Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိုးထလာသော အမဲလိုက်စိတ်နှင့် သိုးကျောင်းချိန်။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် စားသောက်ကုန်များစွာကို ဝယ်ယူပြီး သူငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ကျေးလက်ဒေသသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်နှင့် နှင်းလုံးလေး တို့လည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ မျက်နှာဝိုင်းလေးကမူ သူမ၏ အတန်းဖော်အိမ်တွင် သွားရောက်လည်ပတ်နေသဖြင့် မနက်ဖြန်မှသာ သီးသန့်လာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကားမူးတတ်သော နှင်းလုံးလေးသည် လုပေါင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ခွေနေရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝု ဝု”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေသော ဒါပေါင်မှာ နှင်းလုံးလေးက သူ့ကို အဖတ်မလုပ်သဖြင့် အပြင်ဘက်ရှိ ရှုခင်းများကိုသာ ခေါင်းပြူကြည့်ရင်း အထီးကျန်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်က တာဝန်အသစ် မပေးသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင် သွားရှာရမည်လော။လုပေါင် ကားမောင်းရင်း စနစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမည် - လုပေါင်</p> <p> </p> <p>စွမ်းရည်- တိရစ္ဆာန်ရင်းနှီးမှု +၁၀၀ (ရွှေရောင်)၊ ပင်လယ်ဘုရင် ခန္ဓာကိုယ် (ငွေရောင်)</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းကျင်မှု - တရုတ်ရိုးရာ လေမှုတ်ကိရိယာ (ပါရဂူအဆင့်)၊ မျောက်သိုင်း (အငယ်တန်းအဆင့်)</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်ပစ္စည်းများ - စူပါ live eye</p> <p> ရွှေရောင်ကမ်းခြေ ရှေးဦးလယ်တော (ဧက ၂၀၀)</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးမှာ အရင်အတိုင်းပင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းကျန်းမြို့ ဆင်ထိုင်းခရိုင် တာရှမ်းချွဲ ကျေးရွာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤရွာတွင် လူဦးရေ သုံးရာပင် မပြည့်ပေ။ တောင်ကြားထဲတွင် တည်ရှိသဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး တောထွက်ပစ္စည်း ရှာဖွေရေးနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းကိုသာ အဓိက အားထားလုပ်ကိုင်ကြသည်။သို့သော် တိရစ္ဆာန်ကာကွယ်ရေး ဥပဒေများ တင်းကျပ်လာသဖြင့် ရွာမှ အမဲလိုက်အဖွဲ့မှာလည်း လူစုကွဲသွားခဲ့ရပြီး အများစုမှာ မြို့ပေါ်သို့ ကျပန်းအလုပ်သမားအဖြစ် သွားရောက်လုပ်ကိုင်ကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပိုင်ဟောက် သည် ရွာ၏ စံပြတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရွာအတွက် လမ်းများဖောက်ပေးခြင်း မီးနှင့် ရေရရှိအောင် လုပ်ပေးခြင်းနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ဤရွာမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ကြက်မွေးလျှင် ကြက်နာကျခြင်း ဝက်မွေးလျှင် တုပ်ကွေးမိခြင်း စိုက်ပျိုးရေးလုပ်လျှင် ပိုးကျခြင်းနှင့် သိုးမွေးလျှင် ဝံပုလွေကိုက်ခြင်း စသည့် အဆိုးဆုံးဖြစ်ရက်များဖြစ်သောကြောင့် လုပိုင်ဟောက်ပင်လျှင် လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာ၏ လူကြီးအချို့မှာတော့ တောင်ပေါ်မှာ တစ္ဆေ သရဲတွေ ရှိနေလို့ဟု ဆိုကြသော်လည်း လူငယ်အနည်းငယ်ကသာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နှင်းလုံးလေးနဲ့ ဒါပေါင်ရေ ငါတို့ရောက်ပြီဟေ့ ထကြထကြ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နေဝင်ရီတယောအချိန်တွင် လုပေါင်တို့သည် ရွာသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကားမူးတတ်သော ငှက်ကလေး မှာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ရသဖြင့် ပြန်လည် လန်းဆန်းလာပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝု ဝု ဝု” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်မှာတော့အားရပါးရကိုဟောင်နေတော့သည်။မြို့မှာ အနေကြာ၍ ပျင်းနေသော ခွေးလိမ္မာလေးမှာ ဤနေရာသို့ ရောက်မှပင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပြေးလွှားနိုင်တော့မည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တီ...