BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၄၇)</h2>

ကူချူတုန်းက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် လေသံဖြင့် မေးမြန်း၏။

"ဒီဓားရဲ့ နှလုံးခုန်သံလား... ဓားတစ်လက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် နှလုံးခုန်သံ ရှိနိုင်မှာလဲ..."

နန်ကုန်းချန်သည် ကူမော့၏ ကျောပေါ်ရှိ သံသေတ္တာကို အကြည့်မခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ယုံကြည်ချက်နှင့် တောင့်တမှုများ အရောင်ဟပ်နေသည်ကို တွေ့ရပေသည်။ သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး မိန်းကလေးကူ... လက်နက်တွေမှာလည်း နှလုံးခုန်သံ ရှိတာပေါ့... နှလုံးခုန်သံ မရှိတဲ့ လက်နက်ဆိုတာ အသက်မရှိတဲ့အရာ၊ မပြည့်စုံတဲ့အရာပဲ..."

ကူချူတုန်းက နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလေ၏။

"လက်နက်တွေ အားလုံးက အသက်မဲ့တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူးလား..."

နန်ကုန်းချန်က အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းပြသော်လည်း မည်သည့် ရှင်းပြချက်မျှ မပေးခဲ့ချေ။ ကူမော့ကမူ သူ၏ ကျောပေါ်မှ သံသေတ္တာကို တိုက်ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ပြောကြားပေသည်။

"နတ်သမီးနန်ကုန်း ပြောပြချက်အရဆိုရင် စံအိမ်သခင်နန်ကုန်းက ဒီဓားပေါ်မှာ ရေခဲဝိညာဉ်ကို သုံးဖို့ လိုလိုလားလား ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်..."

နန်ကုန်းချန်က သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"သုံးရမှာပေါ့... သုံးရမှာပေါ့... သေချာပေါက် သုံးရမှာပေါ့..."

ကူမော့က သံသယတ္တာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ နန်ကုန်းချန်မှာ ရင်တမမ ဖြစ်နေရချေသည်။ ကူမော့က တစ်ခုခု မှားယွင်းပြီး သံသယတ္တာကို လွှတ်ချလိုက်မှာ စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏ လက်များမှာ သံသေတ္တာကို အလိုအလျောက် သွားရောက် ပွေ့ပိုက်ချင်နေမိ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိုသံသေတ္တာမှာ အလွန်မာကျောသော ဓားတစ်လက်ကို ထည့်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလွန်ကျိုးပဲ့လွယ်သော ကျောက်စိမ်းတုံးလေး တစ်ခုကို ထည့်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

နန်ကုန်းချန်က ယဉ်ကျေးမှုများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလောတကြီး ဆိုလေ၏။

"သွားကြစို့... သွားကြစို့... သူရဲကောင်းကူ... ကျွန်တော် ရေခဲဝိညာဉ်ကို ယူပြီး နတ်လက်နက်ဆောင်ထဲမှာ ထားထားတယ်... အခုပဲ အဲဒီကို သွားကြရအောင်..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေသည်။

"အဖေ... သူရဲကောင်းကူ ရောက်လာတာ ကျွန်မတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ... အရင်ဆုံး သူ့အတွက် ကြိုဆိုပွဲ အခမ်းအနားလေး အရင်လုပ်ပေးပါဦး... တခြား ကိစ္စတွေကိုတော့ နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ ရတာပဲလေ... အခုတော့ အဖေက ယဉ်ကျေးမှု မရှိသလို ဖြစ်နေပြီ..."

နန်ကုန်းချန်၏ ရူးသွပ်နေသော မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ခေတ္တမျှ သတိဝင်လာဟန်ဖြင့် အလောတကြီး ဆိုချေ၏။

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... သူရဲကောင်းကူ... ကြွပါ..."

