နာကျင်မှု... သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ တိုးထွက်လာသော နာကျင်မှုလှိုင်းများက ကောင်းမင်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။
ထို့နောက် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာပုံရသည်။ ၎င်းမှာ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်အတွင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော အလင်းရောင်မျိုး ဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်သည် ထိုအလင်း၏ ခြုံလွှမ်းခံလိုက်ရပြီး သူ့အသိစိတ်မှာ အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။
အိပ်မက်သရဲသည် ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှာ သူကိုယ်တိုင်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ဝိညာဉ် ဆယ်ပုံကိုးပုံခန့်သာ ဖြစ်သည်။
မြေအောက်ရေနုတ်မြောင်းကွန်ရက်၏ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ကြီးထဲတွင် ကောင်းမင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲမှုက ထိုဆယ်ပုံကိုးပုံသော အင်အားကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်သွားချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်မှာ အိပ်မက်၏ ပင်မယဇ်ပလ္လင်အတွင်း နိုးထလာတော့သည်။ ကောင်းမင်သည် တစ်ခါမှ ဤမျှလောက်အထိ အားနည်းမနေခဲ့ဖူးပေ။
နှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ သွေးများက မှိန်ဖျော့သွားပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကောင်းမင်ထက်ပင် အရပ်ပုသွားကာ လက်ရှစ်ချောင်းအနက် နှစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။သူ၏ သရဲမျက်နှာ လေးခုမှာလည်း ဝေဝါးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက သွေးအိုင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
လူသားဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားဖြစ်စေ လှုပ်ရှားရန် အင်အားမရှိကြတော့ဘဲ အိပ်မက်ပင်မယဇ်ပလ္လင်အတွင်း၌သာ ခိုလှုံပုန်းအောင်းနေရင်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
သွေးစများကို အန်ထုတ်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်မှသာ ကောင်းမင်သည် သားစားကြူးနတ်ဘုရားနှင့် ပြန်လည်ဆက်သွယ်မိခဲ့သည်။ သူ့နှလုံးသားက ပြန်လည်ခုန်ပေါက်လာနေသည်။ သူသည် အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီတစ်ခေါက် အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကိုသာ ငါမဖြိုချနိုင်ခဲ့ရင် ဒီအခြေအနေနဲ့ ဟန်ဟိုင်းကိုတောင် ပြန်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်က အိပ်မက်သရဲတွေက ငါ့ကို သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားကြလိမ့်မယ်”
သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားက ကောင်းမင်၏ စိတ်ဆန္ဒကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား ပူးပေါင်း၍ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းမှ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖွင့်လိုက်ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ရှင်းလုသွေးမြို့တော်တို့အကြားရှိ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုက ကမ္ဘာကြီးနှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားသည်။ သို့သော်လည်း မူလက သိပ်သည်းထူထပ်နေသော အမှောင်ထုသည် ယခုအခါ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။
“ငါတို့ စောင့်နေဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်”
မဆင်းသက်မီက ကောင်းမင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အရင်ဆုံး အရှင်းခံရမည့် အိပ်မက်သရဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူနှင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့မှာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအပြင်သို့ အလွယ်တကူ မထွက်ရဲကြသေးပေ။ သူတို့၏ ဒဏ်ရာများမှာလည်း အချိန်တိုအတွင်း မကုနိုင်ပေ။ အသက်ရှင်နေရသည်ပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။
စောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ ရှည်လျားပြီး နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သူမသိနိုင်သော်လည်း သားစားကြူးနတ်ဘုရားက မျက်လုံးတစ်လုံးကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီးနောက် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တင်ထားသော မွေးနေ့ကိတ်မုန့်သည် စတင်အရည်ပျော်လာပြီး မွေးနေ့ဖယောင်းတိုင်များသည်လည်း တစ်တိုင်ပြီးတစ်တိုင် ကျိုးပဲ့သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်တည်းသာ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရစ်တော့သည်။
ကောင်းမင်၏ အသိစိတ်က ထိုဖယောင်းတိုင်ကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ သတင်းအချက်အလက်များ သယ်ဆောင်လာသော အတွေးအပိုင်းအစများက သူ့စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။
“အမှောင်ယဇ်ပလ္လင် ပျက်စီးသွားပြီ၊ မြို့ကြီးက ထာဝရညထဲ နစ်မြုပ်နေပြီး နေ့အလင်းရောင် မရှိတော့ဘူး၊ တားမြစ်နယ်မြေတွေက လက်တွေ့လောကနဲ့ နေရာအတော်များများမှာ ထပ်တူကျနေပြီ၊ ကောင်းကင်ပေါ်မှာ အပြင်လောကကို ဦးတည်နေတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေ ပေါ်လာတယ်၊ အမှောင်ထုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရလို့ အပြင်လူတွေက စွမ်းအားတွေ ပိုသုံးလာနိုင်ကြပြီ”
