Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရူးသွပ်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်တွင် အမြစ်တွယ်သွား၏။ အရိပ်များထဲမှ သရဲတစ္ဆေများစွာကလည်း ရူးသွပ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“မလုံလောက်သေးဘူး”</p> <p>ကောင်းမင်၏ မျက်လုံးများက ချင်းချင်းနီနေပြီး အစွန်းရောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် အိပ်မက်သရဲများက မသေဆေးကုမ္ပဏီဓာတ်ခွဲခန်းမှ လုယူလာခဲ့သော စတုတ္ထမြောက်ယဇ်ပလ္လင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ နံပါတ် ၂ သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ကောင်းမင်ကို သေချာပေါက် တားဆီးပေလိမ့်မည်။ မသိထိုက်သူအဆင့် အိပ်မက်သည် အမှန်တကယ် မသေဆုံးသေးပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ၎င်းကို မှတ်မိနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်သည် ၎င်းကိုမေ့မသွားမီမှာပင် ၎င်း၏ ယဇ်ပလ္လင်လေးခုလုံးကို ဝါးမျိုရန် ရဲတင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များလှပြီး အိပ်မက်က သူ့ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ အချိန်မရွေး တောင်ပံဖြန့်လာနိုင်ပေသည်။</p> <p>သူသည် လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် အားပြင်းပြင်း ဖိချလိုက်ပြီး စတုတ္ထမြောက် ယဇ်ပလ္လင်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“သားစားကြူးနတ်ဘုရား”</p> <p>ကောင်းမင်၏ နှလုံးသွေးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရုပ်တုကို အိပ်မက်၏ စတုတ္ထမြောက် ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သွေးမြို့တော် သရဲတက်တူးပုံစံကွက်များနှင့် ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းရှိ အိပ်မက်အမှတ်အသားများ ထိပ်တိုက်တွေ့သွားကြသည်။ ကောင်းမင်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး သူ့အတွက် ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သားစားကြူးနတ်ဘုရား၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသော အိပ်မက်အကြွင်းအကျန်များမှာ ကောင်းမင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့ဦးနှောက်အတွင်းတွင် အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ သွေးများ ဆူပွက်လာတော့သည်။</p> <p>“လီဆန်းစီ... ငါ မြင်တယ်ကွ၊ မင်းက မင်းမိသားစုကို သတ်ခဲ့တာပဲ”</p> <p>“ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ပုံတူပန်းချီကို ကြည့်လိုက်စမ်း၊ ပန်းချီကားထဲက လူက မင်းပဲ... ရှရန်”</p> <p>“စီတုအန်း... ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်၊ စီတုအန်း”</p> <p>အလောင်းအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမင်၏ မျက်နှာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူ့လက်ချောင်းများက တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်သည် ဗလာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူမြင်ရသော ကမ္ဘာကြီးမှာ အရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ စည်းမျဉ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ယှက်နွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မတူညီသော လူအသီးသီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော စွမ်းအားများက လုံးဝကွဲပြားနေကြသည်။ ယန်ရှီကျီးသည် တောင်တန်းကြီးများကြားရှိ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး ကွေ့ယွမ်မှာမူ ဆူညံနေသော မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့် တူနေချေသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အိပ်မက်သရဲမှာမူ စီးဆင်းနေသော သွေးမြစ်ကြီးတစ်စင်းနှင့် တူနေခဲ့သည်။</p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သွေးမြို့တော်ကို ပြန်တည်ဆောက်ရမယ်၊ မင်းရဲ့ နာမည်ကို မှတ်ထားပါ၊ မင်းကို ကောင်းမင်လို့ ခေါ်တယ်”</p> <p>ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် အသံတစ်သံက ကောင်းမင်၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ စူးရှသွားရသည်။ တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>အဆုံးမရှိ တောက်လောင်နေသော ထိုမီးလျှံများကြားတွင် ကောင်းမင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူသော လူတစ်ယောက် ရပ်နေလေသည်။ သူသည် ကောင်းယန်၏ အစစ်အမှန်ပုံစံ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>“ငါ မပြောသင့်သူစွမ်းအားကို ကြိုအသုံးပြုလိုက်တဲ့အတွက် အနက်ရောင်မြူခိုးတွေထဲက စောင့်ကြည့်သူက သတိထားမိသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>ပတ်ပတ်လည်ရှိ အိပ်မက်အမှတ်အသားများ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရခြင်းနှင့်အတူ ကောင်းယန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကောင်းမင် သတိပြန်ဝင်လာ၏။</p> <p>သူ၏ သွေးနီရောင်မျက်လုံးများက သားစားကြူးနတ်ဘုရားနှင့် ဆုံသွားကြပြီး လူနှင့် နတ်ဘုရား နှစ်ဦးလုံးတို့သည် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးအိမ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ သွေးမြို့တော် တက်တူးပုံစံကွက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သွေးကြောများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>အသွေးအသား နယ်ပယ်မှာ ရူးသွပ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး အိပ်မက်ယဇ်ပလ္လင်လေးခုထံမှ အမည်မသိ စွမ်းအားများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သွေးကြောများ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံများအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြ၏။ ကောင်းမင်နှင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးများကို အသုံးပြု၍ သွေးမြို့တော် ပုံစံကွက်များကို ဤသင်္ချိုင်းဂူကြီးပေါ်တွင် ရေးထွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>“ငါ့ကို ကူညီကြ”</p> <p>အခြား အိပ်မက်သရဲသုံးကောင်က ဝင်ရောက်လာကြပြီး စတုတ္ထမြောက် ယဇ်ပလ္လင်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော အိပ်မက်အမှတ်အသားများကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်ကြသည်။ သားစားကြူးနတ်ဘုရား စတုတ္ထမြောက်ယဇ်ပလ္လင်ကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတော့သည်။ သူ့အသွေးအသားများသည် စိတ်ကြိုက်သန္ဓေပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လက်တွေ့နှင့် အိပ်မက်ကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးပြောင်းနိုင်လာသည်။ သားစားကြူးနတ်ဘုရားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် သာမန်မပြောသင့်သူစွမ်းအားများထက် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကာ ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါက မပြောသင့်သူရဲ့ စွမ်းအားလား”</p> <p>အိပ်မက်သရဲ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ကောင်းမင်ရှေ့တွင် မှေးမှိန်သွားရသည်။ သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် ဟန်ဟိုင်းအတွက် အခြားသွေးမြို့တော်များက သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖော်မပြနိုင်သော ထိုအရှိန်အဝါက ဟန်ဟိုင်းမြို့ဟောင်းအနီးရှိ အနက်ရောင်မြူခိုးများကို တိုက်ရိုက်လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p>ကောင်းမင်သည် သားစားကြူးနတ်ဘုရားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာကြောင်း အာရုံခံမိသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကိုလည်း သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် ပထမယဇ်ပလ္လင်နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့စဉ်က အိပ်မက်၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ယဇ်ပလ္လင်နှစ်ခုရှိ စွမ်းအားများက ပိုကြီးမားသော်လည်း ၎င်းတို့က သားစားကြူးနတ်ဘုရားကို စွမ်းရည်တစ်ခုတည်းသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ “စိတ်ဖောက်ပြန်မှု” ကို အကန့်အသတ်မရှိ မြှင့်တင်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အိပ်မက်သည် လူသားဘဝက ထိုကဲ့သို့သော ရောဂါဝေဒနာ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် သို့မဟုတ် အိပ်မက်သည် လူနာတစ်ဦး၏ စိတ်ဖောက်ပြန်မှုမှ မွေးဖွားလာခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤစွမ်းရည်သည် အိပ်မက်၏ ပင်မစွမ်းအားဖြစ်သော်လည်း ပင်မယဇ်ပလ္လင်အတွင်း ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>ယခုမူ ကောင်းမင်သည် အိပ်မက်ယဇ်ပလ္လင်လေးခုလုံးကို ရရှိထားသော်လည်း အိပ်မက်၏ အခြားစွမ်းရည်များကို မရရှိခဲ့ဘဲ အိပ်မက်ကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုချင်ခဲ့သော ဤစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းသာ အဆက်မပြတ် အားကောင်းလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>“စိတ်ဖောက်ပြန်မှုကို အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲမှာ အသုံးပြုရင် အိပ်မက်ထဲက မပြောသင့်သူစွမ်းအားတွေ၊ ဆိုးယုတ်ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်အပါအဝင် အရာအားလုံးကို ရူးသွပ်သွားစေလိမ့်မယ်”</p> <p>တွန့်လိမ်ပုံပျက်နေသော အိမ်များကို သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ ကောင်းမင်နှင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့သည် သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို အပြီးတိုင် ခွာချလိုက်ပြီး လက်ရှစ်ဖက်လုံးဖြင့် မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်ကြသည်။ ယဇ်ပလ္လင်လေးခုရှိ ရုပ်တုများသည် ကျမ်းစာများ ရွတ်ဆိုနေကြပြီး သေဆုံးနေသော မြို့ကြီးမှာ အသွေးအသားများ အသစ်ပြန်လည် ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။</p> <p>သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးများသည် စီးဆင်းနေသော သွေးကြောများနှင့် တူ၏။ အိမ်များအတွင်းရှိ သရဲနီများသည် အရိုးစုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး သားစားကြူးနတ်ဘုရားနှင့် ကောင်းမင်တို့မှာမူ ဤမြို့တော်၏ နှလုံးသား ဖြစ်လာကြသည်။</p> <p>“အိပ်မက်ချိုးဖျက်”</p> <p>ညကောင်းကင်ယံတွင် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခန်း တံခါးက ပွင့်ထွက်သွားပုံရပြီး ကောင်းမင်သည် သူ၏ နက်ရှိုင်းအဆင့် အိပ်မက်နယ်မြေဖြစ်သည့် အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းမင်သည် အိပ်မက်ယဇ်ပလ္လင်လေးခုကို ဆက်တိုက်သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော လူနာများ၏ အိပ်မက်ဆိုးများဖြင့် မသေဆေးကုမ္ပဏီက ဖန်တီးခဲ့သော ဤအတုအယောင် အိပ်မက်နယ်မြေမှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် သွေးမြို့တော်ကြားရှိ တတိယမြောက်ကမ္ဘာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာများအလား အဖြူရောင်စက္ကူမီးအိမ်များက မြစ်ကို လင်းထိန်နေစေသည်။ မျှော်စင်ထိပ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံဂိတ်တံခါးမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်ဟနေပြီး နတ်ဆိုးနှင့် အမျိုးမျိုးသော မကောင်းဆိုးဝါးတို့ စုဝေးနေကြသည်။ အိပ်မက်ကမ္ဘာအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော မြို့နေလူအရေအတွက်မှာလည်း သိသိသာသာ တိုးပွားလာပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို ဝတ်ပြုနေကြသည်။</p> <p>ကောင်းမင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အဆုံးမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဤအိပ်မက်ဆိုးသည် အတွင်းကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။ မဒမ်ရှီ၊ ညကင်းစောင့်နှင့် သားသတ်သမား စသည့် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ ဟန်ဟိုင်း၏ အရိပ်များအတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။</p> <p>“အသွင်ပြောင်းခြင်း”</p> <p>သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးသည် အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့ထဲကို ထိုးဖောက်သွား၏။ အိပ်မက်နှင့် အရိပ်ကြားတွင် အသားနံ့များ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။ အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့ထဲရှိ အရာအားလုံးမှာ ဟန်ဟိုင်းမြို့တော်၏ အပျက်အစီးများပေါ်တွင် ပေါက်ဖွားလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အိပ်မက်ထဲတွင်ရော၊ လက်တွေ့တွင်ရော၊ သွေးမြို့တော်ပေါ်တွင်ပါ ပေါက်ဖွားနေသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>အရာအားလုံး အသစ်ပြန်လည် မွေးဖွားလာကြပြီး သွေးမြို့တော်သရဲတက်တူးက သင်္ချိုင်းဂူကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်မှ လက်တွေ့အဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ အသွင်မပြောင်းသေးပေ။</p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော သရဲတစ္ဆေများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် အပျက်အစီးများ၏ အောက်ခြေ၌ ရပ်နေသော သက်ရှိလူသားများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲမှ ကောင်းမင်နှင့် အရပ်အမောင်း၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တစ်ပုံစံတည်းတူသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ့မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အိပ်မက်သရဲများထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပေသည်။</p> <p>“အမှောင်ထုကို လောင်ကျွမ်းနေရတယ်... ငါ ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လောက်အထိ ထိန်းထားနိုင်မလဲ မသိဘူး”</p> <p>လူငယ်သည် ကျောင်းသားကောင်စီတံဆိပ်များ ပတ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ရှိလူသားများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စွန့်ပစ်အခန်းထဲတွင် ရုန်းကန်နေကြသော သရဲများကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို အသုံးပြု၍ သွေးမြို့တော်ကို ရေးဆွဲနေသော ကောင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲမှာ မင်း ဘာတွေကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါတစ်ယောက်ပဲ သိတယ်၊ မင်း သွေးမြို့တော်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီးရင် မင်းရဲ့အိမ်သော့ကို ယူပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ မမေ့နဲ့၊ အဖြေအားလုံးက အဲ့ဒီမှာ ရှိတယ်၊ တကယ်တော့ မင်းက အဲ့ဒီကျောင်းကားပေါ်မှာ မရှိသင့်တဲ့ ၅၁ ယောက်မြောက် လူပဲ”</p> <p>ကောင်းယန်၏ ‘နောက်ဆုံးစကား’ သည် သူ့အကြောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ကောင်းမင် မထင်ထားခဲ့ချေ။ ယခုအချိန်တွင်လည်း ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် အင်အား မရှိတော့ပေ။</p> <p>ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းယန် လှည့်ထွက်သွားပြီး သွေးမြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ ခြေတစ်လှမ်းစီနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မီးတောက်များက ပို၍ အားကောင်းလာလေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ဝေဝါးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သွေးနီရောင် မီးတောက်များအတွင်း အပြီးတိုင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ မပြောသင့်သူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားက နှစ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေခဲ့သော ဤမြို့တော်ကြီးကို အပြီးတိုင် လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save