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ပြောကြားလေသည်။

"မလိုပါဘူး... ထမင်းကတော့ ဘယ်အချိန်စားစား ရတာပဲလေ... စံအိမ်သခင်နန်ကုန်းက လက်နက်ဖန်တီးမှု ဆရာကြီး တစ်ယောက်ဆိုတော့ သူ့ရှေ့မှာ နတ်လက်နက်ကြီး ရှိနေပါလျက်နဲ့ အဲဒီကို မမြင်ရတာက နှိပ်စက်ခံနေရသလို ဖြစ်မှာပေါ့... တစ်မိနစ် ကြာသွားတိုင်းက ဒုက္ခတစ်ခုပါပဲ... စံအိမ်သခင်နန်ကုန်း... နတ်လက်နက်ဆောင်ကိုပဲ အရင် သွားကြရအောင်..."

နန်ကုန်းချန်က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆို၏။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... သူရဲကောင်းကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး... မြန်မြန် ကြွပါ..."

ချက်ချင်းပင် နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးကို စကားပြောခွင့် မပေးတော့ဘဲ နန်ကုန်းချန်က ကူမော့ကို စံအိမ်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ သူသည် အပြေးလေး သွားနေသကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းနေ၏။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

နတ်လက်နက်စံအိမ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး လှပသော အဆောက်အအုံများ၊ ရေကန်များနှင့် ကျောက်ဆောင်အတုများဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါလှ၏။ သို့သော်လည်း နန်ကုန်းချန်က အလွန် အလောတကြီး လမ်းပြနေသဖြင့် ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့မှာ ၎င်း၏ အလှအပများကို ခံစားရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ အမှီလိုက်နေရတော့သည်။

မကြာမီ ကြီးမားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသို့ သူတို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကူချူတုန်းမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လက်နက်များမှာ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေ၏။ လက်နက်စင်များစွာပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ပြသထားပြီး လှံများနှင့် ပုဆိန်များမှာ ခန့်ညားစွာ ရှိနေသလို ဓားများမှာလည်း အေးစက်စွာ တောက်ပနေကြလေသည်။ ထို့ပြင် အလွန်လှပစွာ သွန်းလုပ်ထားသော ဓားမြှောင်ကလေးများမှာလည်း သာမန် ပစ္စည်းများ မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှပေသည်။

၎င်းမှာ လက်နက်ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက အစောင့်များကို တံခါးပြင်ပတွင် စောင့်ကြပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် သူမနှင့် နန်ကုန်းချန်၊ ကူမော့ မောင်နှမတို့သာ အတွင်းသို့ ဝင်လာကြပေသည်။ နန်ကုန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာ လမ်းပြရင်း လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပူလောင်သော အပူလှိုင်းတစ်ခု တိုးထွက်လာချေ၏။

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ရှင်းပြလေသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ နတ်လက်နက်ဆောင်ရဲ့ အောက်မှာ မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်... အဲဒီမှာ မြေအောက်မီးတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေတာပါ... ဒီမီးက သဘာဝအတိုင်း မြေကြီးထဲကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အနှစ်သာရ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းတော်တော်များများကို ဒီမီးနဲ့ အရည်ကျိုမှသာ လက်နက်အဖြစ် သွန်းလုပ်လို့ ရတာပါ..."

ခေတ္တမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျယ်ဝန်းလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ နန်းတော်အတွင်း၌ မီးတောက်များ ဟိန်းဟောက်နေပြီး ဧရာမ လက်နက်သွန်းဖိုကြီးမှ ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များ ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ အထဲတွင် လက်မှုပညာရှင် အချို့က လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရန် အလုပ်များနေကြ၏။

မီးဖိုမှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးရောင်များက သူတို့၏ မျက်နှာများကို လင်းထိန်စေပြီး တူထုသံများကလည်း လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေချေသည်။ မီးအိုင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဓားရှည်တစ်လက်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေပြီး ကျယ်ပြန့်သော ဓားသွားမှာ မီးတောက်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ အေးစက်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသဖြင့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ပေအနည်းငယ် အကွာအဝေးမှပင် ထိုဓား၏ သာမန်မဟုတ်သော သဘာဝကို ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

ကူချူတုန်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲဒါ ဘာဓားလဲဟင်..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။ "နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းဓား ပါ... မိန်းကလေးကူ ဒီအကြောင်း ကြားဖူးလားတော့ မသိဘူး..."

ကူချူတုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုပေ၏။

"ဓားဧကရာဇ် ရဲ့ကျင်းလန် ရဲ့ ဓားမလား..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုလေသည်။

"ဒီဓားက ကျွန်မအဖေရဲ့ အတန်ဖိုးထားဆုံး လက်ရာတစ်ခုပါပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ကျင်းလန် ဆီကို လက်ဆောင် ပေးခဲ့တာလေ... ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းဓားက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာ အတူပါဝင်ခဲ့ပြီး အခုတော့ အနည်းငယ် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုတွေ ရှိနေလို့ပါ... မကြာခင်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့က ကျိုကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချူထျန်းချင်းနဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရတော့မှာဆိုတော့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေစေဖို့အတွက် ဒီဓားကို ပြုပြင်ပေးဖို့ ကျွန်မအဖေကို တောင်းဆိုထားတာပါ... ဒါက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်အပေါ်မှာရော သူ့ကိုယ်သူပါ လေးစားမှု ပြသတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်..."

ကူချူတုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် ဆိုချေ၏။

"နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းဓား အကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်... ဒါက ရှားပါးတဲ့ နတ်လက်နက် တစ်ခုပဲလေ..."

နန်ကုန်းချန်က ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလေသည်။

"ဒါက လူသတ်တဲ့ ဓားတစ်လက်ပဲရှိတာ၊ ဘာများ ထူးခြားလို့လဲ... နတ်လက်နက်ဆိုတာ ပိုပြီး မာကျောတာနဲ့ ပိုပြီး ထက်မြက်တာထက် မပိုပါဘူး... ကောချန်ဓား လိုမျိုး ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ လက်နက်တွေကိုမှ တကယ့် နတ်လက်နက်လို့ ခေါ်နိုင်တာ..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက တိုးတိုးလေးနှင့် အားနာစွာ ပြောကြားပေ၏။ "မိန်းကလေးကူ... ကျွန်မအဖေရဲ့ စကားကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့... သူက အရမ်း ခေါင်းမာတာပါ... သူ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက ဘယ်ကနေ ရလာလဲ မသိပေမယ့် လောကမှာရှိတဲ့ လက်နက်အားလုံးကို ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ နတ်လက်နက်နဲ့ သာမန်လက်နက် ဆိုပြီး နှစ်မျိုးပဲ ခွဲခြားထားတာလေ... အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူက ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ လက်နက်တွေကို သွန်းလုပ်ဖို့နဲ့ ရှာဖွေဖို့ပဲ စွဲလမ်းနေတဲ့ လူရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာ... ပုံမှန်နေ့တွေမှာတော့ သူက အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် လက်နက်အကြောင်း ပြောလာပြီဆိုရင်တော့ သူက တတွတ်တွတ်နဲ့ လူတိုင်းကို ငြင်းခုံတော့တာပဲ... သူ့ကို သွားပြီး စကားမပြောပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် သူက တစ်နေ့ကုန် နားပူအောင် လုပ်နေလိမ့်မယ်..."

