Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းချီရှား နှင့် ရဲ့ကျင်းလန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ရဲ့ကျင်းလန် လား... သေချာလို့လား..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးလေ... ရဲ့ကျင်းလန် ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ... သူက ယွင်ပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၃ ရှိတဲ့သူ၊ ကျန်းကျို ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ချင်းပြည်နယ်မှာ သြဇာအင်အား အရမ်းကြီးမားတဲ့သူလေ... သဲလွန်စ အနည်းငယ်နဲ့တင် သူ့ကို လူသတ်သမားအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ချင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး သိုင်းလောကမှာလည်း အကြီးအကျယ် ရိုက်ခတ်သွားလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ဆိုပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့အနေနဲ့ ရဲ့ကျင်းလန်ကို လူသတ်သမားအဖြစ် ကြေညာဖို့ မဝံ့ရဲဘူး... အစိုးရရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံက သိုင်းလောကနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်မှာပါ... သိုင်းလောကမှာတော့ သဲလွန်စ အနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် ကောလာဟလတွေနဲ့တင် လူသတ်သမားကို ဖမ်းဆီးလို့ ရပေမယ့် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကတော့ ခိုင်မာတဲ့ သက်သေအထောက်အထား လိုအပ်တယ်... တကယ်လို့ သိုင်းလောကသား တစ်ယောက်ယောက်က ရဲ့ကျင်းလန်ကို လူသတ်သမားလို့ သတ်မှတ်ပြီး လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မဆိုင်တော့ဘူးပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိ၏။ သိုင်းလောကရှိ ကောလာဟလများက မည်မျှအထိ ရိုက်ခတ်မှု ကြီးမားနိုင်သည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ ယခင်က ယွင်ပြည်နယ်၊ တုန်းဖိန်ခရိုင်တွင် နန်ထင်စံအိမ်၏ လုပ်ကြံဖန်တီးမှုကြောင့် ယွင်ပြည်နယ်ရှိ သိုင်းလောကသား တစ်ဝက်ခန့်က သူ့ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်ဟု သတ်မှတ်ကာ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြဖူး၏။ ကူမော့က ထပ်မံမေးမြန်းချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ရဲ့ကျင်းလန်က ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ် မယုံဘူး... အမှန်တကယ်တော့ ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း ရဲ့ကျင်းလန် လုပ်တာလို့ မယုံကြဘူး... အဲဒါကြောင့်လည်း တပ်မှူးချန် ကိုယ်တိုင် တခြားသဲလွန်စတွေ ရှာဖို့ ထင်းဆုန်းစံအိမ်ကို လာစစ်ဆေးနေတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က အကွက်ဆင်တာ ဖြစ်ဖို့ အရမ်းများတယ်... အခုတလော ချင်းပြည်နယ်က မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး လှိုင်းတံပိုးများလည်း ထကြွနေတယ်... အရာအားလုံးရဲ့ အစကတော့ ရဲ့ကျင်းလန်နဲ့ ချူထျန်းချင်းတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲပဲ... ခင်ဗျားလည်း ဒီအကြောင်းကို သိမှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ချင်းပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၂ နဲ့ အဆင့် ၃ တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲဆိုတာ ကန်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးရဲ့ သိုင်းလောကအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်လက်၍ ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဓိက ကိစ္စကတော့... တိုက်ပွဲအစပျိုးမှုက အတော်လေး ထူးဆန်းနေတာပဲ... ရဲ့ကျင်းလန်နဲ့ ချူထျန်းချင်းတို့ လမ်းခွဲသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီတုန်းက ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီး ကျိုးဖန်းဟွာ ကြောင့်ဆိုတာ သိုင်းလောကမှာ လူတိုင်း သိကြတယ်... အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ရဲ့ အင်အားပြိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့... တကယ်လို့ ဒီတိုက်ပွဲက အင်အားစု နှစ်ခုရဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှု သက်သက်ပဲဆိုရင် ကျွန်တော် မထူးဆန်းဘူးလို့ ထင်မိမှာပဲ... ဒါပေမယ့် ထူးချွန်တဲ့ လူနှစ်ယောက်က အမျိုးသမီး တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ အရာအားလုံးကို ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုတာကတော့ အတော်လေး ထူးဆန်းနေတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ဝင်ရောက်ပြောဆို၏။</p> <p> </p> <p>"မထူးဆန်းပါဘူး... ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အခု ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုပဲလေ၊ သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ... ကျိုးဖန်းဟွာရဲ့ သေဆုံးမှုက မီးမွှေးလိုက်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာက အဲဒါပဲလေ... ရဲ့ကျင်းလန်က အချစ်ကနေ အမုန်းအဖြစ် ပြောင်းပြီး ကျိုးဖန်းဟွာကို သတ်လိမ့်မယ် ထင်လို့လား... သူက ဓားဧကရာဇ် ရဲ့ကျင်းလန် လေ... သူက ဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းနည်းတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>"တစ်ယောက်ယောက်က ရဲ့ကျင်းလန်ကို အကွက်ဆင်နေတာလို့ မင်း ဆိုလိုချင်တာလား... ဒါပေမယ့် ရဲ့ကျင်းလန်က ဘာမှ ရှင်းပြတာ မရှိဘဲ ချူထျန်းချင်းရဲ့ အသေအကြေ စိန်ခေါ်မှုကို အလွယ်တကူ လက်ခံခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် ဒါက အဆုံးသတ်သွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို့ပဲ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြရအောင်... ဒါဆိုရင်တော့ ရဲ့ကျင်းလန်က ထင်းဆုန်းစံအိမ်ကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ပြီး ချီမြောင်ရွှမ်ကို ဖမ်းသွားတယ်ဆိုတာက ယုတ္တိရှိသွားပြီ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျိုးဖန်းဟွာက မသေသေးဘဲ ဖန်ဆင်းရှင်ဆေးလုံး နဲ့ အသက်ဆက်ထားရလို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီ ဖန်ဆင်းရှင်ဆေးလုံးကို ဆေးသူတော်စင် ချီမြောင်ရွှမ်က ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပြီး အသက်ကို ရှည်စေတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်... ဒါပေမယ့် ဒါက အသက်ကို ဆက်ထားရုံပဲ ရှိသေးတာ... တကယ်တမ်း အသက်ပြန်ရှင်လာစေဖို့ဆိုရင် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ဖန်ဆင်းရှင် သူတော်စင် ဆေးလုံး လိုအပ်တယ်... ပြဿနာက အဲဒီ ဖန်ဆင်းရှင် သူတော်စင် ဆေးလုံးက သိုင်းလောကမှာ မပြန့်သေးဘဲ ချီမြောင်ရွှမ် တစ်ယောက်တည်း ဆီမှာပဲ ရှိတာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီအခြေအနေမှာ ရဲ့ကျင်းလန်က ထင်းဆုန်းစံအိမ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ချီမြောင်ရွှမ်ကို ဖမ်းသွားတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်... သူက ချီမြောင်ရွှမ်ကို ကျိုးဖန်းဟွာကို မကယ်စေချင်တာလေ... ချူထျန်းချင်းက ကျိုးဖန်းဟွာကို အရမ်းချစ်တာဆိုတော့ ကျိုးဖန်းဟွာ သေသွားရင် ချူထျန်းချင်း စိတ်ဓာတ်တွေ ယိမ်းယိုင်သွားမှာပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ရဲ့ကျင်းလန်က တွမ့်ဟွမ် ချောက်ကမ်းပါးက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသွားပြီပေါ့... ဒါမှမဟုတ်လည်း ချီမြောင်ရွှမ်ကို သုံးပြီး ချူထျန်းချင်းကို ခြိမ်းခြောက်မယ်ဆိုရင်လည်း ချူထျန်းချင်းက ရှုံးဖို့ သေချာသလောက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ထပ်မံ၍ ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ရဲ့ကျင်းလန်က နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ လက်ထပ်တော့မလို့တဲ့..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် လင်းချီရှားက အလွန်အံ့အားသင့်သော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဘာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာကာ သူမတွင် ရှိနေသော ဒဏ်ရာများကြောင့် သွေးတစ်လုတ် အန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားရပေသည်။ သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူ... သူက လက်ထပ်တော့မလို့လား... ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်မှာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>အားလုံးက လင်းချီရှား၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြ၏။ ကျိုးချင်းဖုန်းက လင်းချီရှားကို အံ့သြစွာ ကြည့်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဟုတ်တယ်... မင်းက ရွှမ်နွီနန်းတော်က မဟုတ်ဘူးလား... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ် မသိရတာလဲ... ရဲ့ကျင်းလန်က မင်းတို့ ရွှမ်နွီနန်းတော်က တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်မှာလေ၊ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကိုလည်း ကြေညာထားပြီးပြီ... သူ လက်ထပ်မယ့်သူက မင်းတို့ ရွှမ်နွီနန်းတော်ရဲ့ နတ်သမီးဆယ်ပါးထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အခု ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီးလို့ တင်စားခံထားရတဲ့ နန်ကုန်းယွဲ့ရှီး ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပွက်..." ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းချီရှားမှာ သူမ၏ ဆူပွက်နေသော သွေးများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ ရွှမ်နွီနန်းတော်မှ တပည့်များက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူမကို ပြေးထူကြလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက သူမ၏ ဂျူနီယာ ညီမလေးများ၏ လက်များကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ကျောက်လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ယိမ်းယိုင်စွာ ထိုင်ချလိုက်ကာ ကျိန်ဆဲလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိပေမယ့် အကြမ်းဖျင်းတော့ သိထားတယ်... ဒီနတ်သမီးလင်း နဲ့ နတ်သမီးနန်ကုန်းတို့က ရန်ဘက်တွေလေ၊ မဟာရန်သူတွေပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက အိမ်ကောင်းတစ်အိမ်နဲ့ လက်ထပ်ရတာကို မြင်ပြီး သူက စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်သွားတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဲ့လျှူယင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> "မဟုတ်ပါဘူး... လျှောက်မပြောပါနဲ့... စီနီယာ အစ်မလင်းက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လင်းချီရှား အန်ထုတ်ထားသော သွေးများကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ရယ်မောကာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဲ့လျှူယင်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေ အားလုံးက အဲဒီ နန်ကုန်းယွဲ့ရှီး ကြောင့်ပဲ... မူလက ရဲ့ကျင်းလန် ချစ်တဲ့သူက စီနီယာ အစ်မလင်းလေ... ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်တုန်းကပေါ့... ရဲ့ကျင်းလန်က ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေတုန်းမှာ စီနီယာ အစ်မလင်းက တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့သွားခဲ့တာ... သူမက သူ့ကို ကယ်တင်ပြီး အကြာကြီး ပြုစုပေးခဲ့တာလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီတုန်းက စီနီယာ အစ်မလင်းက သူက ရဲ့ကျင်းလန် ဆိုတာ မသိခဲ့သလို ရဲ့ကျင်းလန်ကလည်း နာမည်အတု ပေးထားတာလေ... သူတို့နှစ်ယောက်က အကြာကြီး အတူနေခဲ့ကြရင်းနဲ့ ချစ်ကြိုက်သွားပြီး ကတိတွေ ပေးခဲ့ကြတာ... ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ နန်ကုန်းယွဲ့ရှီး ပေါ်လာတယ်... သူက စီနီယာ အစ်မလင်းဆီကနေ အရာအားလုံးကို လုယူချင်နေတာ... သိုင်းပညာ၊ အဆင့်အတန်း၊ ဆရာ့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု၊ နောက်ဆုံးတော့ ယောက်ျားကိုတောင် လုယူသွားတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီး မေးမြန်းပေ၏။</p> <p> </p> <p>"သူက အရာအားလုံးကို အနိုင်ရသွားတာလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဲ့လျှူယင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်ချိုးသွား၏။ ကျောက်လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လင်းချီရှားက စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဟုတ်တယ်... သူက အရာအားလုံးကို အနိုင်ရသွားတာ... ဒါက ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောကမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာက သူ့ထက် ညံ့တယ်၊ ရုပ်ရည်ကလည်း ညံ့တယ်၊ ပါရမီကလည်း ညံ့သလို ဂိုဏ်းအရေးကိစ္စတွေ စီမံခန့်ခွဲတဲ့ နေရာမှာလည်း ညံ့တယ်လေ... သူ့ကို မနိုင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်အတန်းနဲ့ ရာထူးတွေကိုတော့ လုလို့ ရတယ်ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အချစ်ကိုကျတော့ ဘယ်လိုလုပ် လုလို့ ရမှာလဲ... နင်နဲ့ ရဲ့ကျင်းလန်က ချစ်နေကြတာလေ... နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက နင့်ရဲ့ အချစ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ခိုးသွားနိုင်မှာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> "နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ငါ့ထက် ပိုလှတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ပြန်လည်ပြောကြား၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကိုတော့ နင် ပြောပြီးပြီလေ... ငါ ပြောတာက အချစ်အကြောင်းလေ... အချစ်ဆိုတာက လက်နဲ့ ကိုင်လို့ရတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ... သူက ဘယ်လိုလုပ် ခိုးသွားတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ကူချူတုန်း၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လျက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးကူ... နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ချင်းပြည်နယ်ရဲ့ အလှဆုံး အမျိုးသမီးပဲ... နင် သူ့ကို မမြင်ဖူးသေးလို့ သူ ဘယ်လောက် လှလဲဆိုတာ မှန်းဆလို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး... မိန်းမအချင်းချင်း ဖြစ်ပေမယ့် သူက တကယ်ကို တကယ်ကို လှတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံရမယ်... အဓိက ကတော့ သူက လှရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ တူရိယာ၊ စစ်တုရင်၊ စာပေ၊ ပန်းချီ၊ သိုင်းပညာ၊ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေး အစရှိတဲ့ အရာအားလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး တော်တဲ့သူလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလို အမျိုးသမီးမျိုးက ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို တမင် ချဉ်းကပ်လာမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ... ယောက်ျားတွေ ထားပါဦး၊ မိန်းမတွေတောင် ငြင်းဖို့ ခက်လိမ့်မယ်... ဒီလို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမျိုးသမီးက ငါ့ယောက်ျားကို လုယူချင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်အချစ်ကမှ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူကိုယ်တိုင်က အချစ် ဖြစ်နေလို့ပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင် ရဲ့ကျင်းလန်က နင့်ကို သစ္စာဖောက်သွားတာပေါ့... တကယ်ကို ယုတ်မာတဲ့ လူပဲ... မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ အလှအပလေး တစ်ခုကိုတောင် မတောင့်ခံနိုင်ဘူးလား... တကယ်ကို စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ခပ်အက်အက် ရယ်မောလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> "မိန်းကလေးကူ... နင် ငယ်သေးလို့ နားမလည်တာပါ... အဲဒါက လူသားတွေရဲ့ သဘာဝပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ပိုစဉ်းစားလေ ပိုဒေါသထွက်လေ ဖြစ်လာကာ ကူမော့နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့ကို ကြည့်၍ မေးမြန်းလိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... တပ်မှူးကျိုး... ရှင်တို့ဆိုရင်တော့ ဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား... တကယ်လို့ အဲဒီ နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ရှင်တို့ကို ချဉ်းကပ်လာရင် ရှင်တို့က သူ့အလှကို တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဘာမှ မပြောသလို ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကူမော့က အမြန်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက မျက်စိမမြင်ရဘူးလေ... အလှအပဆိုတာ ငါ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကို တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဖြေကြားပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ချူတုန်း... ငါ့အကြောင်းကို မင်း သိပါတယ်... ငါက အချစ်ကြောင့် စိတ်နာဖူးလို့ အခုထိ လက်မထပ်ဘဲ နေလာတာ အသက် လေးဆယ်ကျော်နေပြီလေ... အလှအပဆိုတာ ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး... တကယ်လို့ အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင် ငါ ဘာလို့ အခုထိ လူပျိုကြီး လုပ်နေဦးမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။ ကျိုးချင်းဖုန်း၏ စကားထဲတွင် တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု သူမ ခံစားရသော်လည်း အတိအကျ မသိသဖြင့် ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ လင်းချီရှားကို ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်သမီးလင်း... တွေ့လား... လူတိုင်းက ဒီလို မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ပြောသားပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ပြုံးပြလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးကူ... နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးနဲ့ တွေ့လိုက်ရင် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားမှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ကန့်ကွက်ချင်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်လည်း နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးနှင့် မတွေ့ဖူးသဖြင့် ဆက်မပြောတော့ပေ။ ကျိုးချင်းဖုန်းက အဓိက အကြောင်းအရာသို့ ပြန်လှည့်လျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> "အသေအကြေ တိုက်ပွဲက နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ရဲ့ကျင်းလန်က လက်ထပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိနေသေးတယ်... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ရဲ့ကျင်းလန်က ဘာဖိအားမှ မခံစားရဘဲ ချူထျန်းချင်းကို ထည့်တွက်မထားဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... သူက ချူထျန်းချင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေတာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် ဒီအချက်အရဆိုရင် ရဲ့ကျင်းလန်က ထင်းဆုန်းစံအိမ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ချူထျန်းချင်းကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ချီမြောင်ရွှမ်ကို ဖမ်းသွားတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလာတာပေါ့... ဒါကြောင့် ဒီအချက်တွေအပြင် ထင်းဆုန်းစံအိမ်မှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကောင်းကင်မေးခွန်း ဓားကွက်ဆယ့်နှစ်ကွက်ရဲ့ သဲလွန်စတွေကြောင့် လူသတ်သမားက ရဲ့ကျင်းလန် ဖြစ်ဖို့ များနေတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တော့ သိပ်မယုံဘူး၊ ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကလည်း မယုံကြဘူး... ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်တို့ ခံစားရတယ်... အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ ရဲ့ကျင်းလန်ရဲ့ သြဇာအာဏာက ချင်းပြည်နယ်မှာ အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ပဲ... ခိုင်မာတဲ့ သက်သေမရှိဘဲ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သူ့ကို အပြစ်ပေးဖို့ မဝံ့ရဲဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒါအပြင် အသေအကြေ တိုက်ပွဲကလည်း နီးနေပြီ၊ ဒါက သိုင်းလောကရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကိစ္စဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြတာလေ... တကယ်လို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ဒီအချိန်မှာ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ရင် ကိစ္စတွေက ပိုကြီးသွားနိုင်တယ်... အဲဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ဆက်စပ်နေတဲ့ သဲလွန်စတွေကိုပဲ ဆက်ရှာရဦးမှာပဲ..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save