Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကွန်ပျူတာ ဉာဏ်ကြီးရှင်နှင့် ရေပုပ်ပုံး စစ်ဆင်ရေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အတုအယောင်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ပါမောက္ခလျူတစ်ယောက် ကြောင်အသွားရရှာသည်။ ထို့နောက်မှ စိတ်ကိုပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ ဤခက်ခဲလှသော ပုစ္ဆာကို မည်သို့သော စဉ်းစားတွေးခေါ်ပုံဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သနည်းဟု ကလေးငယ်အား အသေးစိတ် ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဟယ်လင်းဖုန်းမှာမူ အတန်ငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည့်အခါ စာသင်ခန်းအတွင်းရှိ လူပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်တို့က သူ့ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသောကြောင့် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားမိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဘေးနားမှ ရှင်းဝေ၏ အားပေးကူညီသော အကြည့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ စိတ်ဓာတ်တို့မှာ ပြန်လည်နိုးကြားလာခဲ့သည်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ကလေးသံဝဲဝဲလေးဖြင့် ပုစ္ဆာ၏ အဆင့်ဆင့်သော ဖြေရှင်းပုံများကို ရဲဝံ့စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုရှင်းလင်းချက်များကို နားထောင်ရင်းဖြင့် ပါမောက္ခလျူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အံ့ဩခြင်းနှင့်အတူ အရောင်တောက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထိုင်လိုက်ပါတော့" ဟု ပါမောက္ခက ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်တောင့်တခဲ့ရသော "ပညာကို အမှန်တကယ် သင်ယူလိုသည့် ကျောင်းသား" ဆိုသည်မှာ ယခုကဲ့သို့သော သူမျိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်တွင် ပညာအပေါ် ထားရှိသည့် စိတ်ထက်သန်မှုက ပါမောက္ခလျူ၏ စိတ်အတွင်းရှိ ညစ်ညူးမှုအပေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားသန့်စင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီတွင် ကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာရာ ကျောင်းသားများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အံ့ဩမှင်သက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ကလေးငယ်၏ အဖြေ မှန် မမှန်ကို မသိရှိကြသော်လည်း ဒေါသကြီးသော ပါမောက္ခက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း မပြုသဖြင့် အဖြေမှန်ဖြစ်မည်ဟု တွေးတောကာ အွန်လိုင်းပေါ်တွင် သတင်းများကို အလောတကြီး တင်ကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အတန်းပြီးဆုံးသည့်အခါတွင်မူ ပါမောက္ခလျူသည် ဟယ်လင်းဖုန်းနှင့် ရှင်းဝေတို့ကို သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ပါမောက္ခ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးတည်းအပေါ်၌သာ ရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သားလေး ဒီနှစ် ဘယ်နှစ်နှစ်လဲ" ဟု သူက အရင်ဆုံး မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"၅ နှစ်ပါ။" ဟု ဟယ်လင်းဖုန်းက ဖြေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရင်က သင်္ချာ သင်ဖူးလား။"</p> <p style="text-align:justify">ကလေးငယ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သင်္ချာကို ကြိုက်လား။" </p> <p style="text-align:justify">ထိုမေးခွန်းကို ကြားလျှင်ပင် ကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာကာ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခလျူသည် အလယ်တန်းအဆင့် ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ ဟယ်လင်းဖုန်းက ချောမွေ့စွာဖြင့် အဆင့်ဆင့် ရှင်းလင်းပြလိုက်သည်။ ဤသည်ကို မြင်ရသောအခါ ပါမောက္ခလျူမှာ မိမိမျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ပိုမိုခက်ခဲသော အထက်တန်းအဆင့် ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ်ကို ထပ်မံပေးလိုက်ပြန်ရာတွင်လည်း ကလေးငယ်က တိကျမှန်ကန်စွာဖြင့် ဖြေရှင်းပြပြန်သဖြင့် ပါမောက္ခမှာ အံ့အားသင့်ခြင်းများစွာဖြင့် မှင်သက်သွားရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက ဘေးမှနေ၍ "သူက သင်္ချာကို အလွန်စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မက ဆရာကြီးရဲ့ အတန်းကို