်မှုက အတော် ကြီးမားသွားလိမ့်မယ်...။</p> <p>ဒါက သူတို့ လုံးဝ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်တဲ့ ကိစ္စပဲ...။</p> <p>အခုဆိုရင် အင်တာနက်ပေါ်မှာ အစ်ကိုယီတောင်းရဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျှော့ချဖို့ သူတို့ နည်းလမ်းတွေ ရှာနေကြတာ...။</p> <p>ဒါက သူတို့က အစ်ကိုယီတောင်းကို တစ်ခုခု လုပ်ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်လို့ပါ...။</p> <p>သစ်ပင်မြင့်ရင် လေတိုက်ခံရတယ် ဆိုတဲ့ စကား ရှိတယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>လီယီတောင်းကို အမှောင်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတာက အလုံခြုံဆုံးပဲ...။</p> <p>ပြီးတော့... လီယီတောင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ဆိုရင် သူသာ အမှောင်ထဲမှာ ဆက်ပုန်းနေနိုင်မယ် ဆိုရင်...</p> <p>ဒါက တရုတ်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံး အတွက် အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းရည်ကို စဉ်းစားကြည့်လေ...။</p> <p>တကယ်လို့ သူသာ လှုပ်ရှားမယ် ဆိုရင် ဖန်တီးနိုင်မယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို စိတ်ကူးကြည့်စမ်းပါ...။</p> <p>ရဲအရာရှိ လူငယ်လေးက Live ထဲသို့ ပြန်သွားလေသည်။</p> <p>သူ စကားဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p>Live ထဲရှိ လူတိုင်းက သူ့ကို ဆက်တိုက် Tag တွဲနေကြသော်လည်း သူ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။</p> <p>ဒီအချိန်မှာ စကားများများ ပြောတာက အမှားလုပ်မိတာပဲလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း၏ အခြေအနေကြောင့်သာမကဘဲ ဥပမာအားဖြင့် လီယီတောင်း အခုလေးတင် ပြောလိုက်သည့် စကားမျိုးကို သူ ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမည်နည်း။</p> <p>သူ ပြန်ဖြေလိုက်တာနဲ့ မှားပြီလေ... ဟုတ်တယ် မလား...။</p> <p>တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ သူ့ကို အပြစ်ရှာဖို့ စောင့်နေတယ် ဆိုရင် ပိုတောင် ပြဿနာ တက်ဦးမယ်...။</p> <p>လီယီတောင်းလည်း ဤအချိန်တွင် စကားမပြောဘဲ နေလိုက်၏။</p> <p>သူ အခုလေးတင် လီဟွေ့ ထံမှ ဖုန်းတစ်ကော လက်ခံရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>လီဟွေ့က ယာဉ်မောင်း၏ လိပ်စာကို သူ့အား ပြောပြပြီး ဖြစ်၏။</p> <p>ထိုမျှမကသေးပေ။ လီဟွေ့က သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့သေးသည်။</p> <p>ဘယ်အချိန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲလုပ်လုပ်... လျှို့ဝှက် လုပ်ဆောင်ဖို့ပေါ့...။</p> <p>အရမ်းကြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မလုပ်ပါနဲ့တဲ့...။</p> <p>အကူအညီ လိုရင် လီဟွေ့ကို အချိန်မီ ဖုန်းဆက်ဖို့...။</p> <p>တကယ်လို့ သူ မဖြေရှင်းနိုင်ရင်တောင် တပ်ဖွဲ့ ၃၆ကို ဖုန်းဆက်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်...။</p> <p>အတိုချုပ် ပြောရရင်... ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် မလုပ်ဖို့... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကို အသိပေးဖို့ပေါ့...။</p> <p>နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို သူတို့ ဖြေရှင်းပေးဖို့ အသင့် ပြင်ထားနိုင်အောင်လို့လေ...။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လက်ရှိ အခြေအနေက တော်တော်လေး သိမ်မွေ့နေတယ် မဟုတ်လား...