Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်မြွေဟောက်ကြီးကို နှုတ်ဆက်ခြင်းနှင့် နန်းတွင်းဟင်းချက်နည်းမှတ်တမ်း။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် ocean Live stream သည် လူမှုကွန်ရက်၏ ရေပန်းစားရှာဖွေမှု  ဇယားတွင် အဆဲခံနေရသည်။ ဤမျှကောင်းမွန်သော ထုတ်လွှင့်မှုမျိုးကိုမှ ကိုယ်ပိုင် ဆာဗာ ပျက်ကျမှုကြောင့် အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အသုံးပြုသူများမှာ ရယ်ရခက်စိတ်တိုခက် ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြွယ်ဝလှသော မြစိမ်းကျောက်သတ္တုတွင်းကြောက်မက်ဖွယ် ပင်လယ်နက်ပိုင်း မြွေဟောက်ကြီး ငွေတုံးများ တဖျတ်ဖျတ်တောက်နေသော ရွှေတုံးများနှင့် ရှေးဟောင်းသင်္ဘောပျက်ကြီးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းသင်္ဘောပျက်ကြီးကို စတင်ဖော်ထုတ်ပြသခါနီးအချိန်မှာပင် ocean Live stream၏ ဆာဗာများ ပျက်ကျသွားခဲ့သည်။ လုပေါင်သည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ဘေးရှိတွင်မူ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်မှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ကူးခတ်နေသည်။၎င်းမှာ အခြားမဟုတ် ပင်လယ်မြွေဟောက်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ပြန်တော့မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် အင်တာနက်လိုင်းမှာ အလွန်အားနည်းနေသည်။ လုပေါင်သည် ထုတ်လွှင့်မှုကို ပြန်စရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်သဖြင့် ဆာဗာ ပျက်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟစ်စ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြွေဟောက်ကြီး၏ ခေါင်းကြီးမှာ ရေပေါ်သို့ ပြူထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်အောက်ခြေကိုပဲ ပြန်သွားတော့။စိတ်ထင်တိုင်း အပြင်ကို ထွက်မလာနဲ့ဦး။ လူတွေက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က၎င်း၏ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် လူတွေကို ရန်မမူဖို့ မှာကြားခြင်းထက် မြွေကြီးကိုသာ နောင်တွင် သတိထားနေထိုင်ရန် မှာကြားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိပ္ပံပညာရှင်များသာ ဤကဲ့သို့ ဒိုင်နိုဆောခေတ်ကတည်းက ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သတ္တဝါမျိုးကို တွေ့ရှိပါကစမ်းသပ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နေရောင်အောက်တွင် မြွေဟောက်ကြီးမှာ အလွန်လှပနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အရောင်တလက်လက် တောက်နေသည်။ ၎င်းသည် ထွက်ခွာသွားသော လုပေါင်ကို လွမ်းဆွတ်တသစွာ ကြည့်နေပြီးမှ ရေအောက်သို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ရွှေ ငွေ မြပြာကျောက်များနှင့် အဖိုးတန်နန်းတွင်း ဟင်းချက်နည်း မှတ်တမ်း တို့ကို သယ်ဆောင်ကာ အိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးက အနားသို့ရောက်ရှိလာပြီး လုပေါင် သယ်လာသည့် ရတနာများကို ခေါင်းလေးစောင်းကာ စပ်စုကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ရှေးခေတ် နန်းတွင်းစားဖိုမှူးတစ်ယောက်ရဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေ ဖြစ်ရမယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည်သားရည်စကို ပြန်ဖွင့်ကာ စာအုပ်ကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ကြာ မှောင်မည်းနေသောနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း အလင်းရောင်နှင့် ပြန်တွေ့ချိန်တွင် ပြဲနေခြင်းအရောင်ပြောင်းလဲခြင်း လက္ခဏာများ မတွေ့ရပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက လူရေခွံများလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သားရေ၏ ထူးခြားသော အထိအတွေ့ကို လုပေါင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှန်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ရေးစာလုံးများနှင့် သရုပ်ဖော်ပုံများ ပေါ်လာသည်။တရုတ်စာလုံးများပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ရာ ဘဲပေါင်း။”</p> <p> </p> <p>ပါဝင်ပစ္စည်းများ - အန်ဂျယ်လီကာ ကိုဒိုနော့ပ်စစ် အာစတြာဂါလပ်စ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်ဆင်ပုံ - အရွယ်ရောက်ပြီးသော ဘဲတစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်၍ အစာအိမ်အား သန့်စင်ပြီးနောက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို သုံးရက်ကြာ ကျွေးမွေးရမည်...