ကူချူတုန်းက နားမလည်သော်လည်း သူမက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နန်ကုန်းချန်က နတ်လက်နက်နှင့် သာမန်လက်နက် အယူအဆများအကြောင်း သူတို့နှင့် ဆက်လက် ငြင်းခုံချင်ပုံ မရချေ။ သူသည် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် အခန်းငယ်လေးတစ်ခုအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားပြီး မကြာမီ စန္ဒကူးသေတ္တာကလေး တစ်ခုကို ကိုင်ကာ ထွက်လာပေသည်။

နန်ကုန်းချန်က ကူမော့ထံသို့ အပြေးအလွှား လာရင်း ပြောကြား၏။

"သူရဲကောင်းကူ... ဒါက ရေခဲဝိညာဉ် ပဲ... ရေခဲဝိညာဉ် ဆိုတာ တကယ်တော့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ရေခဲတောင်ကြီးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကနေ ရလာတဲ့ သန့်စင်ပြီးသား ကျောက်စိမ်းတစ်ခုပဲ... ဒါက အေးစက်တဲ့ လေထုတွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာဖြစ်ပြီး လောကမှာ အအေးဆုံး အရာတစ်ခုပေါ့... ဒါပေမယ့် ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ဒါက သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်ပါဘူး... တော်ဝင်မိသားစုတွေက အလောင်းတွေကို မပုပ်မသိုးအောင် ထိန်းသိမ်းတဲ့ နေရာမှာပဲ သုံးကြတာများတယ်... ဒီရေခဲဝိညာဉ်ကို ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က အနောက်ဘက် ဒေသက ကုန်သည်တစ်ယောက်ဆီကနေ ဝယ်ခဲ့တာလေ... ဒါကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတုန်းက ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးတစ်ခု အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပေါ်လာတယ်... ဒါကို လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်တဲ့ နေရာမှာ သုံးလို့ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရတာ... လောကမှာရှိတဲ့ လက်နက်တော်တော်များများက စပြီး သွန်းလုပ်တဲ့ အချိန်မှာ ဝိညာဉ် ပါလာတတ်ကြပေမယ့် အဲဒီ ဝိညာဉ်က သာမန်လူတွေရဲ့ လက်ထဲရောက်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး မခံဘူးလေ... ဒါပေမယ့် ဒီရေခဲဝိညာဉ်ကတော့ အဲဒီ ဝိညာဉ်ကို မွေးမြူပေးနိုင်ပြီး ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ပါတဲ့ လက်နက်တွေ အများကြီး ကျွန်တော် သွန်းလုပ်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒီ ဝိညာဉ်တွေက အရမ်းကို အားနည်းလွန်းတယ်၊ ရေခဲဝိညာဉ်ကတောင် သူတို့ကို မထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ခဲ့ဘူး... ရဲ့ကျင်းလန်ကို ပေးခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းဓား တောင်မှ ဓားဝိညာဉ်က အားနည်းလွန်းလို့ ရေခဲဝိညာဉ်က အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူးလေ... ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဒါက ကံကြမ္မာပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်မိပါတယ်... ဒီရေခဲဝိညာဉ်က သူ့ရဲ့ တကယ့် အိမ်ဖြစ်တဲ့ ကောချန်ဓားကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်... ကောချန်ဓားရဲ့ ခေါ်သံကို ကျွန်တော် ကြားနေရပြီ... သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က နေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခု လိုအပ်နေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အပူရှိန်က ခံနိုင်ရည်ရှိမယ့် အရာတစ်ခု လိုအပ်နေတာ..."

ထိုသို့ပြောရင်း နန်ကုန်းချန်က သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် အရိုးထိအောင် စိမ့်သွားစေသော အအေးဓာတ်က ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပူလောင်နေသော ခန်းမကြီးကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် အေးစက်သွားစေလေသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော မြေအောက်မီးများပင်လျှင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ရှိနေပေ၏။

အတွင်း၌မူ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ခန့်ရှိသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ကျောက်တုံးလေးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဖန်သားကဲ့သို့ ရှိနေကာ အေးစက်ပြီး ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေချေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ သံသေတ္တာအတွင်းမှ ကောချန်မိစ္ဆာဓားက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ဝီ... ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် ကူမော့က မင်ယွီစစ်မှန်သောချီဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော ရေခဲလွှာများကို စတင် အရည်ပျော်စေပြီး သံသေတ္တာအတွင်းမှ ရေခဲရေများ စီးထွက်လာတော့သည်။

နန်ကုန်းချန်က မျက်နှာနီရဲလျက် တုန်ယင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပေ၏။

"သူက တုံ့ပြန်နေပြီ... သူက တုံ့ပြန်နေပြီ... ဆရာကြီးကူ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်မထားပါနဲ့တော့... သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ... မြန်မြန် လွှတ်ပေးလိုက်ပါ..."