ခေါ်လာတာပါ။ ဆရာကြီးကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမိပြီ" ဟု ဝင်ရောက်ပြောကြားရင်း သူမ၏ ကျောင်းသားကတ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခလျူသည် ကလေးငယ်၏ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းလေးများကို ကြည့်ရှုကာ "ကောင်းပြီ ... နောက်ဆို ငါ့အတန်းချိန်တိုင်း မင်း လာတက်လို့ ရတယ်" ဟု ခွင့်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား ... ကျေးဇူးပါ ဘိုးဘိုး" ဟု ကလေးငယ်က ချိုသာစွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပါမောက္ခလျူကလည်း "သေချာ ကြိုးစားနော်။ ဟို အကောင်ကြီးတွေ မင်းကို မမီရင် သူတို့ ရှက်တတ်မလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဟု ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် စာဆက်လက်သင်ကြားရန် ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၅ နှစ်သား ပါရမီရှင်လေးသာ သင်္ချာပညာကို ကောင်းစွာ တတ်မြောက်ခဲ့လျှင် တိုင်းပြည်အတွက် အလွန်အားကိုးရမည့် လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့်ပင် ဟယ်လင်းဖုန်းမှာ ပါမောက္ခလျူ၏ အချစ်တော်လေး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ရှင်းဝေမှာလည်း ပါမောက္ခအဆင့်ရှိသော ဆရာတစ်ဦးကို အခမဲ့ ရရှိလိုက်သဖြင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ စနစ်ကြီး၏ အကြောင်းကြားသံများ တရစပ် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">[ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် မူလတန်း ပထမနှစ် အသိပညာ အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ဆုလက်ဆောင် - အမှတ် ၁၀,၀၀၀ ငွေသား ယွမ် ၁ သန်း အမဲသား ၅ ပိဿာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ၁၀ ပိဿာ နာနတ်သီး မျိုးစေ့ ၅၀ ဂရမ်။]</p> <p style="text-align:justify">[ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် မူလတန်း ဒုတိယနှစ် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။ ဆုလက်ဆောင် - ...]</p> <p style="text-align:justify">စနစ်ကြီးသည် မူလတန်းမှသည် အထက်တန်းအဆင့်အထိ ဆုလာဘ်များကို တရစပ် ချီးမြှင့်လိုက်ရာ ရှင်းဝေမှာ အမှတ်ပေါင်း တစ်သိန်းနှစ်သောင်း ငွေသား ၁.၂ သန်းနှင့်အတူ အမဲသား ဟင်းသီးဟင်းရွက်များစွာကို ရရှိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟယ်လင်းဖုန်းသည် သူမအတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ သူမတွင် စုစုပေါင်းအမှတ် သုံးသိန်းနှစ်သောင်းအထိ ရှိလာပြီဖြစ်ရာ စနစ်အတွင်းရှိ Mall ကို ဖွင့်လှစ်ရန် အမှတ်တစ်သိန်းရှစ်သောင်းသာ လိုအပ်တော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ဟယ်လင်းဖုန်းကို ဆွဲဖက်ကာ ပါးပြင်လေးများကို အကြိမ်ကြိမ် နမ်းလိုက်မိရာ ကလေးငယ်မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားရှာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မမ ..." ဟု ဟယ်လင်းဖုန်းက တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ဟယ်လင်းဖုန်း၏ နူးညံ့လှသော ပါးပြင်လေးများကို ထပ်မံနမ်းရှုံ့လိုက်ရာ ကလေးငယ်မှာ ခရမ်းချဉ်သီး မီးဖုတ်ထားသကဲ့သို့ ရဲတွတ်သွားသည့် အခါမှသာ သူမ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူမသည် ဟယ်လင်းဖုန်းကို ကျောင်းကန်တင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ကျွေးမွေးခဲ့သည်။ ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကလေးငယ်မှာ ကန်တင်းထမင်းကိုပင် အားရပါးရ စားသော်လည်း ရှင်းဝေနှင့် နေထိုင်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အရသာကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားလာတတ်ပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘိုးဘိုးလျူ ချက်တာလောက်တော့ မကောင်းဘူး" ဟု သူက ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းဝေက ရယ်မောကာ "အဲဒါ ဘိုးဘိုးလျူကို သွားပြောလိုက် သူ ပျော်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ပြောရာ ဟယ်လင်းဖုန်းကလည်း "ဟုတ် ... နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် သေချာပေါက် ပြောလိုက်မယ်" ဟု ကတိပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးသည် ပါမောက္ခလျူ၏ အတန်းချိန်ဇယားကို ကူးယူကာ ကျောင်းဝင်းအတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် စနစ်ထံမှ အရေးပေါ်သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">[လက်ခံသူ ... အမြန်ပြန်လာပါ။ ကြယ်တာရာ မူကြိုကျောင်း တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်။]</p> <p style="text-align:justify">ထိုသတိပေးချက်ကြောင့် ရှင်းဝေသည် အချိန်မဆိုင်းဘဲ တက္ကစီငှားကာ ကျောင်းသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ပြေးရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ရှစ်စင်တီမီတာခန့် မြင့်သော မိုးကာဖိနပ်များကို စီးနင်းထားသည့် အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးသည် ကျောင်းရှေ့တွင် ရပ်၍ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆဲဆိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ ယုတ်ညံ့သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေကာ ဆရာမထန်အား ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲပုတ်ခတ်နေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မိန်းမယုတ် ... နင် ဘယ်သူ့ကို မြှူဆွယ်လိုက်တာလဲ။ နင့်ရည်းစားက ဒီကျောင်းကို ဖွင့်ပေးထားတာမလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့်ကိုး ... ငါ့ကျောင်းမှာ လုပ်တုန်းက နင်က စိတ်မပါတာ။ နောက်တစ်နေရာ ရှာထားပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး" ဟု သူမက ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆရာမထန်မှာ မျက်နှာနီမြန်းလျက် "ရှင် မဟုတ်တမ်းတရားတွေ လျှောက်မပြောနဲ့နော်" ဟုသာ တုံ့ပြန်နိုင်ရှာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ဆရာမထန်မှာ ဤကဲ့သို့သော ရိုင်းစိုင်းမှုများရှေ့တွင် တုံ့ပြန်ရန် အခက်တွေ့နေရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကြယ်တာရာမူကြိုကျောင်း၏ ဈေးနှုန်းချိုသာမှုကြောင့် သူမ၏ ကျောင်းဝင်ငွေ ထိခိုက်လာသဖြင့် ရန်လာရှာခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမသည် ဆရာမထန်အား အနိုင်ကျင့်ကာ "သူတောင်းစားများကို စုစည်း၍ ကျောင်းဖွင့်နေခြင်း" ဟု နှိမ်ချ ပြောဆိုနေသည်။ ရှင်းဝေက ထိုအမျိုးသမီးအား ရဲခေါ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက် ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ထိုမိန်းမကြီးမှာ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်ရမ်းကားနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် နင်ဖူပေါင်လေး ပြေးထွက်လာကာ ဆရာမထန်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း ငိုကြွေးလေတော့သည်။ "ဆရာမထန်က ရှင်ပြောသလို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး" ဟု ကလေးငယ်က ငိုသံဖြင့် ပြောရှာသည်။ ထိုအခြေအနေကို ကြည့်၍ မိန်းမကြီးက ပို၍ အားတက်နေစဉ်မှာပင် အပေါ်စီးမှနေ၍ ရေပုပ်ပုံး တစ်ပုံးသည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုပုံးအတွင်း၌ ကြက်ဥပုပ်များ ဟင်းရွက်ပုပ်များနှင့် ဆီဝေနေသော ပန်းကန်ဆေးရေများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သူမှာ ဟယ်လင်းဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နင်ဖူပေါင်ကို ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်ကာ "မငိုနဲ့ ... ငါတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်" ဟု ရဲဝံ့စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်တာလူကလည်း ထိုအမျိုးသမီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို အသံဖမ်းထားကြောင်းနှင့် တရားရုံးတွင် ဖြေရှင်းရန် ပြင်ထားရန် ပြောကြားလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးကြီးမှာ ရေပုပ်များဖြင့် စိုရွှဲကာ မိတ်ကပ်များ ပျက်ယွင်းပြီး အရှက်တကွဲ ဖြစ်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကလေးငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူမတွင် ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်သွားကာ "နင်တို့ တွေ့ကြသေးတာပေါ့" ဟု ခြိမ်းခြောက်၍ ကြွက်စုတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက ဆရာမထန်ကို ဝိုင်းဝန်းနှစ်သိမ့်နေကြစဉ် ရှင်းဝေမှာမူ ကျောင်း၏ လုံခြုံရေးအတွက် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း တစ်ဦး အမြန်ဆုံး ခန့်အပ်ရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လေးနက်စွာ တွေးတောနေမိလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">*</p>


Save