Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်မျိုးနွယ်စည်းတံဆိပ်၊ ရေသူမျိုးနွယ်က နိုင်ငံကိုကြီးကြပ်သည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"တောင်သခင်၊ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပြီ..."</p> <p>မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေက ဖွင့်ပေးထားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ပြီး ထန်ကျင်းကျုံးက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စကားပြောရလွယ်သွားတာလဲ။ သူ၏စရိုက်အရ လမ်းဖယ်ပေးရုံတင်ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူက လင်းရီအတွက် သီးသန့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါ ဖွင့်ပေးခဲ့သည်လား။</p> <p>"ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက တစ်ခုခု ဆိုးရွားတာ ဖြစ်တော့မယ့် အရိပ်အယောင်ပဲ..."</p> <p>လင်းရီကလည်း သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဘာပုံမှန်မဟုတ်တာလဲ..."</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက် မြန်မြန် သွားကြစမ်းပါ..."</p> <p>လင်းရီနှင့် ထန်ကျင်းကျုံးတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်း၏ အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ငိုတော့မည့်အသံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"တောင်သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံတစ်ရာလုံးက ပြိုင်ဘက်ကင်းတွေချည်းပဲ..."</p> <p>"မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းက အချိန်တိုင်းမှာ အကောင်းဆုံး ပါရမီရှိတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို သဘောကျသွားတာများလား..."</p> <p>"ရှေးခေတ်တုန်းက ဝိညာဉ်ကုန်းမြေမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာစေဖို့ တခြားသူရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်နိုင်တဲ့ ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ခြင်း နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်..."</p> <p>"ငါတို့သတိထားရမယ်..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက တွေးလေလေ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားရလေလေ ဖြစ်နေတော့၏။</p> <p>"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..."</p> <p>"မင်းတို့က သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးက မဟုတ်လား..."</p> <p>"ငါမင်းတို့ကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ..."</p> <p>မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်း၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် မင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်သည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် နေရာနှင့် အချိန်ကို အေးခဲသွားစေခဲ့၏။ တိုဖူးကို ခပ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ လင်းရီရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို အတင်းအကျပ် တူးထုတ်လိုက်ပြီး လင်းရီ၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုပင် မထိမိစေရန် အထူး ဂရုစိုက်နေပုံရလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် လက်ကြီးက သူ့ကို ပစ်ပေါက်လိုက်တော့၏။</p> <p>ဝုန်း!</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းရီသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေကို ကျော်လွန်၍ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရပြီး အဝေးမှနေ၍ ကျယ်ပြောလှသော အရှေ့ပင်လယ်၏ အပြာရောင် လှိုင်းတံပိုးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝုန်း!</p> <p>မြေအောက်ကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ လမ်းကြောင်းသည် ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဒီသရဲအဘိုးကြီး တကယ်ကြီး လုပ်လိုက်တာလား..."</p> <p>ထန်ကျင်းကျုံးက အံ့အားသင့်ကာ ငေးကြည့်နေမိ၏။</p> <p>လင်းရီကလည်း ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မျိုးဆက်သစ်လင်းရီက စီနီယာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."</p> <p>တိတ်ဆိတ်သွား၏။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေးဟောင်းသည် ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ်သေသွားသည့်အလား တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>လင်းရီက ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးမှ အရှေ့ပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မကြာခင် ရောက်တော့မယ်... ဆရာကတော် သေချာပေါက် တောင့်ခံထားပေးပါ..."</p> <p>ဝှစ်!