နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံးတော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်က လျှို့ဝှက် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ညာလက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစီအရင်အလံ ငါးခုက ကျင့်ကြံခြင်းစင်မြင့်၏ ဘေးပတ်လည်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ကျန်းယွီဟယ်က ကျင့်ကြံခြင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီးနောက် အစီအရင်ဗန်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အနီးအနားတွင် နေရာချထားလိုက်သည်။
အစီအရင်အလံများနှင့် အစီအရင်ဗန်း၏ ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပုံလိုက်ကို နေရာချထားလိုက်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်က လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"အစီအရင် ပွင့်စေ"
ကျင့်ကြံခြင်းစင်မြင့် ပတ်လည်တွင် အပြာရောင် အလင်းကန့်လန့်ကာတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သဘာဝငါးပါး ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း အစီအရင် ပွင့်သွားသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ သိပ်မကြာမီမှာပင် ကျန်းယွီဟယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ဝန်းရံခံလိုက်ရတော့သည်။
"ကျင့်ကြံတာကို စလိုက်ကြစို့"
ကျန်းယွီဟယ်က မူလဟွန်ယွမ် ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လိုက်ရာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ၏ တန်ထျန်ချီပင်လယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားကြလေသည်။
"မိုက်လိုက်တာဟေ့"
ကျန်းယွီဟယ်မှာ မညည်းတွားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကျင့်ကြံမှုအာနိသင် နှစ်ဆတိုးလာသည့် ခံစားချက်က အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ရုန်းမထွက်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားရသည်။ အချိန်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ယွမ်ကျုံးစီရင်စုတွင် ဟယ်နှင့် လီ မိသားစု၏ အကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းလင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုက တစ်ခါမျှ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။
ဝမ်ကော်ဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ချန်းမိသားစုနှင့် ဆန်းမိသားစုတို့က လူအင်အား အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းခဲ့ကြသည်။ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုက အသီးသီး ထိန်းချုပ်ထားသော မြို့ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီကို သူတို့က လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ လိုက်လံ ရှာဖွေကြလေသည်။ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သူတို့နှင့် ပတ်သက်မှု သက်တမ်းမည်မျှပင် ကြာရှည်ခဲ့ပါစေ တစ်ယောက်မကျန် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။
နယ်မြေစောင့်တပ်မှူး၏ အမိန့်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ကြားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ဆွေမျိုးတစ်သိုက်လုံးကို မျိုးဖြုတ်ရန်။ “မိသားစုတစ်စုလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။”
ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ယောက်တလေမှ အရှင်မထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ရှစ်ရာဆက်လောက် ဝေးကွာနေလျှင်တောင် ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေသရွေ့ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်မှုထဲတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစု၏ အဓိက အမာခံစခန်းများကို ကျန်းယွီဟယ်က မျိုးဖြုတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ကျုံးစီရင်စုကို လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်ခဲ့သော ဒေသခံ အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျသူများအနေဖြင့် ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုသည် ဆယ်စုနှစ်ထောင်ချီကြာ သူတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများကို ဖြန့်ကြက်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
မိသားစုတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် များပြားလှသည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်မသွားစေရန် သေချာစေရန်အတွက် ဝမ်ကော်ဖုန်းက ထိုမိသားစုနှစ်ခု၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက် မှတ်တမ်းများကိုပါ ရှာဖွေခဲ့ပြီး မှတ်တမ်းများပါ သဲလွန်စများအတိုင်း လိုက်လံ ခြေရာခံခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် ချန်းဝေကွမ်နှင့် ဆန်းဖုန်ချန်းတို့ကလည်း အလွန်အမင်း အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မိသားစုဝင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကို စုစည်းပေးခဲ့ကြသည်။
ထို့အပြင် ထိုနှစ်ဦးက ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ကာ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံ သုတ်သင်ခဲ့ကြသည်။ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုမှ နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုမူ ကျင်းခုန်းမြို့တော်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက ဦးချိုနှင့်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များက အများစုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မျိုးဖြုတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုသည် မြို့အသီးသီးတွင် ပြင်းထန်စွာ ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ မရှိတော့သောကြောင့် နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးဖြစ်သော ချန်းဝေကွမ်နှင့် ဆန်းဖုန်ချန်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူတို့ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူအုပ်စုများမှာ အခြေခံအားဖြင့် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဤမိသားစုနှစ်ခုမှ ပြန့်ကျဲနေသော ကျင့်ကြံသူများ အတော်အတန် ရှိနေသေးသည်။ ထိုမိသားစုနှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ယွမ်ကျုံးစီရင်စု ပြင်ပတွင် သွားရောက် အခြေချနေကြပြီးဖြစ်သည်။ ဝမ်ကော်ဖုန်းက ဤလူများကို အလွတ်ပေးရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်မထားဘဲ ချန်းဝေကွမ်နှင့် ဆန်းဖုန်ချန်းတို့အား လူလွှတ်၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးခိုင်းခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ဝမ်ကော်ဖုန်းက ကစားသမား အမြောက်အမြားကိုပါ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ရန် စုဆောင်းခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ဤကစားသမားများကို သူကိုယ်တိုင် သီးသန့် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပြီး နယ်မြေစောင့်တပ်ရုံးတော်နှင့် မပတ်သက်ပေ။ ဝမ်ကော်ဖုန်းက ရှင်းလင်းရေး စစ်ဆင်ရေးမှ ရရှိလာသော တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖယ်ထုတ်ကာ ကစားသမားများအတွက် ဆုကြေးအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုစစ်ဆင်ရေးမှာ ဆယ်နှစ်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးမှသာ အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်လာခဲ့သည်။
နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရုံးတော် အတွင်းရှိ အဓိက ခန်းမဆောင်တစ်ခု။ ဝမ်ကော်ဖုန်းသည် ချန်းဝေကွမ်၊ ဆန်းဖုန်ချန်းတို့နှင့်အတူ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဝမ်ကော်ဖုန်းသည် ထိုလူနှစ်ဦးအား မကြာခဏ ခေါ်ယူတွေ့ဆုံကာ နှိမ်နှင်းရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို အနှစ်ချုပ်လေ့ရှိသည်။ လွတ်ကျန်နေသော အကြွင်းအကျန်များ ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်။ သူတို့သုံးဦးမှာ ခန်းမဆောင်အတွင်း သဟဇာတဖြစ်စွာ စကားစမြည်ပြောဆို ရယ်မောနေကြသည်။
ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် အတူတကွ တွဲလုပ်လာပြီးနောက် ဝမ်ကော်ဖုန်းသည် ချန်းနှင့် ဆန်း မိသားစုတို့နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ခံအတွေ့အကြုံများအရ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံရှိ အင်အားကြီး မိသားစုများ၊ မျိုးနွယ်စုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရသည်မှာ သူ၏အကြိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျန်းယွီဟယ်က ခန့်အပ်ထားသော စစ်ဆေးရေးမှူးရာထူး ရှိနေသဖြင့် ယွမ်ကျုံးစီရင်စုတွင် မည်သူက သူ့ကို မျက်နှာမသာ ပေးရဲမည်နည်း။