။</p> <p>ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လီယီတောင်း တစ်ယောက် အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p>သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တောရိုင်း တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားရတာလဲ...။</p> <p>သူ စိတ်ထဲမှသာ ညည်းတွားနိုင်တော့၏။</p> <p>ပြီးတော့ အခု... ယာဉ်မောင်းရဲ့ လိပ်စာကို သူ သိနေပြီ ဆိုတော့...</p> <p>လီယီတောင်းလည်း သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကို စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>မတော်တဆမှုနဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို သူ အရင်ဆုံး သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်...။</p> <p>အင်း... အဲဒီနေရာမှာ မစ္စဝမ်ကို ရှာတွေ့နိုင်ခြေ သိပ်မများပေမဲ့ ဒါက အလွယ်ဆုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး နည်းလမ်းပဲလေ...။</p> <p>နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်တွေ အနေနဲ့တော့...</p> <p>ယာဉ်မောင်းရဲ့ အိမ်ကို သွားကြည့်ဖို့ သူ စီစဉ်ထားတယ်... လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုရင် ယာဉ်မောင်းရဲ့ အိမ်မှာ ရှိနေနိုင်ခြေက တော်တော်လေး များတယ်လေ...။</p> <p>နောက်ဆုံး ကျန်တာကတော့ စကားများတဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ အိမ်ကို သွားဖို့ပဲ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့... စကားများတဲ့ မင်းသားလေး ကိုတော့ နောက်ဆုံးမှ သွားရှာဖို့ သူ စီစဉ်ထားတယ်...။</p> <p>ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ တကယ်လို့ သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် သွားရှာရင် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်လို့ပဲ...။</p> <p>တကယ်လို့ တစ်ခုခုများ တကယ် ဖြစ်သွားပြီး စကားများတဲ့ မင်းသားလေး သာ မတော်တဆမှုနဲ့ သေသွားခဲ့ရင်...</p> <p>သူ ရှင်းပြလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မလား...။</p> <p>အဲဒီမှာ... ပြဿနာ တချို့လည်း ရှိလာနိုင်တယ်...။</p> <p>သူ ကိုယ်တိုင် မလုပ်ရင်တောင်မှ တခြားသူတွေရဲ့ အထင်လွဲတာကို ခံရနိုင်ခြေ တော်တော်လေး များတယ်လေ...။</p> <p>သို့သော် သူ ထပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်...</p> <p>သူ့နောက်မှ အားနည်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>" တောင်း... အစ်ကိုယီတောင်း... "</p> <p>" ဝမ်ရှင်းယွဲ့ က... တကယ်ပဲ အဲဒီ အမှိုက်ကောင် လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာလား... "</p> <p>စကားပြောလိုက်သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်၊ ကျိုးရှုရီ ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဒေါသနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီယီတောင်း မှင်သက်သွားလေသည်။ ' ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ဟုတ်လား... ' ဟု သူ တွေးလိုက်၏။</p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>' အင်း... သူမ ပြောတာ စကားများတဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ မိန်းမ မစ္စဝမ်ကို ပြောတာ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား... '</p> <p>တစ်ဖက်လူရဲ့ နာမည်ကို သူ မြင်ခဲ့ရသလိုလို ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေတယ်...။ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ တဲ့...