Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဓားနှင့် ကောင်းကင်စာရင်း၏ ဒုတိယနေရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို အခုလောလောဆယ် ရဲ့ကျင်းလန်ကလွဲရင် မင်းတို့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှာ ချီမြောင်ရွှမ်ရဲ့ သဲလွန်စကို စုံစမ်းဖို့ တခြားလမ်းကြောင်း မရှိတော့ဘူးပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် သိုင်းလောကမှာ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အမှုတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... ဒါတွေက သိုင်းလောကရဲ့ ကိစ္စတွေမို့လို့ အစိုးရကလည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အမှုတွေကို စုံစမ်းဖို့ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောကကို အုပ်ချုပ်ဖို့လေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး အသံကို နှိမ့်လျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ညီလေးကူ... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သိုင်းလောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ သိုင်းလောကကို နှိမ်နင်းဖို့ပဲ... မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ တိုင်းပြည်က အေးချမ်းသာယာနေပြီး သိုင်းလောကကလည်း ငြိမ်သက်နေလို့သာ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လူသတ်ချင်တဲ့ စိတ်တွေကို လျှော့ထားတာ... ဒါပေမယ့် ခင်ဗျား နားလည်ထားရမှာက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ စတင် တည်ထောင်တုန်းက သွေးချောင်းစီးခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာပဲ... အဲဒါအပြင် ပြည်နယ်တိုင်းမှာရှိတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ ဌာနချုပ်တွေမှာ သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး အနည်းဆုံး နှစ်ယောက်စီ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိ၏။ ကျိုးချင်းဖုန်းက ဆက်လက်၍ ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားကလည်း သိုင်းလောကက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ပဲလေ... မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း နားလည်မှာပါ... အဲဒါက သိုင်းပညာ မြင့်မားတာနဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားတာပဲ မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းပညာ မြင့်မားတာကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အချက်တွေကို စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားတဲ့ သူတိုင်းက တိုက်ပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် ရလာကြတာ မဟုတ်လား... ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ခင်ဗျား မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်လာဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ လက်ထဲမှာ ဆရာကြီး ဘယ်နှစ်ယောက် သေခဲ့ရသလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... ပြည်နယ်တိုင်းမှာရှိတဲ့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှာ မဟာသိုင်းဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကနေ သုံးယောက်အထိ ရှိနေပြီး မြို့တော် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့မှာလည်း အများကြီး ရှိနေတာဆိုတော့ စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေတာပေါ့... ဒီ မဟာသိုင်းဆရာကြီး နှစ်ဆယ်ကျော်က ဘယ်လို ဖြစ်လာတာလဲ... သူတို့ အားလုံးက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သိုင်းသမားတွေရဲ့ အလောင်းတွေကို နင်းပြီး အထက်ကို တက်လာကြတာလေ... အဲဒါက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အစစ်အမှန် သဘာဝပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ သိုင်းလောကမှာ အကောင်းနဲ့ အဆိုးဆိုတာ မရှိဘူး၊ စည်းကမ်းလိုက်နာတဲ့သူနဲ့ မလိုက်နာတဲ့သူပဲ ရှိတယ်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာသရွေ့ သိုင်းလောကမှာ သွေးချောင်းစီးနေပါစေ၊ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပါစေ ဂရုမစိုက်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ချီမြောင်ရွှမ် ပျောက်ဆုံးသွားတာကို တကယ်တမ်းကျတော့ စိတ်မဝင်စားကြဘူး... သူတို့ စိတ်ဝင်စားတာက ထင်းဆုန်းစံအိမ် လူသတ်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တခြား အကြောင်းရင်းတွေ ရှိမရှိပဲ... တကယ်လို့ ဒါက သိုင်းလောကက ရန်ငြိုးရန်စတွေကြောင့် ဖြစ်တာဆိုရင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က လုံးဝ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး... နောက်ဆုံးမှာ ရဲ့ကျင်းလန် လုပ်တာလို့ ရှာတွေ့ရင်တောင် သတင်းကို ထုတ်ပြန်ပေးလိုက်ပြီး သိုင်းလောကက အဖွဲ့အစည်းတွေဘာသာ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မှာပဲ... အဲဒါကြောင့် ဒီလို အမှုမျိုးက မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အမှုအဖြစ်ပဲ ကျန်ရှိနေလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က တည်ငြိမ်မှုကိုပဲ ဦးစားပေးလို့ပဲ... သိုင်းလောကက သူ့ဘာသာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ဝင်မပါဘူး... မကိုင်တွယ်နိုင်တော့မှသာ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး သိုင်းလောကကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မယ့် အင်အားကြီး