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရလဒ် - အရောင်အဆင်းလှပခြင်းထူးခြားသော အရသာရှိပြီး အဆီမများခြင်း အာဟာရနှင့် ဆေးဖက်ဝင်တန်ဖိုး မြင့်မားခြင်း...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ဝက်ခြေထောက်နီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝန်ရှန်း မွှေးရနံ့ ပဲဆန်ပြုတ်။”</p> <p> </p> <p>“ရွှေရောင် ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ရာ ကြက်ပေါင်း။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နန်းတွင်း ပျားရည် ဆီးသီး ကျန်းမာရေးစွပ်ပြုတ်။”</p> <p> </p> <p>လုပေါင် မျက်စိလည်သွားသည်။ သရုပ်ဖော်ပုံများနှင့် စာသားများမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည်။ ဤမှတ်တမ်းတွင် ဟင်းပွဲပေါင်း အတိအကျ ၁၀၀ ပါဝင်ပြီး အစပိုင်းတွင် တစ်ပွဲချင်းစီ ဟင်းလျာများဖြစ်ကာ နောက်ဆုံး ၁၀ ပွဲကျော်မှာမူ ခမ်းနားသော နန်းတွင်းစားဟင်းပွဲကြီးများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်ဆင်ပုံများမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာပြီး အချိန် လူအင်အားနှင့် ကုန်ကြမ်းများစွာ လိုအပ်သည်။ရှေးခေတ် နန်းတွင်းသူ နန်းတွင်းသားများမှာ တကယ်ကို စားတတ်သောက်တတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တရုတ်လူမျိုးတို့၏ ဟင်းချက်အမွေအနှစ်အတော်များများမှာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ ဤကဲ့သို့သော တောင်းဆိုချက် မြင့်မားလွန်းသည့် ဟင်းပွဲများကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက တကယ့် နန်းတွင်းစားဖိုမှူးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှင်းလုံးလေးရေ... ငါတို့တော့ ဟိုတယ်တစ်ခု ဖွင့်လို့ရပြီဟေ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိသည်။ အကယ်၍ ဤဟင်းပွဲများက တကယ်သာ အရသာရှိမည်ဆိုပါက သူ၏ ဝိုင်ချက်စက်ရုံ ရှိရာ ရွှေရောင်ကမ်းခြေကို အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါတွေအားလုံးက ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး... ဟိုတယ်ဖွင့်မယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးကတော့ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိသော်လည်း လုပေါင်ပြောသမျှကိုသာ လိုက်အော်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အရင်ဆုံး အရသာရှိမရှိ စမ်းကြည့်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် စာအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ လွယ်ကူသော ဟင်းပွဲအချို့ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ပြင်ဆင်ရ အတော်လေး ရိုးရှင်းသောရွှေရောင် ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ရာ ကြက်ပေါင်းကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပြင်ဆင်စရာ ပစ္စည်းအချို့တော့ လိုသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နယ်ဘက်ကို ပြန်ပြီး လုပ်ကြည့်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤဟင်းပွဲအတွက် ရွှံ့ဝါဖြင့် ပြုလုပ်သော မီးဖိုတစ်ခု လိုအပ်သည့်အပြင် ကြက်သားအရည်အသွေးကိုလည်း အထူးဂရုစိုက်ရသည်။ ထင်းမီးဖြင့် ဖုတ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် မြို့ပေါ်ရှိ ဗီလာတွင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ကျေးလက်ရှိ သူ၏ အိမ်ဟောင်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကြက် ဘဲနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များစွာ ရှိသဖြင့် သူ စိတ်ကြိုက် စမ်းသပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် လုလင်းဟွာကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ မနက်ဖြန် ညနေမှသာ ဆာဗာ ပြန်ကောင်းမည်ဖြစ်သဖြင့် လုပေါင်သည် သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို နောက်ရက် သို့ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါပေါင်... ဒါပေါင်။”</p> <p> </p> <p>လုပေါင် ပြတင်းပေါက်မှ ခေါင်းပြူကာ အောက်ထပ်တွင် ဘောလုံးကစားနေသော တဒါပေါင်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤ Border Collie ခွေး၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ပြည့်လျှံနေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဗီလာ၏ ခြံဝင်းမှာ ကျယ်ဝန်းသဖြင့်သာ ခွေးက အိမ်ကို ဖျက်ဆီးမပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝု ဝု”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တာပေါင်က လုပေါင်ကို ခေါင်းလေးစောင်းကြည့်ကာ အမြီးကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွားရအောင်... အိမ်ဟောင်းကို ပြန်ပြီး သိုးကျောင်းရအောင်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကလက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ဤခွေး အနှစ်သက်ဆုံးအရာမှာ ကျေးလက်တွင် နေထိုင်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် လုပေါင်၏ အခန်းတံခါးကို ဒါပေါင်က ၎င်း၏ အစာခွက်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ကာ ဝုန်းခနဲ တွန်းဖွင့်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးသည် လုပေါင်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဒါပေါင်ကို ကြည့်ရင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ထံမှ အိမ်ဟောင်းသို့ ပြန်မည်ဟူသော ဖုန်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လုပိုင်ဟောက်က သူနှင့်အတူ မျက်နှာဝိုင်းလေး ကိုပါ ခေါ်သွားရန် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် မြေကွက်အမှတ် (၂) ကို ဝယ်ယူရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများစွာ ရှိသဖြင့် အိမ်သို့ နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်းမြို့တွင် လူအများအပြားမှာ လုပိုင်ဟောက်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အချို့က ချီးကျူးကြပြီး အချို့ကမူ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ စုန့်ခွန်လင်း ၏ ဇနီးမှာမူ သူမ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဆုံးရှုံးရတော့မည်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပိုက်ဆံ ဆုံးရှုံးတာက သေတာထက် ပိုကောင်းတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုန့်ခွန်လင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယခုအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားရန် မြေကွက်ကို ရောင်းချရမည်ကို သိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် တင်းလင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရပြန်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စီမံခန့်ခွဲမှုအများစုကို သူမအား လွှဲထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူဌေး... ဒီဝိုင်ချက်စက်ရုံက မြေငှားခ သက်သာလို့သာ အမြတ်ထွက်နေတာပါ။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားရင်တော့ နှစ်တိုင်း အရှုံးပေါ်ပါလိမ့်မယ်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>တင်းလင်ကစိုးရိမ်တကြီး ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့အချိန်တန်ရင် ငါဘာလုပ်မလဲဆိုတာသာစောင့်ကြည့်နေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရေအောက်ရတနာများ ရှားပါး ပင်လယ်သတ္တဝါများ သတ္တုသိုက်များနှင့် ပင်လယ်မြွေဟောက်ကြီးကဲ့သို့သော သတ္တဝါများ ရှိသည့် ဧရာမ ပင်လယ်ပြတိုက်ကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာကျော်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခု ဖွင့်ကာ ပင်လယ်ပြတိုက်သို့ အခမဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးမည်ဆိုလျှင်အမြတ်မထွက်ဘဲ နေပါမည်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နန်းတွင်းဟင်းချက်နည်း မှတ်တမ်းလည်း ရှိနေသေးသည်။ထိုအရာသာ တကယ် အရသာရှိမည်ဆိုလျှင် သူဌေးကြီးတွေတောင် ဒီမှာစားဖို့ တန်းစီစောင့်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save