Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အကြောင်းပြန်စာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်ဟန်ကို ကြည့်ရင်း မြို့စားမိုင်လာ၏ စိတ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော မရိုးသားသည့် အတွေးများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။</p> <p>ချင်ဟန် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်။ ထိုသူက ဤတစ်ကြိမ် ချင်ဟန် ယူဆောင်လာသော ကုန်ပစ္စည်းများအပေါ် မကောင်းသည့် အကြံအစည် အချို့ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မတွေးရဲတော့ချေ။</p> <p>ဤ ဓားပြအဖွဲ့တွင် လူအင်အား အနည်းဆုံး နှစ်ရာခန့် ရှိပြီး သာမန် အုပ်ချုပ်သူ တစ်ယောက်၏ တပ်ဖွဲ့ထက်ပင် ပိုအင်အားကြီးမားလှသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့ကိုပင် ချင်ဟန်က အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်နိုင်ခဲ့၏။ တိုက်ပွဲတစ်ခုဟု ဆိုခြင်းထက် ဤနေရာတွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ဆိုလျှင် ပို၍ တိကျပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အလွန် ထင်ရှားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပင်။</p> <p>သူ့တပ်ဖွဲ့၏ အင်အားမှာ ဤဓားပြအဖွဲ့ထက် သာလွန်နေသည့်တိုင် သူ့အစောင့်အရှောက်များလည်း ဤထက် ပိုကောင်းသော အခြေအနေမျိုး ကြုံရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်မိပါက သူတို့လည်း ဤဓားပြများကဲ့သို့ အေးစက်နေသော အလောင်းများ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားဖို့သာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p>ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် မြို့စားမိုင်လာလည်း ပိုသတိထားလာပြီး ချင်ဟန်အပေါ် ပိုအလေးအနက် ထားလာတော့၏။</p> <p>သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည့် အချက်မှာ ချင်ဟန်က ဖော်ရွေသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p>တိုက်ပွဲအပြီးတွင် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အေးစက် ရက်စက်ပုံ ပေါက်နေသော်ငြား ချင်ဟန်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။ မြို့စားကိုင်ဆန်၏ အခြား သားတစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။</p> <p>အခြား သားတစ်ယောက် အကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် မြို့စားမိုင်လာက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အော်မန်ဒိုရော အတူမပါလာဘူးလား"</p> <p>ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကြောင့် အော်မန်ဒိုမှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>မြို့စားမိုင်လာက အော်မန်ဒိုကို မှတ်မိနေသော်လည်း ထိုသူ့အပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်မှာ သိပ်မကောင်းကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>သူက လေထု အခြေအနေကို ပြေလျော့စေရန် ရည်ရွယ်၍ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ချင်ဟန်နှင့် မြို့စားကိုင်ဆန်တို့မှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေပြီ။</p> <p>မြို့စားမိုင်လာ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေကြောင်း မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့။ နောက်ပိုင်းမှသာ အော်မန်ဒို သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိလိုက်ရတော့၏။</p> <p>သူ လန့်ဖြန့်သွားပြီး ဗီဇအရ ချင်ဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းပြန်ငုံ့ထားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ သူ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မြို့စားကိုင်ဆန်နှင့် ချင်ဟန်တို့အား သူ့ အိမ်တော်တွင် ဧည့်သည်အဖြစ် တည်းခိုရန် လှိုက်လှဲစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေပြီ။</p> <p>အော်မန်ဒို၏ ကိစ္စကြောင့် ချင်ဟန်နှင့် မြို့စားကိုင်ဆန်တို့မှာ အိမ်တော်၌ တစ်ရက်သာ တည်းခိုခဲ့ပြီး သဘောတူညီချက်များ ချမှတ်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်လာခဲ့၏။</p> <p>ချင်ဟန် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်။ ထိုတိုက်ပွဲ သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အုပ်ချုပ်သူများမှာ များစွာ ငြိမ်ဝပ်သွားကြလေပြီ။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲမှ တဆင့် ချင်ဟန်က သူ့ စစ်ရေးစွမ်းရည်ကို အောင်မြင်စွာ ပြသနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အုပ်ချုပ်သူများ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့ ရင်ဘတ်ထဲ ကိန်းအောင်းနေသော မကောင်းသည့် အကြံအစည်များကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရတော့၏။</p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ မြောက်ပိုင်းမှ ကုန်ပစ္စည်းများ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာပြီး တောင်ပိုင်းရှိ အုပ်ချုပ်သူများကလည်း သီးနှံများနှင့် အစားအစာများကို အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးလာကြသည်။</p> <p>ချင်ဟန်ထံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ထိုသီးနှံများနှင့် အစားအစာများကို အခြားနေရာ တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ကာ ထိုမှတဆင့် မြောက်ပိုင်းဆီ ပင်လယ်ရေကြောင်းဖြင့် တင်ပို့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အပြောင်းအလဲများစွာလည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေ၏။</p> <p>ဤကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက လက်ရှိအချိန်တွင် ချင်ဟန်အတွက် အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ပင်။</p> <p>တောင်ပိုင်းရှိ အခြေအနေကို သူ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သဖြင့် အရာအားလုံးမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စများ ဖြစ်ပေါ်လာလျှင်ပင် အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p>ကနဦး ကုန်သွယ်မှုများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ချင်ဟန်နှင့် တောင်ပိုင်းရှိ အုပ်ချုပ်သူများကြား ကနဦး သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရရှိခဲ့လေပြီ။</p> <p>သူ့ လမ်းကြောင်းများမှ တဆင့် ချင်ဟန်က မြောက်ပိုင်း သဲကန္တာရမှ ကုန်ပစ္စည်း အများအပြားကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းရှိ အုပ်ချုပ်သူများကြား ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်းမှ အုပ်ချုပ်သူများကမူ သီးနှံများနှင့် အစားအစာများဖြင့် ပြန်လည် ပေးချေကြ၏။</p> <p>…</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ကနဦး သဘောတူညီချက် တစ်ခုသာ ပြုလုပ်ထားနိုင်သေးသော်လည်း ကုန်ပစ္စည်းများ ပိုသယ်ယူပို့ဆောင်လာပြီး အုပ်ချုပ်သူများ အကျိုးအမြတ် ပိုရလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း ပိုခိုင်မာလာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ချင်ဟန် တစ်ယောက် သူ့ ရည်မှန်းချက်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ကူတူး တော်ဝင်မြို့တော်ထံမှ စာတစ်စောင် ရောက်လာခဲ့၏။</p> <p>ရှင်းလင်း ကျယ်ဝန်းသော အိပ်ခန်းထဲတွင် ချင်ဟန်က လက်ထဲရှိ စာကို ကြည့်ကာ ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်ရင်း...</p> <p>"ဗာနာဆီက စာလား"</p> <p>ထို့နောက် စာကို စတင် ဖတ်ရှုလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ချစ်လှစွာသော သခင်ကိုင်လင်း... ရှင် ကျွန်မကို လွမ်းသလိုပဲ ကျွန်မလည်း အိမ်ကနေ ရှင့်ကို အများကြီး လွမ်းဆွတ်နေမိပါတယ်... နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်မတို့ ပြန်တွေ့ရမယ့် အချိန်ကို မျှော်လင့်နေပါတယ်... ရှင့်ရဲ့ ဇာတိမြေမှာ ပျော်ရွှင်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်သလို အမြန်ဆုံးလည်း ပြန်လာစေချင်ပါတယ်..."</p> <p>…</p> <p>စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ချင်ဟန်က ပြုံး၍ ဂရုတစိုက် ပြန်သိမ်းထားလိုက်သည်။</p> <p>ကြည့်ရသလောက် သူ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက အသီးအပွင့်များ စတင် ဖြစ်ထွန်းလာပုံပင်။</p> <p>ဗာနာက သူ့အပေါ် ကြီးမားသော ခံစားချက်များ ရှိနေကြောင်း ပြသနေ၏။ ဤသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးသည်။</p> <p>မူးမတ် မိသားစုများတွင်ပင် မိဘများက သူတို့ ကလေးများအတွက် အိမ်ထောင်ဘက် စီစဉ်ပေးလေ့ ရှိသော်ငြား ကလေးများ ကိုယ်တိုင်၏ ဆန္ဒမှာလည်း အလွန် အရေးပါလှသည်။</p> <p>ဗာနာအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် အရေးကြီးသေး၏။</p> <p>ချင်ဟန်၏ အမြင်အရ သူမ အခြေအနေများကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မင်းသမီး အိုလီဗီယာက ဗာနာကို အလွန် အလိုလိုက်ပြီး ကိစ္စရပ် အများစုတွင် ဗာနာ၏ ဆန္ဒကို လေးစားမှု ရှိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စတွင် ဗာနာ ကိုယ်တိုင်၏ လိုလားမှုမှာ အလွန် အရေးကြီးသည်။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ဗာနာသာ ထိုလက်ထပ်ပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ပါက တစ်ဖက်လူမှာ မည်မျှပင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားနေစေကာမူ မင်းသမီး အိုလီဗီယာက သူမအား အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခိုင်းမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာ အခြားလူများနှင့် များစွာ ကွဲပြားသော အချက်ပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ယခု ချင်ဟန်က ဗာနာ၏ အချစ်ကို ရရှိထားပြီ ဖြစ်ရာ ပထမဆုံး ခြေလှမ်းမှာ ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>ယခု သူ လိုအပ်သည်မှာ မင်းသမီး အိုလီဗီယာနှင့် မိဖုရားကြီးတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုပင်။</p> <p>မင်းသမီး တစ်ပါးအတွက်မူ သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဘုရင်မင်းမြတ်ကသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ချင်ဟန် သိထားသလောက် လက်ရှိ ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ အတော်လေး ဖျားနာနေပြီး အချိန်အတော်ကြာ သတိလစ်နေတတ်သည်။ သူက တစ်နှစ်ပတ်လုံးတွင် အချိန်တိုလေးသာ သတိပြန်လည်လေ့ ရှိ၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကိစ္စရပ် အများစုမှာ မင်းသမီး အိုလီဗီယာနှင့် ဗာနာ၏ မိခင်ဖြစ်သူ မိဖုရားကြီးတို့အပေါ် ကျရောက်သွားပြီး မိဖုရားကြီး ကိုယ်တိုင်ကလည်း မင်းသမီး အိုလီဗီယာကို များစွာ မျက်နှာသာ ပေးထားသည်။</p> <p>ထိုအချက်ကြောင့် ချင်ဟန်၏ နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက်မှာ မင်းသမီး အိုလီဗီယာ၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိရန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဤကိစ္စမှာ ခက်ခဲသလို လွယ်ကူသည်ဟုလည်း ဆိုရပေမည်။</p> <p>အဓိက အခက်အခဲမှာ မင်းသမီး အိုလီဗီယာကို စတင် အစပျိုးလာစေရန် ပြုလုပ်ဖို့ပင်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ မင်းသမီး အိုလီဗီယာမှာ သံသယ ကြီးမားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ သူကသာ အတင်းအကျပ် ရှေ့တိုးလွန်းပါက သူမအနေဖြင့် သတိဝင်သွားပြီး သူ့ကို နောက်ကွယ်က အကြံအစည်များ ရှိနေသည်ဟု သံသယ ဝင်သွားနိုင်၏။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်သွားပါက သူ့အတွက် အခြေအနေများမှာ ပိုခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက အလွန်အမင်း ထင်ရှားလွန်းအောင် မပြုမူချင်ပေ။ မင်းသမီး အိုလီဗီယာ ကိုယ်တိုင် စတင် အစပျိုးလာခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အခန်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း ချင်ဟန် တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူက စက္ကူနှင့် မှင်တံကို ကောက်ယူ၍ ဗာနာထံ အကြောင်းပြန်စာ စတင် ရေးသားတော့၏။</p> <p>သူက ဤကိစ္စတွင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်နေလေပြီ။</p> <p>အချိန်ခဏ ကြာပြီးနောက် စာရေးပြီးသွားချိန်တွင် ချင်ဟန်က ဂရုတစိုက် ထုပ်ပိုး၍ အစေခံ တစ်ယောက်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့်...</p> <p>"ဒါကို မိန်းကလေး ဗာနာဆီ ပို့ပေးလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save