ဂိုဏ်းအသစ်တွေကို အစားထိုးပေးမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် ညီလေးကူ... ခင်ဗျား သိုင်းလောကမှာ သွားလာလှုပ်ရှားလို့ ရပေမယ့် အဲဒါကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေပါနဲ့... သိုင်းလောကဆိုတာ တကယ်တော့ အဲဒီလောက် မနက်နဲပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုကျိုး... ကျွန်တော်က ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာပြီး ကျွန်တော့်မျက်စိကို ကုချင်တာပဲ ရှိတာပါ... သိုင်းလောကရဲ့ အနိမ့်အမြင့်တွေကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက စိတ်သက်သာရာ ရသွားဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက သိုင်းလောက မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဆိုတဲ့ နာမည်နောက်မှာ မျက်စိလည်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ... ခင်ဗျားက ငယ်သေးတော့ သိုင်းလောကထဲမှာ နစ်မွန်းသွားဖို့ လွယ်တယ်လေ... ပါရမီရှင် အများအပြားဟာ သိုင်းလောက ဆိုတဲ့ စကားလုံးအောက်မှာ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေကြတာ၊ ဒါပေမယ့် တကယ့် လက်တွေ့မှာတော့ သိုင်းလောက ဆိုတာ... တော်ဝင်နန်းတော်က ခွင့်ပြုထားတဲ့ လောကရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာလေးပဲ ရှိတာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချင်းပြည်နယ်ကိုပဲ ဥပမာထားကြည့်ပါဦး... နံပါတ် ၁ အင်အားစုက ရွှမ်နွီနန်းတော် ပေါ့... နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချင်းပြည်နယ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ရွှမ်နွီနန်းတော်က သိုင်းလောကရဲ့ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ နေရာမှာ အသုံးဝင်ခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ ထွန်းကားလာတော့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ရဲ့ အမြင်မှာ ရွှမ်နွီနန်းတော်ရဲ့ တန်ဖိုးက လျော့ကျသွားပြီလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့က သိုင်းလောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ နေရာမှာ ပိုပြီး အခန်းကဏ္ဍ ကြီးမားလာလို့ပဲ... နောင်တစ်ချိန်မှာ နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၊ အဖွဲ့ကြီးလေးခု ကို ဒီနှစ်ခုထဲကနေပဲ ရွေးချယ်မှာပဲ... ရွှမ်နွီနန်းတော် အင်အားကြီးလာတုန်းကလည်း နာမည်ကျော် အဖွဲ့အစည်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရုံဆန်းဂိုဏ်း ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရသလိုမျိုးပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုင်းလောကက လူတိုင်းကတော့ ရုံဆန်းဂိုဏ်းကို ရွှမ်နွီနန်းတော်က ဖျက်ဆီးလိုက်တာလို့ ထင်နေကြတာ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ မဟုတ်ဘူး... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ရွှမ်နွီနန်းတော်ကို ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းလောကကို အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်နေတာမျိုး ခွင့်မပြုနိုင်လို့ပဲ၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရှိကိုရှိရမယ်... တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့အတွက်ကတော့ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို စီမံရတာထက် ခေါင်းဆောင်ဂိုဏ်း တစ်ခုကို စီမံရတာက ပိုလွယ်တာကိုး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခု ချင်းပြည်နယ်မှာ ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်... စစ်မိသားစု၊ ရှန်းနုံဂိုဏ်း၊ ရှန်းတုကျောင်းတော်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျား ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့ နှင်းတောင်ကြောစံအိမ် ပေါ့... ဒါတွေ အားလုံးက ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့က ခရိုင်တစ်ခုစီရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်နေကြတာ... ခရိုင်တစ်ခုမှာ ဒီလိုဂိုဏ်းမျိုး တစ်ခုပဲ ရှိတယ်လေ... ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ခင်ဗျား ထင်လို့လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုပေသည်။</p> <p> </p> <p>"တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ ကြောင့်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ထပ်မံ၍ ရှင်းပြလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ခရိုင်တစ်ခုမှာ သိုင်းလောက ဘယ်လောက်ပဲ စည်ကားနေပါစေ ထိပ်တန်းအင်အားစု တစ်ခုပဲ ရှိခွင့်ရှိတယ်... ပြည်နယ်တစ်ခုမှာလည်း သိုင်းလောက ခေါင်းဆောင် တစ်ခုပဲ ရှိခွင့်ရှိတယ်... ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်တည်း ရှိမှသာ တည်ငြိမ်မှု ရှိမှာဖြစ်ပြီး ပဋိပက္ခတွေ နည်းမှာလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ယွင်ပြည်နယ်လိုမျိုးပေါ့... ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုပဲ ရှိခွင့်ရှိတယ်... ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းကလည်း တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ သိုင်းလောကရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တာဝန်ကို ယူရမယ်... သိုင်းလောကမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာရင် ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်ရမယ်... ဥပမာအနေနဲ့ တုန်းဖိန်ခရိုင် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ပြဿနာတက်တုန်းက ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက ချက်ချင်း နှိမ်နင်းခဲ့ရသလို၊ ချင်းယန်ခရိုင်က အရပ်လေးမျက်နှာ ဓားဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားတုန်းကလည်း ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းကပဲ တာဝန်ယူခဲ့ရတာလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက သိုင်းလောကကို ချက်ချင်း တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရမယ်... နှိမ်နင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မြှင့်တင်ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်တိုအတွင်းမှာ စည်းကမ်းတွေကို ပြလည် ထိန်းသိမ်းရမယ်... တကယ်လို့ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းက ပြီးသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ၊ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း အသစ်တစ်ခုကို မြှင့်တင်ဖို့ စဉ်းစားရတော့မှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခု ချင်းပြည်နယ်မှာတော့ ရွှမ်နွီနန်းတော်က ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှိနေသေးပေမယ့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ ထွန်းကားလာတော့ ရွှမ်နွီနန်းတော် တစ်ခုတည်း သြဇာမညောင်းတော့ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သိုင်းလောကရဲ့ ပဋိပက္ခတွေက အဆုံးမရှိ ဆက်ဖြစ်နေတော့မှာပဲ၊ တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ကတော့ ဒီလိုမျိုး ဆက်ဖြစ်နေတာကို ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ညီလေးကူ... ငါ ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်တယ် မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိ၏။ သူက အသံလှိုင်းဖြင့် တိတ်တဆိတ် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျိုး... အခု ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောကရဲ့ မငြိမ်မသက်မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တော်ဝင်နန်းတော် ဒါမှမဟုတ် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ရှိနေတာလို့ ဆိုလိုချင်တာလား..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့... သူတို့က မီးလောင်ရာ လေပင့်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနေတာလား ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမယ့် ညီလေးကူ... မင်းတော့ ဒီထဲမှာ ပါဝင်မလာတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာနေတာက ကျွန်တော့်အတွက် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်မလား..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းယမ်းလျက် ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p> "သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး... ငါ ပြောချင်တာက ဘယ်ဂိုဏ်းထဲကိုမှ ဝင်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့လို့ ပြောတာ... မဟုတ်ရင်တော့ မင်း ကြိုက်တာ လုပ်လို့ ရပါတယ်... ခင်ဗျားက ချင်းပြည်နယ် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်မှသာ တော်ဝင်နန်းတော်ကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိမှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချီမြောင်ရွှမ်ရဲ့ ကိစ္စကတော့ ငါ တတ်နိုင်သလောက် ရှာပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမယ့် သိပ်တော့ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက ချင်းပြည်နယ်ကို အမှုတစ်ခုအတွက် လာတာဆိုတော့ ဒီက တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က ငါ့ကို မျက်နှာသာ ပေးမပေးဆိုတာ ပြောရခက်တယ်... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ မျက်စိအတွက်တော့ သိပ်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့ဆရာ့ကို အရင်က မေးဖူးတယ်၊ သိုင်းလောကမှာ ကုနိုင်တဲ့သူ နည်းပေမယ့် တော်ဝင်နန်းတော်ထဲမှာတော့ သေချာပေါက် ရှိပါတယ်... အထူးသဖြင့် နန်းတွင်းထဲမှာ ချီမြောင်ရွှမ်ထက် မညံ့တဲ့ နတ်သမားတော်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ... ငါ့ဆရာဆီမှာ သူတို့ကို ဖိတ်ဖို့ အဆက်အသွယ် ရှိရမယ်... တကယ်လို့ ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာမတွေ့ရင် ငါ့ဆရာ့ကို အကူအညီ တောင်းပေးပါ့မယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က လက်ပူးဆုပ်လျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ချေ၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ အစ်ကိုကျိုးကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> "လင်ကျန်းခရိုင်မှာ ရှိတုန်းကတည်းက ငါ့မှာ ဒီလို စိတ်ကူးရှိခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ငါ့ဆရာ့ကို စည်းရုံးနိုင်မလား မသေချာလို့ မင်းကို မျှော်လင့်ချက်ပေးပြီးမှ စိတ်ပျက်သွားမှာ စိုးလို့ မပြောခဲ့တာ... အခု ယွင်ပြည်နယ် ဌာနချုပ်ကို ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့မှာ ယုံကြည်ချက် ရှိသွားပြီလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျိုး ယွင်ပြည်နယ်ကို ပြန်ရောက်တာက အရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့ပြီး ရာထူးတွေ တက်လာတော့မှာ သေချာတာပဲနော်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ရယ်မောလျက် ပြန်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမယ့် ငါ့ဆရာက ငါ့ကို အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ပေးထားတာတော့ အမှန်ပဲ... ဒီတစ်ခေါက် ချင်းပြည်နယ်ကို လာတာက အမှုကြီးတစ်ခု စုံစမ်းဖို့လေ... ဒီအမှုသာ အောင်မြင်သွားရင် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါ ရာထူးတိုးတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဆုတောင်းပေးလိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျိုး အရာရာ အဆင်ပြေပါစေ... အကူအညီ လိုအပ်ရင်လည်း ပြောပါဦး... ကျွန်တော်က အမှုဖြေရှင်းတဲ့ နေရာမှာ မတော်ပေမယ့် တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာတော့ စွမ်းရည်အနည်းငယ် ရှိပါတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေးကူ စိတ်မပူပါနဲ့... တကယ်လို့ သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းပိတ်ထားတာမျိုး ကြုံလာရင် ခင်ဗျားရဲ့ မဟာသိုင်းဆရာကြီး စွမ်းရည်တွေကို အလဟဿ အဖြစ်မခံဘဲ အကူအညီ တောင်းမှာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ပြုံးလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခေါ်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော် ရောက်လာပါ့မယ်... အော်... ဒါနဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ကောချန်မိစ္ဆာဓား အကြောင်းကို ကျိုးချင်းဖုန်းအား ပြောပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က မျက်စိကုဖို့အပြင် မိစ္ဆာဓားရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို နှိမ်နင်းဖို့ ရေခဲဝိညာဉ် ကို ရယူဖို့အတွက်လည်း ချီမြောင်ရွှမ်ကို ရှာနေတာပါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ကူမော့ကျောပေါ်ရှိ သံသေတ္တာကို တစ်ချက်ကြည့်လျက် ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ညီလေးကူ... ခင်ဗျား ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ထဲကို အရင်သွားပြီး တည်းခိုဖို့ နေရာရှာထားပါ... ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းကိုလည်း ဆက်ပြီး အကြောင်းကြားထားပေါ့... ငါလည်း တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့ဆီမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိမလား မေးပေးပါ့မယ်... အင်း... လင်းချီရှားလည်း ရွှမ်နွီနန်းတော်ကို အကြောင်းကြားထားတယ် မဟုတ်လား... ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားဖြစ်ပါစေဦး တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့၊ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်း နဲ့ ရွှမ်နွီနန်းတော်တို့ စုပေါင်းပြီးတော့မှ မတတ်နိုင်စရာ မရှိပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုပြီးနောက် ကျိုးချင်းဖုန်းက အမှုကိစ္စများကြောင့် ဆက်လက် မနေတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကူမော့ မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ချိန်တွင် ကျိုးချင်းဖုန်းက ရုတ်တရက် သတိရဟန်ဖြင့် လှမ်းပြောလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ညီလေးကူ... ချီမြောင်ရွှမ်ရဲ့ တတိယမြောက် တပည့်ကို ရှာဖို့ ရွှမ်နွီနန်းတော်ကို အကူအညီ တောင်းကြည့်ပါဦး... သူ့နာမည်က ဝူအန်း တဲ့၊ သူက ထင်းဆုန်းစံအိမ်မှာ ချီမြောင်ရွှမ်ကလွဲလို့ အလောင်း မတွေ့ရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လူပဲ... သူက အိမ်သာကျင်းထဲကနေ တွားသွားပြီး ထွက်ပြေးသွားတဲ့ သဲလွန်စတွေ ရှိတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အံ့သြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> "အိမ်သာကျင်း ထဲကလား..."</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထင်းဆုန်းတောင်ကြောမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကူမော့တို့ အုပ်စုသည် ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်လိုက်ကြလေသည်။ မြို့ထဲသို့ ရောက်သောအခါ လျှိုဖေးယန်တို့နှင့် လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီး ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် အခြေချလိုက်ကြ၏။ လင်းချီရှားနှင့် ရွှမ်နွီနန်းတော်မှ တပည့်အချို့လည်း ကူမော့တို့နှင့်အတူ ထိုတည်းခိုခန်း၌ပင် တည်းခိုကြပေသည်။ လင်းချီရှားက သူမ၏ ဂျူနီယာ ညီမလေးများကို စေလွှတ်၍ ချင်းပြည်နယ်ရှိ ရွှမ်နွီနန်းတော်၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုကာ ချီမြောင်ရွှမ်နှင့် သူ၏တပည့် ဝူအန်းတို့ကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ရွှမ်နွီနန်းတော်ထံမှ အကြောင်းပြန်စာကိုလည်း စောင့်မျှော်နေချေသည်။ ကောချန်မိစ္ဆာဓားက ထိန်းချုပ်မရဘဲ သွေးချောင်းစီးစေမည့် ကိစ္စကို သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေမိခြင်း ဖြစ်၏။ မကြာမီ ရွှမ်နွီနန်းတော်မှ အကြောင်းပြန်စာ ရောက်ရှိလာရာ ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင် ဘိုးဘေး ရန်ရှန်းမေ့ ကိုယ်တိုင် ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်သို့ လာရောက်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ချီမြောင်ရွှမ်နှင့် ဝူအန်းတို့၏ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။ ရွှမ်နွီနန်းတော်မှလည်း ရှာမတွေ့သလို