Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;"> မိုးသောက်ကြယ်ကို စားသုံး၍ နှင်းစက်ကို သောက်သုံးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မင်ရည်များကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော သဲကန္တာရထဲတွင် ညနှင်းမြူများက အလိပ်လိုက် လှိမ့်တက်နေလေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် အသက်စွန့်ကာ အပြင်းထန်ဆုံးသော ဓားတစ်ချက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ နေမင်းကြီး လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်များနှင့်အတူ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဖြူဝင်းနေသော လက်ချောင်းလေးများ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>"အား..."</p> <p>ထိုမိန်းကလေးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လည်ပတ်နေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း မှေးမှိန်သွားလေသည်။ သူမသည် နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာဖုံးလေးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေသဖြင့် သူမ မည်မျှ ခံစားနေရကြောင်းကို မှန်းဆနိုင်ပေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် သဲပြင်ပေါ်တွင် လေညင်းလေး တစ်ချက်အလား အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားကာ ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ သန့်စင်နေသော ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် မိန်းကလေးဆီသို့ တစ်ဖန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြည်လင်ချောမောနေသော်လည်း အလွန်တရာ အေးစက်ခက်ထန်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်တာရာများအလား တောက်ပနေလေသည်။ သူ၏ အမည်းရောင် ဆံပင်များမှာ နောက်ဘက်သို့ လွင့်ပျံနေပြီး ခြေသိုင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သော မြက်ခင်းပေါ်က ပျံသန်းခြင်း ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုထားသဖြင့် သဲပြင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>မျက်နှာဖုံးစွပ် မိန်းကလေးမှာ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ခြင်း နှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းများ ရောထွေးနေလေသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီသေးသော လူငယ်လေးက သူမကို စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ သွယ်လျလှပသော လက်ဖဝါးလေးမှ လက်ချောင်းလေးချောင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး လက်မ တစ်ချောင်းတည်းသာ သွေးများ စွန်းထင်းလျက် အထီးကျန်စွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် ကြားတွင်လည်း ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး စောစောက ဖြူဖွေးနေသော ဓားထိပ်ဖျားဖြင့် ခွဲခြမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ နောက်ဆုတ်သွားစဉ် တစ်လျှောက်လုံး သွေးများ ကျဆင်းနေခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤအရာမှာ သူမ တစ်သက်တာလုံးတွင် ခံစားခဲ့ရဖူးသမျှ အပြင်းထန်ဆုံးသော ဒဏ်ရာပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုလူငယ်လေးသည် ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကျား တစ်ကောင်အလား ရဲရင့်နေပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ အနီးကပ် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကာ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ရှေ့တွင် တောက်ပသော မက်မွန်ပန်း တစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာကာ ချင်မင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန် ကြိုးစားလေသည်။</p> <p>နီရဲတောက်ပနေသော မက်မွန်ပန်း တစ်ပွင့်သည် ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော်လည်း ထို ဖြူဖွေးသန့်စင်နေသော ဓားကိုယ်ထည်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။ ဓားသွားသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် သူမ၏ အမည်းရောင် ဝတ်စုံမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး အတွင်းခံ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အချို့လည်း ကွဲကြေသွားကာ သွေးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြန်လေသည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မျက်နှာဖုံးစွပ် မိန်းကလေးမှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေလေသည်။ တစ်ဖက်လူက သူမကို မမျှော်လင့်ထားသော အရာများစွာ ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ ခေါင်ဖျားသော ဒေသတွင် သွေးစွန်းနေသော တူကြီး ကိုင်ကာ နေရာအနှံ့ ပြေးလွှားနေရသည့် လူငယ်လေး တစ်ယောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား မျိုး ဘာကြောင့် ရှိနေရသနည်း။</p> <p>ထိုဓားမှာ သတ္တုစပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သော ကျောက်စိမ်းသံမဏိ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း သူမ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။ ဓားကိုယ်ထည်မှာ ဖြူဖွေးသန့်စင်နေပြီး အညစ်အကြေး အနည်းငယ်မျှပင် မပါဝင်ချေ။</p> <p>သူမသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ တောက်ပသော အလင်းပွင့်များကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ ထိုအလင်းပွင့်များမှာ ပျံသန်းနေသော ဓားမြှောင်များအလား လေညင်းလေး တစ်ချက်ကဲ့သို့၊ လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုကဲ့သို့ အနီးသို့ ရောက်လာသော လူငယ်လေးဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား ကို အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေလေသည်။ ထပ်ဆင့်နေသော ဖြူဖွေးသည့် ဓားအလင်းတန်းများကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အလွှာလိုက် ထပ်နေသော ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများအလား ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသော ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား တွင် အသုံးဝင်မှုများစွာ ရှိပြီး ယင်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်အလင်းကို သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဘဝသစ်ရရှိသူ ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား ကို ဓားကိုယ်ထည် တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားစေနိုင်လေသည်။</p> <p>ယခုအခါ ချင်မင်သည် လူသတ်ချင်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် ဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်၏ နယ်နိမိတ်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာပြီး ကမ်းခြေကို ရိုက်ခတ်ကာ ညကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထိုအလင်းပွင့်များကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးမှာ အလွန်တရာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ထိုလူငယ်လေး၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား မှာ ဘာကြောင့် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းနေရသနည်း။ သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရွှေရောင် အလင်းပွင့်များကို ရိုက်ချိုးနိုင်စွမ်း ရှိရုံသာမက စက္ကူကို မီးရှို့လိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်လေသည်။</p> <p>သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိ၏။ ထိုလူငယ်သည် ခေါင်ဖျားသော ဒေသတွင် တစ်ယောက်တည်း ရိုင်းစိုင်းစွာ ကြီးပြင်းလာသူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်၌ ဂိုဏ်းအနည်းငယ်သာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ဒီလိုနေရာမျိုးတွင် လုံးဝ ပေါ်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။</p> <p>ညနှင်းမြူများ လှိမ့်တက်နေစဉ် ချင်မင်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများကို ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းနေလေသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လူငယ် သိုင်းဆရာကြီး တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေပြီး မိန်းကလေး၏ စိတ်ကိုပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားစေလေသည်။</p> <p>"ဖောင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ပခုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဓားထိမှန်သွားပြန်လေသည်။ အပေါ်ယံမျှသာ ပွတ်တိုက်သွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အမည်းရောင် ဝတ်စုံအောက်ရှိ ရွှေစင် အတွင်းခံ ချပ်ဝတ်မှာ စက္ကူကဲ့သို့ စုတ်ပြဲသွားပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား ကို မဟန့်တားနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>သွေးများ စီးကျလာပြီး သူမ၏ လက်မောင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ အမြင်ရှိ လူငယ်လေး၏ မျက်နှာမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်များ လွှမ်းခြုံနေကာ အသွင်အပြင်မှာလည်း ပြောင်းလဲနေပေသည်။ အကယ်၍ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လူသတ်နေခြင်း မဟုတ်ပါက ပို၍ပင် သာမန်လောကနှင့် ကင်းကွာနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ဘေးလူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါက အနားသို့ လာရောက်ကာ ချီးကျူးစကား ဆိုမိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူမသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေပြီး မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ထိုလူငယ်လေးသည် သူမကို ဆက်တိုက် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သောကြောင့် တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လာပြီး ပို၍ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်ချင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူလိုက်လေသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ထိုအရာမှာ သူမ၏ အသိစိတ် စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အကျိုးဆက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မူလစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာ သွားမည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ထို့နောက် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပစ္စည်းနှစ်ခု လေထဲသို့ မြောက်တက်လာလေသည်။</p> <p>မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အရာများ ပါရှိသည့် အမည်းရောင် ဒိုင်းငယ်လေး တစ်ခုက သူမ၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးထားပြီး ချင်မင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော ဓားချက်ကို အတင်းအကျပ် ခံယူလိုက်လေသည်။</p> <p>တုံးအသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် ဒိုင်းငယ်လေးပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>ထိုအရာမှာ သူမ၏ ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ များ ပေးသနားထားသော ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပွဲထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူမ အလွန်တရာ နှမြောသွားမိ၏။ ထိုအရာမှာ သူမနှင့်အတူ ကြီးထွားလာနိုင်သော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ ဘေးတွင် တူချောင်းအရွယ်အစားရှိ အမည်းရောင် လှံငယ်လေး တစ်လက်လည်း ရှိနေပြီး ၎င်းမှာလည်း မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းတူးနေကာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်နေပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ ရှေ့ရှိ ပိုမို တောက်ပလာသော လူငယ်လေးဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားလေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် ရုတ်တရက် ဓားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အနောက်သို့ အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကာ ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေလိုက်လေသည်။ ယခုအခါ သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလေပြီ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူက မီးပုံထဲမှ ဆွဲထုတ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ပစ္စည်းနှစ်ခုကို အသုံးပြုရာတွင် အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်နေရသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျနေပြီး အချိန်က သူ၏ဘက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဓားဆွဲထုတ်ကာ အပြင်းထန်ဆုံး ဓားအလင်းတန်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ချိန်မှ စ၍ နောက်မှ အမြန် လိုက်ပါကာ ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းနေချိန်အထိ အသက်ရှူ နှစ်ကြိမ်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမျိုးတွင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ဘဝသစ်ရရှိခြင်း ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် အာရုံခံနိုင်စွမ်း အလွန်တရာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ မည်းမှောင်နေသော သဲကန္တာရထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>မျက်နှာဖုံးစွပ် မိန်းကလေးမှာ ဘဝသစ်ရရှိသူ တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသဖြင့် အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့စရာ ကောင်းသော အရှက်ကွဲမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် ဤအတွေ့အကြုံမရှိသေးသော၊ မရင့်ကျက်သေးသော လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ ရွယ်တူ လူငယ်များမှာ သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အစောင့်အရှောက်များသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုး၏ လက်ထဲတွင် အရှုံးကြီး ရှုံးသွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p>သူမသည် ဒဏ်ရာများ နာကျင်ရုံသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရလည်း တုတ်ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူမ၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ကို သဘာဝကျကျပင် အလွန်တရာ ဂရုစိုက်လေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်း လေးချောင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>"ဒါဟာ ငါ့ဘဝမှာ အမှောင်မိုက်ဆုံးနဲ့ အရှက်ရဆုံး နေ့တစ်နေ့ပဲ"</p> <p> သူမသည် သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် ကြားရှိ ဒဏ်ရာများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာကာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခေတ္တမျှ ပိတ်သွားလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ပခုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်း တစ်ဝက်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လေသည်။ ထိုအရာမှာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ လူများကို အထင်သေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတာ ကြက်မ တစ်ကောင်လောက်ပဲ ရှိတာကို"</p> <p>သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူများကို ဆဲရေးလေ့ မရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူက စကားလုံး ကြမ်းတမ်းစွာ သုံးနှုန်းလာပါက သူသည်လည်း လုံးဝ သက်ညှာနေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>"နင်..."</p> <p>မိန်းကလေးမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာ အမူအရာများ ပုံပျက်သွားပြီး မျက်နှာဖုံး ကျွတ်ကျသွားကာ လှပသော်လည်း သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေသော မျက်နှာကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမ၏ အသက်မှာ မကြီးလှဘဲ ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ကြက်မဆိုသော စကားလုံးကြောင့် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားကာ ချင်မင်ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> "နတ်ဘုရားနဲ့ သာမန်လူ ကွာခြားချက်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို အခုချက်ချင်း နားလည်အောင် လုပ်ပြမယ်"</p> <p>"မင်း ငါ့ကို ချီးကျူးနေတာလား"</p> <p>ချင်မင်က သူမ လက်ညှိုးထိုးပြနေသော လက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p>မိန်းကလေးသည် သူ၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်း လေးချောင်း နေရာတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် သွေးတိတ်အောင် လုပ်ထားသဖြင့် ယခုအခါ လက်မ တစ်ချောင်းတည်းသာ အထီးကျန်စွာ ကျန်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမ ချက်ချင်းပင် စိတ်တိုသွားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ တစ်ဖက်လူကို လက်မ ထောင်ပြနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ လူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သာမန်လောကနှင့် ကင်းကွာနေသူဟု ယူဆထားသော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများကို မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အောင့်အည်းနေရလွန်းသဖြင့် အတွင်းဒဏ်ရာပင် ရသွားနိုင်လေသည်။</p> <p>ချင်မင်၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းနေ၏။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ မိန်းကလေး စိတ်တိုသွားခြင်းမှာ တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း အချိန်ဆွဲရန် တမင်တကာ ကြိုးစားနေခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အသိစိတ် စွမ်းအင်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ထားသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း များက ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အရေးအကြီးဆုံးမှာ အဝေးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး ရှိနေသေးပြီး သဲကန္တာရ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ကာ အကယ်၍ ဤနေရာသို့ ရှာတွေ့သွားပါက အခြေအနေများ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားနိုင်လေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ဓားကို ကိုင်လျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> "မင်းရဲ့ လက်ချောင်း လေးချောင်း ပြုတ်ကျသွားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး။ ပြန်ဆက်လို့ ရလောက်သေးတယ်။မင်း မလိုချင်တော့ဘူးလား"</p> <p>သူသည် မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာအဝေးသို့ ခုန်တက်သွားပြီး လက်ချောင်းများ ပြတ်တောက်သွားသော နေရာသို့ အမြန် သွားရောက်ခဲ့လေသည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားလေသည်။ စောစောက သူမသည် ထိုလူငယ်လေးကို မြှူဆွယ်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ပြတ်တောက်သွားသော လက်ချောင်းများကို ပြန်လည် ဆက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ဤကြည်လင်သော ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ရှိသည့် လူငယ်လေးက သူမကို ခြိမ်းခြောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။</p> <p>သူမ၏ အသက်မှာ မကြီးသေးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း ချို့ယွင်းသွားမည်ကို အလွန်တရာ ဂရုစိုက်ပြီး အသက်နှင့်ပင် ထပ်တူထားလေရာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ နောက်မှ အမြန် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်လေတော့သည်။</p> <p>"ရွှီး" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားပြီး မူလက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းနေသော်လည်း ယခုအခါ သွေးများ စွန်းထင်းကာ သဲများ ကပ်နေသော လက်ချောင်းပြတ် တစ်ခုကို ထိုလူငယ်လေးက ဓားဖြင့် ကော်တင်လိုက်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>"အောက်ချထား"</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးပြူးကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မည်းတူးနေသော ဒိုင်းငယ်လေး နှင့် တူချောင်းအရွယ် အမည်းရောင် လှံငယ်လေး ကို လှုံ့ဆော်ကာ အမြန် တိုက်ခိုက်လေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ချင်မင်က စကားကို အလွန် နားထောင်လေသည်။ သူ၏ ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တင်ထားသော လက်ချောင်းပြတ်ကို သဲပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် မပျက်စီးသွားဘဲ သူမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>သူသည် အလွန်အကျွံ လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိန်းကလေးမှာ စောစောကတည်းက စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပြီး ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်နေရုံဖြင့် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ စည်းချက် အားလုံးကို သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ချင်မင်သည် ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ခွဲဖြာပစ်နိုင်ပြီး အမည်းရောင် ဒိုင်းငယ်လေးကို အကြိမ်များစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ "ဖောင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ၎င်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ဤအရာမှာ ဂိုဏ်းမှ ပေးသနားထားသော ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ခု ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။ ကျောက်စိမ်းဖြူ သံမဏိဓား ၏ ထူးခြားမှုကြောင့်သာမက တစ်ဖက်လူ၏ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား မှာလည်း အလွန် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူမကို ကြီးမားသော အန္တရာယ် ပေးနိုင်ကာ သူမ၏ အသိစိတ် စွမ်းအင် အစပျိုးမှုများကိုပါ တစ်ဖက်လူက ခုတ်ပိုင်းပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာပန်းပုံစံ ရွှေရောင် မြူခိုးကြိုးလေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အမည်းရောင် လှံငယ်လေးကို ရစ်ပတ်ပြီး ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာသော လူငယ်လေးကို တိုက်ခိုက်လေသည်။</p> <p>အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ခတ်ပြီးနောက် မည်းတူးနေသော လှံငယ်လေးမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော ရွှေရောင် ကြိုးလေးများလည်း ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။</p> <p>"ချွင်"</p> <p>ချင်မင်သည် တူချောင်းအရွယ် လှံငယ်လေးကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဆက်လက် လှုံ့ဆော်၍ မရတော့ချေ။</p> <p>"ကောင်းကင်အလင်း နဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် ကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ လက်နက် ပျက်စီးသွားပြီ..."