"အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားနေတယ် ဟုတ်လား..."
လင်းရီ၏ အမူအရာကလည်း လေးနက်သွားခဲ့၏။
"ဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုတော့ လောလောဆယ် မသိရသေးပါဘူး..."
"ဒါပေမဲ့ ဒီသတင်းက လုံးဝ အမှန်ပါပဲ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မလေးရှန်ကွမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
လင်းရီက သူမကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။
"တောင်သခင်လင်းရီက ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ..."
"ဒါက ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်တာပါပဲ..."
"တောင်သခင်သုံးယောက် အပ်နှင်းထားတဲ့ကိစ္စကို တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ..."
"တောင်သခင်ကျိုးက အခုထက်ထိ နိုင်ငံခြားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."
"ဖာတောင်က တောင်သခင်ယန်ကိုလည်း ဆက်သွယ်လို့မရဘူး... သတင်းစကား တချို့ ပို့ခဲ့ပေမယ့် ပင်လယ်ထဲ ကျောက်ခဲ ပစ်ချလိုက်သလိုပဲ၊ ဘာပြန်စာမှ မရခဲ့ဘူး..."
"ကံကောင်းလို့ တောင်သခင်လင်းရီက လန်ခဲကျောင်းတော်မှာရှိနေတော့ ရှန်ကွမ်း အထူးတလည် လာခဲ့တာပါ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။
သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်းနှင့် သတင်းအချက်အလက် ရောင်းချခြင်းတို့သည် တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း စည်းစိမ်ရှာသည့် နည်းလမ်း အတိအကျပင် ဖြစ်လေသည်။
ဤရှုထောင့်နှစ်ခုတွင် တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသည် လောက၌ သေချာပေါက် နံပါတ်တစ်ပင်ဖြစ်၏။
တာလော့တောင်တစ်ရာသည် တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ အဓိကဖောက်သည်တစ်ဦး အမြဲတမ်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများစွာ ရှိခဲ့ပေသည်။
တောင်ပင်လယ်အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း အနေဖြင့် ကျိုးယွင်၏ ကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
"ဖာတောင်သခင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာ ကံကောင်းသွားတယ်..."
"ဒါမှမဟုတ်ရင်... ဟီးဟီး..."
ထန်ကျင်းကျုံးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
အကယ်၍ ဖာတောင်သခင်သာ ဖုန်းဟွာ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို ပြောင်းရွှေ့ရန် ရဲတင်းနေသော ရေသူမျိုးနွယ်စုဝင်များ ရှိနေသေးကြောင်း သိသွားပါက သူမသည် အရှေ့ပင်လယ်ကို ထက်ပိုင်း ခွဲပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။
"စကားမရှည်တော့ဘူး... ရှန်ကွမ်းက တောင်သခင်လင်းရီရဲ့ အချိန်တွေကို မနှောင့်နှေးစေတော့ပါဘူး..."
ရှန်ကွမ်းယွီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။
"သခင်မလေးရှန်ကွမ်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက်နေပါဦး..."
လင်းရီက ရှန်ကွမ်းယွီကို တားဆီးလိုက်သည်။
"တောင်သခင်လင်းရီမှာ ဘာများညွှန်ကြားစရာရှိလို့လဲ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက ရပ်တန့်သွား၏။
"သခင်မလေးရှန်ကွမ်းမှာ ဝိညာဉ်ကုန်းမြေရဲ့ မြေပုံရှိလား..."
လင်းရီက မေးလိုက်သည်။
"သဘာဝကျကျပဲ ရှိတာပေါ့..."
ရှန်ကွမ်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အသက်သွင်းလိုက်ရာ အလင်းမြေပုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
၎င်းမှာ အတိအကျပင် ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ မြေပုံပင် ဖြစ်လေသည်။
မြေပုံပေါ်တွင် အလင်းတန်း အစက်အပြောက်များက တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။
ဂိုဏ်းအဆင့်များကို အရောင်များဖြင့် ခွဲခြားထားရုံသာမက တားမြစ်နယ်မြေ များကို ညွှန်ပြထားသည့် စာသား အညွှန်းများလည်း ရှိလေသည်။
"ဝှစ်..."