“မြို့တော်ကောင်စီက ကရုဏာအသင်းကို ‘မိစ္ဆာဂိုဏ်း’ အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တယ်၊ အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းဖို့ သူတို့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းဖို့ ယာယီ သဘောတူညီချက် ရထားကြတယ်”
“တားမြစ်နယ်မြေ ၁ က မြေအောက်ထဲမှာ စုပုံနေတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေရဲ့ ဆိုးယုတ်မှုတွေ နှိုးဆွခံလိုက်ရပြီး စွန့်ပစ်မြေအောက်လိုဏ်ခေါင်းကတစ်ဆင့် ခရိုင် ၁၃ က အနက်ရောင်တောင်တန်း တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားကြတယ်၊ အဲ့ဒီက ‘နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အသွေးအသားတွေ’ နဲ့အတူ အတူတူပျက်စီးဖို့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချလိုက်ကြပြီ”
ဟန်ဟိုင်းမှ အိပ်မက်သရဲများ အားလုံးသည် မိုက်မိုက်ကန်းကန်း လုပ်တတ်ကြသူများဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း တစ္ဆေဆုတောင်းသည်လည်း ထို ‘နည်းဗျူဟာ’ အတိုင်းပင် မြို့တော်ကောင်စီ၏ နယ်မြေပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားများ၏ အသွေးအသားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။
တားမြစ်နယ်မြေနှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှာ စိတ်ကူးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သည်းထိတ်ရင်ဖိုစရာ ကောင်းလှသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းမင်က ယင်းကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ဖယောင်းတိုင်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို ခြေဖျက်ပြီးနောက် သူသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်း၏ အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လမ်းကြောင်းများကို ပိုင်းခြားနားထားသော အမှောင်ထု၏ ထက်ဝက်မှာ သွေးနီရောင် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အိပ်မက်သရဲနှစ်ကောင်၏ စတေးမှုက နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကို အဆင့်တူတစ်ခုတည်းသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟန်ဟိုင်း သွေးမြို့တော်ကို ပြန်လည် မတည်ဆောက်နိုင်မီက အိပ်မက်သရဲ တစ်ကောင်တည်း ယဇ်ပလ္လင်၏စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝလိုက်နာခဲ့ရသဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်များများကို တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။
ဖယောင်းတိုင်ကို သူ့နှလုံးသားအနားတွင် ဂရုတစိုက် ထားလိုက်သည်။ ကွေ့ယွမ်ပြန်လည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ဦးမည်ကို ကောင်းမင် သိသည်။
ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ အပြစ်အတွေးများကို သားစားကြူးနတ်ဘုရားက စုပ်ယူလိုက်ပြီး ကောင်းမင် ဖမ်းဆီးထားသော မကောင်းဆိုးဝါးများထံမှ စွမ်းအားများကို ညစ်ထုတ်ယူနေ၏။ ကုန်းစီ၏ မျက်နှာမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာလေသည်။
သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ ‘ဝီရိယရှိမှု’ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းမင်သည် လုံးဝ စိတ်မအေးနိုင်ဘဲ လမ်းကြောင်းဆီသို့သာ မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အမှောင်ထုနှင့် သွေးတို့ အားပြိုင်နေကြသည်။ ကောင်းမင်သည် ရက်အတော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရားက လက်တစ်ဖက်ကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းနိုင်ချိန်ရောက်မှ သွေးရောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြန့်ကားလာသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ ချိန်းကြိုးများက အသာအယာလှုပ်ခတ်သွားပြီး အသားမီးဖိုဘေးတွင် တင်ထားသော စာဖတ်မျက်မှန်ဟောင်းလေးမှာ ပေါက်ကွဲကာ ဖုန်မှုန့်များ ဖြစ်သွားသည်။ ဆံပင်ဖြူများနှင့် ယန်ရှီကျီးသည် ထိုအပျက်အစီးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ အလွန်အားနည်းသော အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသော်လည်း ရန်သူနှင့်အတူ အဆုံးစီရင်ခဲ့ကြသော ကောင်းမင်နှင့် ကွေ့ယွမ်တို့ထက်စာလျှင် များစွာ သာလွန်နေသေးသည်။
“ကျောင်းအုပ်ယန်”
ကောင်းမင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားရင်း ယန်ရှီကျီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။
“ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာထဲက အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ”
