အကျဉ်းသားတစ်စု ၊ မေ့လျော့ခံထားရသော သရဲတစ်စု ၊ ယုတ်ညံ့ပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အပြစ်သားတစ်စု ၊ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုထဲတွင် ရှင်သန်နေရသော သနားစရာသန်ကောင်တစ်စု။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လူအုပ်စုသည် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အမှောင်ထုထဲတွင် ရပ်နေရင်း မပြောပြပြနိုင်သော အကြောက်တရားကို ရင်ဆိုင်ရင်း သွေးမြို့တော်ကို အသည်းအသန်ဆင့်ခေါ်နေခဲ့ကြသည်။ ဟန်ဟိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ညကောင်းကင်ယံကို ပင့်မြှောက်ထားသော သွေးနီရောင်မြို့တော်ကြီးသည် အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။ ယခင်သွေးမြို့တော် အရှင်သခင်ဟောင်း၏ အသွေးအသားအလောင်းကြီးက အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့၏ နက်ရှိုင်းအိပ်မက်ဆိုးနှင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်နှင့်အမျှ သွေးမြို့တော်ကြီးသည် ပို၍ ပို၍ အစစ်အမှန် ဆန်လာတော့သည်။
၎င်း၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါသည် မပြောသင့်သူ၏ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည်။ မြူပင်လယ်ကြီးသည်လည်း ဆူပွက်လာကာ အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိနေကြသည်။
အိပ်မက်သရဲပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော သွေးမြို့တော်ကြီးသည် ဤစိတ်ပျက်အားငယ်မှု ကမ္ဘာကြီးကို နင်းခြေဖျက်ဆီးတော့မည့်အလားပင်။
အနက်ရောင်မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်ဝေးကွာလှသော အခြားသွေးမြို့တော်များဆီမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး မတူညီသော စည်းမျဉ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ယင်းကား ဟန်ဟိုင်းသွေးမြို့တော် ဆင်းသက်လာခြင်းကို တားဆီးရန်ပင်။
“တကယ့်အခက်အခဲက အခုမှ စမှာ၊ တခြားသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာတွေ ရောက်မလာခင် ငါတို့က အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ ဖိအားကို တွန်းလှန်ပြီး သွေးမြို့တော်ကို အမြန်ဆုံး ဆင်းသက်လာအောင် လုပ်ရမယ်”
မြောက်ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့သစ်တွင် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ် အကြီးအကဲသည် တွင်းနက်ကြီးထဲမှ တွားသွားထွက်လာသည်။ ကယ်တင်ရှင်များ၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒများ ထည့်သွင်းပေးထားသော သူ၏ အသွေးအသားများသည် စုံစမ်းရေးမှူးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။
သူတို့သည် ယူနီဖောင်းများကို သေသေသပ်သပ် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ အရိပ်ကမ္ဘာထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားကာ အမှောင်ထုထဲသို့ မကြောက်မရွံ့ ချီတက်သွားကြသည်။ ဤအခြေခံအဆင့် စုံစမ်းရေးမှူးများသည် တစ်ချိန်က ဟန်ဟိုင်းတွင် အရဲရင့်ဆုံးနှင့် အတ္တအကင်းဆုံး လူသားများဖြစ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏အသွေးအသားဖြင့် အရိပ်များကို စူးစမ်းကာ နောင်မျိုးဆက်များအတွက် စည်းမျဉ်းများကို အသက်နှင့်လဲ၍ ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။
ယုံကြည်ချက်တစ်ခုကြောင့် သူတို့သည် သွေးမြို့တော်၏ အဆောက်အအုံများအတွင်း ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ ယခင်သွေးမြို့တော်အရှင်သခင်၏ အလောင်းပေါ်မှ လိုအပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပြန်လည်ပြုပြင်ခံလိုက်ရပြီး အတွင်းကမ္ဘာတွင် အိပ်မက်ဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ယင်းသည် ဟန်ဟိုင်း၏ ယခင်သွေးမြို့တော်အရှင်သခင်က သူ၏ နောက်လိုက်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အသွေးအသားများကို မြို့တော်ထဲ သွန်းလောင်းလိုက်ပြီး အရိုးများကို အဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ရာတွင် အသုံးပြုလိုက်သည်။
သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်ဆန္ဒများ ပေါင်းစည်းသွားပြီး အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ခွဲခြားမရအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ နာကြည်းမုန်းတီးမှုများကို ကောင်းမင်နှင့် သားစားကြူးနတ်ဘုရားတို့၏ နှလုံးသားထဲ စုစည်းပေးလိုက်ရာ ကောင်းယန်၏ ကိုယ်တိုင်လောင်ကျွမ်းမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်များသည် ပို၍ပင် တောက်ပလာတော့သည်။
နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံ၊ ပျက်စီးသွားသော စည်းမျဉ်းများ၊ မည်သည့်အရာကမှ ယင်းကို ငြိမ်းသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“သွေးမြို့တော် အပြည့်အဝ မဆင်းသက်လာခင် ဒီမီးတောက်တွေ မငြိမ်းသရွေ့ ဟန်ဟိုင်းဟာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှာပဲ”
စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ် အကြီးအကဲသည် မြောက်ဘက်ဆိပ်ကမ်းမြို့သစ်မှ နောက်ဆုံး ထွက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဆွေးမြေ့ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းများကြားတွင် တွားသွားရင်း နောက်ဆုံး၌ အရိပ်ထဲသို့ လက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သွေးမြို့တော်အတွင်းမှ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။
ထိုအဆောက်အအုံကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆောက်အအုံများသည် ချက်ချင်း ခိုင်မြဲသွားကာ သွေးမြို့တော်ဆင်းသက်မှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်သွားစေတော့သည်။
အမှောင်ထဲမှ ဆိုးယုတ်သည့် အကြည့်များသည် ဆင်းသက်လာနေသော သွေးမြို့တော်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းမင်၏ နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်သွား၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းမင်၏ နားထင်တွင် ဆံပင်ဖြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟန်ဟိုင်း အပျက်အစီးများပေါ်မှ ဝိညာဉ်များစွာသည်လည်း အိုမင်းရင့်ရော်လာကြသည်။
“သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ”
ကျင်းထောင်ရှန်းသည် သူ့လက်ပေါ်မှ သရဲတက်တူးကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့ဆံပင်များက ဖြူဖွေးနေခဲ့သည်။သူသည် စုံစမ်းရေးမှူးများကို သရဲတက်တူးစွမ်းအားများကို သွေးမြို့တော်ထဲ ထည့်သွင်းရန် အော်ဟစ်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“တောင့်ခံထားစမ်း”
သားစားကြူးနတ်ဘုရားသည် သူ့နှလုံးသားထဲသို့ အဆက်မပြတ်စီးဆင်းနေသော အသက်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ ကောင်းမင်သည် လှိုင်းထန်သော ပင်လယ်ထဲမှ တက်မကိုင်ရှင်တစ်ယောက် သို့မဟုတ် တိတ်ဆိတ်နေသော ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူ့နှလုံးသား ဆက်လက်ခုန်နေသရွေ့ ဟန်ဟိုင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပျက်စီးမည် မဟုတ်ပေ။
အမှောင်ထဲတွင် နောက်ထပ် မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်လာပြန်သည်။ ဆွေးမြေ့ပုပ်သိုးခြင်း အနံ့အသက်များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။ အိပ်မက်သရဲများမှ ယင်ကောင်များအထိ အားလုံးတွင် အပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့ ထွေးထုတ်လိုက်သော သွေးများသည် အနက်ရောင်ရေများ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ ကလီစာများက ဆူပွက်လာကာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျသွားသော်လည်း ကောင်းမင်ကတော့ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေဆဲပင်။
သူသည် အိပ်မက်ချိုးဖျက်မြို့တုန်းက ပုပ်သိုးခြင်းသွေးမြို့တော်၏ မပြောသင့်သူရုပ်တုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ဆွေးမြေ့ပုပ်သိုးခြင်းကြောင့် သူသေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ပုပ်သိုးခြင်းကျိန်စာကို ငရဲသန္ဓေသားက ပိုမိုပြင်းထန်သော ကျိန်စာတစ်ခုဖြင့် ဖယ်ရှားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယင်းကြောင့်ပင် ပုပ်သိုးခြင်းသည် ကောင်းမင်အပေါ်တွင် သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
သွေးမြို့တော်အရှင်သခင်များသည် ဟန်ဟိုင်းနှင့် အလွန်ဝေးနေသောကြောင့် သူတို့၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် ချက်ချင်း ရောက်မလာနိုင်ကြသေးပေ။ ယခု သွေးမြို့တော် အရှင်သခင် နှစ်ယောက်၏ စည်းမျဉ်းများအောက်တွင် ကောင်းမင် မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်သေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
နာရီလက်တံလှည့်သည့် အသံတစ်ခုသည် အနက်ရောင်မြူခိုးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟန်ဟိုင်းပြည်သူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မုန်းတီးမှုများကြောင့် ရှုံ့တွနေသော သူတို့၏ မျက်နှာများသည် တဖြည်းဖြည်း အမူအရာကင်းမဲ့လာကြသည်။ နာကျင်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုများသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရပြီး မှတ်ဉာဏ်များနှင့် စွဲလမ်းမှုများ ဝေဝါးလာကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏မျက်နှာကိုပင် မေ့လျော့သွားကြတော့မည့်ဟန် ရှိ၏။
“တတိယမြောက် သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ”
ကောင်းမင်နှင့် ကောင်းယန်တို့သည် အဓိက ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အမှောင်ယဇ်ပလ္လင်ကို မီးရှို့လိုက်သောကောင်းယန်နှင့် အိပ်မက်ယဇ်ပလ္လင်လေးခုကို သိမ်းပိုက်ထားသော ကောင်းမင်တို့သည် သာမန်မပြောသင့်သူများထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော အစစ်အမှန်မပြောသင့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ပင်လျှင် အချိန်နှင့်ပတ်သက်သော စည်းမျဉ်းများကြားတွင် မိမိကိုယ်မိမိ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးလာကြတော့သည်။
သွေးမြို့တော်အရှင်သခင် မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ ကောင်းမင်နှင့် ကောင်းယန်တို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရန် လမ်းခရီးတွင် အကြိမ်ကြိမ် လမ်းမှားခဲ့ဖူးပြီး အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းကို မရွေးချယ်မီ ဘဝ၏ လမ်းကြောင်းပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီးသားပင်။
လမ်းမှားသွားသော အကြိမ်တိုင်းတွင် သူတို့သည် သေဆုံးနေသော သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြင်ခဲ့ရသည်။ သေဆုံးမှုတိုင်းက သူတို့ကို နာကျင်မှုများ ပေးခဲ့ကြသည်။
နှလုံးသားကို မြှောက်ကိုင်ထားသော လက်သည် တစ်ခါမှ နိမ့်ကျမသွားခဲ့ပေ။ အာရုံငါးပါးကို လုယက်ခံရလျှင်ပင်၊ အသိစိတ်များ ကင်းမဲ့သွားလျှင်ပင် ကောင်းမင်၏ အသွေးအသားထဲတွင် ဝှက်ထားသော မှတ်ဉာဏ်များသည် မီးတောက်များကို ကိုင်စွဲထားသော မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ပုံဖော်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အဝေးမှ အကြည့်များတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် မျက်လုံးတစ်စုံ ပွင့်ဟလာပြန်သည်။ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန်သဖွယ် ပုံရိပ်ယောင်သဖွယ် ဖြစ်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ မတိုက်ခိုက်ဘဲ သွေးမြို့တော်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်း တည်မြဲလာသော သွေးမြို့တော်သည် ပြန်၍ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်လာပြန်သည်။
“ပုံရိပ်ယောင် သွေးမြို့တော်၊ ဒါက အကောက်ကျစ်ဆုံးသွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင်ပဲ”