လင်းရီက မြေပုံပေါ်တွင် မျဉ်းဖြောင့်တစ်ကြောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲလိုက်၏။
ထိုမျဉ်းဖြောင့်သည် လန်ခဲကျောင်းတော်မှ စတင်ပြီး ရေသူနိုင်ငံတော်တွင် အဆုံးသတ်လေသည်။
"တောင်သခင်လင်းရီ ရှင်က ရေသူ မျိုးနွယ်စုဆီကို မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း တိုက်ရိုက်သွားမလို့လား..."
ရှန်ကွမ်းယွီက မြေပုံပေါ်ရှိ မျဉ်းဖြောင့်ကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
"မှန်တယ်..."
"အရှေ့ပင်လယ်က ရေသူမျိုးနွယ်စုဆီကို အနောက်ကနေ အရှေ့ကို သွားရမှာဆိုတော့ ခရီးက အရမ်း ဝေးတယ်လေ..."
"အကယ်၍ လုံခြုံတဲ့ လမ်းကြောင်းကနေ သွားမယ်ဆိုရင်အချိန် အရမ်း ကြာလိမ့်မယ်..."
လင်းရီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။
"တောင်သခင်လင်းရီ ကျေးဇူးပြုပြီး သေချာပြန်စဉ်းစားပါဦး..."
"အကယ်၍ ရှင် တိုက်ရိုက်သွားမယ်ဆိုရင် ဒီခရီးစဉ်က ဂိုဏ်းပေါင်း သုံးထောင့်လေးရာတစ်ဆယ့်ခုနစ်ခု၊ တားမြစ်နယ်မြေ ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားရမှာဖြစ်ပြီး အထူးတားမြစ်နယ်မြေနှစ်ခုကိုတောင် ဖြတ်ကျော်သွားရမှာပါ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက သူ့ကို သတိပေးလိုက်၏။
အထူးတားမြစ်နယ်မြေဆိုတာဘာလဲ။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပါဘူး။
ဤမတိုင်ခင်က လင်းရီဟာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကနေ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကို သွားတာဖြစ်ဖြစ်၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးကနေ သွေးပင်လယ်ထဲကို ဝင်တာဖြစ်ဖြစ် လုံခြုံတဲ့လမ်းကြောင်းကနေပဲ အမြဲတမ်း သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
ဂိုဏ်းအသီးသီး၏လျှို့ဝှက်နေရာတွေနဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေကို သူ ရှောင်ရှားခဲ့သည်။
မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက်ပင်။
ယခု သူသည် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း သွားမယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုကိုတွေ့ရင် ထိုဂိုဏ်းထဲဝင်မည်။ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကိုတွေ့ရင် ထိုထဲ ဝင်မည်။ အထူးတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကိုတွေ့ရင် ထိုထဲကိုပင် ထပ်ဝင်မည်ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်ဖြစ်၏။
ဤသည်က တားမြစ်နယ်မြေတွေရော အထူးတားမြစ်နယ်မြေတွေကိုပါ စော်ကားလိုက်တာပင်။
သတိလက်လွတ် ခြေတစ်လှမ်း မှားသွားသည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေက အရမ်းကို ပြင်းထန်လိမ့်မည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အပြင်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သူတို့ဂိုဏ်း၏ အဓိက နေရာကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာကို ဘယ်သူကမှ သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ပြောရရင် ဤသည်က စစ်ကြေညာသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်။
ထို့အပြင် ဂိုဏ်းတိုင်း၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်ကို ကာကွယ်ပေးသည့် နည်းလမ်းများ အသီးသီး ရှိကြ၏။ သူတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်မဝင်ပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာပြီး ထိုထဲက အန္တရာယ်များကို ဖော်ပြလို့ မရနိုင်ပေ။
အထူးတားမြစ်နယ်မြေတွေကို သတ်မှတ်နိုင်သည့် သူတွေအားလုံးက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်များ ဖြစ်သည်ဆိုတာကိုတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပေ။
"ဆရာက ပင်လယ်ထဲကနေ ပြန်မလာသေးတော့ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လင်းရီက ဆရာ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသင့်တာပေါ့..."
"ဒီကိစ္စက အချိန်နဲ့ အပြေးအလွှား လုပ်ရမယ့်ကိစ္စပဲ..."
"နှောင့်နှေးနေလို့ မရဘူး..."
"မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်းသွားတာက ဆယ်ရက်စာ အားထုတ်မှုကို သက်သာစေနိုင်တယ်..."
"ဆရာ့ရဲ့ဇနီးအတွက်ကတော့ ဒါက အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကြားက ကွာခြားချက်ပဲ..."
"ဆရာက ငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့ ကျေးဇူးကို ပြသခဲ့တယ်၊ လင်းရီက ငါ့ရဲ့ အသိစိတ်နဲ့ ထိုက်တန်ဖို့အတွက် ဒီဆယ်ရက်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမယ်..."
လင်းရီက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆို တောင်သခင်လင်းရီ၊ ရှင် ဘယ်လို ကြိုးစားဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက လေးစားမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အလယ်ပိုင်းဒေသကတော့ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး..."
"အဲဒါက ငါတို့တာလော့ရဲ့နယ်မြေပဲ၊ လင်းရီက အတားအဆီး မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်တယ်..."
"ကျန်တဲ့ ဒေသနှစ်ခုအတွက်ကတော့ သခင်မလေးရှန်ကွမ်းကို လမ်းတစ်လျှောက်က ဂိုဏ်းတွေဆီ ကျွန်တော့်ကိုယ်စား သတင်းစကားလေး ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..."
လင်းရီက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"သတင်းစကားကို ဘယ်လိုရေးရမလဲ..."
ရှန်ကွမ်းယွီက မေးလိုက်သည်။
"တာလော့ဝိုင်တောင်ရဲ့ ဝိုင်တောင် တောင်သခင်နဲ့ တာအိုစုဆောင်းခြင်း စာအုပ်တောင်ရဲ့ တောင်သခင်ကျိုးယွင်ရဲ့ တပည့်လင်းရီက ဂိုဏ်းအသီးသီးကို လေးစားစွာနဲ့ တောင်းဆိုပါတယ်..."
"ကျွန်တော့် ဆရာရဲ့ချစ်သူ၊ ရေသူမျိုးနွယ်စုက စီနီယာဖုန်းဟွာဟာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အစအနလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိပါတော့တယ်..."
"ကျွန်တော့်ဆရာကျိုးယွင်ဟာ ပင်လယ်ကနေ ပြန်မလာသေးပေမယ့် ဒီနေ့မှာ ဆရာ့ချစ်သူရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အစအနလေး ပျောက်ကွယ်တော့မယ့် သတင်းဆိုး ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့ပါတယ်..."
"လင်းရီက ဆရာ့ကိုယ်စား ဆရာ့ချစ်သူရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးချင်ပါတယ်..."
"ဒါပေမဲ့ လင်းရီမှာ အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေနိုင်တဲ့ ဆေးတစ်ခွက် ရှိပေမယ့် ခရီးစဉ်က ဒေသသုံးခုကို ဖြတ်သန်းရမှာဖြစ်ပြီး လမ်းခရီးက ရှည်လျားပြီး ဝေးကွာလှပါတယ်... အချိန်တွေ ဖြုန်းတီးမိပြီး နောက်ကျမှ နောင်တရမှာကို စိုးရိမ်မိပါတယ်..."
"အခု တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက လမ်းတစ်လမ်းကိုငှားပြီး ကောင်းကင်ဘုံဆီကနေ အသက်ကို လုယူဖို့ပဲ... ဒါမှသာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု ရှိလာနိုင်မှာပါ..."
"ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ရပ်က သင့်ရဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာမြေတွေကို မလွှဲမရှောင်သာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရမှာဖြစ်တဲ့အတွက် လင်းရီကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေပါတယ်..."