ကူမော့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။

"ဒီကိစ္စကတော့ အဆင်မပြေလောက်ဘူး ထင်တယ် စံအိမ်သခင်နန်ကုန်း... ဒီဓားက မိစ္ဆာဓားဖြစ်ပြီး လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လေ... တကယ်လို့သာ မချိတ်ပိတ်ထားဘူးဆိုရင် ပြဿနာကြီးတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

နန်ကုန်းချန်က အလောတကြီး ပြန်လည်ပြောကြားချေ၏။

"မဟုတ်ပါဘူး ဆရာကြီးကူ... စိတ်မပူပါနဲ့... သူ့ကိုသာ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ... သူ့ကို ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်... အဲဒီအပြင် ရေခဲဝိညာဉ်ကို ကောချန်ဓားနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ဆိုတာကလည်း သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ လိုအပ်နေတာပဲလေ... ပြီးတော့ ဆရာကြီးကူ... ရေခဲဝိညာဉ်က ကောချန်ဓားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ပေါင်းစပ်ဖို့ ဖြစ်တာပါ... အဲဒါက ကောချန်ဓားရဲ့ ဝိညာဉ်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖန်တီးပေးတာနဲ့ အတူတူပါပဲ... အင်း... ခင်ဗျားက အတွင်းအား ဆရာကြီး တစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်တော် နောက်တစ်မျိုး ရှင်းပြပါ့မယ်... ကောချန်ဓားရဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအား ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်လို့မရဘဲ ပြင်းထန်လှတဲ့ သန့်စင်သော ယန် စွမ်းအင်အဖြစ် နားလည်ထားလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ဓားကတော့ သိုင်းသမားရဲ့ ဒန်တျန် ပေါ့... အဲဒီ သန့်စင်သော ယန် စွမ်းအင်ရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံနေရတာလေ... ဒီအချိန်မှာ ရေခဲဝိညာဉ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာက အဲဒီ ဒန်တျန်ထဲကို စွမ်းအင်တွေ ထည့်ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ... အလွန် အေးစက်လှတဲ့ စစ်မှန်သောချီကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်တာပေါ့၊ အဲဒီနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားမယ်ဆိုရင် ထကြွနေတဲ့ ယန် စွမ်းအင်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ယင်နဲ့ ယန် ဟန်ချက်ညီတဲ့ အခြေအနေကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားမှာပါ... အဲဒီထက် ပိုပြီး တိုးတက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဖန်ဆင်းရှင်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်..."

ကူမော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲဒီထက် ပိုပြီး တိုးတက်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ..."

နန်ကုန်းချန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖြေကြားလေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်သက်တာမှာ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်မှုနဲ့ နတ်လက်နက် တစ်လက်မှ မသွန်းလုပ်ဖူးသေးဘူး၊ အဲဒီထက် မြင့်တဲ့ အဆင့်ဆိုတာကိုတော့ ပိုလို့တောင် မသိပါဘူး... ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာကြီးကူ... ကျွန်တော့်ကို အချိန်ပေးပါ... ရေခဲဝိညာဉ်ကို ကောချန်ဓားနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားရင် အဲဒီ လက်နက်ရဲ့ နတ်ဘုရားသဘာဝကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ရှာပါ့မယ်... ဆရာကြီးကူ... ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးပါ... ဒီဓားကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ခဲ့ပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗဟုသုတတွေ အားလုံးကို သုံးပြီး အကောင်းဆုံး နတ်လက်နက်ကြီး ဖြစ်လာအောင် သွန်းလုပ်ပေးပါ့မယ်... ဆရာကြီးကူ..."

