"မင်း သွားလို့ မရဘူး"
မုန့်ရှင်းဟိုင်က ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ကန့်ကွက်လိုက်ပြီး သူ့အမြင်တွင် ချင်မင်က ကြာဖူးလေး ရေပြင်ပေါ်သို့ စတင် ထွက်ပေါ်လာခါစ အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ကြီးထွားလာရန် အချိန် လိုအပ်နေသေးရာ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက နောင်တရလို့ ဆုံးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဦးလေးမုန့် အမည်းနဲ့ အဖြူတောင်ကို ငါ တကယ် ပြန်သွားရမယ် ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင် ဓားပြ တွေက အဲဒီနေရာကို မှတ်ထားလောက်တယ်လို့ ငါ ကြိုတင် ခံစားနေရတယ် တကယ်လို့ အဲဒီနယ်မြေမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ငါ့ရဲ့ လိပ်ပြာ မလုံနိုင်တော့ဘူး"
ချင်မင်က အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ တစ်ယောက်တည်း ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းသို့ ညဘက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ဓားပြကြီးများ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ခြင်းက မူလက စေတနာကောင်းဖြင့် လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကြောင့် ဒေသခံ တောင်ပေါ်သားများ အပေါ် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပါက သူ အလွန် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။
မုန့်ရှင်းဟိုင်က ဧည့်ခန်းထဲရှိ ကြေးညို အိုးကြီး ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီဘက်ကို လူလွှတ်ပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ် မင်းရဲ့ အသက်အရွယ် အရ မိသားစုကြီး တွေထဲက မျိုးဆက် အစစ်အမှန် ဆိုရင်တောင် အပြင်ထွက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူတဲ့ အချိန်မှာ အစောင့်အရှောက် လိုအပ်သေးတဲ့ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်"
သူတို့ နှစ်ယောက် အမြင် မတူကြပေ။
ချင်မင်က ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာရန် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး မကြာသေးမီကပင် ရွှေရောင် ဓားပြ များထဲမှ တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရာ သူက ဒီကိစ္စနှင့် မသက်ဆိုင်သလို နေ၍ မရနိုင်ပေ။
"ရွှေရောင် ဓားပြ တွေထဲမှာ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေ ရှိတယ် သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သတိထားမိနေပြီ ဆိုပေမယ့် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လေ ငါက မင်းလို မျိုးစေ့ကောင်း တစ်ခုကို မနည်း ရှာတွေ့ထားတာ မင်းကို ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေချင်ဘူး"
မုန့်ရှင်းဟိုင်က အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက ခရမ်းရောင် ကြေးညို အမွှေးတိုင်အိုး ထဲသို့ စိတ်ငြိမ် အမွှေးတိုင် အသစ်များ ထပ်ထည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါက ဓားကို သုံးနေတုန်းပဲ ကောင်းကင်အလင်းကိုလည်း ဆက်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်နေတုန်း ဆိုပေမယ့် ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်က လူ မဟုတ်တော့တာ ကြာပါပြီ ငါက မင်းဆီမှာ ထူးခြားတဲ့ အချက်လေးတွေ တွေ့လိုက်ရလို့ အရင်တုန်းက ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်မြင်ယောင်လာတာနဲ့ မင်းလိုမျိုး ပါရမီရှင် လူငယ်တွေကိုတောင် ကျော်လွန်နေတဲ့ ပါရမီ နဲ့ ဒီ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ဘယ်လောက် ဝေးဝေး သွားနိုင်မလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ချင်လို့"
ချင်မင် အံ့ဩသွားပြီး ဦးလေးမုန့်က သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေကာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းကို လျှောက်လှမ်းနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သူက မေးလိုက်သည်။
"ကျုပ်တို့ရဲ့ ဒီလမ်းကြောင်းက နောက်ပိုင်း ရောက်ရင် တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် ခက်ခဲသွားတာလား"
