Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးဖိုချောင်မှ စစ်သူကြီးနှင့် ခြံစောင့်ဖြစ်သွားသော စားဖိုမှူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက ဆရာကြီးလျူကို အလွန် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြုံးရွှင်စွာ ကြိုဆိုလိုက်ပြီး ကျောင်း၏ မီးဖိုချောင်ကြီး အတွင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာမှာ ယခင်ကတည်းက စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသော မူကြိုကျောင်းဟောင်း တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်အတွက် မီးဖိုချောင်၏ ကောင်တာနှင့် ချက်ပြုတ်ရာ နေရာသည် အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသပ်ရပ်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူသည် အစပိုင်း ရောက်ခါစတွင်တော့ မရင်းနှီးသော ပတ်ဝန်းကျင်သစ်ကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသယောင် ရှိသော်လည်း မီးဖိုချောင်ကြီး အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ပုံစံ တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ တိုင်အောင် မီးဖိုချောင် ဆိုသည့် စစ်မြေပြင်ကြီး အတွင်း၌ ကျင်လည်ခဲ့သော ဝါရင့် စားဖိုမှူးကြီး တစ်ယောက် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">မိမိ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရာ ကိုယ့်ပိုင်နက် နယ်မြေသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရာအားလုံးက ချက်ချင်းပင် ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက ရေခဲသေတ္တာကြီး အတွင်းမှ ချက်ပြုတ်ရန် လိုအပ်မည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူပေးလိုက်သည်။ လတ်ဆတ်လှသော အမဲသား နီရဲနေသော ခရမ်းချဉ်သီးများနှင့် ကြက်ဥများ ဖြစ်သည်။ သူမက ထိုပစ္စည်းများကို ဈေးထဲသို့ အပြင်ထွက်၍ ဝယ်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အားလုံးက စနစ်ကြီးက သူမအား ပေးသနားထားသော အထူး ဆုလက်ဆောင်များသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက ထိုပါဝင်ပစ္စည်းများကို သူ၏ ကျွမ်းကျင်သော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခရမ်းချဉ်သီး ကြက်ဥမွှေကြော် တစ်ပွဲနှင့် အမဲသားနှပ် တစ်ခွက်ကို ချက်ပြုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အနေဖြင့် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ချိန် လုံးဝ မရှိခဲ့သည့်အတွက် လက်ရှိ အဆင်သင့် ရှိနေသော ပစ္စည်းများနှင့်သာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ဖန်တီးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက ဆီအိုးကို မီးဖိုပေါ် တည်လိုက်ပြီး ဒယ်အိုးကို အပူပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချက်ပြုတ်နေသော သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက တိမ်တိုက်များ ကောင်းကင်ယံ၌ ရွေ့လျားနေသလို ရေစီးကြောင်းများ အတားအဆီးမဲ့ စီးဆင်းနေသလို အလွန် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေပြီး မီးဖိုချောင် အနှံ့တွင် အောင်နိုင်သူ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါများပင် လွှမ်းခြုံ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် နှလုံးသားကို ဖမ်းစားညှို့ယူနိုင်လောက်အောင် မွှေးပျံ့လှသည့် ရနံ့တစ်ခုက မီးဖိုချောင် တစ်ခုလုံးသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ခွပ် ..."