ယန်ရှီကျီးသည် ဦးခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းရင်း ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ ယန်ရှီကျီး၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို ကောင်းမင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လျှာနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ ပါးလွှာသော ‘အရေခွံ’ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအိုမင်းနေသောလက်က ကောင်းမင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ယန်ရှီကျီး၏ စိတ်ဆန္ဒက ကောင်းမင်နှင့် ထိတွေ့သွား၏။ ထိုအဘွားအို၏ အသံမှာ ကောင်းမင်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ အိပ်မက်တွေက အမှောင်ထုထဲမှာ လုံးဝ ပေါင်းစည်းလို့ မရခဲ့ဘူး၊ ငါ ရောက်သွားပြီး ခဏပဲရှိသေးတယ် ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်း အများစုကို ငါ့အပေါ်မှာ သုံးခဲ့တယ်၊ လူ့လောကမှာ ရှိခဲ့သမျှ နာကျင်မှုတွေ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ အားလုံးနဲ့ ငါ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့တာ၊ မကြာသေးခင်ကမှ အဲ့ဒီ အမှောင်စည်းမျဉ်းတွေ အားနည်းလာတာ၊ သူက အရေးကြီးတာ လုပ်ဖို့အတွက် အမှောင်စည်းမျဉ်းတွေထဲကနေ တစ်ခုခု ပြန်နှုတ်သွားပုံရတယ်”
“အဲ့ဒါ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့”
ကောင်းမင်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ကျောင်းအုပ်ယန်ရှေ့တွင် သူသည် ကလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
“သူ ဘာလုပ်ချင်လဲ ငါမသိပေမဲ့ သူဖြစ်ချင်သလိုတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ ငါ့ဝိညာဉ်ကို လောင်စာအဖြစ်သုံးပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်းအများစုကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီနောက် ငါ အရမ်းအားနည်းသွားတဲ့အချိန်မှာ အင်အားတစ်ခုက ငါ့ကို ယဇ်ပလ္လင်ထဲကနေ အပြင်ကို တွန်းထုတ်လိုက်တာပဲ”
ယန်ရှီကျီးက ယင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် အဆိုးရွားဆုံး ခံစားခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်က ယန်ရှီကျီးအား မည်သို့ နှိပ်စက်ခဲ့မည်ကို ကောင်းမင် စိတ်ပင် မကူးရဲတော့ပေ။
ပြင်ပလူများ အစကောင်းခဲ့ခြင်းသည် အဘွားအိုယန်ရှီကျီးက ‘ဒိုင်း’ တစ်ခုအဖြစ် ခံယူ၍ ပျက်စီးမှု အများစုကို စုပ်ယူပေးခဲ့ပြီး အမှောင်စည်းမျဉ်းအများစုကို ထိန်းချုပ်ထားပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သွေးနီရောင်သည် လမ်းကြောင်း၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကို တဖြည်းဖြည်း သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။ အမှောင်ထုက အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခံနေရသော်လည်း ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းရှိ ဒဏ်ရာရသူ အရေအတွက်သည်လည်း တိုးပွားလာနေပေသည်။
မဆင်းသက်မီက လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဆန္ဒ အပိုင်းအစများကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။သို့မှသာ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာအတွင်း သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်မှာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် လမ်းညွှန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
ယန်ရှီကျီး ယဇ်ပလ္လင်ကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ အပြင်လူများ၏ သေဆုံးမှုနှုန်းက သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာလေသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်များမှတစ်ဆင့် အမှောင်မြို့တော်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ကောင်းမင် အကြမ်းဖျင်း သိလိုက်ရသည်။
ကရုဏာဖောင်ဒေးရှင်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များမှာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးကုန်ကြပြီး သစ္စာအရှိဆုံးသော ယုံကြည်သူများသည်လည်း အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ မြို့တော်ကောင်စီက အောင်ပွဲကြီးတစ်ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း မြို့တော်အတွင်း ဆန့်ကျင်သံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။ ရပ်ကွက်အသီးသီးရှိ ဂိုဏ်းများက ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေသော တားမြစ်နယ်မြေများကို ကိုင်တွယ်ရန် မဟာမိတ်များ ဖွဲ့လာကြပြီး အချို့ရပ်ကွက်များဆိုလျှင် မြို့တော်ကောင်စီကို ဗြောင်ကျကျ ဆန့်ကျင်လာကြသည်။ အမှောင်မြို့တော်သည် လုံးဝဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး အမှောင်ထုအမိန့်နှင့် စည်းမျဉ်းများမှာ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ သရဲမျက်နှာ လေးခုမှာ မျက်နှာသွင်ပြင်များ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းကြောင်းအတွင်းရှိ သွေးများမှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြန့်ကားလာခဲ့သည်။
ထိုပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ အပြင်လူတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာလေသည်။ သူကား ကျင်းထောင်ရှန်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်လုံးများတွင် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။
ကောင်းမင်၏ အဆက်မပြတ် မေးမြန်းမှုအောက်တွင် ကျင်းထောင်ရှန်းက နောက်ဆုံး စကားပြောလာရသည်။ သူသည် ကောင်စီဝင်တစ်ဦး၏ သားအဖြစ် ဆင်းသက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်စီဝင် သေဆုံးပြီးနောက်တွင် သူသည် အခြားပြိုင်ဘက်များကို သတ်ဖြတ်ကာ ကောင်စီဝင် ရာထူးကို အောင်မြင်စွာ ဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။
***