မုန့်ရှင်းဟိုင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ငါက မူလက ဒီလမ်းကြောင်းကို အရမ်း လျှောက်လှမ်းချင်ခဲ့တာ ဒါပေမယ့် အခု ဓား ကို သုံးပြီး ကောင်းကင်အလင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်နေတာက စွဲလမ်းမှု တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ အကျင့် တစ်ခု ဖြစ်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါ့ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ငါ တစ်ယောက်တည်း ဒီလို လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး အဘိုးခုနစ်လည်း ဒီလိုပဲလေ သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို သွားတာက ကောင်းကင်အလင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စက်ကွင်းကို သန့်စင်ဖို့ သွားတာပဲ သူက လုံးဝ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ် လမ်းကြောင်း တစ်ခုပေါ်က ကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး ခိုင်မာအောင် လုပ်နေတာ"
ချင်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မုန့်ရှင်းဟိုင်၊ ချွေဟောက်တို့ပင် စောစောကတည်းက လက်လျှော့သွားခဲ့ပြီး ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်က လူများ မဟုတ်တော့ရာ အနာဂတ်က ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲပြီး အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေပုံ ရသည်။
မုန့်ရှင်းဟိုင် က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါတို့ ခေတ်တုန်းက အစောပိုင်း ကာလတွေမှာ ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ အရမ်း တောက်ပခဲ့တဲ့ လူတွေ အားလုံး အခုတော့ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီ ဒါမှမဟုတ် အစောပိုင်း ကာလတွေကတည်းက ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းကို အကာအကွယ် အနေနဲ့ သုံးပြီး တကယ်တမ်း အဓိက လေ့ကျင့်နေကြတာက တခြား လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်နေတာ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရင် အခုအချိန်မှာ ဒီလမ်းကြောင်းကို ဦးဆောင်နိုင်မယ့် လူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူး"
ချင်မင်က မေးလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ဆက်ပြီး လျှောက်လှမ်းသွားမယ် ဆိုရင် လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခု ကို မပြောနဲ့ဦး လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရွယ်တူတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် နောက်ဆုံးမှာ ကွာဟချက်က ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားသွားနိုင်လဲ"
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တပည့်တွေက သူတို့ရဲ့ အစပိုင်း ကာလတွေမှာ ဘေးနားမှာ အမြဲတမ်း ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် တချို့ ရှိတတ်တယ် နောက်ပိုင်း သူတို့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို မမီတော့တဲ့ အခါ ချက်ချင်း ကျောက်စိမ်း ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက်တွေ အဖြစ် လဲလှယ်ခံရတယ် အဲဒါတွေ အားလုံးက ငါတို့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကနေ ရွေးချယ်ခံရတဲ့ လူတွေချည်းပဲ ဒီလို နေရာချထားမှုကို မင်း နားလည်နိုင်လား"
မုန့်ရှင်းဟိုင် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။
ချင်မင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အချိန် အတော်ကြာအောင် တွေးတောနေမိသည်။
သူ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တိုးတက်မှု အလွန် မြန်ဆန်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် များ၏ အနှစ်သာရကို အလျင်အမြန် နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အလွန် ထူးခြားနေပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ယခုအခါ အရှေ့ဘက် လမ်းခရီးကို ကနဦး အနေဖြင့် လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သောအခါ အတူတူ လျှောက်လှမ်းနေသူ အလွန် နည်းပါးကြောင်း သိလိုက်ရပြီး သူ ရင်ဆိုင်ရမည်က အခြားသော တောက်ပသည့် စနစ်များ၏ တောင်ကြီးများ ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဖိအားများ ဖြစ်ကာ လုံးဝ ပေါ့ဆနေ၍ မရသကဲ့သို့ ကျေနပ်ရောင့်ရဲနေ၍လည်း မရနိုင်ပေ။
"ငါ ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ လေ့ကျင့်နေရတာ လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုထဲ ဝင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားပြီး တခြား လူတွေရဲ့ နောက်လိုက်လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"
ချင်မင်က ရင်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက မေးလိုက်သည်။
"ဦးလေးမုန့် ငါ့အတွက် စီစဉ်ပေးထားတဲ့ အဲဒီ အရမ်း ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ ရောက်လာပြီလား တကယ်လို့ အဲဒါကို သောက်လိုက်ရရင် ငါ အမည်းနဲ့ အဖြူ တောင် ကို သွားဖို့ သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိနိုင်တော့ဘူး"
မုန့်ရှင်းဟိုင် က ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
"မလောပါနဲ့ အဲဒီ ထူးခြားတဲ့ ကျင့်စဉ် နဲ့ အတူတူ ရောက်လာလိမ့်မယ်"
ချင်မင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ခန္ဓာကိုယ် ခြောက်ကြိမ် ဘဝသစ် ရစေနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာပဲ ပေးလိုက်ပါ ငါးကြိမ်မြောက် ဘဝသစ် ရဖို့ အတွက်က ငါ့ဘာသာ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"
"စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထား ငါ မင်းကို စိတ်ငြိမ် အမွှေးတိုင် တချို့ ပေးလိုက်မယ် ဘယ်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းလှမ်း စိတ်လောလို့ မရဘူး စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းနေရမယ် မျက်စိရှေ့မှာ ဝိညာဉ်တောင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် မျက်နှာ အမူအရာ လုံးဝ မပြောင်းလဲသွားစေရဘူး"
နောက်တစ်နေ့တွင် မုန့်ရှင်းဟိုင် ကိုယ်တိုင် စိတ်လောလာပြီး တည်ငြိမ်အောင် မနေနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော ဖုန်းယဲ့မြို့ ဘက်တွင် ရွှေရောင် ဓားပြ များ၏ သွေးထွက်သံယို အမှုအခင်းများ ဖြစ်ပွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင် ဓားပြ အဖွဲ့အစည်းက သေးငယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်ဘဲ မြို့တစ်မြို့ နေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားရှိ မြို့ကြီး အများအပြား အကြားတွင် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေသည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် မုန့်ရှင်းဟိုင် က လူအများအပြားနှင့် ဆက်သွယ်ထားပြီး ဖုန်းယဲ့မြို့ ၏ မြို့စား လည်း ပါဝင်ကာ အတူတူ လှုပ်ရှားပြီး ရွှေရောင် ဓားပြများကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဖုန်းယဲ့မြို့ ဘက်မှ သတင်း ပေါက်ကြားသွားသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ကြိုတင် လှုပ်ရှားလိုက်ရပြီး နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ရွှေရောင် ဓားပြ အချို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရူးသွပ်သော လက်စားချေမှုများကို ခံလိုက်ရသည်။
"မြို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့တော့ သူတို့မှာ အဲဒီလောက် သတ္တိနဲ့ အင်အား မရှိဘူး မြို့နယ် နှစ်ခုကို မီးရှို့ပြီး မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲ တွေကို လွှတ်ပြီး လူအများကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်"
ချင်မင်က မြို့စားအိမ်တော် သို့ ရောက်လာပြီး ဘေးမှ နားထောင်နေရင်း အခြေအနေ အချို့ကို သိရှိသွားသည်။
ယခုအခါ မုန့်ရှင်းဟိုင် စေလွှတ်လိုက်သော လူများနှင့် သွားရောက် ပင့်ဖိတ်ထားသော အစွမ်းထက်သူများ အားလုံး အပြည့်အဝ မရောက်ရှိလာသေးပေ။
ချင်မင် သိလိုက်ရသည်မှာ ယခင် မြို့စား လီချင်းရွှီလည်း လာရောက် ကူညီမည် ဖြစ်ပြီး ကျောတွင် ချိရှ ဓားကို လွယ်ထားသော ထိုကြောင်ကြီးကိုလည်း ထပ်မံ ပင့်ဖိတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန် လိုအပ်နေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"ရွှေရောင် ဓားပြ တချို့က လမ်းဖောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတယ် ငါတို့ဘက်ကို ဖြတ်သွားနိုင်ခြေ အများကြီး ရှိတယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်လာမလား မသိဘူး ဖုန်းယဲ့မြို့ က တကယ်ကို အားကိုးလို့ မရဘူး အလယ်အလတ် အဆင့် ခေါင်းဆောင်တွေထဲမှာတောင် ရွှေရောင် ဓားပြတွေ စိမ့်ဝင်နေကြတယ်"
ချင်မင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုလိုက်ပြီး အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် သို့ သွားချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင် မုန့်ရှင်းဟိုင်က သဘောတူလိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ၏ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များက အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် ဘက်သို့ သွားမည့် လမ်းကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်ဘဲ တခြား နေရာတွင် ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း လျှို့ဝှက် သတင်း ရရှိထားသည်။
ယခုအခါ အချိန်က အလွန် ကပ်နေပြီး မည်သည့် နှောင့်နှေးမှုမျှ ခွင့်မပြုနိုင်တော့ဘဲ မုန့်ရှင်းဟိုင် က မြို့စားအိမ်တော်တွင် မြို့ထဲရှိ မိသားစုကြီးများ အားလုံးကို အလျင်အမြန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သူများကို စေလွှတ်ကာ နေရာ အသီးသီးတွင် အစောင့်အရှောက် ထားရှိရမည် ဖြစ်သည်။
