Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၇၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခွေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>မီးတောက်များ ထိတွေ့ရာ အရပ်တိုင်းတွင် အရိပ်များ အရည်ပျော်ကျသွား၏။ သေခြင်းတရားအငွေ့အသက်များ ကွယ်ပျောက်သွားကာ သွေးမြို့တော်တက်တူးများတွင် စွမ်းအားသစ်များ စိမ့်ဝင်လာလေသည်။ ၎င်းတို့သည် အပျက်အစီးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေရုံသာ မဟုတ်တော့ဘဲ အဆောက်အအုံတိုင်း၏ အတွင်းပိုင်းအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ရေးထွင်းခံလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သရဲနီတိုင်း၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။</p> <p>ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်လှသော သွေးမြို့တော်နတ်ဘုရားပုံစံကွက်များသည် မြေဆီလွှာမှ ပေါက်ထွက်လာသော ပျိုးပင်ငယ်များကဲ့သို့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များ ဖြန့်ကားလာကြပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းများကို ရေးဆွဲနေတော့သည်။၎င်းသည် ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်က ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲများမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမာရွတ်များပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ကောင်းမင် ရေးဆွဲထားသော ပုံကြမ်းကို ကောင်းယန်၏ မီးတောက်များက ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်ရာ စွန့်ပစ်အခန်းများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သင်္ချိုင်းဂူကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာတော့သည်။</p> <p>အရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သွေးစွန်းအလွှာများ ကွာကျသွားပြီး နတ်ဘုရားပုံစံကွက်များအတွင်း၌ သွေးမြို့တော်တွင်သာ တွေ့ရသော ထူးခြားသည့် အဆောက်အအုံများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>...</p> <p>ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ပုပ်ပွနေသော အလောင်းများ လွင့်မျောနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက တည်ဆောက်နေသော ဆိပ်ကမ်းမှ သစ်သားတိုင်များကို လာရောက် တိုက်မိနေကြသည်။ စုံစမ်းရေးမှူးများသည် မျောပါလာသော အလောင်းအရေအတွက်က ပိုမိုများပြားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဌာနချုပ်သို့ အစီရင်ခံလိုက်ကြသည်။</p> <p>မြောက်ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့သစ်ရှိ ဌာနကပ္ပတိန်၏ မိသားစုဝင်းအတွင်း၌ အဆင့် ၄ လုံခြုံရေး အစီအမံများဖြင့် ကာကွယ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲမှနေ၍ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစေခံမလေးက တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။ ကပ္ပတိန်၏ မိသားစုဝင်များသည် ထမင်းစားပွဲတွင် လဲကျနေကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ပါးစပ်မှ လည်ပင်းအထိ ပုပ်ပွနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ အစားအစာများပေါ်တွင် သေးငယ်သော အမျှင်တန်းလေးများ တရွရွလှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p>လမ်းဘေးသစ်ပင်များ၏ အရွက်များသည် ဝါကျင်ကျင်အရောင်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီး အင်းဆက်ပိုးမွှားများအားလုံးတွင် ဆွေးမြေ့ပုပ်သိုးသည့် အနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။ ပိုက်လိုင်းများမှ စီးဆင်းလာသော အရည်များသည် အလောင်းဖျော်ရည်များနှင့် တူနေခဲ့သည်။ သေသပ်စွာ ခင်းထားသော ကြွေပြားများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိပ်တက်လာကာ မြေပြင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း အနက်ရောင် ပြောင်းလာတော့သည်။</p> <p>အလားတူ ဖြစ်ရပ်မျိုးများက မြောက်ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့သစ်တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပွားနေခြင်းဖြစ်သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ မျှော်လင့်ချက်အလင်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော မြို့သစ်ကြီးမှာ နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် အင်အားစုတစ်ခု၏ အပြည့်အဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ဌာနရုံးခန်းအတွင်း၌ အကြီးအကဲသည် အွန်လိုင်းအစည်းအဝေးတစ်ခု ပြုလုပ်နေပြီး လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် မီးသီးများ တဖျတ်ဖျတ် ဖြစ်လာလေသည်။ ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ထွက်နေသော အရည်တစ်စက်က စားပွဲပေါ်သို့ ကျဆင်းလာ၏။</p> <p>ပန်းအိုးထဲမှ အပင်များ၊ ငါးကန်ထဲမှ ငါးများနှင့် ရုံးခန်းအတွင်း အလုပ်ရှုပ်နေသော ဝန်ထမ်းများထံမှ ထူးဆန်းသော အပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူတို့သည် ထိုအနံ့ထွက်ရာအရပ်ကို လိုက်လံရှာဖွေကြတော့သည်။သို့သော်လည်း သူတို့သည် သူတို့၏ အသားများမှာ အလောင်းပျော်ရည်အိုင်အဖြစ် အရည်ပျော်ကျနေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဌာနချုပ်အတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့် အနီရောင်သတိပေးချက် စူးရှစွာ မြည်ဟီးလာသော်လည်း အကြီးအကဲသည် ၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့ရုံးခန်းသို့ မချဉ်းကပ်ရန်နှင့် ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းမည့် အစီအစဉ်ကို စတင်ရန် တားမြစ်လိုက်သည်။</p> <p>“အင်အားအများကြီးသုံးပြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဒီခံတပ်ကြီးက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှုတစ်ခုကလွဲလို့ ဘာမှမဟုတ်ပါလား”</p> <p>စားပွဲပေါ်ရှိ ရေစက်များက ဖြည်းညင်းစွာ လိမ့်ဆင်းသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းပျော်ရည်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ အပုပ်နံ့ထွက်နေသော လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော်လည်း ဌာနချုပ်၏ မည်သည့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ကိရိယာမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p>“ပုပ်သိုးခြင်း သွေးမြို့တော်...”</p> <p>အကြီးအကဲသည်သည် ထိုစကားလုံးများကိုသာ ပြောနိုင်လိုက်သည်။ သူ့ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုက စတင်ပုပ်ပွလာပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားရသည်။</p> <p>“မင်း တည်ရှိနေတာက မင်းရဲ့ အစွမ်း ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က မန်နေဂျာတစ်ယောက် လိုအပ်လို့ပဲ”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးက စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါရထားတဲ့ သတင်းတွေအရ မင်းက တကယ့်ကို အရည်အချင်းမရှိတဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ပဲ”</p> <p>“ဟန်ဟိုင်းဟာ သွေးမြို့တော်တွေရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာပါ၊ ဘယ်တုန်းကမှ စည်းမကျော်ခဲ့ပါဘူး၊ အသက်ရှင်နေတဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေနဲ့ အကျဉ်းကျနေတဲ့ သရဲတွေက တိရစ္ဆာန်တွေလိုပါပဲ၊ သူတို့က မသိနားမလည်မှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေကြားမှာ ရှင်သန်နေကြပြီး အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ နေထိုင်နေကြတာပါ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဟန်ဟိုင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းပေးထားပါတယ်၊ အမှန်တရားကို သိအောင်လုပ်တဲ့ ဘယ်မြို့သားကိုမဆို ကွပ်မျက်ပါတယ်”</p> <p>အကြီးအကဲက ပြန်မခုခံသော်လည်း စကားမဆုံးမီမှာပင် လူသားပုံစံမကောင်းဆိုးဝါးက အလောင်းပျော်ရည်များကို အသုံးပြု၍ သူ့လည်ပင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။</p> <p>“အခုထိ ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား၊ အဲ့ဒီ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားတွေ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ”</p> <p>“သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးနေတဲ့ သာမန်လူတစ်စုပါပဲ၊ စိတ်ပူစရာ ဘာမှမရှိပါဘူးခင်ဗျာ”</p> <p>အမြဲတမ်း မြင့်မားသော ရာထူးနေရာကို ရယူထားသော အကြီးအကဲသည် ယခုအခါ လည်ပင်းတွင် အလောင်းပျော်ရည်များဖြင့် ချုပ်ခံထားရသဖြင့် သံကြိုးဖြင့် ချည်ခံထားရသော ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပေသည်။</p> <p>“သာမန်လူ ဟုတ်လား”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပုပ်နံ့များက ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်တွင်းများထဲမှ ဝါညိုရောင် မျက်ဆံနှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>“ဒါဆို ပြောစမ်း၊ ယန်ရှီကျီးက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ မြို့တော်အရှေ့ပိုင်းက အနက်ရောင်မြူခိုးတွေထဲအထိ ပေါက်နေတဲ့ အဲ့ဒီအပင်ကကော ဘာလဲ”</p> <p>အလောင်းပျော်ရည်က ပိုမိုတင်းကျပ်လာပြီး အကြီးအကဲ၏ လည်ပင်းမှာ စတင်ပုပ်သိုးလာတော့သည်။ ယင်းသည် ပြောင်းပြန်လှန်ရန် ခက်ခဲသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ယန်ရှီကျီးက အဲ့ဒီကျောင်းသားတွေရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံရပြီး အိပ်မက်သရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာတာပါ၊ ကျုပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနကို စုစည်းပြီး ဟန်သဲ့ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခိုင်းထားပါတယ်၊ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်ပါ့မယ်”</p> <p>“သိပ်နောက်ကျသွားပြီ၊ အဲ့ဒီအပင်အပါအဝင် ဟန်ဟိုင်းမှာ အိပ်မက်သရဲ သုံးကောင် ရှိနေပြီကွ၊ ဒီလှောင်အိမ်ကြီးကို ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးက အကြီးအကဲ၏ နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ သဘောကျနေသည်။</p> <p>“အဲ့ဒီအပင်က အိပ်မက်သရဲ မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ၊ ဟန်ဟိုင်း... ဟန်ဟိုင်းမှာ အိပ်မက်သရဲ နှစ်ကောင်ပဲ ရှိတာပါ...”</p> <p>အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေပြီး ဆွေးမြေ့ပုပ်သိုးခြင်း စည်းမျဉ်းများ၏ ချည်နှောင်ခံထားရသော အကြီးအကဲသည် ပြန်လည်ခုခံရန်ပင် စိတ်ကူးမရှိတော့ဘဲ ရိုက်နှက်နှိပ်စက်ခံနေရသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နှိမ့်ချကာ ကြောက်ရွံ့နေတော့သည်။</p> <p>“မင်း ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးက သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ရာ အလောင်းပျော်ရည်များက အကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်း တိုက်စားသွားတော့သည်။</p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်၏ အကြီးအကဲသည် အမှန်တကယ်တွင် လူငါးဦးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းသည် သာမန်လူများနှင့် မခြားနားသော်လည်း အောက်ပိုင်းမှာမူ သွေးကြောများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး စင်မြင့်အောက်ရှိ နက်ရှိုင်းလှသော တွင်းကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆန့်ထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော အသားစိုင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအရာသည် အကြီးအကဲ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားသည်။ အလောင်းပျော်ရည်များသည် သံချေးတက်နေသော ဓားတုံးကြီးတစ်လက် သို့မဟုတ် သံချောင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အကြီးအကဲကို နံရံတွင် တွဲကပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းက စင်မြင့်အောက်ခြေကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဖုံးကွယ်ထားသော အသားစိုင်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>“ရှင်းလုရဲ့ ကယ်တင်ရှင်တွေက ဒီသေဆုံးနေတဲ့ မြေရိုင်းကြီးကို ပြောင်းလဲချင်ခဲ့ကြတာ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိလူသားတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ကြတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်ရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အသားတွေထဲ ထည့်သွင်းပြီး ဒီမြေရိုင်းကြီးကို အသက်ပြန်သွင်းခဲ့ကြတာပဲ၊ ဒါက ဟန်ဟိုင်းရဲ့ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ရတနာပဲ”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးသည် ထိုအသားစိုင်ကြီးကို လောဘတကြီး ကြည့်ရင်း လှမ်းယူချင်နေသော်လည်း ၎င်းကို ချည်နှောင်ထားသော ကမ္မအရှုပ်အထွေးများကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ယခင်က ဟန်ဟိုင်းသည် အခြားသွေးမြို့တော်များ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံး မပြောသင့်သူ အသိစိတ်ငါးခုက ဤဒေသကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ပုပ်သိုးခြင်း မပြောသင့်သူသည် ၎င်းကို ဘယ်သောအခါမှ တစ်ဦးတည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ယခုတွင် အခြားသွေးမြို့တော်များ၏ အာရုံမှာ ရှင်းလုဆီသို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ယင်းက ၎င်းအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p>မပြောသင့်သူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဉ်သည် ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် လုံးဝ မေ့လျော့ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ကာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိတော့ပေ။ လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးသည်လည်း ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော်၏ ယခင်အရှင်သခင်က မည်သူဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်က ထိုအသားစိုင်ကို တပ်မက်သော ၎င်း၏ ဆန္ဒကို လျော့ကျမသွားစေခဲ့ချေ။</p> <p>“အသားရဲ့ ကံကြမ္မာက ပုပ်သိုးခြင်းပဲကွ”</p> <p>လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးသည် ‘အကြီးအကဲ’ ၏ အသိစိတ်ကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အလောင်းပျော်ရည်များက အကြီးအကဲ၏ အသားများကို ဓားဖြင့် မွှန်းလိုက်သကဲ့သို့ တိုက်စားသွား၏။</p> <p>အကြီးအကဲသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး အမြီးနန့်ကာ အသနားခံနေသော်လည်း ပြန်မခုခံရဲပေ။ နှိပ်စက်ခံရခြင်းသည် ၎င်းအတွက် အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကစားရသည်ကို ငြီးငွေ့သွား၍ ဖြစ်နိုင်သလို သို့မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးက နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် တွင်းနက်ကြီးဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလောင်းပျော်ရည်များကို ၎င်းအတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဟန်ဟိုင်းသည် ရုတ်တရက် တုန်ဟည်းလာတော့သည်။ လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါးက တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ သူသည် အကြီးအကဲ၏ အသိစိတ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ ခံတပ်ကြီးအတွင်းမှ အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ လူသားပုံသဏ္ဌာန် မကောင်းဆိုးဝါး၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားရသည်။ ၎င်းသည် ဟန်ဟိုင်းကို အမြဲတမ်း ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ဟနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ခတ်နေသော အရိပ်များအတွင်း၌ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုက တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေလေသည်။ ၎င်းသည် အိပ်မက်သရဲ၏ စွမ်းအား မဟုတ်ဘဲ မပြောသင့်သူနှင့် အလားတူသော စွမ်းအားတစ်ခုခုပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save