</p> <p>လင်းရီ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိမ်တိုက်လှေကား မဟာဝင်္ကပါကို စီးနင်းကာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ရေသူနန်းတော်၊ ဧကရီခန်းမ။</p> <p>ရေသူဧကရီသည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလေသည်။ သူမ၏ အမူအကျင့်မှာ တည်ကြည်ဆဲဖြစ်ပြီး လောကကို အုပ်စိုးသော မိခင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ ရှိနေသော်လည်း လင်းရီ နှလုံးသားအရိပ်ပြန်ကျောက်တွင် မြင်ခဲ့ရသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ များစွာ ဖြူရော်နေပြီး ချီမှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကာ အလွန်ထူးဆန်းနေခဲ့၏။</p> <p>ရာဇပလ္လင်အောက်တွင် ရေသူဧကရီထက် မနိမ့်ကျသော အမူအကျင့်နှင့် ရုပ်ရည်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ ချီမှာ ရေသူဧကရီထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားပုံရ၏။ သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း အမှတ်အသားတစ်ခုရှိနေပြီး ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး..."</p> <p>"အကယ်၍ ရှင်က ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်မယ်ဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံရရုံတင်မကဘဲ ငါတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးလည်း ပျက်စီးမယ့် ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်ဆိုတာ ရှင်သိလား..."</p> <p>"ရှင်က တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာပဲ..."</p> <p>ရေသူဧကရီသည် အောက်မှ အမျိုးသမီးကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ချီများမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သင်္ကေတများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ သံကြိုးများကဲ့သို့ ရေသူဧကရီ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖိနှိပ်ထားလေသည်။</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး!</p> <p>ရေသူနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ အလွန် ထူးခြားသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ရေသူမျိုးနွယ်စုသည် ဧကရီသွေးမျိုးဆက်ကို ရိုသေကြ၏။ သို့သော် ဧကရီမိသားစု၏ အပြင်ဘက်တွင် ရေသူနိုင်ငံတော်ကို စောင့်ကြည့်သော ကြီးကြပ်ရေးမှူး မျိုးနွယ်စုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး မျိုးနွယ်စု၏ မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ရေသူဧကရီနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။</p> <p>"ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်စုက တကယ်တော့ ဒီလောကမှာ မရှိသင့်တော့ဘူး မဟုတ်လား..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရေသူဧကရီကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ အမှတ်အသားကို ကျောက်စိမ်းလက်လေးဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။</p> <p>"အဲဒီကိစ္စက ကျော်လွန်သွားတာ ကြာပါပြီ..."</p> <p>"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ ရှင့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေအနှစ်အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ..."</p> <p>"ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားတဲ့ အမှားဖြစ်ပါစေ၊ ဒါက ပြန်ဆပ်ပြီးသား ဖြစ်သင့်နေပါပြီ..."</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၊ ဘာလို့ ဒီလို လုပ်နေရတာလဲ..."</p> <p>ရေသူဧကရီက အလေးအနက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်..."</p> <p>"အဲဒီကိစ္စက ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ..."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ပေါ်က အမှတ်အသားကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားဘူး..."</p> <p>"ဒါက ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှက်ရစရာပဲ... အတိတ်က အဲဒီလူတွေ သမိုင်းရေစီးကြောင်းထဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီဆိုပေမယ့် ကျွန်မတို့ပေါ်က အမှတ်အသားကတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေပြီး မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆုံးမရှိ ကျန်ရစ်နေတာပဲ..."</p> <p>"ဒါက ကျွန်တာအိုစည်းတံဆိပ်ပဲ..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ အမှတ်အသားကို ထိလိုက်ရာ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်လေးမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှတ်အသားကို ကုတ်ဖဲ့ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>သို့သော် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အမျှ အမှတ်အသားအတွင်းမှ တုန်လှုပ်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ထိုးထွက်လာပြီး သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကို တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"တွေ့တယ်မလား..."</p> <p>"အခုအချိန်အထိ ကျွန်မရဲ့မျိုးနွယ်စုက ဒီတံဆိပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို မခုခံနိုင်သေးဘူး..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကျိုးယွင်က အဲဒီလူလို မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>"တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကလည်း အဲဒီဂိုဏ်းလိုမဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"အဲဒီတုန်းက အဲဒီဂိုဏ်းကို ကိုယ်တိုင် သုတ်သင်ပစ်ခဲ့တာ တာလော့အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းပဲလေ..."</p> <p>ရေသူဧကရီက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p>"ကျိုးယွင်က အဲဒီလူလို မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဝမ်းနည်းခြင်းတာအိုကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သူက တားမြစ်နယ်မြေတွေဆီ ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်..."</p> <p>"ဖုန်းဟွာကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူက ပင်လယ်ပြင်အထိတောင် ထွက်ပြီး ဆေးသွားရှာခဲ့တယ်..."</p> <p>"အကယ်၍ ဒီလောကမှာ စစ်မှန်တဲ့ သံယောဇဉ်နဲ့ ရိုးသားမှုရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်ဆိုရင် ကျိုးယွင်က အဲဒီထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမှာပဲ..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ကျိုးယွင်အကြောင်းကို လေးစားမှုအချို့ ပါဝင်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုမဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်နေရတာလဲ..."</p> <p>ရေသူဧကရီက မေးလိုက်၏။</p> <p>"အရာအားလုံးက ကျွန်မတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စု ဆက်လက်တည်တံ့နေဖို့ အတွက်ပါပဲ..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဆက်လက်တည်တံ့ဖို့အတွက်ဆိုရင် ဖုန်းဟွာသေလို့ မရဘူး..."</p> <p>ရေသူဧကရီက သေချာပေါက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ကျိုးယွင်သည် လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး၏ အမူအကျင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြောင့်မတ်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးတွင်လည်း ဒေါသ ရှိပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ရူးသွပ်သွားမည်ဆိုလျှင် သာမန်လူများထက်များစွာ ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။ တာအိုစုဆောင်းခြင်း စာအုပ်တောင်သည် တောင်တစ်ရာ၏ ထိပ်တန်းနေရာကို စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ကျိုးယွင်သည် တူညီသော နယ်ပယ်တွင် ဖာတောင်သခင်ထက် မနိမ့်ကျချေ။ သူသည် ထိုအဆင့်သို့ အနှေးနှင့်အမြန် ရောက်ရှိလာမည်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့အပြင် လီတိရှန်းနှင့် ဓားချင်း ရိုက်ခတ်ခဲ့သော ဖာတောင်သခင်လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤ ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအင်မော်တယ်သည် ကျိုးယွင်ကဲ့သို့ လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ သူမသည် လူတစ်ယောက်၊ ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် ရေသူ နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>"ဖုန်းဟွာ သေသွားမှာကို ဘယ်သူမှ မလိုလားပါဘူး..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။</p> <p>"ဖုန်းဟွာ မသေရရုံတင်မကဘဲ သူမက ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုကနေ သံယောဇဉ်တာအိုထဲကို ဝင်ရောက်ရမယ်..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက သေချာပေါက် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုကနေ သံယောဇဉ်တာအိုထဲဝင်ရမယ် ဟုတ်လား..."</p> <p>"မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှင် ရူးနေတာလား..."</p> <p>ရေသူဧကရီသည် မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးအား အလွန် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>အကယ်၍ လောကတွင် သံယောဇဉ်ကြီးသူများကို အမုန်းတီးဆုံးနှင့် အစက်ဆုပ်ဆုံးသူ ရှိမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သေချာပေါက် ရေသူနိုင်ငံတော်၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး မျိုးနွယ်စုပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် နိုင်ငံကို ကြီးကြပ်နေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သံယောဇဉ်ကို ကြီးကြပ်နေခြင်းဖြစ်၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မကောင်းမှုအားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာဟု သတ်မှတ်ထားပြီး ကရုဏာကင်းမဲ့မှုနှင့် သံယောဇဉ်မဲ့မှုတို့ကို သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေသော ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က ဖုန်းဟွာအား ကရုဏာကင်းမဲ့တာအိုမှ သံယောဇဉ်တာအိုသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူမဘာသာ စတင် အဆိုပြုလာသည်လား။ ဒါက ရူးသွပ်နေတာ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p>"ဧကရီ..."</p> <p>"ကျွန်မတို့ ရေသူမျိုးနွယ်စုရဲ့တာအိုက မှားယွင်းနေတယ်လို့ ရှင် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား..."</p> <p>မဟာကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရေသူဧကရီကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ရာ ရိုးရှင်းသော ဤစကားတစ်ခွန်းက ရေသူဧကရီ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save