"မင်း သတိထားနော်"
မုန့်ရှင်းဟိုင် က သတိပေးလိုက်ပြီး ချင်မင် အတွက် လူစီးနိုင်သော ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး တစ်ကောင်ကို စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။
၎င်းက လင်းယုန်နီ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင် လွှမ်းနေကာ တောင်ပံ နှစ်ဖက် ဖြန့်လိုက်ပါက ခြောက်မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး နှစ်ကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်းထားကာ လူများကို အဝေးသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော်လည်း အစစ်အမှန် စီးတော်သားရဲဟုတော့ မဆိုနိုင်သေးပေ။
ပုံမှန် အခြေအနေများတွင် အစွမ်းထက်သူများက အလွယ်တကူ စီးနင်းလေ့ မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ လက်ခံ အသိအမှတ်ပြုထားသည်မှာ မိမိနှင့် အစွမ်း ထက်မြက်မှု တူညီသော မျိုးဗီဇပြောင်းငှက်များသာ ဖြစ်ပြီး ထိုသို့မှသာ အစစ်အမှန် စီးတော်သားရဲ ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည် ဖြစ်ကာ မဟုတ်ပါက လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ တားဆီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက အလွန် သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ချင်မင်က ပြင်ဆင်မှု အပြည့်အဝ လုပ်ထားပြီး သစ္စာရှိခန်းမ မှ ဂယ်ချန်းရွှင်ကဲ့သို့ လင်းနို့ တောင်ပံ ပါဝင်သော အမည်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယုန်နီကို တတ်နိုင်သမျှ အမြင့်ပျံသန်းခြင်း မပြုလုပ်စေဘဲ အနိမ့်ပိုင်းမှသာ ပျံသန်းစေခဲ့သည်။
ချိရှမြို့ နှင့် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် ကြားရှိ ဖြောင့်တန်းသော အကွာအဝေးမှာ တကယ်တမ်း မိုင်သုံးရာပင် မပြည့်သော်လည်း မြေပြင်မှ သွားပါက ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူရခြင်းမှာ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါ အများအပြား နေရာယူထားသည့် နယ်မြေများကို ရှောင်ကွင်းရန် အဆက်မပြတ် လမ်းလွှဲသွားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ညအမှောင်ထု များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တောင်တန်းများ၏ အရိပ်များက ထပ်နေကာ နေရာ အသီးသီးရှိ မီးပန်းများ က ပိုးစုန်းကြူးများ ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ချင်မင်က လင်းယုန်နီ ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
အချို့သော နေရာများတွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ညအမှောင်ထု ကြားမှ ပျံသန်းရမည် ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက တောင်တန်း အနက်ပိုင်းရှိ အချို့သော အဆင့်မြင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများက ၎င်းတို့ကို စော်ကားသည်ဟု ထင်မှတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
လူစီးနိုင်သော ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး ကို စီးနင်းထားသော်လည်း အချို့သော အန္တရာယ် ရှိသည့် နယ်မြေများကို ရှောင်ကွင်းသွားရမည် ဖြစ်ပြီး ဥပမာ ချောက်နက်ကြီး ကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေသော ကန္တာရ နှင့် အမည်းနှင့် အဖြူ တောင်၏ ဗဟို နယ်မြေ တို့ ဖြစ်သည်။
အချိန် သိပ်မကြာမီမှာပင် ချင်မင် ရောက်ရှိသွားပြီး ဒါက အစွမ်းထက်သူ အများအပြားက မိမိနှင့် အစွမ်း ထက်မြက်မှု တူညီသော စီးတော်သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
ညအမှောင် ကမ္ဘာက အလွန် ကျယ်ဝန်းလွန်းပြီး အဆုံးအစ မရှိကာ အန္တရာယ် ရှိသော နယ်မြေ အများအပြားကို ရှောင်ကွင်း သွားလာရသဖြင့် ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းနိုင်သော မျိုးဗီဇပြောင်း ငှက် မရှိပါက ခရီးသွားလာရန် အလွန် အဆင်မပြေ ဖြစ်ရသည်။
ချင်မင်က လင်းယုန်နီ ကို သစ်ပင်နှစ်ပင်ရွာ အပြင်ဘက်ရှိ မြင့်မားသော တောင်ကုန်း တစ်ခုပေါ်တွင် ဆင်းသက်စေလိုက်ပြီး သူ ရွာထဲသို့ မဝင်ဘဲ မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်ယံတွင် အေးချမ်းစွာ ရပ်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ယခုအချိန်အထိ သူ၏ ဘဝက အတိတ်ကလို ငြိမ်းချမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာနှင့် အလွန်အမင်း ပတ်သက်မိသွားပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ရန်သူများက ဒီနေရာကို အာရုံစိုက်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။
"အစ်ကိုလု၊ ဝမ်ရွေ့၊ အဘိုးလု..."
