Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မုန့်ဖင်းအန်၏ အသံတိတ် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်နှင့် ခွေးမဲလေးတို့သည် လုပေါင်နောက်မှ လိုက်လာရင်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ရှေ့သို့လှမ်းတိုင်း နောက်သို့ လှည့်လှည့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် အရသာရှိသော ငါးကြီးကို ဝက်ဝံအမိတွေက ဝိုင်းစားနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွေးမဲလေးသည် ကြည့်နေရင်းဒေါသထွက်လာကာ သွားတိုက်ရန် ပြင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုဝက်ဝံတွေကလည်းငါ့လိုပဲ အမည်းရောင်တွေပဲကိုဘာလို့ ငါးကို အလကားပေးရမှာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မင်းတို့က ငါ့ထက် ပိုမည်းနေလို့လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟောင်ပြီးနောက် ဒါပေါင်ကိုလည်း အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်ကြစို့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွားစမ်းပါ...လာသရုပ်ဆောင်မနေနဲ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ခွေးကို တစ်ချက်ကန်လိုက်သည်။ ဤခွေး၏ သရုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကတော့ အကယ်ဒမီပင်ရနိုင်သည်။တကယ်လို့ ဝက်ဝံတွေနဲ့သာ တစ်ယောက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် အားလုံးရဲ့ အရှေ့ကနေ ပိုမြန်အောင် ပြေးမည့်ကောင်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် စမ်းချောင်းအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ ဆင်းကာ အိမ်ပြန်၍ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေ့မှပျံသန်းနေသော နှင်းလုံးလေး က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ကာ အတောင်ပံဖြန့်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မီးခိုးတွေလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် အဝေးမှ တက်နေသော မီးခိုးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရွာကကလေးတွေ ငါးတွေ စာကလေးတွေများ ဖုတ် စားနေကြတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွေးနှစ်ကောင်ကလည်း ကစားကွင်းအသစ်တစ်ခု တွေ့လိုက်ရသလို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးသွားကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ကောင်တွေ... ကလေးတွေကို သွားမခြောက်နဲ့ဦး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လုပေါင်သည် ရွာရှိ ရင်းနှီးသော လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။သူကတော့ ရွာမှ မုန့်ဖင်းအန် ဆိုသောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ မီးဖိုပေါ်တွင် အိုးတစ်လုံးကိုတင်နေသော မုန့်ဖင်းအန်း၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် စက်ပစ္စည်း တစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ သူက ထိုစက်ကိုကြည့်ပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်များ ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်းသည် အသက် ၃၉ နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စကားမပြောနိုင်သည့်အပြင် ဘယ်ဘက်လက်တွင်လည်း မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်ရှိနေသဖြင့် အလုပ်ကြမ်းများကို မလုပ်နိုင်ရှာပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာသားအချို့က သူ့ကို အမုန့် ဟု ခေါ်ကြပြီး အချို့ကမူ မသန်စွမ်းမုန့်ဟု ခေါ်ကြလေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ့တွင် သူ့ကို အမြဲဂရုစိုက်သည့် မိဘများ ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အ မုန့်က တကယ်ကြီး Live လွှင့်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ် “</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်နှင့်ခွေးမဲလေးတို့က အိုးကို ဝိုင်းပတ်ကာ ပြေးလွှားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်သည်လည်း ခွေးနှစ်ကောင်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပျော်ရွှင်သွားရသည်။ သူက လက်ယမ်းပြပြီး</p> <p> </p> <p> </p> <p> “အာ... အာ...”  </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသံပြုကာနှုတ်ဆက်ရှာသည်။ ဒါက သူပြုလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အသံပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုတ် ဝုတ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွေးမဲလေးကပျော်ရွှင်စွာ ဟောင်ရင်း အိုးထဲ ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မှိုစွပ်ပြုတ်အိုး ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် မကျေမနပ် နှာချေလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါကစားချင်စရာလည်းမကောင်းဘူး</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည်အသားပဲ စားချင်သောခွေးဖြစ်၍ မှိုစွပ်ပြုတ်ကို မကြိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေါင်ကလည်းမုန့်ဖင်းအန်ကို မှတ်မိသဖြင့် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးပတ်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးကတာပေါင်၏ ခေါင်းပေါ် ၌နားလိုက်၍ မုန့်ဖင်းအန်ကို စပ်စုစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်သည် Long