"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ လင်းရီသာ မကြိုးစားဘူးဆိုရင် တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဆရာ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးရာ ရောက်မှာဖြစ်ပြီး ဆရာ့ကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရဲတော့မလဲ..."
"ဒါကြောင့် လင်းရီက ဆရာ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့နဲ့ ဆရာ့ချစ်သူရဲ့ အသက်ကို ဆက်လက် ရှင်သန်စေဖို့အတွက် လင်းရီကို လမ်းတစ်လမ်းငှားပေးဖို့ ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ဒီနေရာကနေ လေးစားစွာနဲ့ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်..."
"ဒီကိစ္စက လင်းရီရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပါ..."
"ဒီခံစားချက်က လင်းရီရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်ပါ..."
"အကယ်၍ ဒီကိစ္စကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သင့်ရဲ့ဂိုဏ်းအထက်မှာ အနီရောင်အလံတစ်ခု လွှင့်ထူပေးပါ၊ ဒီကျေးဇူးကို လင်းရီ မှတ်သားထားပါ့မယ်..."
"အကယ်၍ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ လင်းရီက သဘာဝကျကျပဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လမ်းလွှဲကနေ သွားပါ့မယ်..."
"လင်းရီက အရမ်းကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပြီး အားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
လင်းရီက စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှန်ကွမ်းယွီက စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို ထုတ်ယူကာ အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်၏။
"တောင်သခင်လင်းရီ၊ စိတ်ချပါ... ဒီသတင်းစကားကို လမ်းတစ်လျှောက်က ဂိုဏ်းအသီးသီး၊ တားမြစ်နယ်မြေတွေနဲ့ အထူးတားမြစ်နယ်မြေတွေဆီကို သေချာပေါက် ပျံ့နှံ့သွားစေရမယ်..."
ရှန်ကွမ်းယွီက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး ရှန်ကွမ်း..."
လင်းရီက လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။
"တောင်သခင်လင်းရီ၊ ရှန်ကွမ်း အခုပဲ သွားပြီး ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."
ရှန်ကွမ်းယွီက လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
"အချိန်မဖြုန်းနဲ့၊ သွားကြစို့..."
လင်းရီက ဟွေကွမ်နှင့် ထန်ကျင်းကျုံးတို့ကို တိမ်တိုက်လှေကား ဝင်္ကပါပြားပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရီ၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီး၊ တားမြစ်နယ်မြေ ဆယ့်နှစ်ခုနှင့် အထူးတားမြစ်နယ်မြေကြီး နှစ်ခုလုံးသည် တောင်ပင်လယ် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြလေသည်။
"တာလော့ဝိုင်တောင်ရဲ့ တောင်သခင်လင်းရီက ရေသူမျိုးနွယ်စုဆီကို သွားဖို့ လမ်းတစ်လမ်း ငှားချင်တယ် ဟုတ်လား..."
"တောင်သခင်လင်းရီက တကယ့်ကို ကြင်နာတတ်တာပဲ၊ သူက တခြားသူတွေကို ဖိအားပေးဖို့ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ပေမယ့် အခု သူက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တောင်ပေါ်ကို လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပေးပို့လာခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်အောင် မကူညီပေးဖို့ ငါ့မှာ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ..."
"ဝိုင်တောင်ပွဲတော်ကနေ ငါတို့တင်နေတဲ့ ကျေးဇူးကို ဒီနေ့ဆပ်လို့ရပြီပေါ့..."
လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းအသီးသီးအတွင်းမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မဟာတာအို၏ စွမ်းအားများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော အနီရောင်အလံများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"ငါတို့က တာအိုဗုဒ္ဓရဲ့သားတော်အတွက် လမ်းရှင်းပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."
ဤအချိန်တွင် အနောက်ပိုင်းဒေသ၌ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ကိုင်းရှိုင်းသော တာအိုဗုဒ္ဓ ရွတ်ဆိုသံများကလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့လေသည်။
ကျောင်းတော်အသီးသီးမှ အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင် အလွှာပေါင်းများစွာသည် အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းရောင် လမ်းမကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားကာ အလယ်ပိုင်းဒေသဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
***