ချင်မင်က လေပြေထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဝေးမှသာ လှမ်းကြည့်နေလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက စောစောကတည်းက မျိုးဗီဇပြောင်း ထားပြီး အလွန် ပါးနပ်သော အရောင်လေးရောင်ငှက်ကိုသာ အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်ပြီး သူ့အနီးသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ တောင်သခင် ဘုရား တောင်သခင် ချင် ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ပြန်ရောက်လာတာလဲ"
ဒီ အရောင်လေးရောင်ငှက် က တခြား အမျိုးအစားတူ ငှက်များထက် ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အတော်လေး ကြီးမားပြီး တစ်ချိန်က ချောင်လုံကို အလွန် ဒေါသထွက်စေကာ အရှင်လတ်လတ် ကင်စားချင်စိတ် ပေါက်သွားစေခဲ့သည်။
"စကား အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့ တောင်သခင် ဆိုတဲ့ စကားလုံး နှစ်လုံးကို ဖြစ်သလို သုံးလို့ ရလား တကယ်လို့ အစွမ်းထက်တဲ့ အစစ်အမှန် တောင်သခင် ကြားသွားရင် မင်းက ငါ့ကို သေလမ်း ပို့ချင်နေတာလား"
"ဒါက သခင်ကြီးအပေါ် ကျွန်တော် ထားရှိတဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ဖော်ပြတာပါ ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာတော့ သခင်ကြီးက သူ့ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်နေပါပြီ"
အရောင်လေးရောင် ငှက်က နေရာမှာတင် ဖားနေသည်။
၎င်းက ကတိတည်ပြီး ၎င်း၏ ဇနီးသည် ငှက်လှောင်အိမ် ထဲမှ ကြိုတင် လွတ်မြောက်လာပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ရသွားသော်လည်း ၎င်းက အဝေးသို့ ထွက်မသွားဘဲ လုကျယ်၏ အိမ်တွင်ပင် အသိုက် ဖွဲ့နေထိုင်နေသည်။
ချင်မင်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပြန်ရောက်လာတာကို တခြား လူတွေကို မပြောနဲ့ မင်းရဲ့ ညီလေး တွေကို အကုန် ခေါ်လိုက် ငါ့အတွက် အလုပ်တစ်ခု လုပ်ပေးဖို့ ရှိတယ်"
"အမိန့်ရှိပါ"
အရောင်လေးဆင ငှက်က တက်ကြွသွားပြီး ရိုသေလေးစားသော စကားလုံးများကိုပင် သုံးနှုန်းလာကာ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ယခင်က ထို ခရမ်းရောင် မျက်လုံးနှင့် ကျီးကန်း ဖြစ်သော ကျီးကန်း ဆရာကြီး က ၎င်းကို တောင်ကြီးထဲတွင် ချင်မင်ကို ပိုမို အာရုံစိုက်ရန်နှင့် ကြိုတင် သတင်းပေးရန် စသည်ဖြင့် ညွှန်ကြားထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ပေါ့ဆခဲ့မိသဖြင့် ယခုအခါ သဘာဝကျကျပင် တက်ကြွစွာ အစားထိုး ပြုပြင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ချင်မင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"အနီးအနားက မြို့နယ်တိုင်းကို မင်းရဲ့ ညီလေး တစ်ကောင်စီ လွှတ်လိုက်ပြီး သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထား ရွှေရောင် ဓားပြတွေရဲ့ သတင်း ရတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း လာပြော တကယ်လို့ သွေးထွက်သံယို အမှုအခင်းတွေ ဖြစ်လာရင်တော့ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် အချိန်ဆွဲမနေနဲ့"
"ကောင်းပါပြီဗျာ"