</p> <p style="text-align:justify">သူက ကြက်ဥများကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး အပူပေးထားသော ဒယ်အိုးပူပူပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှသော လက်ကွက်များဖြင့် ကြက်ဥကို အချပ်ဝိုင်းလေး ဖြစ်သွားအောင် ဖြန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြီးမား လေးလံလှသော သံမဏိ ယောက်မကြီးကို ပေါ့ပါးစွာ ကိုင်ဆောင်ကာ ဒယ်အိုးကို အလွန် ကျွမ်းကျင်စွာ မွှေနှောက်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ချက်ပြုတ်နည်းမှာ ကြက်ဥကို အရင်ဆုံး ကြော်လိုက်ပြီး ထို့နောက်မှ ခရမ်းချဉ်သီးကို ထည့်မွှေကာ နောက်ဆုံးတွင် ကြက်ဥကို အပေါ်ကနေ ပြန်အုပ်ပြီး အားလုံးကို သမသွားအောင် မွှေနှောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆားအနည်းငယ် ထည့်ပြီးနောက် ချက်ပြုတ်ခြင်း ပြီးစီးသွားသဖြင့် ရှင်းဝေကို အရသာ မြည်းစမ်းကြည့်ရန် ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟင်း၏ အရသာကတော့ ... တကယ့်ကို ဘာမှ ထပ်ပြောစရာ မလိုအောင်ပင် ပြည့်စုံ ကောင်းမွန်လွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေရော ကလေးလေး ဟယ်လင်းဖုန်းပါ သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် ဒီလောက်ထိ မွှေးပျံ့ အရသာရှိသော အစားအစာမျိုးကို တစ်ခါမှ မစားဖူးခဲ့ကြချေ။ ထို့နောက် အမဲသားနှပ် ဟင်းအိုးဆီမှ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့များကလည်း ဒယ်အိုးဘေးမှ အဆက်မပြတ် လျှံကျ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ ဒုတိယမြောက် ဟင်းပွဲဖြစ်သော အမဲသားနှပ်လည်း ရရှိသွားလေပြီ။ ထိုအခါ ရှင်းဝေက ဆရာကြီးလျူကိုပါ ကိုယ်တိုင်ချက်သည့် ဟင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ရန် တိုက်တွန်း ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူသည် သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဟင်းရနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒီဟင်းပွဲက လုံးဝ အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ကောင်းမွန်နေကြောင်းကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တကယ်တမ်း ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ အရသာကို ခံစားကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမဲသားက အလွန် နူးညံ့နေပြီး သဘာဝ နို့ရနံ့ သင်းသင်းလေးပင် ပါဝင်နေသည်။ ခရမ်းချဉ်သီးကလည်း အချဉ်နှင့် အချို အချိုးအစားက ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံလွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီအရသာက သူ့တစ်သက်လုံး ချက်ဖူးသမျှ ဟင်းတွေအားလုံးထက် ပိုကောင်းနေပါလား ဟု သူ အံ့ဩစွာ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့လက်ရာ ကောင်းတာက တစ်ပိုင်း ဆိုပေမဲ့ ဒီမှာ အသုံးပြုထားသော ကုန်ကြမ်း ပစ္စည်းတွေက သာမန်ထက် ထူးကဲစွာ ကောင်းမွန်လွန်းနေခြင်းက အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူလို အဆင့်မြင့် ဝါရင့် စားဖိုမှူး တစ်ယောက်၏ စိတ်ထားက အလွန် ရိုးရှင်းပါသည်။ အရသာရှိသော အစားအစာများကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီး ချက်ပြုတ်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူက လုံးဝ ကျေနပ် ပျော်ရွှင်နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးယောက်သား အလွန် အရသာရှိလှသော ဟင်းနှစ်ပွဲလုံးကို ပြောင်သလင်းခါသွားအောင် အကုန်အစင် စားပစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင် ကျေနပ်မှုများက အတိုင်းသား ယိုစီးကျနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာကြီးလျူ ... အခုမှ အဖွဲ့ စဖွဲ့ရတာ ဆိုတော့လေ။ ရှင့်တစ်ယောက်တည်း လူအယောက် ဒါဇင်လောက်စာ ချက်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">အရင်တုန်းကတော့ ဆရာကြီးလျူမှာ ဟိုတယ်ကြီးတွင် လက်ထောက် စားဖိုမှူးတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သည်။ သူက အဓိက ချက်ပြုတ်ခြင်း အနုပညာကိုပဲ အာရုံစိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဆေးကြောတာတို့ အသားငါး လှီးဖြတ်တာတို့လို အောက်ခြေ အလုပ်ကြမ်းတွေကို သူ ကိုယ်တိုင် မလုပ်တာ အတော်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူက ယခုမှပဲ သူ့ကို သားရင်းလို ချစ်ခဲ့ရသည့် တပည့်ရင်းရဲ့ ရက်စက်သော သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခါစ မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ဟိုတယ်က တခြား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဟောင်းတွေကိုလည်း သူနှင့် အတူတူ လာရောက် လုပ်ကိုင်ရန် ခေါ်ချင်စိတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပြီးတော့ ရှင်းဝေ ပေးထားသော လစာက အလွန် ရက်ရောလွန်းတာကြောင့် ဒီလို အောက်ခြေ အလုပ်ကြမ်းလေးတွေကို ကိုယ်တိုင် လုပ်ရမှာကိုလည်း သူ လုံးဝ ဝန်မလေးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ဆရာကြီးလျူက ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ပါတယ်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ရှင်းဝေ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">စနစ်ကြီးကလည်း ထိုအောင်မြင်မှုအတွက် အလွန် ပျော်ရွှင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ရှင်းဝေ၏ ခေါင်းထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ပစ်ဖောက်ကာ ဂုဏ်ပြုလိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">[ဂုဏ်ယူပါတယ်။ လက်ခံသူသည် စားဖိုမှူး လျူကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဆုလက်ဆောင်များ ထုတ်ပေးပါတော့မည်။ မျှစ် ၅ ပိဿာ နေကြာပန်း ၅ ပိဿာ ကြက်ဥ ၅ ပိဿာ သခွားသီး ၅ ပိဿာ အမဲသား ၅ ပိဿာနှင့် အပိုဆု ငွေသား ယွမ် ၁ သန်း အမှတ် ၁၀,၀၀၀။]</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေသည် အရင်က စနစ်၏ ဈေးကွက် (System Market) ကို ဝင်ရောက် လေ့လာကြည့်ဖူးသည်။ သို့သော် ပစ္စည်းအများစုက လော့ခ်ကျနေသေးသဖြင့် ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်သေးချေ။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်ဆင့် အဆင့်မြှင့်တင် ဖွင့်လှစ်ဖို့ဆိုရင် အမှတ် ၅ သိန်း အထိ လိုအပ်လေသည်။ လက်ရှိ သူမမှာ စုဆောင်းထားသော အမှတ်က ၃၁,၀၀၀ သာ ရှိသေးသဖြင့် ဘာမှ သိပ်လုပ်နိုင်သေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ စနစ်က ငွေသား ဆုချီးမြှင့်ရာတွင်တော့ တော်တော်လေး ရက်ရောလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီလို လက်ဖွာပြီး အကျိုးအမြတ် များစွာပေးသော စနစ်မျိုးနဲ့ ဆက်ဆံရတာကို သူမ အလွန် သဘောကျမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူကတော့ ဒီကျောင်းကို မလာခင်တုန်းက အလွန် ကျယ်ဝန်းတဲ့ ခြံဝင်းကြီးနဲ့ ပေးထားတဲ့ လစာပမာဏကို ကြည့်ပြီး ဒါက တော်တော် ကြီးကျယ် ခမ်းနားတဲ့ မူကြိုကျောင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်မယ်လို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း အလုပ်လာလုပ်ရန် ရောက်လာတော့မှ ဝန်ထမ်း ဆိုလို့ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေပြီး ကျောင်းသား ဆိုလို့လည်း ကလေးငယ် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေတာကို အံ့ဩဖွယ် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက အသက်အရွယ်အရ အဖိုးအရွယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပါပြီ။ ထို့ကြောင့် ဟယ်လင်းဖုန်းလေး အာဟာရ ပြတ်လပ်ကာ ပိန်ခြောက်နေတာကို မြင်တွေ့ရတော့ သူ အလွန် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရသည်။ စားဖိုမှူးကောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အိပ်မက်က လာစားသူ လူတိုင်းကို ဝဝကစ်ကစ်နဲ့ ကျန်းမာလာအောင် ကျွေးမွေးဖို့ မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက ဟယ်လင်းဖုန်းကို တစ်နေ့ သုံးနပ် အပြည့်အဝ တာဝန်ယူ ချက်ပြုတ်ပေးပြီး အချိန်တိုအတွင်း ချစ်စရာ ဝက်ကလေး တစ်ကောင်လို ဝဝကစ်ကစ် ဖြစ်လာအောင် ကျွေးမွေးမယ်လို့ စိတ်ထဲမှ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တခြားသော တာဝန်တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ရှင်းဝေက ယခုမှ ကျောင်းကို အစပျိုး တည်ထောင်သည့် ကာလ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဆရာကြီးလျူကို စားဖိုမှူး အလုပ်အပြင် ခြံတံခါး ဂိတ်စောင့်တာနဲ့ ကျောင်း၏ စာရင်းကိုင်တာကိုပါ ကူညီ လုပ်ဆောင်ပေးဖို့ ရင်းနှီးစွာ ပြောဆို အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက သူ့ဘဝ တစ်သက်လုံး မီးဖိုချောင် နောက်ပိတ်ထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်ဆုံး နေထိုင်ခဲ့သူပါ။ တစ်နေ့ကျရင် သူက ဒီလိုမျိုး ဦးထုပ်အမျိုးမျိုး ဆောင်းပြီး နေရာတကာ အကုန် ပါဝင် လုပ်ဆောင်ရမယ်လို့ တစ်ခါမှ ထင်မထားခဲ့ဖူးချေ။ (ဂိတ်စောင့် စာရင်းကိုင် စားဖိုမှူး စသည့် အလုပ်များကို တစ်ယောက်တည်း အကုန်လုပ်ရမည့် အဖြစ်ပင်။)</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကံကောင်းတာက ရှင်းဝေက အလွန် ရက်ရောပြီး ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ရှင်းဝေ ဘယ်နေရာက ဝယ်လာမှန်း မသိတဲ့ ချက်ပြုတ်စရာ ကုန်ကြမ်းတွေကလည်း အရည်အသွေးက သာမန်ထက် အလွန် ထူးကဲ ကောင်းမွန်လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့် ဆရာကြီးလျူ တစ်ယောက် တခြားအလုပ်တွေ လုပ်ရသည်ကိုပင် မေ့လျော့ကာ စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဖြစ်သွားရသည်။ ညနေဘက် အလုပ်ဆင်း၍ အိမ်ရောက်တော့ သူ့ကို မျှော်နေသည့် ဇနီးက ချက်ချင်း မေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုလဲ ... အလုပ်သစ်က အဆင်ပြေခဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက သူ့ဇနီး အခြေအနေတွေ သိပြီး စိတ်ပူနေမှာစိုးလို့ အများကြီး အသေးစိတ် မပြောပြတော့ဘဲ</p> <p style="text-align:justify">"အကုန် အဆင်ပြေပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဟုသာ လိုတိုရှင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင်တော့ သူ ကျောင်းကို စောစောစီးစီး ရောက်လာခဲ့သည်။ မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း လတ်ဆတ်သော သခွားသီးတွေကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ သခွားသီး ကြော်ချက်လေး တစ်ပွဲကို မနက်စာ အဖြစ် လုပ်လိုက်သည်။ သခွားသီးကြော်၏ မွှေးပျံ့သော ရနံ့က မီးဖိုချောင်မှ ၁၀ မီတာလောက် အကွာအဝေး အထိပင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူက မနေ့က သူ မြည်းစမ်းခဲ့ရသည့် အရသာများကို အိပ်မက်မက်နေတယ်လို့တောင် ထင်မှတ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ယခု ဒီနေ့မှသာ အိပ်မက် မဟုတ်ဘဲ တကယ့် အစစ်အမှန် ဖြစ်မှန်း သေချာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒီကျောင်းမှာ ချက်ပြုတ်ရတဲ့ အစားအသောက်တွေက တခြား နာမည်ကြီး ဟိုတယ် နေရာတွေထက်ကို တကယ်ကို ပိုကောင်းမွန်နေတာပဲ ဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမနက်ပိုင်းတွင် ရှင်းဝေနှင့် ဟယ်လင်းဖုန်းတို့ နှစ်ယောက်မှာ ဆရာကြီးလျူ၏ လက်ရာကြောင့် ဗိုက်ကားသွားအောင်ပင် စားလိုက်ကြပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးလျူကို စားဖိုမှူး အဖြစ် ခေါ်ယူလိုက်တာက ရှင်းဝေရဲ့ ကျောင်းအတွက် အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုပဲ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ပို၍ ယုံကြည်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save