ကျန်းယွီဟယ် ပေးအပ်ထားသော အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် နီးကပ်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်သည်။ သေချာသည်ကတော့ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အားလုံးက ဘုံအကျိုးစီးပွားကို မျှဝေခံစားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုတို့ ကျဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ် ခံစားရသူများမှာ သဘာဝကျကျပင် ချန်းနှင့် ဆန်း မိသားစုတို့ ဖြစ်သည်။
သူတို့က ဟယ်နှင့် လီ မိသားစုတို့၏ ပိုင်နက်များနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို အသီးသီး လွှဲပြောင်းရယူခဲ့ကြပြီး ထိုအရာက ကုမ္ပဏီနှစ်ခုစလုံး၏ တိုးတက်မှုကို ပိုမို အရှိန်အဟုန် ရစေခဲ့သည်။ ဝမ်ကော်ဖုန်းအတွက်လည်း သဘာဝကျကျပင် ဘာအရှုံးမှ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သုံးဦးကြားတွင် နားလည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
မြေနေရာများနှင့် လုပ်ငန်းများက ချန်းနှင့် ဆန်း မိသားစုအတွက်ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များနှင့် ရတနာများကိုမူ ဝမ်ကော်ဖုန်းထံ ခွဲဝေပေးကြသည်။ သေချာသည်ကတော့ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူး ပိုင်ဆိုင်သော အစုစုကို မည်သူမျှ မထိရဲကြပေ။ ထိုအရာများကို သီးသန့် ဖယ်ထားပေးသည်။ လူတိုင်း မိမိတို့ လိုအပ်သောအရာများကို ရရှိကြပြီး လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ချန်းဝေကွမ်က ဝမ်ကော်ဖုန်းအား ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုဝမ်... နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးသခင်က ဘယ်တော့လောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာမလဲ သိလား"
"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးကို မမြင်ရတာ တော်တော် ကြာနေပြီပဲ။ သူ့ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို ဘယ်တော့လောက် ပြန်ကြားရမလဲ မသိဘူးနော်"
ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဆန်းဖုန်ချန်းကလည်း အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် ထောက်ခံလိုက်သည်။ သူတို့သုံးဦးက အခြားကိစ္စများကို ဆွေးနွေးရာတွင် ရယ်မောကာ စကားပြောဆိုနိုင်ကြသော်လည်း နယ်မြေစောင့်တပ်မှူး ကျန်းယွီဟယ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်တော့ အားလုံး၏ မျက်နှာက လေးနက်သွားကြမြဲဖြစ်သည်။ သူတို့က အနည်းငယ်မျှပင် နောက်ပြောင်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
ကျန်းယွီဟယ်၏ စွမ်းအားနှင့် နည်းလမ်းများက သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုကို နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးက ကျန်းယွီဟယ်အကြောင်း မေးလာသောအခါ ဝမ်ကော်ဖုန်းမှာ မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဒီမေးခွန်းက သူ့ကို အခက်တွေ့သွားစေသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း ဝမ်ကော်ဖုန်းသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ကျန်းယွီဟယ်နှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဆုံခဲ့ရပေ။ ဂိမ်းထဲမှ လော့ဂ်အောက် လုပ်ပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်ကို သူ အမှန်တကယ် ဆက်သွယ်နိုင်သော်လည်း ကျန်းယွီဟယ်၏ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များကို အွန်လိုင်းတွင် ရယူနိုင်ပြီး ကမ္ဘာဂြိုဟ်က သိပ်မကြီးမားသဖြင့် ဖုန်းတစ်ချက်ဆက်ရုံဖြင့် တွေ့ဆုံမည့်နေရာကို သတ်မှတ်ကာ အချိန်တိုအတွင်း တွေ့ဆုံနိုင်သည်။
သို့သော် ဝမ်ကော်ဖုန်းက ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူ ဒီအခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ ကျန်းယွီဟယ်က သူ့ကို လာမရှာသရွေ့ သူက သွားရောက် အနှောင့်အယှက်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်းလည်း မရှိပေ။ ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမရှိဘဲ သွားရှာလျှင် ကျန်းယွီဟယ် ဒေါသထွက်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။ ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာဂြိုဟ်မှ ကစားသမားအားလုံးက ယွမ်ကျုံးစီရင်စု၏ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးက ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေမှန်း ယခုတိုင် မသိကြသေးပေ။
ဝမ်ကော်ဖုန်းက အမှန်တကယ်ပင် ကတိတည်သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူက အလွန် ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာတိုင်အောင် ကျန်းယွီဟယ်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မဖွင့်ဟခဲ့ပေ။