အရောင်လေးရောင် ငှက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နေ့ဝက် အကြာတွင် ချင်မင်က ရွှေရောင် ဓားပြ များနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို ကြားသိလိုက်ရပြီး ဒါက ချိရှမြို့ မှ ဧရာမ သားရဲငှက်ကြီး များကို အသုံးပြုကာ နေရာ အသီးသီးသို့ သတိပေးချက်များ ပေးပို့နေခြင်း ဖြစ်ပြီး အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် တစ်ခွင်တွင်လည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင် ဓားပြ ထဲမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးက ဖောက်ထွက်ချင်နေပြီး သစ္စာရှိသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်စုက သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးရန် နေရာ အသီးသီးတွင် ပြဿနာများကို တမင် ဖန်တီးကာ လူသတ် မီးရှို့ပြီး ကြီးမားသော အရှုပ်အထွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် အဖွဲ့အစည်း အသီးသီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ကာ အစွမ်းထက်သူ အချို့ကို ထိန်းချုပ်ထားချင်နေကြသည်။
"ဖုန်းယဲ့မြို့ ဘက်က ရွာနဲ့ မြို့နယ် တချို့မှာ အခြေအနေ အရမ်း ဆိုးရွားနေတယ် လူတွေ အများကြီး သေကုန်ပြီ ချိရှမြို့ ဘက်က နယ်မြေ တချို့မှာတောင် သွေးထွက်သံယို အမှုအခင်းတွေ ဖြစ်နေပြီ"
အရောင်လေးရောင် ငှက် က အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။
ယခုအခါ ချင်းဆုန်းမြို့နယ်၊ ရင်းထန်မြို့နယ်၊ အော်မေမြို့နယ် တို့တွင် လူများ အလွန် ထိတ်လန့်နေကြပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ အချို့က ဒီဝေးလံခေါင်သီသော နေရာများသို့ ရောက်ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
"သတင်းအသစ် ရတာနဲ့ ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းကို လာပြော"
ချင်မင်က လင်းယုန်နီ ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်ကာ ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြီး မိုင်ငါးဆယ် အကွာရှိ ထိုနေရာဟောင်း ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြိုတင် ခံစားမှု တစ်ခု ရှိနေပြီး တကယ်လို့ ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်ယောက်က ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း အပေါ် သံယောဇဉ် ရှိနေပါက ထိုနေရာသို့ သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မည် ဟု တွေးလိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က လှုပ်ရှားခဲ့စဉ်က ချင်မင် သိခဲ့ရသည်မှာ ထို ငါးကြိမ် မျိုးဗီဇပြောင်း ထားသော ကြက်ဖအိုကြီးက သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်ယောက်၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သင်ကြားပေးမှုကို ခံခဲ့ရဖူးကြောင်း သိခဲ့ရသည်။
ယခင်က ရွှေရောင် ဓားပြ အများအပြားက ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း တွင် အချိန် အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် နယ်မြေက တစ်ခုလုံး အနေဖြင့် မြေမျက်နှာပြင် မြင့်မားပြီး အခြား နေရာများတွင် နွေဦးပေါက် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒီနေရာရှိ တောင်မြင့်များပေါ်တွင် နှင်းများ ကျန်ရှိနေသေးကာ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။
ညအမှောင်ထု အောက်တွင် ချင်မင်က နေရာဟောင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်းပေါ်တွင် ရပ်ကာ တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်နေသည်။
"မင်း တောင်နောက်ဘက် သွားပုန်းနေ"
လင်းယုန်နီက နှစ်ကြိမ်သာ မျိုးဗီဇပြောင်း ထားသော်လည်း လူစကားကို အတော်လေး နားလည်နေပြီ ဖြစ်ရာ ကြားသည်နှင့် နေရာအနှံ့ ပျက်စီးနေသော သစ်သားအိမ်များ ရှိသည့် ဤကုန်းမြင့်နှင့် အလျင်အမြန် ဝေးဝေးသို့ ထွက်သွားသည်။