။</p> <p>လီယီတောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>သူက စကားများတဲ့ မင်းသားလေးကို Follow မလုပ်ခဲ့သလို၊ စနစ်၏ အသိပေးချက်လည်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ် မျှဝေခြင်းက ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ စနစ်၏ သေဒဏ်က ချက်ချင်း ကျရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>လီယီတောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်ကို ကျိုးရှုရီ မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အသံထွက်ကာ ငိုချလိုက်တော့၏။</p> <p>" ဒီအမှိုက်ကောင်... အီးဟီးဟီး... သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ... အဲဒီတုန်းက သူတို့ လက်ထပ်တာကို ကျွန်မ သဘောမတူခဲ့ဘူး... အဲဒီ အမှိုက်ကောင်က လူကောင်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ကျွန်မ သိနေခဲ့တာ... အားလုံး ကျွန်မ အပြစ်တွေပါ... ကျွန်မသာ သူ့ကို တားနိုင်ခဲ့ရင်... အီးဟီးဟီး... "</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ငိုနေသော ကျိုးရှုရီကို ကြည့်ရင်း လီယီတောင်း တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားရလေသည်။</p> <p>' ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ' ဟု သူ တွေးလိုက်၏။</p> <p>ကြည့်ရတာ ကျိုးရှုရီက ဝမ်ရှင်းယွဲ့ကို သိနေပုံ ရတယ်...။</p> <p>' မဟုတ်ဘူး... ရိုးရိုး သိတာလောက်တော့ မရိုးရှင်းဘူး... '</p> <p>ကျိုးရှုရီ အခုလောက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေတာကို ကြည့်ရင်...</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး ကောင်းခဲ့ဖို့ များတယ်...။</p> <p>ဤအချိန်တွင် လီရှင်းထင်က သက်ပြင်းချကာ လီယီတောင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>" ဝမ်ရှင်းယွဲ့က ငယ်ငယ်တုန်းက ကျိုးရှုရီ တို့ အိမ်မှာ နေခဲ့တာ... သူက မိဘမဲ့လေးလေ... "</p> <p>" သူ တအား ငယ်ငယ်လေး ကတည်းက ကျိုးရှုရီရဲ့ မိဘတွေကပဲ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ... သူတို့ရဲ့ မွေးစားသမီးလို့ ပြောလို့ရပါတယ်... ပြီးတော့ ကျိုးရှုရီ ကလည်း  သူ့ရဲ့ မွေးစား အစ်မပေါ့... "</p> <p>" ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ကြီးလာလို့ အဲဒီ အမှိုက်ကောင်နဲ့ စတွဲတဲ့ အချိန်မှာ... ကျိုးရှုရီ ရော၊ သူ့မိဘတွေရော သဘောမတူခဲ့ကြဘူး... "</p> <p>" ဒါပေမဲ့ သူက သူတို့ရဲ့ သမီးအရင်းမှ မဟုတ်တာ... အဲဒီ အချက်ကို စကားများတဲ့ မင်းသားလေးက အခွင့်ကောင်း ယူသွားတာ နေမှာပေါ့... သူက လူတွေကို ချော့မော့တတ်ပြီး လှည့်စားတဲ့ နေရာမှာ တော်တယ်လေ... "</p> <p>" နောက်ဆုံးတော့... ကျိုးရှုရီ ထက် လပိုင်းလောက် ငယ်တဲ့ ဝမ်ရှင်းယွဲ့က သူ့ကိုပဲ လက်ထပ်လိုက်တယ်... "</p> <p>လီယီတောင်း တအံ့တသြ စုပ်သပ်လိုက်မိ၏။</p> <p>ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလို တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိနိုင်သေးတာလား...။</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့က ကျိုးရှုရီ နဲ့ ဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေတာလား...။</p> <p>လီရှင်းထင်၏ ဇာတ်လမ်းက မပြီးသေးပေ။</p> <p>သူမက ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p>" ဝမ်ရှင်းယွဲ့က လက်ထပ်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ အဲဒီ အမှိုက်ကောင် ရိုက်နှက်တာကို ခဏခဏ ခံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... "</p> <p>" အဲဒီအချိန်က ကျိုးရှုရီရဲ့ မိဘတွေက တအား ဒေါသထွက်ပြီး အဲဒီ အမှိုက်ကောင်ကို အကြိမ်ကြိမ် သွားတွေ့ခဲ့သေးတယ်... "</p> <p>" ဒါပေမဲ့... အဲဒီ အမှိုက်ကောင်က လူတွေကို လှည့်စားတဲ့ နေရာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်သေးတယ်... "</p> <p>" နောက်ဆုံးတော့ ဒီအခြေအနေ အထိပဲ... "</p> <p>" အဲဒီလိုနဲ့ပဲ မကြာသေးခင်ကမှ ဝမ်ရှင်းယွဲ့ တစ်ယောက် သူ လှည့်စားခံနေရတယ် ဆိုတာကို သိသွားခဲ့တယ်... အဲဒီ အမှိုက်ကောင်မှာ တခြား မိန်းမ ရှိနေတာကိုး... အဲဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေ အကုန်လုံး ဖြစ်လာတာပေါ့... ကျန်တာတွေကိုတော့ အစ်ကို သိပြီးသားပါ... "</p> <p>လီရှင်းထင်၏ ဇာတ်ကြောင်းပြောပြမှုက တိုတောင်းလှ၏။ သို့သော် လီယီတောင်းလည်း ဤကိစ္စ၏ အစအဆုံးကို သိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ရှင်းနေတာပဲလေ...။</p> <p>ဒါက အားနည်းတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် အမှိုက်ကောင် တစ်ကောင်ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားတာပဲ...။</p> <p>တော်တော်လေး ရုပ်ရှင်ဆန်တယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တကယ့်ကို အစစ်အမှန်ပါပဲ...။</p> <p>စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေသော လီယီတောင်းက လက်ကမ်းပေးကာ ကျိုးရှုရီကို ထူပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် သူက...</p> <p>" စိတ်မပူပါနဲ့... မကောင်းတာ လုပ်တဲ့သူတွေ ဝဋ်ပြန်လည်မှာပါ... "</p> <p>သေမင်းက... သူ့ကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး...။</p> <p>တစ်နာရီ အကြာတွင်...</p> <p>ဝမ်ရှင်းယွဲ့ ကားအက်ဆီးဒင့်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သော နေရာသို့ လီယီတောင်း ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>ဤနေရာတွင် ဝမ်ရှင်းယွဲ့၏ ဝိညာဉ် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။</p> <p>တကယ်လို့ ရှိခဲ့ရင်တောင်... ဒီနေရာက အငွေ့အသက်တွေကြောင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ...။</p> <p>လူတိုင်း သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ... ကြက်သီးထဖွယ် လမ်းကြားလေးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ယင်စွမ်းအင် (အနုတ်လက္ခဏာ စွမ်းအင်) တွေ များတဲ့ နေရာတွေမှာမှ လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အရာတွေ ရှိနိုင်တာလေ...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လီယီတောင်း အခု ရောက်နေတဲ့ နေရာကတော့ ဒီအမျိုးအစားထဲမှာ လုံးဝ မပါပါဘူး...။</p> <p>လီယီတောင်း အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပေ။</p> <p>သူ လှည့်ထွက်လာပြီး တက္ကစီ တစ်စီးပေါ် တက်လိုက်၏။ ထို့နောက် ယာဉ်မောင်း၏ အိမ်သို့ တန်း သွားလိုက်လေသည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ဟောင်းနွမ်း ပျက်စီးနေသော လူနေရပ်ကွက်ဟောင်း တစ်ခုတွင် နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဟောင်းနွမ်း ဆွေးမြည့်နေသော နံရံများကို ကြည့်ရင်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားတော့မည်လားဟုပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>မှိုတက်နေသော အနံ့အသက်များနှင့် ချဉ်စူးစူး အနံ့များက စင်္ကြံလမ်း တစ်လျှောက်လုံး ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>လီယီတောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တတိယထပ်သို့ တက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>ဒါက ဝမ် လို့ အမည်ရတဲ့ ယာဉ်မောင်းရဲ့ အိမ်ပဲ...။</p> <p>ပြီးတော့ တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ...</p> <p>နှစ်ယောက်စလုံးက မျိုးရိုးနာမည် ဝမ် တွေပဲ...