တီ</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လုပေါင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်ကတာဝန်ပေးပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အထူးတာဝန် - တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း တွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ရန်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် တာဝန်ကို စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း အခြားအရိပ်အမြွက် မတွေ့ရသေးပေ။ ဒီတောင်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲ နတ်ကျောင်းရှိနေမည်လော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လုပေါင်လေး ပြန်လာပြီလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးကျောင်းပြီး ပြန်လာသော အဖိုးအိုတစ်ဦးက လုပေါင်ကိုမြင်တော့ လှမ်းနှုတ်ဆက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ အဖိုး ပြန်လာပါပြီ။ အဖိုးရဲ့ သိုးအုပ်က နည်းသွားသလားလို့ ဟေ့... ဒါပေါင် အခုဒီကိုပြန်လာခဲ့စမ်း။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် ကားရပ်ပြီး နှုတ်ဆက်နေစဉ်မှာပင် ဒါပေါင်က ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဆင်းကာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သိုးထိန်းလိုသောခွေးစိတ် နိုးထလာသဖြင့် သူသည် သိုးများကို ပတ်မောင်းနေတော့သည်။ နှင်းလုံးလေးလည်း အနောက်မှလိုက်လံအားပေးနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်... ကစားပါစေ။ ဒီကောင်လေး မြို့မှာ အနေကြာလို့ ပျင်းနေမှာပေါ့။”  </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖိုးအိုကပြုံးကြည့်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်သည် လူစုကွဲနေသော သိုးများကို ခဏချင်းအတွင်း စုစည်းပေးလိုက်နိုင်သဖြင့် သိုးများမှာ အိမ်သို့ တစ်စုတစ်စည်းထဲပြန်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါလည်း ပြန်တော့မယ်။ လုပေါင်လေး... မြန်မြန်အိမ်ပြန်နော်် ဒီရက်ပိုင်း တောင်ပေါ်မှာ သိပ်မအေးချမ်းဘူး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဖိုးအို၏ စကားကြောင့် လုပေါင် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားသည်။ မအေးချမ်းဘူးဆိုတာဘာကြောင့်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် သူ့အဘိုးအဘွားများ အိမ်သို့ ကားမောင်းဝင်လာခဲ့သည်။ ရွာတွင် လူငယ်များ မရှိသလောက် နည်းပါးသွားပြီး လူကြီးအချို့နှင့် ကလေးအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လုပေါင်လေး ပြန်လာပြီတော့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိန်းမရော ပါမလာဘူးလားသားရေ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တတိယအဖွားရယ်... ကျွန်တော် ကျောင်းတောင် မပြီးသေးဘူးလေဗျာ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာသားများက လုပေါင်တို့ကို အလွန်လေးစားကြသည်။ လုပိုင်ဟောက် ချမ်းသာလာပြီးနောက် ရွာကို အမြဲကူညီခဲ့သည်ကို သူတို့ မမေ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အိမ်ဟောင်းသို့ ရောက်သောအခါ ခွေးမဲလေးတစ်ကောင်က အမြီးခါယမ်းရင်း လုပေါင်ကို လာရောက်ကြိုဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“နေဦး ဘောင်းဘီအသစ်ကွ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က သူ့ကားကို လာကုပ်နေသော ခွေးမဲလေးကို လှမ်းတားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် ကားနောက်ဖုံးမှ ပစ္စည်းများ ထုတ်နေစဉ် နောက်ဘက်တောင်ဆီမှထူးဆန်းသော အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ကြက်သီးများပင် ထသွားသည်။ တစ္ဆေ သရဲများ တကယ်ရှိနေသည်‌‌လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းလာတာကို ဟိုခွေးဟောင်သံကြားကတည်းက သိသားပဲ။ ငါးနာရီရောက်မယ်ဆိုပြီး ခုမှ ရောက်တော့တယ်။”  </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားဖြစ်သူကပြုံးရွှင်စွာ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပစ္စည်းတွေ ဝယ်နေလို့ ကြာသွားတာပါ အဘွား။ အဘိုးရော။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အိပ်နေပြန်ပြီလေ။ တစ်နေ့ကုန် အိပ်နေတာအိပ်ရင်းနဲ့ပဲ သေသွားမှာကိုပူနေရတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားက အိမ်ထဲသို့ ညွှန်ပြရင်း ကားထဲကိုလည်း ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘွား... မကြည့်နဲ့တော့။ မျက်နှာဝိုင်းလေးက မနက်ဖြန်မှ လာမှာ။ သူကောင်လေးရနေပြီလား မသိဘူး။အဘွား အဘိုးကို ပြောထားဦးနော်။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကသူ့ညီမကို အပိုင်နှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကလေးက အသက်ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ။ မင်းအဖေကလည်း ပိုက်ဆံပဲ ရှာနေတာကလေးကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားကစိုးရိမ်တကြီး ဖုန်းထုတ်ဆက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင် ခိုးပြုံးလိုက်သည်။ နင်က ငါ့အကြောင်း အမြဲတ်ိုတောတတ်တယ်ဆိုတော့ ငါကလည်း အဘွားနဲ့ တိုင်မှာပေါ့ မျက်နှာဝိုင်းလေးရယ်။ ဟားဟား</p> <p>***</p> <p> </p>


Save