Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆရာ့ကို ပြန်သင်ပေးမည့် ပါရမီရှင်နှင့် နှုတ်ထွက်စာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">သာမန်လူသားတို့အတွက်မူ အလယ်တန်းအဆင့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများသည် စတင်၍ ခက်ခဲနက်နဲလာပြီဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဟယ်လင်းဖုန်းအတွက်မူ ထိုအချက်က သူ၏ သင်ယူမှုအရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ်မျှသာ တားဆီးဟန့်တားနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တားဆီးပေးလိုက်သည်" ဟူသော စကားရပ်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘာသာရပ်တစ်ခု၏ သင်ရိုးတစ်ဝက်စာ သင်ခန်းစာများကို တစ်နာရီအတွင်း အပြီးသတ် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် အသိပညာ ဗဟုသုတများအပေါ် အဆမတန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းဝေ သတိပြုမိလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေသည် အရည်အချင်းရှိသော ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပေးထားသည့်အပြင် သင်ကြားမှုပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဆုဂျွင်းကို နေ့စဉ် တစ်နာရီနှုန်းဖြင့် လာရောက်သင်ကြားပေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ အသက် ၅ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော ဟယ်လင်းဖုန်းသည် ထူးကဲလှသော သင်ယူနိုင်စွမ်းကို ပြသနေပြီး စာမလုပ်ရသည့် အချိန်များတွင် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လာတတ်သည့် အထိ အသိပညာအပေါ် စွဲလန်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဆုဂျွင်းမှာ ဖိအားများအောက်တွင် ပြားပြားဝပ်နေရရှာပြီဖြစ်သည်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် တက္ကသိုလ်မှ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆောင်တွင် ဟယ်လင်းဖုန်းအတွက် သင်ခန်းစာများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ညစဉ်ညတိုင်း မိုးလင်းပေါက် စာကြည့်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ အခန်းဖော်များက ဝိုင်းဝန်းလှောင်ပြောင်ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် လုပ်နေတာလဲ။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ဖြေမလို့လား" </p> <p style="text-align:justify">သာမန်အားဖြင့် ၁၀ တန်း ကျောင်းသားများသာ ဤကဲ့သို့ ကြိုးစားအားထုတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားများအဖို့မူ ဤကဲ့သို့ အသည်းအသန် စာလုပ်နေသူကို မြင်လျှင် အထင်သေးတတ်ကြသည်။ ငရဲခန်းမှ လွတ်မြောက်လာပြီးမှ ငရဲခန်းသို့ ပြန်သွားချင်နေသူများဟု မှတ်ချက်ပြုတတ်ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းကမူ "စာသင်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေတာပါ" ဟုသာ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်လည်ဖြေကြားပြီး ဘာမှ ထပ်မံရှင်းမပြတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းဖော်များကမူ ဆုဂျွင်းတစ်ယောက် စိတ်ဖောက်ပြန်သွားပြီဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ အိမ်တွင်းကျူရှင်ပြရခြင်းသည် လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသည်။ စာမလိုက်နိုင်သော ကျောင်းသားနှင့် တွေ့သည့်အခါ အမှတ်ကောင်းရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် တွန်းတင်ပေးရသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ဆုဂျွင်းသည်လည်း "ခေါင်းထိုင်းသော ကျောင်းသား" တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ဒုက္ခရောက်နေသည်ဟု သူတို့က ထင်မြင်ယူဆကာ သနားစဖွယ် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ မသိသည်မှာ ဆုဂျွင်းသည် အသိပညာ အကျပ်အတည်းအောက်တွင် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် ၅ နှစ်သားလေး၏ အသိပညာ ဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန်နှင့် ကလေးငယ် မေးသမျှသော မေးခွန်းတိုင်းကို မဖြေနိုင်မှာကို သူ အလွန်အမင်း စိုးရွံ့နေရသည်။ တစ်နာရီအတွင်း စာသင်နှစ်တစ်ဝက်စာ ပြီးမြောက်အောင် သင်ကြားရခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယခုဆိုလျှင် အလယ်တန်း ဒုတိယနှစ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကာ ရူပဗေဒဘာသာရပ် စတင်ပါဝင်လာပြီဖြစ်သည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် ဓာတုဗေဒဘာသာရပ် ပါလာတော့မည်ဖြစ်ရာ ကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ပါ့မလားဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိစေရန် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုလေးများဖြင့် သင်ကြားရန် သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တကယ်တမ်း သင်ကြားသည့်အခါမှ ထိုကလေးငယ်သည် သူ၏ ဉာဏ်ရည်ထက်ပင် သာလွန်နေကြောင်း ဆုဂျွင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် လူသားတစ်ယောက်မှ ဟုတ်ပါလေစဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်အရာကိုမဆို သင်ကြားပေးလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း သဘောပေါက်နားလည်နိုင်သော မမောမပန်းနိုင်သည့် သင်ယူခြင်းစက်ရုပ်ကဲ့သို့ပင်။ သင်ခန်းစာအသစ် သို့မဟုတ် ခက်ခဲသော ပုစ္ဆာများနှင့် တွေ့ကြုံရတိုင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အသားတုံးကို မြင်လိုက်ရသည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာတတ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းမှာမူ အားအင်ကုန်ခမ်းစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ညစဉ် အိပ်ရေးပျက်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေရှာသည်။ ဆုဂျွင်း ငယ်စဉ်က မိဘများနှင့် ဆရာများက သူ့ကို "ဉာဏ်ကြီးရှင်" ဟု ချီးမွမ်းခဲ့ကြဖူးပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဟယ်လင်းဖုန်းနှင့် တွေ့ဆုံရသည့် အခါမှသာ "ဉာဏ်ကြီးရှင်အစစ်" ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ရသည်။ ဤကောင်လေးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းသည် ကျူရှင်ခအဖြစ် ယွမ် ၂၀၀၀ ကျော် ရရှိသော်လည်း ထိုငွေအတွက် သူ၏ သက်တမ်းတစ်ဝက်ခန့်ကို ပေးဆပ်လိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။ Tutoring Group မှ သူငယ်ချင်းများ ပြောသကဲ့သို့ လွယ်ကူသော အလုပ်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အလယ်တန်း တတိယနှစ် သင်ရိုး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဟယ်လင်းဖုန်းကို အထက်တန်းဝင်ခွင့် မေးခွန်းဟောင်းများဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရာတွင် ရလဒ်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိပ်တန်းအထက်တန်းကျောင်း ဝင်ခွင့်အောင်မှတ်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ ၅ နှစ်သားလေးတစ်ဦးက ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဤကလေးငယ်သည် မကြာခင် အထက်တန်း သင်ရိုးကို စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဆုဂျွင်းသည် ခေါင်းနပန်းကြီးသွားကာ ရှင်းဝေထံသို့ ချက်ချင်း နှုတ်ထွက်စာ တင်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တောင်းပန်ပါတယ် ဗျာ ... ကျွန်တော့် အရည်အချင်းက ဒီလောက်ပါပဲ။ အထက်တန်း စာတွေ ဆက်သင်ပေးဖို့ ကျွန်တော် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လဝက်ခန့် သင်ကြားပေးပြီးနောက် ဆရာလုပ်ရခြင်းသည် ထင်သလောက် မလွယ်ကူကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ အရင်က လွယ်ကူသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်မှာ ပုံမှန်ကလေးများနှင့်သာ တွေ့ကြုံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ထူးကဲသော ပါရမီရှင်နှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးတောခဲ့မိပေ။ ဆရာလုပ်သည်ဆိုသည်မှာ မိမိတွင် ရေတစ်ပုံးရှိမှသာ တပည့်ကို ရေတစ်ခွက် ခပ်တိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများသည် ဘောင်ကျော်၍ တွေးတောတတ်ကြသဖြင့် ဆရာဖြစ်သူက ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ရှင်းပြနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စာအုပ်အတိုင်းသာ လိုက်နာသည့် ကျောင်းသားမျိုး ဖြစ်ပါက ဆက်လက်သင်ကြားနိုင်သော်လည်း ဤကလေးမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။ အထက်တန်းအဆင့်တွင် သင်ရိုးပြင်ပ ဗဟုသုတများစွာ လိုအပ်လာမည်ဖြစ်ရာ ဆုဂျွင်းကိုယ်တိုင် ထိုအရာများကို အရင်ကြေညက်အောင် ပြုလုပ်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လောလောဆယ်တွင် သူသည် စာအုပ်အတိုင်းသာ သင်ပေးနိုင်သဖြင့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မိမိကြောင့် လမ်းမှားရောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်ကုန်သွားခြင်းကို သူ မလိုလားပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက "ဒါဆို သူ့ကို သင်ပေးနိုင်မယ့် တခြားလူ ရှိရင် မိတ်ဆက်ပေးပါလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။ ရှင်းဝေသည် ဆုဂျွင်းကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသူကိုသာ အလိုရှိသည်။ အရည်အချင်းမရှိသော ဆရာနှင့် တွေ့ဆုံပါက အသိပညာ ဆာလောင်နေသည့် ဟယ်လင်းဖုန်းအတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်သွားမည်ကို သူတို့ နှစ်ဦးလုံး နားလည်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "ကျွန်တော့် စီနီယာတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက အထက်တန်းတုန်းက အမြဲ အမှတ်ပြည့် ရခဲ့တဲ့ ထိပ်သီး ကျောင်းသားပဲ" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက "ကောင်းပြီ ... သူသာ လာသင်မယ် ဆိုရင် တစ်နာရီ ယွမ် ၁၀၀၀ ပေးမယ်" ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ ဆုဂျွင်းကလည်း မေးမြန်းပေးမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင်မူ တစ်နာရီ ယွမ် ၁၀၀၀ ဆိုသည်မှာ များပြားသည်ဟု ဆုဂျွင်း မထင်တော့ပေ။ ဟယ်လင်းဖုန်းကို သင်ကြားဖူးမှသာ ဤငွေကို ရရှိရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် စီနီယာဖြစ်သူအား သွားရောက်ပြောကြားခဲ့သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုစီနီယာမှာ အမျိုးသားအဆင့် သင်္ချာအိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲတွင် ဆုရရှိပြီးခါစ ဖြစ်သဖြင့် အားလပ်နေချိန် ဖြစ်သည်။ တစ်နာရီ ယွမ် ၁၀၀၀ ဆိုသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းကမူ သူ၏ စီနီယာကို "ဒီကျောင်းသားက သာမန် မဟုတ်ဘူးနော်။ သူ့ သင်ယူနိုင်စွမ်းက ကြောက်စရာကြီး" ဟူ၍ အကြောင်းစုံကို ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီနီယာက နားလည်ကြောင်း ပြန်လည်ပြောကြားသည့်အခါမှ ဆုဂျွင်း စိတ်အေးသွားရသည်။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဆွေးမြေ့မြေ့ ခံစားချက်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ပါရမီရှင်ဟု ချီးကျူးခံခဲ့ရသော ဆုဂျွင်းသည် မိမိတပည့်၏ အရည်အချင်းရှေ့တွင် ပြားပြားဝပ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မိမိတပည့်က မိမိကို ကျော်တက်တော့မည့် ခံစားချက်မျိုးကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆက်လက်မသင်ကြားရတော့သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း မူကြိုကျောင်းမှ အရသာရှိသော အစားအသောက်များကိုမူ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းသည် ကြယ်တာရာ မူကြိုကျောင်းကို လေးလေးနက်နက် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ ပါရမီရှင်အကြောင်း သူတစ်ပါးပြောသည်ကို ကြားဖူးသော်လည်း ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ရသည့်အခါမှ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ သင်ကြားပေးရန် မလိုဘဲ လမ်းကြောင်းအနည်းငယ် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် အရာရာကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်သွားသူများ ဖြစ်သည်။ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်နှင့် ချင်းဟွာတက္ကသိုလ်ကဲ့သို့ ထိပ်တန်းကျောင်းများသို့ တက်ရောက်ခွင့်ရရှိပြီးမှ စာမလိုက်နိုင်သဖြင့် ကျောင်းထွက်သွားကြသူများကို သူ ယခုမှ ကိုယ်ချင်းစာ နားလည်သွားတော့သည်။ ပါရမီရှင်နှင့် သာမန်လူသားကြားမှ ကွာဟချက်မှာ ဂလက်ဆီတစ်ခုစာခန့် ခြားနားနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ဆုဂျွင်းသည် ဟယ်လင်းဖုန်းကို လဝက်ခန့် သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး သူ၏ စီနီယာမှာမူ တစ်လခန့်သာ ခံနိုင်ခဲ့သည်။ စီနီယာသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်မြှောက်အရှုံးပေးကာ နှုတ်ထွက်ခွင့် တောင်းခံလာခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေသည် ကျူရှင်ခအဖြစ် စုစုပေါင်း ယွမ် ၃ သောင်းခန့် ပေးဆောင်လိုက်ရသည်။ စီနီယာဖြစ်သူ ထွက်မသွားခင် ဟယ်လင်းဖုန်းကို တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲမေးခွန်းများဖြင့် စစ်ဆေးခဲ့ရာ ၅ နှစ်သား ကလေးငယ်သည် ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရရှိနိုင်သည့် အောင်မှတ်မျိုးကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရရှိသွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">*</p>


Save