ချိရှမြို့ က နေ့လယ်ခင်းလို လင်းထိန်နေသော်လည်း အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် နယ်မြေ တွင် တောက်ပသော မီးပန်းများ နည်းပါးသဖြင့် တစ်ခုလုံး အနေဖြင့် အများကြီး ပိုမို မှောင်မည်းနေသော်လည်း ချင်မင်က မည်သည့် နေရခက်မှုမျှ မရှိဘဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာတွင် နှစ်နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးရာ ရင်းနှီးသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေသည်။
ညဉ့်ယံ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာပြီး အရောင်လေးဆင်း ငှက် ရောက်လာကာ ရွှေရောင် ဓားပြ များက သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကာကွယ်ရန် တကယ်ကို ရူးသွပ်နေကြပြီး အမည်းနှင့် အဖြူ တောင် တွင် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
"တော်သေးတာပေါ့ မိုင်ရှစ်ဆယ် အကွာက မြို့နယ် တစ်ခုမှာ ချိရှမြို့ က လွှတ်လိုက်တဲ့ အစွမ်းထက်သူ အစောင့်အရှောက် ရှိနေလို့ ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်"
ချင်မင် ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒါက သတင်းကောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း တွင် မီးပန်း တစ်ခု ရှိပြီး ချင်မင်က ထိုနေရာနှင့် ဝေးဝေးတွင် နေကာ ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားအိမ် တစ်လုံးကို ရှာပြီး နေထိုင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ ညဦးပိုင်း ရောက်သောအခါ တောင်ကြီးထဲတွင် အလွန် မှောင်မည်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ၏ ဗဟို နေရာတွင်သာ မီးရောင်များ လင်းလက်နေသည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးက တောင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး နှင်းများကို နင်းကာ ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက အသက် အတော်ကြီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အတော်လေး နုပျိုနေသေးကာ ဆံပင်များ အားလုံး ဖြူနေသော်လည်း မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ သိပ်မရှိဘဲ လုံးဝ ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံ မရှိဘဲ စာပေပညာရှင် အဘိုးအို တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။
"အရင်က ဒီနေရာမှာ ငါးနှစ်လောက် ဒဏ်ရာ လာကုခဲ့ဖူးတယ် အခု ပြန်ရောက်လာတော့ ပျက်စီးနေတဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ဒါက ဘယ်သူ လုပ်သွားတာလဲ"
တကယ်ကို ရွှေရောင် ဓားပြ တစ်ယောက်က ဒီနေရာကို လာရောက် အောက်မေ့ သတိရနေခြင်း ဖြစ်ပြီး အနီးအနား နယ်မြေများတွင် လှုပ်ရှားတော့မည် ဖြစ်သည်။
"ရွှေရောင် ဓားပြတွေကလည်း တစ်ချိန်က အရမ်း နာမည်ကြီးခဲ့ပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်း များစွာ ဒီကျယ်ဝန်းတဲ့ မြေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တာပဲ အခုတော့ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့နေရလို့ လူအများကြီးက ငါတို့ကို အားနည်းပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား ငါ နေရာတစ်ခုကို သွားပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ဦးမယ် ခေါင်းဆောင် ထွက်ပြေးနိုင်အောင် ကူညီပေးရမယ်"
အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ရွှေကြက်မတောင်ကုန်း ကို အောက်မေ့ သတိရပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
"အလွန် ဆိုးရွား ယုတ်မာတဲ့ လူဆိုး တစ်အုပ်ကို မင်းက အရမ်း ထူးခြား ခမ်းနားနေသလိုမျိုး ပြောနေတာပဲ တကယ်တော့ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားနေတာပါ"
ချင်မင်က အဝေးမှ လျှောက်လာသည်။
***