Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> အကွေ့အကောက်များသော ရေစီးကြောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ညအမှောင်ထုထဲတွင် မြေအောက် မီးစမ်းရေပေါက်များ အဆက်မပြတ် ပြန်လည် နိုးထလာမှုနှင့်အတူ ရေခဲနှင်းများ အရည်ပျော်ပြီး တသွင်သွင် စီးဆင်းကာ တောင်ကြီးထဲတွင် စမ်းချောင်းများ အဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။</p> <p>ချင်မင် ရွေးချယ်ထားသော တောင်ပေါ် တောအုပ်က မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အတော်လေး ရှင်းလင်းနေပြီး လှုပ်ရှားရန် အဆင်ပြေကာ ယခုအချိန်တွင် သူက တိုက်ရှီဖုန်း ခေါ်ဆောင်လာသော လူယုံ ဆယ်ယောက်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူတို့ အားလုံး လာကြပြီ"</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်း က မနေနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်က စီးတော်သားရဲ ကို စီးပြီး အနီးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြို့စားအိမ်တော် မှ လူများ ဘာကြောင့် မပေါ်လာသေးတာလဲ ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က စကားမပြောဘဲ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေတွင် အခြားလူများ၏ အပြည့်အဝ ထောက်ခံမှုကို ရယူချင်ပါက ဖုံးကွယ်ထားလို့ လုံးဝ မရတော့ဘဲ မိမိ၏ ရှားပါးသော တန်ဖိုးများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပြသရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေပြီး ဂယ်ချန်းရွှင်က အောက်ဘက်သို့ ကြည့်နေကာ ချက်ချင်း ဆင်းမလာဘဲ အနီးအနားရှိ တောင်ပေါ် တောအုပ်ကို အကဲခတ်နေပြီး အလွန် သတိထားနေသည်။</p> <p>နွေဦးပေါက် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရာသီဥတုက အရင်လို မအေးတော့ဘဲ ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူငယ်လေးက အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လေတိုက်သဖြင့် တလူလူ လွင့်ပျံနေပြီး ကြည့်ရတာ အလွန် ချောမော ခန့်ညားကာ စာပေသမား တစ်ဦးနှင့် တူသည်။</p> <p>သူက အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လက်ရှိ ဒီလို နေရာမျိုးကို ရောက်နေရတာ ဘယ်လို ခံစားရလဲ"</p> <p>"မြေကြီးကို ခြေချရတာ တော်တော် ကောင်းတယ်"</p> <p>ချင်မင်က ဒီအသိဟောင်းကို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရင်တုန်းက တိမ်တွေ အပေါ်မှာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး အခု ဖုန်တွေ ကြားထဲ ကျဆင်းသွားပေမယ့် မင်းရဲ့ စိတ်ထားက မဆိုးဘူး"</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့ကို ဒီလို ဟန်ပန်မျိုး လာလုပ်ပြနေစရာ မလိုဘူး ဘယ်သူက ဘယ်လို လူမျိုးလဲ ဆိုတာကို အားလုံး သိပြီးသားပဲကွာ"</p> <p>"ဒါပေမယ့် မင်းက အရင်က မင်း မဟုတ်တော့တာ သေချာတယ် ငါက ဒီလို သာမန် စိတ်ထားမျိုးနဲ့ မင်းကို စကားပြောနေတာ ဘာမသင့်တော်တာ ရှိလို့လဲ"</p> <p>အသက် ဆယ့်ခြောက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချင်မင်က သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရင်က ခင်မင်မှုတွေကို ထောက်ထားပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ငါ မင်းကို တစ်ခွန်း အကြံပေးမယ် ကိစ္စ အားလုံးက ပြီးသွားပြီ မင်း အခု ပြဿနာ ထပ်မရှာတာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် ဘယ်သူ့အတွက်မှ မကောင်းဘူး"</p> <p>"ခင်မင်မှုလား အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုဘူး မင်းနဲ့ ငါတို့ ကြားမှာ ဘာမျက်နှာမှ ထောက်စရာ မရှိတော့ဘူး"</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ပြောလိုက်ကာ တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲရှိ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ငါ့ကိုကြည့်မရ ဖြစ်နေတာပဲ"</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်  အဲဒီလိုပဲ  မင်းကို ကြည့်ရတာ ပိုပိုပြီး မျက်စိနောက်လာတယ် အသိဟောင်း တချို့က ပြောဖူးတယ် မင်းက ရောက်သင့်တဲ့ နေရာကို ပြန်ရောက်သွားတာပဲလို့"</p> <p>ချင်မင်လည်း အားမနာတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်မင်မှု မရှိတော့ဘူး ဆိုမှတော့ အဆက်အသွယ်လည်း ထပ်မရှိတော့ဘူးပေါ့ မင်း အခု ဒီကို လာပြီး ငါ့ကို ယီးတွေလာလုပ်ပြနေတာလား မင်းရဲ့ မြင့်မြတ်မှုကို လာပြချင်တာလား ဟမ် မင်းရဲ့ ခန့်ညားတဲ့ မိသားစုကြီးရဲ့  သားလိမ္မာလေး ပုံစံကို လာပြချင်တာလား အရင်တုန်းက မင်းကို မမြင်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူး ထွက်သွားစမ်းကွာ "</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရင်တုန်းက