ဝမ်ကော်ဖုန်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် အဓိက ခန်းမဆောင်ရှေ့မှ အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူတို့သုံးဦးစလုံး ခန်းမထဲမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာကြသည်။
"အဲဒါ နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးများလား"
ချန်းဝေကွမ်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရဲ့ ပုံစံကို ငါ ဘယ်တော့မှ မမှတ်မှားနိုင်ဘူး"
ကျန်းယွီဟယ်က အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းဖုန်ချန်းက ဖားယားရန် မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။
"နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးရဲ့ ရောင်ဝါက ထပ်ပြီး အားကောင်းလာသလိုပဲနော်"
"ဒါပေါ့... သခင်ကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားအငွေ့အသက်တွေနဲ့ဆိုတော့ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ နီးစပ်နေလောက်ပြီ"
"နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးသာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားတော့မှာ။ အဲဒီအခါကျရင် သူ့ရဲ့ အံ့မခန်းစွမ်းရည်တွေကို ငါတို့ ထပ်မြင်ရဖို့ ခက်သွားပြီပေါ့"
"ဟုတ်ပါ့... ဟုတ်ပါ့"
ထို့နောက် ချန်းဝေကွမ်နှင့် ဆန်းဖုန်ချန်းတို့က ကျန်းယွီဟယ်ကို ဆက်တိုက် ဖားယားမြှောက်ပင့်ကြလေတော့သည်။ ဝမ်ကော်ဖုန်းကမူ အတွေးလွန်နေသည့်အလား ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ သူက ကျန်းယွီဟယ်၏ ရောင်ဝါကို လုံးဝ အာရုံမခံနိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း ဝမ်ကော်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုက မကျဆင်းသွားသော်လည်း ယခုအခါ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ရရှိပါက နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အလားအလာ အမြဲတမ်း ရှိနေသည်။
သို့သော် ကျန်းယွီဟယ်က သူ့အတွက်တော့ အလွန်တရာ အလှမ်းဝေးကွာလွန်းလှသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့်ကြား ကွာဟချက်မှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ပေ။
“ငါ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မှာများလား”
ဝမ်ကော်ဖုန်းမှာ လွန်ဆွဲနေရသည်။ ကျန်းယွီဟယ်သာ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်သွားပါက တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲအဖြစ် အလိုအလျောက် ရာထူးတိုးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျပင် ယွမ်ကျုံးစီရင်စုတွင် နယ်မြေစောင့်တပ်မှူးအဖြစ် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။
ကျန်းယွီဟယ်က နယ်မြေစောင့်တပ်မှူး မဟုတ်တော့လျှင် သူရော ဘာဆက်ဖြစ်မည်နည်း။ ဤအချိန်တွင် ဝမ်ကော်ဖုန်း အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာသည်။ သူက စစ်ဆေးရေးမှူးဆိုသည့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို အပြည့်အဝ မခံစားရသေးခင်မှာပင် သူ့အလုပ် ဆုံးရှုံးရတော့မည့်ပုံပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ကော်ဖုန်းသည် သဘာဝကျကျပင် ကျန်းယွီဟယ်၏ စွမ်းအားများ တတ်နိုင်သမျှ အားကောင်းလာစေရန် မျှော်လင့်နေသည်။ သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူ၏ စစ်ဆေးရေးမှူး ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ရမည်ကို အနည်းငယ် နှမြောနေမိသည်။
ထိုအလုပ်က အလွန်တရာ အကျိုးအမြတ်များရုံသာမက ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ကြီးမားလှသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယွမ်ကျုံးစီရင်စုတွင် ထိုသို့ဖြစ်နေသည်။ “စီနီယာကျန်းက တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားရင်ရော ငါ့ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို လိုအပ်ဦးမလား မသိဘူး...”
ဝမ်ကော်ဖုန်းက ကျန်းယွီဟယ်၏ ကျောထောက်နောက်ခံကို အမြဲတမ်း ဖက်တွယ်ထားချင်နေသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကျောထောက်နောက်ခံကို ဖက်တွယ်ချင်ပါက မိမိကိုယ်တိုင်က ဦးစွာ အသုံးဝင်သူဖြစ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသည်။ အသုံးမကျသော သူများက အလှဆင်ပစ္စည်းအဖြစ် နေရန်ပင် မတန်ပေ။
ထို့ကြောင့် ချန်းဝေကွမ်က ကျန်းယွီဟယ်သည် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ကော်ဖုန်းမှာ လွန်ဆွဲနေသော ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ခြင်းဖြစ်သည်။ ***