။</p> <p>လီယီတောင်း တွေးလိုက်သည်။</p> <p>' လီဗာကို နင်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ သူ နောင်တများ ရခဲ့မလား မသိဘူး... '</p> <p>" ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်... "</p> <p>လီယီတောင်း တံခါးကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွား၏။</p> <p>မည်သူမျှ လာမဖွင့်ပေ။</p> <p>" ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်... "</p> <p>လီယီတောင်း တံခါးကို ပိုပြင်းပြင်း ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ထပ် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသွားပြန်၏။</p> <p>မည်သူမျှ လာမဖွင့်သေးပေ။</p> <p>" ဒေါက်… ဒေါက်… ဒေါက်… "</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လီယီတောင်း ရှိသမျှ အားကုန်သုံး၍ ခေါက်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် မည်သူမျှ လာမဖွင့်သေးပေ။</p> <p>ဤအချိန်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်း၏ တံခါး ပွင့်လာလေသည်။ အသက် ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရှိမည့် အဘွားအို တစ်ဦး ထွက်လာ၏။ သူမက တုတ်ကောက်ကို အားပြုထားလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ခြေထောက်များက တုန်ယင်နေလျက်။</p> <p>" လူငယ်လေး... ဆက်မခေါက်ပါနဲ့တော့... ဒီအိမ်က လူတွေ သူတို့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားကြပြီ... "</p> <p>' ဟင်... ထွက်သွားပြီ... '</p> <p>စနစ်၏ သေဒဏ် အသိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ လီယီတောင်း လှည့်ပြီး အဘွားအိုကို ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>" မစ္စတာဝမ်က အိမ်ပြန်သွားပြီလို့ ပြောချင်တာလား... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူ ဒီမှာ ရှိနေသေးတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိနေလို့ပါ... "</p> <p>လီယီတောင်း လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>လီဟွေ့ ပြောပြခဲ့သည်များက မှားယွင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အဘွားအိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလေသည်။</p> <p>" ဟုတ်တယ်... သူ အိမ်ပြန်သွားပြီ... ဟူး... သနားစရာ ကလေးလေး... သူ ကားအက်ဆီးဒင့် ဖြစ်ပြီး မိန်းမ တစ်ယောက်ကို သတ်မိတယ်လို့ ကြားတယ်... အဲဒါကြောင့် သူ ထောင်ကျသွားတာ... "</p> <p>" ဆေးရုံမှာ တက်နေရတဲ့ သူ့အဖေကလည်း ဒီကိစ္စကြောင့် ပိုပြီး နေမကောင်း ဖြစ်သွားတာ... "</p> <p>" နောက်ဆုံးတော့ သူ ဆုံးသွားခဲ့တယ်... "</p> <p>" သူ ထောင်က မထွက်လာခင် သူ့ရဲ့ အထီးကျန်နေတဲ့ အမေအိုကြီးလည်း နှလုံးရောဂါနဲ့ ဆုံးသွားရှာတယ်... သူ့ကို နောက်ဆုံး ခရီး လိုက်ပို့ပေးမယ့် သူတောင် တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး... နာရေးကိုတောင် ရပ်ကွက်က စီစဉ်ပေးခဲ့ရတာ... "</p> <p>" ဒီကလေး ထောင်က လွတ်လာတော့ သူ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီလေ... သူ ပြန်လာပြီး ရက်နည်းနည်းလောက် နေခဲ့တယ်... အိမ်အပြင်ကို လုံးဝ မထွက်ဘူး... ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ထွက်သွားတာ... ဟူး... သနားစရာ ကလေးလေး... "</p> <p>အဘွားအို သက်ပြင်းချကာ လှည့်၍ သူမ၏ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း သူမကို မတားတော့ပေ။</p> <p>' သူ ထွက်သွားပြီ ဟုတ်လား... သူ့မွေးရပ်မြေကို ပြန်သွားတာလား... '</p> <p>ဒါပေမဲ့...</p> <p>သူ...</p> <p>အိမ်ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ် ဆိုတာကို သူ သေချာပေါက် ခံစားနေရတယ်လေ...။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save