Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒီရက်ပိုင်း တောင်ပေါ်မှာ မအေးချမ်းဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြံစည်းရိုးခတ်ထားသော ဝင်းထဲတွင် တိရိစ္ဆာန်လေးများ စုံလင်လှသည်။ ကြက်ကလေး ဘဲကလေး ဆယ်ကောင်ကျော်လောင်မှာ အစာရှာရင်း ပြေးလွှားနေကြပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်း အချို့ကို ထိုကြက်ဘဲများ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဝါးခြမ်းပြားများဖြင့် ကာရံထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သစ်ပင်များပေါ်တွင်မူ ချိုးငှက်အချို့က ကူးကူး ဟုအော်မြည်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် သူ၏ပစ္စည်းများကို အိမ်ထဲသို့ သယ်သွားစဉ် နောက်ဘက်မှ အဘွားဖြစ်သူက ဖုန်းထဲတွင် လုပိုင်ဟောက်ကို ဆူပူနေသည့်အသံကို ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘိုး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးဖြစ်သူမှာ ထိုင်ခုံစောင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ယပ်တောင်လေးခတ်ရင်း နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့သဖြင့် လုပေါင်က အနားသွား၍ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင် ဪ... ငါ့မြေးကြီးတောင် ပြန်လာပြီပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ပြီး အမြန်ပင် အိပ်ရာမှ ထကာ</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းအဘွားက မင်းကြိုက်တဲ့ ဝက်သားချက် ချက်ထားတယ် အေးကုန်ပြီလားမသိပါဘူး။ သူ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ မြန်မြန်... ဟင်းတွေ ပြန်နွှေးခိုင်းဦး ကြားလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ခဏစောင့်ပါဦး။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားဖြစ်သူမှာ ယခုအချိန်တွင် အတော့်ကို စိတ်တိုနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်းး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တံခါးဝုန်းခနဲ ပွင့်သွားပြီး ခွေးမဲလေး က အမြီးလေးတယမ်းယမ်းဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ဝင် လာရာ အဘွားဖြစ်သူက စိတ်တိုတိုဖြင့် တံမြက်စည်းရိုးကို ကောက်ကိုင်ကာ လိုက်ရိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်လာတုန်းကတောင် မျက်နှာဝိုင်းလေး သည် တံခါးနောက်မှာ ရပ်နေစဉ် ဤခွေးက ဝင်တိုက်လိုက်သဖြင့် လဲကျကာ ခေါင်းတွင် အဖုကြီး ထွက်သွားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဤခွေးမှာ အမှတ်မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင် သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဝင်လာသော်လည်း ခြံထဲတွင် တံမြက်စည်းဖြင့် အလိုက်ခံနေရသော ခွေးမဲလေးကို မြင်၍ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့်နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွေးမဲလေးသည် အမြီးကို ကုတ်ကာ လုပေါင်၏ နောက်တွင် ပုန်းရင်း အကူအညီ တောင်းနေရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ထွက်သွားစမ်း။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျေးလက်ဒေသက တကယ်ကို နေလို့ကောင်းဆဲပင်ဖြစ်သည်။လုပေါင်က ခွေးကို ခပ်ဆတ်ဆတ် နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်သည်။ အာ... ဒီအထိအတွေ့က တကယ်ကို လွမ်းစရာကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ်” (မင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူးလား)</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝက်သားနီချက် တစ်ပွဲကိုအဘိုးက ကျန်းမာရေးအရ မစားနိုင်သဖြင့် လုပေါင်နှင့် ခွေးနှစ်ကောင်ကသာ ဗိုက်ပြည့်အောင် စားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီကြက်တူရွေးကို မရောင်းနဲ့နော်။ ဘယ်လောက်ပဲ ပေးပေး မရောင်းနဲ့။ သေချာကြည့်ထားဦး။ပျောက်မသွားစေနဲ့ကြားလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးဖြစ်သူသည်နှင်းလုံးလေးကို သဘောကျသွားပြီး လုပေါင်ကို သေချာမှာကြားနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သိပါတယ် အဘိုး။ ခုနက သိုးကျောင်းတဲ့ အဖိုးက ပြောတယ်။ဒီရက်ပိုင်း တောင်ပေါ်မှာ မအေးချမ်းဘူးတဲ့။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် စနစ်မှ ပေးထားသော အထူးတာဝန်ကို သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက လူတစ်စု တောင်ပေါ်ကနေ ညသန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ ဆင်းလာကြတယ်။နှစ်ယောက်တောင် သေသွားတယ်တဲ့။ တောလိုက်ရင်းနဲ့ ဝက်ဝံမဟုတ်ရင် ဝံပုလွေအုပ်နဲ့ တိုးတာ ဖြစ်မှာပါ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးက ပြောရင်း နှင်းလုံးလေးကို စနောက်နေသည်။နှင်းလုံးလေးကလည်း အဘိုးကို ရန်မမူဘဲ အလိုက်သင့် နေနေသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာတောလိုက်တာလဲ။အဲဒါ သင်္ချိုင်းခိုး‌ဖောက်တဲ့သူတွေပါအေ။”  </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားကလုပေါင်ကို မင်းကွတ်သီးတစ်လုံး ကမ်းပေးရင်း ဝင်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းအဘိုးက မျက်စိမှုန်နေတာ။ အဲဒီလူတွေ သယ်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေက တောလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ ရွာက တောလိုက်အဖွဲ့တွေ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ လူတိုင်း သိတာပဲ။ သူတို့က သင်္ချိုင်းခိုးဖောက်သူတွေ ပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းကပဲ အကုန်လုံး သိနေတော့တာပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကပြန်တုပပြောသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တော့တာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားက လုပေါင်ဘေးမှာ ပါးစပ်ကြီးဖြဲပြီး မင်းကွတ်သီး တောင်းနေသော ခွေးမဲလေးကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤခွေးမှာ အကုန်စားတတ်သည့် အကောင်မျိူးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တောင်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတွေ ရှိတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ရွာက လူကြီးတွေ ပြောတာ သူ ကြားဖူးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မရှိပါဘူးအေ... ဘယ်က မျက်စိကန်းနေတဲ့ ဗေဒင်ဆရာက ပြောလိုက်လဲမသိဘူး။ငါတို့ရွာက မြေကောင်းရေကောင်း ရှိတဲ့ နေရာတဲ့။ ရှေးဧကရာဇ်တွေသာ သင်္ချိုင်းလုပ်မယ်ဆိုရင် ဒီနေရာကို ရွေးမှာတဲ့။ အလကား လျှောက်ပြောနေတာ။ ဝက်တွေ ဝက်နာကျ ကြက်တွေ ကြက်တုပ်ကွေးမိနေတဲ့ ဒီလို ကျိန်စာသင့်တဲ့နေရာက မြေကောင်းရနိုင်ပါ့မလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးက နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ သူ တစ်သက်လုံး နေလာတာ ဘာရတနာမှ မတွေ့ဖူးပေ။ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေသာ ခဏခဏ ဖြစ်နေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါတို့တွေက ကံမပါလို့ ခံစားခွင့် မရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်၏ အမွှေးများကို ပွတ်ပေးရင်း အဘွားက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အယူသီးတာတွေပါ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကတော့မယုံပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အဘွားပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘွား... တောင်ပေါ်မှာ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း ရှိလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စနစ်၏ မြေပုံအရ ဤနေရာမှ မိုင် ၃၀ မပြည့်သော နေရာတွင် နတ်ကျောင်းရှိသည်။ သို့သော် သူ ရွာသားများနှင့် တောလိုက်ဖူးစဉ်က ထိုနေရာသို့ ရောက်ဖူးသော်လည်း ဘာမှမရှိသော ကွင်းပြင်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နတ်ကျောင်းရှိလျှင် ဘာလို့ မမြင်ရသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့အရင်က ရှိခဲ့ဖူးတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘိုးကခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မြေး ဘယ်လိုသိတာလဲ။လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်တုန်းက ရွာက တောလိုက်အဖွဲ့ ပြန်လာတော့ မိုးခိုရင်းနဲ့ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်တဲ့ အဲဒီမှာ တစ်ညတောင် အိပ်ခဲ့သေးတယ်ပြောတယ်။ နောက်ပိုင်း ငလျင်လှုပ်တော့ အဲဒီနတ်ကျောင်း ပျောက်သွားတယ်ထင်တာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါကို ဘာလို့ မေးတာလဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>အဘွားကသတိဝင်လာပြီး</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တောင်ပေါ်ကိုတော့ လုံးဝ မသွားရဘူးနော်အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီအတိုင်း မေးကြည့်တာပါ အဘွားရယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က မင်းကွတ်သီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး အခွံကိုခွေးမဲလေး ပါးစပ်ထဲသို့အတင်းထည့်ပေးလိုက်ကာ</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဘိုးနဲ့အဘွား... ကျွန်တော် နောက်ဖေးက ကြက်တွေကို အစာသွားကျွေးလိုက်ဦးမယ်။ ဒီရက်ပိုင်း ကြက်တွေကို အစာမကျွေးနဲ့ဦးနော်။ကျွန်တော်ပဲ ကျွေးမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့လက်ထဲတွင် နန်းတွင်းဟင်းချက်နည်းမှတ်တမ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဒါကို မစမ်းသပ်ဘဲ နေရင် နှမြောစရာကြီးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save