Cat Live Stream ပလက်ဖောင်းတွင် ထုတ်လွှင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပလက်ဖောင်းတွင် စာချုပ်မရှိဘဲ လွှင့်နိုင်သည့်အပြင် ရရှိသော လက်ဆောင်များ၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ထုတ်ယူနိုင်သဖြင့် ထုတ်လွှင့်သူများစွာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ထုတ်လွှင့်နေသည်မှာ လအနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူ့ဘဝကို သနားကြသည့် ပရိသတ် ၁,၃၀၀ ခန့် ရှိသည်။ လောလောဆယ်တွင် လူ ၂၀ ခန့်က သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် အများစုမှာ ကျော်သွားကြသောသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူက အနေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သနားစရာပဲ။ ဒါက အစစ်လား။ဟန်ဆောင်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အမှိုက် Streamer ပဲ လူတွေကို သနားအောင်လုပ်ပြီး လိမ်စားနေတာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လျှောက်မပြောနဲ့။ အစ်ကိုမုန့်က လွှင့်နေတာ နာရီဝက်ရှိပြီ သူ တကယ် အနေ တာပါ။ သူက စားဝတ်နေရေးအတွက် ဒါလေးလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာနေတာ။ မသိဘဲ အလကားနေ လျှောက်ပြောမနေကြနဲ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီ အနေ တဲ့လူက စာရော ဖတ်တတ်ရဲ့လား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟင် အဲဒီခွေးက တွေ့ဖူးနေသလိုပဲ။ဟာ... ဒါ ရတနာနတ်ဘုရားရဲ့ ကြက်တူရွေး မဟုတ်လား။ဟိုခွေးကလည်း သူ့ခွေးပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အား... ရတနာနတ်ဘုရားရဲ့ ကြက်တူရွေးနဲ့ ခွေးပါလား။အဲဒီဗီဒီယိုကို ငါ ခဏခဏ ကြည့်ဖူးတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ ရတနာနတ်ဘုရားရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသလိုပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်၏ အသံထွက်လာချိန်တွင် ကြည့်ရှုသူများ ချက်ချင်း အတည်ပြုနိုင်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဒါပေါင်နှင့် နှင်းလုံးလေးကို လူတိုင်းက မှတ်မိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကဤ Link ကို ချက်ချင်း မျှဝေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မဂ်လာပါ...ဦးလေးဖင်းအန်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က ပြုံးလျက် လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်းကလည်း လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့်</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မနေ့ကမှ ပြန်ရောက်တာပါ။ ဦးလေး Live လွှင့်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က စပ်စုစွာ ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဖင်းအန် တကယ် Live လွှင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မုန့်ဖင်းအန်က လက်ဟန်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့မိသားစုဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး လျော့ပါးစေရန် ဤနည်းဖြင့် ပိုက်ဆံရှာနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လုပေါင် နားလည်လိုက်သည်။ သူ့တွင် အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်နေပြီး အိမ်ထောင်မကျသေးသော ညီတစ်ယောက်နှင့် တက္ကသိုလ်တက်နေသော ညီမတစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အာ... အာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်က လုပေါင်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး သူချက်ထားသည့် မှိုစွပ်ပြုတ် မုန့်ပြားများနှင့် ဟင်ခွက်များကို ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Live ကအခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ဟင်... ကြည့်တဲ့သူ သုံးရာကျော်နေပြီပဲ။ မဆိုးဘူး။” </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဖင်းအန်း၏ အကောင့်အမည်မှာ တောင်ပေါ်က အ မုန့် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အာ...” </p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်က အံ့သြစွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်နေသည်။ ဘာလို့ လူတွေ ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးလာရတာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အောက်က Comment တွေကို မြင်တော့ မုန့်ဖင်းအန်း ပိုပြီး ကြောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရတနာနတ်ဘုရား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Ocean live stream ကဆာဗာ ပြင်နေလို့ မလွှင့်တော့ဘဲ အလည်အပတ်ထွက်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။Ocean က တရားစွဲနေမယ် သတိထားဦးနော်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အား... ရတနာနတက်ဘုရား ဟိုသင်္ဘောပျက်ကြီးကို အမြန်သွားပြပေးပါဦး။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရတနာနတ်ဘုရား ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟေ့ကောင်... ဒါ တကယ့် ရတနာနတ်ဘုရား ကွ နေဦး ငါ Fan Club မှာ လူသွားခေါ်လိုက်ဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>၅၀၀... ၈၀၀... ၁၀၀၀... ၁၄၀၀... မုန့်ဖင်းအန်ကြောင်နေသည့် ခဏအတွင်းမှာပင် ကြည့်ရှုသူ ၃,၀၀၀ ကျော်သွားပြီဖြစ်သည်။ အရင်က တစ်နေ့ကုန် စောင့်မှ ရသည့် လက်ဆောင်များမှာလည်း ယခု တဖွဲဖွဲပင်ဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အာ... အာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်ကလုပေါင်ကို ဆွဲပြီး ဘာဖြစ်နေတာလဲဟု မေးနေရှာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ပရိသတ်တို့... ကျွန်တော့် ဦးလေးဖင်းအန်ရဲ့ Live အခန်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဦးလေးက ကျွန်တော့်ရွာသားပါ။ သူ့အခြေအနေက သနားစရာကောင်းတာမို့ အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းပြီး ဂရုစိုက်ပေးကြပါဦး။ Follow လေးတွေ လုပ်ပေးကြပါဦးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်ကတော့ မနက်ဖြန်မှ ကျွန်တော့် ပလက်ဖောင်းမှာ ပြန်လွှင့်ပါ့မယ်။ ဒီနေ့ ဆာဗာ ပြင်နေတုန်းဆိုတော့ ဒီမှာပဲ ခဏလာနှုတ်ဆက်တာပါ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် မုန့်ဖင်းအန် Live လွှင့်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ တွေ့မှတော့ သူ တတ်နိုင်သလောက် ဝိုင်းကူပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးက လုပေါင်ပခုံးပေါ်ကနေ အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လက်ဆောင် လိုချင်တာလား။ဘယ်လို လက်ဆောင်လဲ။ဒီထဲမှာ ရှိတဲ့သူတွေက မင်းပရိတ်သက်တွေပဲဥစ္စာ လက်ဆောင် ပို့ရမှန်း သိကြမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂူး...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှင်းလုံးလေးမှာ အူတူတူ ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူကလက်ဆောင်လိုချင်တယ်လို့ မပြောပါဘူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဈေးကြီးတာတွေ လိုချင်တာလား။ဪ...ဒါဆို တတ်နိုင်တဲ့သူတွေက ဈေးကြီးတာ ပို့ပေးကြလိမ့်မယ်။ သူတို့က မင်းပရိတ်သက်တွေပဲဘာလို့ ဈေးပေါတာ ပို့မှာလဲ။” </p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်က နှင်းလုံးလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်ရင်း Live ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> “အားလုံးပဲ... နှင်းလုံးလေး စကားကို နားမယောင်ကြပါနဲ့။ စိတ်ရှိသလောက်ပဲ ပို့ပေးပါ။ တတ်နိုင်တဲ့သူက ဈေးကြီးတာ ပို့ပေး မတတ်နိုင်တဲ့သူက Share လေးနဲ့ Follow လေး လုပ်ပေးတာနဲ့တင် ကျေးဇူးတင်လှပါပြီဗျာ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် Live ထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး Golden Long Cat တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ကောင် ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အာ... အာ” </p> <p> </p> <p> </p> <p>မုန့်ဖင်းအန်မှာ မှင်သက်နေပြီး Screen ကို တစ်လှည့် လုပေါင်ကို တစ်လှည့် လက်ညှိုးထိုးပြနေသည်။ သူ တကယ်ကို ကြောင်သွားရှာပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒါက ပလက်ဖောင်းရဲ့ အဈေးအကြီးဆုံး လက်ဆောင်ဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်ကိုယွမ် ၅,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည်။ တစ်ကောင် ပို့လိုက်တိုင်း မုန့်ဖင်းအန်းက ယွမ်၂,၅၀၀  ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာလည်း ထိုးတက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အစ်ကို ဝေယွီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!”</p> <p> </p> <p>“အစ်ကို ဖေးရှန်လေး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“Ocean CEO လု... ဟင် သူဌေးက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ။သွားပြီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူဌေး သိသွားပြီ။အခန်းကြီးကြပ်ရေးမှူး ရှိလား။ဒီ နံပါတ် (၁) User ဖြစ်တဲ့ CEO လုကို ကန်ထုတ်လိုက်စမ်းပါ။ဒါက သူလာကြည့်ရမယ့် နေရာလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်သည် လက်ဆောင်အများဆုံး ပေးနေသူမှာ လုလင်းဟွာ ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သတင်းက တကယ်ကို မြန်လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကန်ထုတ်လိုက်စမ်း။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်းကြီးကြပ်ရေးမှူးက ကံဆိုးစွာဖြင့် မရှိသေးပေ... Comment တွေကတော့ အဆက်မပြတ်တတ်နေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝိုး...ဝိုးးး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား... ကိုယ့်သူဌေးကိုယ် ပြန်ကန်ထုတ်ခိုင်းနေတယ် ဟားဟား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဟာ... CEO လု ကတော့ အမြင်ကျယ်သွားတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“CEO လု ကတော့ မိုက်တယ်ဗျာ။ကိုယ့်လူကို တခြားနေရာမှာတောင်လာ အားပေးနေတာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>Ocean ၏ CEO သည် Golden Long Cat ၁၀ ကောင် ဆက်တိုက် ပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုပေါင်ကလည်း အားကျမခံဘဲ သူ့သူဌေးကို ကန်ထုတ်ရန် တိုက်ရိုက်ပြောနေသည်။ ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်မှာလည်း ၂ သိန်း ၁ သောင်း ကျော်သွားပြီဖြစ်ပြီး ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save