ကျိုးချင်းဖုန်းဘက်မှလည်း မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ထိုအတောအတွင်း သိုင်းလောက၌ အခြားသတင်းတစ်ခုက တောမီးအလား ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စစ်သူတော်စင် ထျဲ့ကျူသည် နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကြာအောင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ၎င်း၏အမည်မှာ ကောချန် ဖြစ်သည်။ ဒီဓားကို ချီလင်အကြေးခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အဆုံးမဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိကာ ၎င်းကို ကိုင်ဆောင်သူမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထျဲ့ကျူသည် နတ်ဓားကို ဖန်တီးပြီးနောက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကာ သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ယွင်ပြည်နယ်မှ သူရဲကောင်း ကူမော့ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံခဲ့ပြီး ဓားအတွက် သင့်လျော်သော အရှင်သခင်ကို ရွေးချယ်ပေးရန် မှာကြားခဲ့သည်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ လင်းချီရှားက ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့ကို လက်ရှိ ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများကို ပြောပြနေစဉ် ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် ဆိုချေ၏။</p> <p>“နတ်ဓားး ဟုတ်လား... နတ်ဓားအတွက် အရှင်သခင်ကို ရွေးချယ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက နောက်ကွယ်က တစ်ယောက်ယောက်က အကွက်ဆင်နေတာ သိသာနေတာပဲ... သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ရှင်းပါတယ်၊ ကောချန်မိစ္ဆာဓားကို လုယူချင်တာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ကန့်ကွက်လိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ကောချန်မိစ္ဆာဓားက နိမိတ်မကောင်းတဲ့ ဓားလေ... ဘယ်သူကမှ သူ့အတွက် အရှင်သခင် ရွေးချယ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ခေါင်းယမ်းလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းလောကက လူတွေက ကောလာဟလတွေကို ယုံလွယ်ကြတယ်လေ... အဖြစ်မှန်ကို စုံစမ်းဖို့ ဘယ်သူကမှ အချိန်မပေးနိုင်ကြဘူး... အဲဒါအပြင် စစ်သူတော်စင်ရဲ့ တစ်သက်တာ လက်ရာနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာမယ်ဆိုတဲ့ စကားက သိုင်းသမားတွေကို အရူးအမူး ဖြစ်သွားစေမှာပဲ... သတင်းက အမှားမှန်း သိရင်တောင် သူတို့ကတော့ ကံစမ်းကြည့်ချင်ကြမှာပဲလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို နောက်ကွယ်ကလူက ဘာလို့ တိုက်ရိုက် မလုတာလဲ... သတင်းတွေကို ဒီလောက်အထိ ဖြန့်လိုက်တာက သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်တွေ ပိုများလာစေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုပေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးကူ... သိုင်းလောကမှာ ဆရာကြီးကူဆီကနေ ဗြောင်ကျကျ လုယူရဲတဲ့လူ ရှိမယ် ထင်လို့လား... နင် မသိသေးတာ ဖြစ်မှာပါ၊ ဆရာကြီးကူက အခု ယွင်ပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၂ ဖြစ်သွားပြီလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင်... အဲဒါက ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်မှာပါ... လင်နန်၊ ချန်းဆန်းမြို့က ကိစ္စတွေက ယွင်ပြည်နယ်ကို ရောက်သွားပြီး သူရဲကောင်းကူကို ကောင်းကင်စာရင်း အဆင့် ၂ အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြတာပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူရဲကောင်းကူက မိစ္ဆာဆရာကြီး ရန်ထျန်းချီကို အရင်ဆုံး အနိုင်ယူခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သလို တစ္ဆေပျံနဲ့ ရန်ထျန်းချီတို့ကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား... အရင်က အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ယွင်ပြည်နယ်မှာ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းချုပ် ချီထျန်းရှူးကလွဲရင် ဘယ်သူမှ သူနဲ့ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင် အစ်ကိုက အခု ယွင်ပြည်နယ်မှာ ဒုတိယမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး လူပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ထပ်မံ၍ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတင် မကသေးဘူးနော်... ဆရာကြီးကူက အတွင်းအား ဆရာကြီး တစ်ယောက်လေ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေတာဆိုတော့ နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက်ကြာရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံးလူလို့ အားလုံးက သတ်မှတ်ထားကြတာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်နှာလေးပင် နီရဲလာတော့၏။ ကူမော့ကမူ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆိုချေသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီကိစ္စတွေက ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး... အနာဂတ်ကို ဘယ်သူမှ မမှန်းဆနိုင်ဘူးလေ... အခုလောလောဆယ် ကိစ္စကိုပဲ ပြောရအောင်... နတ်သမီးလင်း... မိစ္ဆာဓားကနေ နတ်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ကောလာဟလကို ရှင်းပြဖို့အတွက် ရွှမ်နွီနန်းတော်ကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီ ကောချန်မိစ္ဆာဓားအကြောင်းကို နင်တို့ သိပါတယ်... ဒါက