မင်း အပြင်ထွက်ရင် ကြယ်တွေက လကို ဝန်းရံထားသလို အားလုံးက ခြံရံနေကြတာ မင်းရဲ့ စီးတော်သားရဲကတောင် လေးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားတဲ့ သားရဲ ဖြစ်နေတာ အခု မင်းက တူတစ်လက်နဲ့ ဟား ဟား "</p> <p>ချင်မင် ဒေါသ မထွက်ဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကြည့်ရတာ အရင်တုန်းက ငါက မင်းကို တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပုံရတယ် ဝမ်ချိုက်ဝေးက မင်း ဒီကို လာတာ သိလား တကယ်လို့ ကြားသွားရင် ကိုယ်တိုင် လာပြီး မင်းရဲ့ ခြေထောက် နှစ်ဖက်လုံးကို ရိုက်ချိုးမလား မသိဘူး"</p> <p>"မင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း အခု ဒီလို နေရာကို ပြန်ရောက်သွားတာ မလုံလောက်သေးဘူး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှပဲ ရမယ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေါ်လာတော့မှ ပိုပြီး စိတ်ချရမယ် ငါတို့ အားလုံးအတွက် ပိုပြီး ကောင်းလိမ့်မယ်"</p> <p>"မင်း ပြောတာတွေ အများကြီး ကြားရတာ ငါ တော်တော်လေး ရွံနေပြီ"</p> <p>ချင်မင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တူကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p>"တိမ်နဲ့ ရွှံ့ရဲ့ ကွာခြားချက် ဆိုတာ ဘာလဲ မင်း သိလား အခု မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာ နှစ်ခု ကွာခြားချက်က အဲဒီလိုပဲ"</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက နှင်းလို ဖြူဖွေးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေရာ တကယ်ကို အနည်းငယ် လူ့လောကနှင့် ကင်းကွာပြီး လှပနေသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ စကားများက နားထောင်လို့ အတော်လေး မကောင်းဘဲ အေးစက်သော မျက်နှာထားကလည်း လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်ပြီလား"</p> <p>"တိမ်နဲ့ ရွှံ့ရဲ့ ကွာခြားချက် ငါ အရမ်း နားလည်ပါတယ် မင်း ကိုယ်တိုင်ကတောင် သေချာ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ် လာ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမယ်"</p> <p>ချင်မင်က သူ၏ ကျောဘက်ရှိ အတော်လေး ရှည်လျားသော အထုပ်ကို ယူလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူက အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ပြီး လေးလံသော လေးကြီး တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ ဘာမှ ပြောစရာ မလိုတော့ဘဲ ယခု သူက လေးကြိုးကို လပြည့်ဝန်းလို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လေးကြိုး တုန်ခါသွားမှုနှင့်အတူ သံမြား တစ်စင်းက လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းကာ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက သူ လေး ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲငှက်ကြီးကို အလျင်အမြန် အပေါ်သို့ တက်ရန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန် ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေကာ ချင်မင်က ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာတွင် နှစ်နှစ်ကျော် ပစ်ထားခံရပြီး ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ် လုံးဝ မရောက်ခဲ့ဘဲ မကြာသေးမီကမှ အနည်းငယ် တိုးတက်လာကြောင်း သူ သိထားရာ အချိန် အများကြီး နှောင့်နှေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မြားပစ်စွမ်းရည်က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နိုင်မှာလဲ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။</p> <p>ရွှတ်</p> <p>ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး မြား အပစ်ခံလိုက်ရပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်ပံ တစ်ဖက်သာ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ဟန်ချက်ကို ထိခိုက်သွားစေပြီး စတင် ယိမ်းယိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှီးခနဲ အသံနှင့်အတူ ချင်မင်၏ ဒုတိယမြောက် သံမြား ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ အမွေးအတောင်များ ပျက်စီးသွားပြီး ဗိုက်တွင် သွေးများ ပေကျံသွားကာ အပေါ်သို့ တက်ရန် အင်အား မရှိတော့ဘဲ အားနည်းစွာဖြင့် အောက်သို့ ပျံဝဲဆင်းလာပြီး တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျမသွားအောင် အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရသည်။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ သစ္စာရှိခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် ဂယ်ချန်းရွှင်က လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ရွေးချယ်မှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အမည်းရောင် ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီးကို လှုံ့ဆော်ကာ မြေပြင်ဆီသို့ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းကတော့ အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သားပဲ"</p> <p>ချင်မင်က လေးကို ဆွဲလိုက်ရာ သံမြားက နေမင်းကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားသော သက်တံ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် အမည်းရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ခေါင်းကို ပေါက်ကွဲသွားစေကာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်မင်တွင် သူ၏ စီးတော်သားရဲ ကို မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းချုပ်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>သူက အောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရေခဲနှင်းများ အရည်ပျော်ပြီးနောက် စမ်းချောင်း ရွှံ့ရေများ ကန့်လန့်ဖြတ် စီးဆင်းနေသော နေရာ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းက ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး ကျဆင်းမည့် နေရာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ ဂယ်ချန်းရွှင်တွင် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်မှု ရှိနေကြောင်း တွေ့ရပြီး သူက အမည်းရောင် ဧရာမ ငှက်ကြီး၏ အတောင်ပံ နှစ်ဖက်ကို မရုပ်သိမ်းစေဘဲ ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် တောင်ပေါ် တောအုပ်ဆီသို့ လျှောဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ သူက မြေပြင်နှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ဆိုလျှင်ပင် ချင်မင်၏ ဒုတိယမြောက် သံမြား ရောက်လာသောအခါ သူလည်း အလွန် အလုပ်များသွားပြီး မြားကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အမည်းရောင် ဧရာမ ငှက်ကြီး၏ အတောင်ပံများကို ထိန်းချုပ်မှု အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားကာ သူနှင့် သေဆုံးသွားသော စီးတော်သားရဲတို့က သစ်ပင်များ ပြည့်နှက်နေသော တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲသို့ ခေါင်းစိုက်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်၏ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ရပ်က ချင်မင်ကို နောက်တစ်ဖန် အံ့ဩသွားစေပြန်ရာ သူက လင်းနို့ တောင်ပံများကဲ့သို့သော အမည်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဧရာမ ငှက်ကြီး၏ အလောင်းကို စွန့်ပစ်ကာ လေထဲတွင် နိမ့်နိမ့်လေး လျှောဆင်းသွားပြီး တောအုပ်ထဲသို့ တည့်တည့် ဝင်တိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာ သူက မြေပြင်နှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်အလင်း ၏ ကာကွယ်မှုလည်း ရှိနေသဖြင့် ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်ခဲ့ဘဲ သစ်ကိုင်း အများအပြားကို ကျိုးကျသွားစေကာ အတော်လေး ဘေးကင်းစွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလဲပြီး အလွန် နီးကပ်နေသော တောင်ထိပ် တစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားချင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ယခု အရှိန်အဟုန် အားလုံးကို ချင်မင်က ထိန်းချုပ်ထားပြီ ဖြစ်ရာ သူက မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ညာဘက် အတောင်ပံ အရင်း နေရာကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ၎င်း၏ ဦးတည်ချက်ကို ပြန်လည် တည့်မတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း"</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေး လန့်သွားပြီး ဒါက ကောင်းကင်ပေါ်မှာဖြစ်သော်လည်း စီးတော်သားရဲ က အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေပြီး ပတ်လည် လည်ထွက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူက နောက်တစ်ဖန် တည်ငြိမ်စွာ မနေနိုင်တော့ဘဲ လက်ကို နောက်ပစ်ကာ အထက်စီးမှ မဆက်ဆံရဲတော့ဘဲ ငွေရောင် မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် မှောက်ချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ဖက်ထားကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တည်ငြိမ်အောင်နေ မြန်မြန် ဆင်း"</p> <p>ချင်မင်က နောက်ထပ် မြားနှစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး အရှိန်အဟုန်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်ကာ ငွေရောင် ဧရာမ ငှက်ကြီးကို ဆင်းသက်မည့် နေရာ ရွေးချယ်ရာတွင် ကူညီပေးလိုက်ပြီး မြေပြင်နှင့် အလွန် မဝေးတော့သည့် အချိန်သို့ ရောက်မှ သူ၏ နောက်ဆုံး မြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ရွှီးခနဲ အသံနှင့်အတူ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။</p> <p>"အား"</p> <p>အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးက လန့်ဖျပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သေဆုံးသွားသော စီးတော်သားရဲ နှင့်အတူ ဗွမ်းခနဲ အသံနှင့် မြစ်ကမ်းဘေးရှိ ရွှံ့နွံတောထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ကောင်းကင်အလင်း ဖြင့် ကာကွယ်ထားသော်လည်း အလွန် နာကျင်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး အတွင်းကလီစာများ အားလုံး နာကျင်သွားကာ ယခု သူ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှံ့များ ပေကျံနေပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံက ညစ်ပတ်နေကာ ချောမောသော မျက်နှာပင် ရွှံ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>"အား"</p> <p>သူက သနားစရာ ကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်နေပြီး အရိုးကျိုးသွားလို့ မဟုတ်ဘဲ အဓိကအားဖြင့် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဖြစ်ကာ ယခု သူ ဘယ်လို ပုံစံ ဖြစ်နေပြီလဲ ဆိုတာကို တွေးပြီး ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"တိမ်နဲ့ ရွှံ့ရဲ့ ကွာခြားချက် ကို မင်း နားလည်သွားပြီလား"</p> <p>အဝေးမှ ချင်မင်က သူ့ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ချွေချုံဟယ် အာ မဟုတ်ဘူး ချင်မင်"</p> <p>သွေးအန်သည်အထိ မပြုတ်ကျခဲ့သော်လည်း ယခုလက်ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးလည်း မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်များ လည်နေပြီး အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေကာ ထိုနေရာတွင် ဒေါသ မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အရင်တုန်းက သူနှင့် သဘောထား တိုက်ဆိုင်သော မိတ်ဆွေများက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို နှစ်သက်ကြပြီး တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲတွင် ဖိတ်ခေါ်ကာ ကဗျာများ ရွတ်ဆိုကြပြီး ထင်းရှူးတော မီးစမ်းရေပေါက် ဘေးတွင် အရက်မူးကာ အိပ်စက်ကြပြီး အလွန် လွတ်လပ် ပေါ့ပါးမှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။</p> <p>ယခု သူက တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီး ရွှံ့လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်သွားရာ အကွေ့အကောက်များသော ရေစီးကြောင်း ဆိုသော ကဗျာဆန်ဆန် ခံစားမှုကို အခြား တစ်နည်းဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဘန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ညစ်ပတ်နေသော လူငယ်လေး ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံထိုးက ချင်မင်၏ မြားတစ်စင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားရာ သူ့ကို တစ်ခဏအတွင်း ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေပြီး သူဌေးသား ဆိုသော အသွင်အပြင်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲတွင် ဂယ်ချန်းရွှင် ဘေးကင်းစွာ မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်ရာ စောစောက တကယ်ကို အလွန် အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်းက လူယုံ ဆယ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချက်ချင်း အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"လောက်တိုက် မင်း ဘာလို့ မသွား"</p> <p>"ခေါင်းဆောင် မင်းကို ငါတို့ ဝိုင်းထားပြီ"</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်က မိမိ၏ နားကို သွားကလော်ချင်စိတ် ပေါက်သွားပြီး မိမိ ကြားလိုက်ရသည်မှာ မမှားဘူးဟု သေချာသွားကာ ဒါ ဘာအခြေအနေလဲ မိမိလက်အောက်ငယ်သားများက မိမိကို ဝိုင်းထားတာလား ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p>"တိုက်ရှီဖုန်း မင်း ရူးနေပြီလား"</p> <p>သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>" ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ခင်ဗျားသာ ရူးနေတာ"</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင် တကယ်ကို ရူးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုဒုတိယ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို လူများဖြင့် ဝိုင်းထားရုံသာမက သူ့ကို ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဟုပင် ခေါ်ဆိုလိုက်သေးရာ ဒါက အတိအလင်း ပုန်ကန် အာဏာလုခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>" ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ခင်ဗျားက သစ္စာရှိခန်းမ ကို သစ္စာဖောက်တယ် သစ္စာရှိ ဆိုတဲ့ စကားလုံး နှစ်လုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိသေးရဲ့လား"</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်း က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆူပူလိုက်သည်။</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်က ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ဖြစ်သွားပြီး သူက တစ်ဖက်လူကို မပညာပေးရသေးဘဲ ရလဒ်အနေဖြင့် ပြန်ပြီး ခေါင်းစဉ် အကြီးကြီး တစ်ခု တပ်ခံလိုက်ရရာ ဥပဒေ ဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား ဟု တွေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း အထက်လူကြီးကို ပုန်ကန်ရဲတယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း အရိုးအဆစ်များကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကာ တိုက်ရှီဖုန်းကို သတ်ပစ်ပြီးနောက်မှ အခြား ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဂယ်ချန်းရွှင် ခင်ဗျားက သစ္စာရှိခန်းမ ရဲ့ ပုဂ္ဂလိက ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ခိုးယူပြီး နေ့ရွှေဒင်္ဂါး တွေကို လုယူ ထွက်ပြေးချင်နေတာ ခင်ဗျားကသာ ပုန်ကန်တဲ့ သစ္စာဖောက်ပဲ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ရွှေရောင် ဓားပြ တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး ငါတို့ သစ္စာရှိခန်းမ ထဲကို ခိုးဝင်လာတာတယ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတယ် အာဏာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခိုးယူထားပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် အပြစ်တွေက ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး"</p> <p>တိုက်ရှီဖုန်းက သူ့ထက် အသံ ပိုကျယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လောက်တိုက် ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ ခေါင်းဆောင် လုပ်ရတာ မင်း တကယ်ကို နေရာမှားနေတာပဲ ဒါပေမယ့် မင်း ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိတော့ပါဘူး ငါ မင်းကို အရင် သတ်ပစ်မယ်"</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူလည်း တစ်ဖက်လူကို ခေါင်းစဉ် ထပ်မတပ်ချင်တော့ဘဲ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေတွင်  ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းက ဘာထက်မဆို ပိုမို ထိရောက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>"အကြောင်းရင်း ရှိမှ အကျိုးဆက် ရှိတာပေါ့ ဂယ်ချန်းရွှင် ငါ အရင်ဆုံး မင်းနဲ့ စာရင်း တစ်ခု ရှင်းရမယ်"</p> <p>ချင်မင် လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါနဲ့ မင်း ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး အလုပ်ရှင် ကတိပေးထားတဲ့ ငွေစာရင်းပဲ ရှိတယ်"</p> <p style="text-align: center;">ဂယ်ချန်းရွှင်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဆွန် မိသားစုရဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်စာအုပ်က မင်း လုယူသွားတာ မဟုတ်လား ပြီးတော့ ဆွန် အဘိုးကြီး ကိုလည်း သတ်ခဲ့တယ် အခု အဲဒီ အဘွားကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ မြေးကိုပါ ဒုက္ခပေးခိုင်းနေသေးတယ် ငါ ဆွန် မိသားစုရဲ့ တူသိုင်းကို သင်ယူဖူးတယ်ဆိုတော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်စာအုပ်ရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ် ဒီနေ့ ဆွန် မိသားစု ကိုယ်စား မင်းဆီကနေ သွေးကြွေး ပြန်တောင်းပေးမယ်"</p> <p>ချင်မင်က တူကြီးကို ကိုင်ကာ အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။</p> <p>ဂယ်ချန်းရွှင်၏ စရိုက်က အလွန် သတိထားတတ်ပြီး တစ်ဖက်လူက ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပြိုင်ဘက်၏ အစစ်အမှန် အစွမ်းအစ မည်မျှ ရှိသလဲ ဆိုတာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရွှီးခနဲ အသံနှင့် တောင်ပေါ် တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုလူငယ်လေး၏ အမြန်နှုန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှကာ သရဲ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ အရှေ့တွင် လာပိတ်ရပ်ပြီး တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထုချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save