ကူမော့မှာ မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း နန်ကုန်းချန်၏ ရူးသွပ်နေသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားမိနေ၏။ ၎င်းမှာ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကို အရူးအမူး စွဲလမ်းနေသော လူတစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ ကူမော့က ဆိုလိုက်ပေသည်။

"အရင်ဆုံး ရေခဲဝိညာဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ကြည့်တာပေါ့..."

နန်ကုန်းချန်က ဝမ်းသာအားရ ဆိုလေ၏။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..."

နန်ကုန်းချန်က ကူမော့ထံမှ သံသေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေသည်။ ကူမော့၏ စစ်မှန်သောချီ ထည့်သွင်းမှု မရှိတော့သဖြင့် အတွင်းရှိ ရေခဲများမှာ လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းနေသော ဓားတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ နန်ကုန်းချန်မှာ အသက်ကို အောင့်ထားရင်း ရိုသေစွာဖြင့် ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်လိုက်ချေသည်။

ထိုခဏ၌ ကူမော့မှာ ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယရှိရှိဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ... နန်ကုန်းချန်က မိစ္ဆာဓားကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားပြီး အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဌာန် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သွက်လက်လှသော နဂါးနက်တစ်ကောင်အလား ဓားသွားပေါ်တွင် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသည့် အနက်ရောင် အကြေးခွံများစွာကို ပဟေဠိတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်စပ်ထားသည်မှာ အလွန်ပင် အသက်ဝင်လှ၏။ အကြေးခွံ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ မှောင်မည်းသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ဓားတစ်လျှောက် ယှက်နွယ်နေသဖြင့် ၎င်းမှာ တကယ့်ကို အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေချေသည်။ ဓား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ၎င်းတို့မှာ ရှေးဟောင်း သင်္ကေတများ သို့မဟုတ် ရက်စက်သော ကျိန်စာများအလား ရှိနေပေ၏။

နန်ကုန်းချန်၏ အသက်ရှူသံများမှာ မြန်ဆန်လာပြီး သူက ဟောက်လိုက်လေသည်။

"အားလုံး အလုပ်တွေကို ရပ်လိုက်ကြစမ်း... လေမှုတ်စက်တွေကို ဖွင့်၊ မြေအောက်မီးတွေကို သွင်းပြီး မီးဝင်္ကပါကို စတင်လိုက်ကြ..."

လက်မှုပညာရှင် တစ်ဦးက အလောတကြီး ပြောပြ၏။

"စံအိမ်သခင်... နတ်ဘုရားတုန်လှုပ်ခြင်းဓား က မပြီးသေးဘူးလေ..."

နန်ကုန်းချန်က မိစ္ဆာဓားကို လက်တစ်ဖက်၊ ရေခဲဝိညာဉ်ကို လက်တစ်ဖက် ကိုင်ထားရင်း မြေအောက်မီးများရှိရာ လက်နက်သွန်းဖိုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ဆိုချေသည်။

"အဲဒါတွေကို ထားလိုက်တော့... ယွဲ့ရှီး... အပြင်မှာ ဘာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် နောက်ထပ် လဝက်အတွင်းမှာ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့လို့ အားလုံးကို သတင်းသွားပို့လိုက်..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီးက အလောတကြီး ဆိုလေ၏။

"အဖေ... နောက်ထပ် သုံးရက်နေရင် ကျွန်မရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်လေ..."

နန်ကုန်းချန်က ပြန်လည်ပြောကြားပေသည်။ "မင်းရဲ့ ဆရာနဲ့ ဆရာအဘိုးတို့က မင်းရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို လိုက်ပို့ပေးဖို့ လာနေကြတာပဲလေ... ငါ မပါလည်း ရပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွဲ့ရှီး - "..."

***

Book List