နတ်ဓားမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာဓားပဲလေ... တကယ်လို့ သိုင်းလောကထဲ ရောက်သွားရင် သေချာပေါက် သွေးချောင်းစီးလိမ့်မယ်... ငါနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ အခု ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတွက် ပြောရရင်လည်း ဒီဓားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်... တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ဒါက ရှားပါးတဲ့ နတ်လက်နက် ဖြစ်လာမှာပဲလေ... အဲဒါကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူများကို ပေးလိုက်ဖို့ ငါ့မှာ အကြောင်းမရှိဘူး... ပြီးတော့ တရားမျှတမှုအတွက် စဉ်းစားရင်လည်း ဒီဓားက သိုင်းလောကထဲ ရောက်သွားရင် အန္တရာယ်ရှိတာမို့လို့ ငါ နှိမ်နင်းလို့ မရဘူးဆိုရင်တောင် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမှာပဲ... သိုင်းလောကထဲကိုတော့ အရောက်မခံနိုင်ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှားက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒီဓားက နတ်ဓားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိစ္ဆာဓားပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွန်မအမြင်မှာတော့ ဆရာကြီးကူနဲ့ပဲ အထိုက်တန်ဆုံးပါ... ပထမအချက်က ယွင်ပြည်နယ် သူရဲကောင်းရဲ့ တရားမျှတမှုကို လူတိုင်း သိကြတယ်... ဒုတိယအချက်က ဆရာကြီးကူက ဘယ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့မှ မပတ်သက်တဲ့အတွက် ဒီဓားက ရှင့်လက်ထဲမှာရှိနေရင် ဂိုဏ်းတွေကြားမှာ ပဋိပက္ခ မဖြစ်စေနိုင်ဘူးလေ... အဲဒါကြောင့် ရှင့်လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကို ကျွန်မ အပြည့်အဝ ထောက်ခံပါတယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကလည်း ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်ကို လာနေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူကိုယ်တိုင် ရှင်းပြပေးရင် ဒီကိစ္စက ပြေလည်သွားမှာပါ... ဒါပေမယ့် အခု ပြဿနာက ဘိုးဘေး ရောက်လာဖို့ အချိန်တစ်ခု လိုနေသေးတော့ နောက်ကွယ်က လူက အဲဒီအချိန်အထိ စောင့်မလားဆိုတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး... ကျောက်စိမ်းဟင်းလင်းပြင် ဘိုးဘေးကို ရှင်းပြခိုင်းတာက ပြဿနာတွေ မဖြစ်ချင်လို့ပါ... အဲဒါက ငါ ကူမော့က ဓားတစ်လက်ကို မကာကွယ်နိုင်လို့ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ နောက်ကွယ်က တစ်ယောက်ယောက်က အကွက်ဆင်နေတာဆိုရင်လည်း ကြုံလာတာကို ရင်ဆိုင်ရုံပေါ့... ဓားကို လိုချင်တဲ့လူ ရှိရင် လာယူလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိမရှိ ဆိုတာတော့ ကြည့်ရမှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းချီရှား ထွက်သွားပြီးနောက် ကူချူတုန်းက စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကူမော့၏ လက်မောင်းကို ဖက်လျက် ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုက အခု ယွင်ပြည်နယ်မှာ ဒုတိယ ဖြစ်သွားပြီနော်... လောကမှာ အသက်အငယ်ဆုံး မဟာသိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ... လူအများကြီးက အစ်ကို့ကို နံပါတ် ၁ ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်နေကြတာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> "ချူတုန်း... ဒီအရာက ကောင်းတဲ့အရာလို့ နင် ထင်လား..."</p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက သံသယဖြင့် ပြန်မေးလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတာပေါ့... မဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"သိုင်းလောကမှာ ကောင်းကင်စာရင်းဆိုတာ အမြဲရှိနေပေမယ့် ဘယ်အင်အားစုကမှ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တရားဝင် ထုတ်ပြန်တာမျိုး ငါ မတွေ့ဖူးဘူး... ဒီစာရင်းက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်လို ပျံ့နှံ့နေတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ဘယ်သူက သတ်မှတ်တာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... အဲဒီမေးခွန်းကို ကျွန်မ မစဉ်းစားမိဘူး... ဒီကောင်းကင်စာရင်းက ပြောင်းလဲမှု သိပ်မရှိဘူးလေ... သိုင်းလောကမှာ တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားနဲ့ပဲ ပျံ့နေတာ... အရင်းအမြစ်ကို ရှာမယ်ဆိုရင်တော့ သိုင်းလောကရဲ့ မှောင်ခိုဈေးကွက်တွေကပဲ ဖြစ်နိုင်မှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလျက် ဆိုပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီမှာ ပြဿနာကြီး ရှိနေတာပဲ... ရှေးခေတ်ကတည်းက စာပေမှာ ပထမ မရှိပေမယ့် သိုင်းမှာတော့ ဒုတိယ မရှိဘူးလို့ ဆိုကြတယ်... စာရင်းတစ်ခုဆိုတာ ရိုးရှင်းပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ ဗြောင်ကျကျ အကွက်ဆင်ထားတာပဲ... သိုင်းလောကမှာ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို မမက်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိမလဲ... ကောင်းကင်စာရင်းက အဲဒီလို လိုက်စားမှုတွေကို ပုံဖော်ပေးလိုက်တော့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုတွေနဲ့ မတည်ငြိမ်မှုတွေကို ဖြစ်စေတာပဲ... စာရင်းထဲ ပါတဲ့သူတွေက သူတို့နေရာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေရသလို၊ မပါတဲ့သူတွေကလည်း စာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကြိုးစားကြတာလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ စာရင်းထဲ ပါနေတဲ့ သူတွေကကော သူတစ်ပါးရဲ့ အောက်မှာ ရှိနေရတာကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်မှာလဲ... အစပိုင်းမှာ ဂရုမစိုက်ဘူး ဆိုရင်တောင် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးက ဒီအကြောင်းကို ပြောနေကြမှာပဲလေ... ဘယ်ကို သွားသွား မင်းက ဘယ်သူ့ထက် ညံ့တယ်လို့ ပြောတာကို ကြားနေရရင် ဘယ်သူက ကျေနပ်မှာလဲ... အားလုံးက ဆရာကြီးတွေချည်းပဲ၊ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အမှန်တကယ် လေးစားနေမှာလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ကိုယ်ငါ ဥပမာထားကြည့်ရအောင်... ငါက ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို နားလည်တယ်လို့ ယူဆထားပေမယ့် ငါကလည်း သာမန်လူ တစ်ယောက်ပါပဲ... တကယ်လို့ လူတွေက နေ့တိုင်း ငါက ချီထျန်းရှူးထက် ညံ့တယ်လို့ ပြောနေတာကို ကြားနေရရင်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချီထျန်းရှူးက ငါ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ပြောတာကို တစ်ခါ၊ နှစ်ခါဆိုရင် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမယ့် အကြိမ် တစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်လောက် ဆိုရင်ကော... ငါ စိတ်တည်ငြိမ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဂရုမစိုက်ဘူး ဆိုပေမယ့် ငါ စိတ်မကြည်တဲ့ အချိန်မှာ ဆိုရင်ကော... တစ်ချိန်ချိန်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြိုလဲသွားပြီး ချီထျန်းရှူးအပေါ် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မုန်းတီးမှုတွေ ဖြစ်လာမှာပဲလေ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အလားတူပဲ... ချီထျန်းရှူးက ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်နေပြီး သူ့ရဲ့ ချန်းလန်ဓားဂိုဏ်းကလည်း သူ့ကြောင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရနေတာလေ... တစ်နေ့ကျရင် ငါက သူ့ကို စိန်ခေါ်ပြီး အနိုင်ယူသွားမှာကို သူ မစိုးရိမ်ဘူးလား... ငါ့ကို ရန်သူအဖြစ် မမြင်ဘူးလား... အဲဒီအပြင် ယွင်ပြည်နယ် နံပါတ် ၁ ဖြစ်ရတာက သူ့ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ပေးနေတာဆိုတော့ သူက တိုင်းပြည်ရဲ့ နံပါတ် ၁၊ လောကရဲ့ နံပါတ် ၁ ဖြစ်ဖို့ကော မစဉ်းစားဘူးလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင် ဒီစာရင်းက ဂုဏ်သိက္ခာရှိပုံ ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ လူတွေကို သွေးခွဲဖို့ လုပ်ထားတာပေါ့... တကယ်ကို ယုတ်မာတဲ့ အကြံပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ဆက်လက်၍ ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p> "အရေးကြီးဆုံးကတော့ လူအများကြီးက ဒါကို သိနေပေမယ့် ဒါကိုပဲ ဝိုင်းပြီး အမွှန်းတင်နေကြတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးမြန်းပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ရယ်မောလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချူတုန်း... ငါ ယွင်ပြည်နယ် ကောင်းကင်စာရင်းမှာ အဆင့် ၂ ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာကို ကြားတော့ နင် ဝမ်းမသာဘူးလား... ဂုဏ်မယူဘူးလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဝမ်းသာပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သဘောပေါက်သွားကာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"လူတိုင်းက ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို မက်မောကြလို့ပဲ... ဒါကြောင့် ကောင်းကင်စာရင်းက ယုတ်မာတယ်ဆိုတာ သိရင်တောင် သူတို့က အမွှန်းတင်နေကြတာပေါ့... ဒါကို ဘယ်သူက လုပ်တာလဲ၊ ဘာလို့ လုပ်တာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုချေ၏။ "တော်ဝင်နန်းတော် ပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ ကူမော့က ဆက်လက်၍ ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ကောင်းကင်စာရင်းမှာ ပါဝင်တာက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ဘူး... သစ်ပင်ကြီးလေ လေတိုက်ခံရလေပဲ... တော်ဝင်နန်းတော်အတွက်တော့ ဒီလို ဂုဏ်သတင်း စာရင်းက သိုင်းဆရာကြီးတွေကို သူတို့ဘာသာ ပေါ်လာအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ၊ ဒါမှ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရတာ ပိုလွယ်မှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီအပြင် တံခါးခြောက်ချပ် အဖွဲ့က သိုင်းလောကကို နှိမ်နင်းနေသလို သူတို့ကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း မဖြစ်အောင်လည်း တားဆီးထားတာပဲ... သူတို့ကြားမှာ အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခတွေ ရှိနေမှသာ သူတို့က အင်အားစု တစ်ခုတည်းအဖြစ် မစုစည်းနိုင်ဘဲ အဖွဲ့အစည်း မရှိတဲ့ လူအုပ်ကြီးအဖြစ်ပဲ ကျန်ရှိနေမှာလေ... အဲဒီတော့မှ တော်ဝင်နန်းတော်က စိတ်ပူစရာ မလိုတော့မှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူချူတုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ဆိုပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် အစ်ကို့မှာ နောင်ကျရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာတော့မှာပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က ကူချူတုန်း၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလျက် ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ရှောင်လွှဲလို့ မရတဲ့ အရာတွေပါ... ပြဿနာတွေကို ရှောင်ဖို့အတွက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို အားနည်းဟန် ဆောင်နေလို့လည်း မရဘူး မဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းပြည်နယ် မြို့တော်တွင် နတ်ဓားက အရှင်သခင်ကို ရွေးချယ်မည်ဟူသော သတင်းက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဓားဧကရာဇ် ရဲ့ကျင်းလန်၏ မင်္ဂလာသတင်းကိုပင် ကျော်လွန်သွားတော့၏။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မြို့တောင်ပိုင်းရှိ ကူမော့ တည်းခိုရာ တည်းခိုခန်းအနီးသို့ သိုင်းသမား အများအပြား စုရုံးလာကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ ပိုမို စည်ကားလာခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနေ့ နံနက်တွင် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ ပုံမှန်အတိုင်း နံက်စာစားရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာကြသည်။ သို့သော် ယနေ့ လေထုမှာ အလွန်ပင် လေးလံကာ ဖိနှိပ်မှု ရှိနေ၏။ တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ပုံမှန်ထက် လူများ ပြည့်ကျပ်နေပြီး စားပွဲတိုင်းမှာလည်း လူအပြည့် ဖြစ်နေချေသည်။ ကူချူတုန်းက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကို... ထိုင်စရာ နေရာ မရှိတော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်ရန် ပြင်လိုက်ရင်း ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် အခန်းထဲကိုပဲ လာပို့ခိုင်းလိုက်ကြတာပေါ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ဧည့်သည် ဆယ်ဦးကျော်လုံးက ကူမော့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောကြချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကူမော့ လှေကားထိပ်သို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လက်ပူးဆုပ်လျက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> "မေးပါရစေ... ခင်ဗျားက ယွင်ပြည်နယ်ရဲ့ မဟာသူရဲကောင်း ကူမော့ လား..."</p> <p> </p> <p>ကူမော့က အပေါ်သို့ ဆက်တက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>ထိုလူက ထပ်မံ လက်ပူးဆုပ်လျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ကျင်းချွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝမ်ဝေ့ယန် ပါ... ဒီမှာရှိတဲ့ သိုင်းလောကသား အားလုံးကိုယ်စား ခင်ဗျားကို တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ... စစ်သူတော်စင် ထျဲ့ကျူက နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကြာအောင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကောချန် နတ်ဓားကို သူ ကွယ်လွန်ခါနီးမှာ ခင်ဗျားကို အပ်နှံခဲ့ပြီး အရှင်သခင် ရွေးခိုင်းခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက တကယ်ပဲလား..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားချေ၏။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး... အဲဒီဓားက ငါ့ပစ္စည်းပဲ... ကောင်းပြီ... အားလုံး အခုပဲ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ... ပြီးတော့ ဒီကောလာဟလကိုလည်း ရှင်းပေးကြပါဦး... ငါက မိစ္ဆာဆရာကြီး တစ်ယောက်ဆီကနေ ဒီဓားကို လုယူခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းပဲ... အဲဒီ ကောလာဟလက တစ်ယောက်ယောက်က တမင် ဖန်တီးထားတာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ဝေ့ယန်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွား၏။ ထိုစဉ် တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ လှောင်ပြောင်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့အထင်တော့... ကူမော့ မင်းက နတ်ဓားကို ကိုယ်ပိုင်ချင်လို့ ခိုးယူထားတာ ဖြစ်မှာပါ... စစ်သူတော်စင်က လူမှားပြီး အပ်ခဲ့တာပဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကူမော့က ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လျက် မေးမြန်းလိုက်ပေ၏။</p> <p> </p> <p> "ခုနက ဘယ်သူ ပြောတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ ဝန်ခံကြချေ။ ထိုအခိုက် ကူချူတုန်းက ထောင့်စားပွဲရှိ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လူတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကို... ဟိုကောင်က ပြောတာ..."</p> <p> </p> <p>ထိုလူက ကူချူတုန်း၏ လက်ညှိုးထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်၍ မရတော့ကြောင်း သိရှိကာ တောင့်တောင့်ကြီး ထရပ်လျက် ဆိုချေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ ပြောတာပဲ... နတ်ဓားကို စစ်သူတော်စင် ထျဲ့ကျူက အရှင်သခင် ရွေးဖို့ မင်းဆီမှာ အပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိုင်းလောကမှာ ဘယ်သူ မသိဘဲ နေမလဲ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကူမော့က သူ၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာကာ နဖူးတွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။ သူသည် နောက်ဆုတ်ချင်သော်လည်း ကြည့်နေကြသော လူများကို အားနာသဖြင့် မသေမချင်း အာခံလျက် ဆိုလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ... ကူမော့... မင်းက သိုင်းပညာ တော်ရုံနဲ့ လူတွေကို အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ် ထင်နေတာလား... မင်းက ကိုယ့်အမှားကိုယ် ဝန်မခံရဲဘူးလား... မင်း..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save