</p> <p> မိန်းကလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင် မရှိတော့ဘဲ နောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားကာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူမ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဖောင်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမ ရှောင်တိမ်းချိန် မရလိုက်ဘဲ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားကာ သွေးများ လွင့်စင်လျက် ဘေးရှိ သဲပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။</p> <p>သူမသည် နာကျင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယနေ့ ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> "ငါတို့က မိုးသောက်ကြယ်ကို စားသုံးပြီး နှင်းစက်ကို သောက်သုံးတဲ့ သူတွေ မင်းတို့နဲ့ နတ်ဘုရားနဲ့ သာမန်လူ ကွာခြားချက် ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီနေရာမှာ သေရတော့မယ်ပေါ့"</p> <p>အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးသည် စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်ခြင်း အဆင့်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် အလင်းရောင်ကို အကြိမ်များစွာ နိုးထနိုင်ခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် အဆင့်ကြီးသို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မလိုတော့ချေ။ လျှို့ဝှက် ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခု မှ လူများ၏ လက်ထဲတွင် မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဘဲ ဘဝသစ်ရရှိသူ ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူမ အလွန်တရာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>စိတ်နှလုံး တည်ငြိမ်ခြင်း အဆင့်ကို ဘဝသစ်ရရှိခြင်း အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက သူမ၏ နိုးထမှု အကြိမ်ရေမှာ လေးကြိမ်သာ ဘဝသစ်ရရှိခြင်း ကို ဖြတ်သန်းထားသော ချင်မင်ထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ချင်မင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များ လည်ပတ်နေပြီး လူငယ်လေး၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် ပြင်းထန်ကာ တောက်ပသော ဟန်ပန်မှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံး၊ မျက်ခုံးများမှစ၍ အမွေးအမှင်တိုင်းမှာပင် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ဓားကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။ အချိန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မနှောင့်နှေးလိုချေ။</p> <p>"လူ့လောကအစားအစာတွေ စားနေသေးတဲ့ လူကများ နတ်ဘုရားနဲ့ သာမန်လူ ကွာခြားချက် ရှိတယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့"</p> <p>မိန်းကလေးသည် အစွမ်းကုန် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြာပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာကာ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလျက် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အသိစိတ် စွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာမှုမှာလည်း ကောင်းကင်အလင်း စွမ်းအား များ ပါဝင်နေသော ချင်မင်၏ ဓားချက်ကို မဟန့်တားနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုကြာပန်းမှာ ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး ဓားထိပ်ဖျားသည် သူမ၏ ဖြူဝင်းနေသော နဖူးကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ နဖူးရိုးများပင် အက်ကွဲသွားလေသည်။ သူမသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> "ငါ မသေချင်ဘူး။ ငါ့ကို..."</p> <p>ချင်မင်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"မင်းကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ"</p> <p>မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်လေသည်။</p> <p>ချင်မင်က ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သူမ၏ ခေါင်းမှာ ပြုတ်ကျသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ အလောင်းမှာ သဲပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း သွားတော့"</p> <p>ညနှင်းမြူများထဲမှ အရောင်လေးရောင် ငှက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"တောင်သခင်ချင် မှာ နတ်ဘုရား အစွမ်းအစ ရှိတယ် နတ်ဘုရားကိုတောင် သတ်နိုင်တယ် ငါ ရုတ်တရက် ခံစားမိတာ... ငါ အဆုံးထိ တောင့်ခံနိုင်မယ် ထင်တယ်"</p> <p>ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p>"နောက်ထပ် ရွှေရောင် ချပ်ဝတ် အစောင့်အရှောက် တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ အဲဒီလူကို ရင်ဆိုင်ရတာ ပိုလွယ်မယ် ထင်တယ် နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save