ပုံရိပ်ယောင် စည်းမျဉ်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ဟန်ဟိုင်းသည် ဘယ်တော့မှ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပုံ ရသည်။
“သွေးမြို့တော်ပိုင်ရှင် လေးယောက်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ... ဒါက အကြွင်းမဲ့ ဖိနှိပ်မှုပဲ”
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အိုမင်းလာသည်။ သူ့ဝိညာဉ်က ပုပ်သိုးလာသည်။ သူ့စိတ်ဆန္ဒများ ပျောက်ဆုံးလာသည်။ သွေးမြို့တော်ပင်လျှင် တဖြည်းဖြည်း ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်လာသည်။ မျှော်လင့်ချက်များ မှေးမှိန်သွားပြီး ထိန်းချုပ်၍မရသော စိတ်ခံစားချက်တစ်ခု ပေါက်ဖွားလာတော့သည်။ ထိုအရာကား ကြောက်ရွံ့မှုပင်။
သွေးမြို့တော် ဆင်းသက်မှုကား ကျရှုံးသွားချေပြီ။ ဟန်ဟိုင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ခံရပေတော့မည်။ အိပ်မက်သရဲ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အရင်ကထက် ပိုမို ရက်စက်ကြတော့မည်။
ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျံ့နှံ့လာချိန်တွင် အသွေးအသား သစ်ကိုင်းတစ်ခုသည် အိပ်မက်ဆိုး၏ သွေးမြို့တော်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရွက်များသည် စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ချက်ချင်း ကြေမွသွားသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အသွေးအသား သစ်ကိုင်းများသည် အိပ်မက်ဆိုးဆီသို့ အရူးအမူး တိုးဝင်လာကြတော့သည်။
ကျိကျဲ၏ မျက်နှာက ဧရာမအသားသစ်ပင်ကြီးထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အကြောက်ရောဂါမှ မွေးဖွားလာသော မကောင်းဆိုးဝါးသည် ကမ္ဘာမြေပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ထိုသွေးနီရောင် အစွန်းကွက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုချင်နေခဲ့သည်။
“ဘာမှ ကြောက်စရာ မရှိဘူး၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး”
နောက်ဆုံးတွင် အမြစ်တစ်ခုက အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ ဧရာမအသားသစ်ပင်ကြီးက သူ့အား သွေးမြို့တော်အတွင်း ပေါင်းစည်းပေးလိုက်ပြီး အိပ်မက်ဆိုးနှင့် အတွင်းကမ္ဘာကို ဆက်သွယ်ပေးသော တံတားတစ်ခု ဖြစ်လာတော့သည်။
ယန်ရှီကျီးသည် သူမ၏ မျက်မှန်ကို ပြင်လိုက်ရင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်အကြီးအကဲ ပေါင်းစည်းသွားသည့် အဆောက်အအုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဧရာမအသားသစ်ပင်ကြီးပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးတက်သွားကာ သက်ရှိအားလုံး၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို နင်းခြေ၍ အိပ်မက်ဆိုးထဲ ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။
သူမသည် သူမကိုယ်သူမ စတေးရန်အတွက် တစ်စက္ကန့်ပင် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့သလို မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမှပင် ချန်မထားခဲ့ပါပေ။
အိပ်မက်ဆိုး၏ သွေးမြို့တော်သည် ပြန်လည် အစစ်အမှန်ဆန်လာပုံ ရသည်။ အခြားနေရာနှစ်ခုတွင် စောင့်ကြပ်နေသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနချုပ်၏ အိပ်မက်သရဲနှင့် တစ္ဆေဆုတောင်းတို့ကလည်း တူညီသော ရွေးချယ်မှုကိုပင် ပြုလုပ်လိုက်ကြပြီး အိပ်မက်ဆိုး၏ သွေးမြို့တော်ထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပေါင်းစည်းလိုက်ကြတော့သည်။
အကယ်၍ သွေးမြို့တော် အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်လာနိုင်လျှင် သူတို့သည် အစစ်အမှန် မပြောသင့်သူများနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ် ရပ်တည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆင်းသက်မှု ကျရှုံးခဲ့ပါက သူတို့သည် ဟန်ဟိုင်းနှင့်အတူ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားကြပေလိမ့်မည်။
***